Słowa na niedzielę - reaktywacja

[braineater]

stary wątek tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=20302659&a=32291054
A nowy od dzis co tydzień, aż mi się znudzi:)

Michal Ajvaz - Rzeka Podziemna

[braineater]

Michal Ajvaz

Rzeka Podziemna

Wertykalne związki w wierszu są fikcją.
W istocie każdy wers jest częścią
długiego horyzontalnego tekstu,
który na chwilę się uwidacznia, gdy przebiega kartkę,
jak rzeka podziemna, co wypływa z głębi, by znów zniknąć.
w piasku. Biały papier za ostatnią literą linijki
tchnie jeszcze niewyraźnie zasypanymi słowami (już raczej
tylko ich zapachem), czasami w białej pustce
zjawia się kawałek zdania, niejasny obraz
coś jak halucynacja polarnika na śnieżnej równinie.
Są to senne obrazy portu z tłumem, co roi się na molo,
obrazy dżungli, gdzie nad ruinami świątyni wschodzi szkarłatne słońce,
w promieniach lśnią zroszone posągi ze złota, krzyczą ptaki.
Czy zdołamy pójść niknącym tropem wiersza?
Nie utoniemy w białej kartce?
Odważymy się porzucić bezpieczny brzeg farby drukarskiej?
Jeśli nie nauczymy się słuchac tekstu pustej kartki,
To chyba nie zrozumiemy też sensu słów wydrukowanych.
Sens słów chłonie soki całości, co rozpościera się
aż do puszczy i aż do brzegu. Ocean jest blisko.
Kiedy znajdziecie się na końcu wersu,
porzućcie głupi nawyk wracania na początek kolejnej liniji.
idźcie dalej, przekroczcie nareszcie granice.
Nie bójcie się zabłądzić w ogrodzie dojrzewających obrazów.
Dotrzyjcie raz do końca drogi, do srebrzystej kraty:
od lat cierpliwie tam na was czekają.

Tłum Leszek Engelking
w: Michal Ajvaz: Morderstwo w Hotelu Interkontinental. Powrót Starego Warana.
Inne Miasto. wyd Pogranicza, 2006, ss. 24-25

P:)

[good_morning]

marzy mi sie podobny watek na muzyce ;)

[braineater]

ze tekstami, czy rapidowanymi songami w całości?:)

P:)

[good_morning]

a rapidowania nikt by sie nie czepial? :)
bo ja za taka wersja bym byla.

[braineater]

tego tu sie nikt nie czepia, mimo, że też to są rzeczy kopirajtowe. Da się to
chyba podciagnąć pod 'sample for critical review or info':)

P:)

[skajstop]

Zawsze się zachwycałem twoją giętkością słowa :P
-
Wydawnictwa i ich obyczaje

[braineater]

No cóz, naruszanie bezsensownych praw kopirajtowych wymaga lekkiej
ekwilibrystyki:)

P:)

[good_morning]

ew. tekst, a reszta to znajdz watek 'w tym tygodniu sluchamy'. wszystko
zorganizowane ;)

Karel Kryl - Kołysanka

[braineater]

Karel Kryl

Kołysanka

Zaśnij, syneczku, śpij,
pod powiekami skryj
niebieskie swe źrenice.
Kiedyś zwiędną jak mech,
gdy ci życie i pech
obrócą świat na nice.

Zaspokoją twą chęć
dwie dziewczyny lub pięć,
bo można tak bez końca.
Któraś powie ci "nie",
rany zabliźnią się
i pójdziesz w ślady ojca.

Śpij nam, syneczku, śpij,
mleka starczy,więc pij,
bo jesteś grzecznym synkiem.
Kiedyś wyrośniesz nam,
w barze usiądziesz sam
nad zgoła innym drinkiem.

Szybko upłynie czas,
wstąpisz do armii raz,
broń błyśnie zamiast słońca.
Wódka na chwile złe,
cofać nauczysz się
i pójdziesz w ślady ojca.

Śpisz już, syneczku, śpisz,
bieda piszczy jak mysz,
a strach ma dyżur nocny.
Zimny żłobek dzień w dzień,
mama podrzuci cię
na wychowanie obcym.

Przepis jak kłamać masz
rzucą ci prosto w twarz,
zysk każdy to twa strata.
Kompromisy, by żyć,
cel - samotność jak nić...
I będziesz niczym tata.

tłumaczenie: Renata Putzlacher-Buchtova
za stroną: pobocza.pl/pob22/index.html

[Gość: lilimeye]

Kieruj swe oczy na ten właśnie dzień,
bo on jest życia istotą.
Na jego krótkiej drodze
leżą wszystkie prawdy i realia twojego istnienia:
szczęście dojrzewania,
chwała działania,
przepych piękna.
Bo Wczoraj niczym innym jest jak sen,
a Jutro tylko wizją.
Lecz dobrze przeżyte Dziś uczyni
każde Wczoraj snem szczęśliwym
i każde Jutro wizją nadziei.
Dlatego kieruj swe oczy na ten właśnie dzień.
Takie jest powitanie świtu.

Kalidasa

Herbert J. Becher - dwa wiersze

[braineater]

***

Niektórym kapanie z kranu
każe porzucić bierność
i zająć stanowisko.
Najpierw próbują własnoręcznie zaprowadzić
na powrót spokój we wszechświecie.
Bez rezultatu? Wówczas kładą szmatę lub
spodeczek, póki znów nie zacznie kapać głośniej.
Ale wyobrażenie spadającej kropli odbiera
im spokój i sądzą, że słyszą niezmiennie
synkopy, które zestawiają
z upływem czasu.
Pozostaje im zamknąć główny zawór,
z wiadomym skutkiem w klozecie, albo po prostu
ucieczka tam, gdzie też kapie,
ale z cudzego kranu.



***

Ciągle szukający śmiertelnego wroga, ucieleśnionego zła.
Inności, niepojętości, systemu myślenia,
wymykającego się własnej logice.
Tropiący niebezpieczną wolność, unikającą
podporządkowania się wyższym wartościom. Równość
utrzymującą, że dorównuje wyższym wartościom.
Braterstwo, definiujące się samo i swą tolerancją
relatywizujące wyższe wartości
i zagrażające im.
Ciągle dążący do określenia własnej wartości
przez odgraniczenie.
Gotowi każdorazowy stan własny uznać
za wyższą wartość. Niezdolni do zakwestionowania go
z cudzego punktu widzenia.
Pewni wyłączności swych kompetencji w kwestii prawdy.
Nie wierzący, że można przypisać jej siłę przezwyciężającą wszystko.
Usiłujący dodać jej siły szminką i modnymi ubiorami.
Gotowi w razie czego całkiem ją zasłonić.


Tłumaczenie z j. niemieckiego Jacek St. Buras [w:] Literatura na świecie 12
(172), grudzień 1985, ss. 233-234.

P:)

Paul Durcan - dwa wiersze

[braineater]

Kobieta, która trzyma piersi w ogrodzie za domem

- Dlaczego trzyma pani piersi w ogrodzie za domem? -
Cóż, społeczeństwo jest zdominowane przez mężczyzn, prawda?
- Owszem, to prawda, może jednak zechciałaby pani nam wyjaśnić...? -
Oczywiście, że wyjaśnię, oczywiście:
Widząc, że społeczeństwo jest zdominowane przez mężczyzn
I że wokół piersi robi się tyle szumu,
Postanowiłam trzymać piersi w ogrodzie za domem
I raz albo dwa razy dziennie biorę je na spacer -
Zwykle na smyczy, ale czasem je spuszczam -
A one sobie podskakują i popisują się trochę
I tym sposobem mężczyźni mają podglądanie z głowy
A ja dalej mogę się zajmować innymi sprawami.
Kiedyś zostawiałam je na noc pod tym gwiaździstym niebem
Ale wtedy mali mężczyźni zakradali się tu przez mur.
Mam inne rzeczy na głowie oprócz piersi:
Australia - na przykład - Australia.
Prawdę mówiąc, o Australii myślę bardzo dużo.
- Panno Delio Fair, bardzo pani dziękujemy za rozmowę. -

--------------------------------------------------------------------------------

Żona, która rozbiła telewizor, idzie siedzieć

"Weszła do domu, wysoki sądzie, i rozwaliła telewizor;
Ja z dziećmi spokojnie oglądałem "Kojaka"
A ona wkroczyła do dużego pokoju i oznajmiła
Że jeśli zaraz nie wyłączę telewizora
Ona po prostu kopnie w ekran;
Nie wyłączyłem, więc ona wyłączyła za mnie -
Pamiętam ten moment dokładnie, bo akurat Kojak
Zastrzelił panią o takim, jak żona imieniu
I warknął w stronę trupa - Dobranoc, królowo Maeve -
I wtedy zdjęła buty i rozwaliła telewizor;
Musiałem zabrać dzieci do matki;
Dotarliśmy do niej przed samym końcem "Kojaka";
(Moja matka, wysoki sądzie, ma do "Kojaka" słabość);
Kiedy wróciłem do domu, żona już usunęła
Resztki telewizora do pojemnika na śmieci
I powiedziała - Nie poślubiłam telewizora
I nie wiem czemu moje dzieci lub dzieci kogokolwiek
Miałyby mieć telewizor za ojca lub matkę,
Lepiej byłoby zejść razem do pubu i porozmawiać
Albo pograć na automatach -
Po czym się odwróciła i poszła z powrotem do pubu."

Sędzia O'Bradaigh powiedział, że żony, co wolą automaty od rodzinnego telewizora
Są zagrożeniem dla rodziny, która jest podstawową komórką społeczną
Podobnie jak telewizor nazwać można podstawową komórką rodzinną
A kiedy, jak w tym przypadku, żona przemocą urzeczywistnia swe upodobania
Jedynym dla niej miejscem jest więzienie. Apelacji nie przyjęto.


za:
Paul Durcan, Wiersze,tłumaczenie Piotr Sommer, Literatura na świecie 10-11 (315-
316)1997, ss 3-5

P:)

Hilaire Belloc - Lord Lucky

[braineater]

Lord Lucky stał się ważnym Księciem
W sposób tak dziwny, że z przejęciem
Zasiadam oto - będę szczery -
Do opisania tej Afery.
Typ dość śliski, zdaniem wielu,
W podłym gnieżdżący się hotelu,
Mający wręcz opinię osła -
A jednak Losu dłoń go wzniosła
W przeciągu pół minuty może
Do wpływów w Rządzie i przy Dworze,
Bogactw, zaszczytów i respektu.
Zrekonstruujmy zdarzeń bieg tu:
Prawdziwy Książe grono Gości
zaprosił raz do swoich Włości,
Aby polować na Jelenie.
Jeden z nich (Gości) zaproszenie
Tak cenił (był to Mr Meyer,
Zam. w Rabley Abbey w Rutlandshire),
Że - snob - nie przyznał się, iż w dłoni
Nie miał był nigdy Palnej Broni.
Gdy się przedzierał przez kłujący
Jałowiec, oddał strzał niechcący
I - pif-paf!bęc! - morderczy Ołów
Trafił wprost w jeden z Oczodołów
Księcia; ten drugie oko słupem
Wzniósł i padł plackiem oraz trupem.
Lord Ugly, jego pierworodny
Następca, ryknął: "Chamie! Godny
Jesteś, bym ja, Arystokrata,
Nauczył cię pod Groźbą Bata,
Jak strzelać!". Tu, sam jak trup blady,
Wziął się do ostrej Kanonady
Na prawo, lewo, w tył i w bok.
Że jednak miał dość krótki wzrok,
Ustrzelił tylko z prawej lufy
Młodszego brata, lorda Goofy,
Podczas gdy z lewej lufy wypał
Trafił w mężczyznę, który łypał
Zdziwionym okiem na niemiłą
Scenę, a był - tak się złożyło -
Trzecim z kolei bratem-lordem.
Wyrżnąwszy dubeltowym mordem
Swój ród, Lord Ugly, ze swej strony,
Został skazany i stracony.
(Prawie nie zdarza się tak smętny
Finał, gdy Zbrodniarz jest Majętny).
Tego samego jeszcze lata
Lord Lucky najął adwokata,
Dowiódł, gdzie trzeba, swoich praw
I - z łaski, rzekłbym, trzech "pif-paf!"
(Ech, Życie, pełneś ty Zagadek!) -
Otrzymał tytuł, dom i spadek.
A od momentu ich objęcia
Okazał klasę godną księcia,
Raz tylko zapraszając pana
Meyera na lunch i szampana.

Tłumaczenie Stanisław Barańczak

44 opowiastki, Wybór, wstęp, przekład i opracowanie S. Barańczak, Biblioteczka
Poetów j. angielskiego, Wyd. Znak, Kraków 1998, ss.217-218

Miroslav Holub - Krótkie Refleksje

[braineater]

Krótka Refleksja o Kotach co rosną na drzewach

Gdy jeszcze krety miały walne zgromadzenia
i lepszy wzrok, nastała taka chwila,
że kretom się zachciało wiedzieć, co
jest tam na górze.

I wyłoniły komisję do zbadania, co jest tam na górze.
Komisja zaś wysłała bystrookiego, szybkonogiego
kreta. Ten z kolei, opuściwszy rodzimą glebę
ujrzał drzewo i na nim ptaka.

I została stworzona teoria, że tam w górze
rosną na drzewach ptaki. Jednakowoż
niektórym kretom to się wydawało
zbyt proste. I wysłały następnego,
by stwierdził, czy na drzewach rosną ptaki.

Była już pora zmierzchu i na drzewie
darły się koty. I przeto kret drugi
oznajmił, że na drzewie rosną koty.
I tak powstała alternatywna teoria o kotach.

Dwie przeciwstawne teorie spędziły sen z powiek
neurotycznemu prezesowi komisji. Toteż
sam poszedł się przekonać.
Była już wtedy noc i mrok jak w studni.

Obie teorie są błędne, rzekł czcigodny kret,
Ptaki i koty to złudzenia optyczne, powstałe
wskutek załamań światła. W rzeczywistości tam
w górze
Jest to, co i tu w dole, tylko gleba jest rzadsza i
górne korzenie drzewa coś tam szepczą,
ale tak ledwo-ledwo.

I na tym stanęło.

Od tamtej pory krety pozostają w ziemi,
żadnych komisji nie ustanawiają
i wierzyć nie chcą, że istnieją koty,

A jeśli nawet, to tak
ledwo-ledwo.

--------------------------------------------------------------------------------

Krótka refleksja o teorii względności

Albert Einstein podczas rozmowy -
(Knowledge is dicovering
what to say) - podczas rozmowy zatem
z Paulem Valery
został zapytany:

Jak pan, panie Einstein, radzi sobie
ze swoimi myślami? Czy je pan zapisuje
w chwili, kiedy się zrodzą? Czy też dopiero
pod wieczór? Lub może nazajutrz rano?

Albert Einstein odparł:
Panie Valery, w naszym rzemiośle
to rzecz tak rzadka, że
kiedy już człowiekowi jakaś myśl zaświta,
na pewno jej nie zapomni

Nawet po roku.

/Miroslav Holub, Krótkie Refleksje, tłum. Józef Waczków, [w:] Literarura na
Świecie 2 (139), Luty 1983 Warszawa, ss. 3-5/

Carl Sandburg -Wybierzmy króla

[braineater]

Wybierzmy króla,
który będzie żył wiecznie -
orzechowy król, ziemniaczany król,
uszczelkowy król, spiżowo-gwoździany król
tapetowy król w tapetowej koronie,
z tapetową królową w tapetowej biżuterii.

Wybierzmy króla
tak bystrego, tak szybkiego, tak twardego,
że będzie trwał wiecznie -
już wszyscy potakiwacze podsuwają piłki
mówiąc królowi: "Tak, szefie, będziesz trwał wiecznie!"
i potem ktoś
mówi to cebulowemu królowi, leszczynowemu królowi,
eklerowemu królowi albo królowi gumy do żucia,
i każdy król zjednoczonego mocnego syndykatu
słucha tych potakiwaczy prawiących,
że żył będzie wiecznie, że jest taki bystry,
taki szybki, taki twardy,
tak jest - szef, który nigdy nie będzie gryźć ziemi,
nie zejdzie w dół i nie będzie kanapką dla robaków
tak jak my - klienci,
jak my
klienci.

Tłumaczenie Krzystof Mętrak [w:] Poeci jezyka angielskiego, tom 3, Warszawa
1974, PIW, ss. 148-149

DJ Enright - trzy wiersze

[braineater]

jeden raczej smutny, dwa o kotach, choć i pies się gdzieś szwęda między
wierszami.

Zmiana

Czasy się zmieniły.
Przypomnij sobie bezradność
Pańszczyźnianych chłopów,
Niewytłumaczalną tyranię
Panów.

Lecz czasy się zmieniły.
Wszystko nam wyjaśniono
Co do szczegółu.
Tropimy logikę naszych panów
Cal po calu.

Po chłopach zostały religie,
Smutne i użyteczne pieśni.
Chłopi czasem uciekali,
Było dokąd uciekać.
Czasy się zmieniły

***

Dogmat

Koty mają cztery nogi jak my, lecz
Ich mowa nie jest tak zwięzła, ostra, dobra
Jak nasza.
To kotom zawdzięczamy złą sławę.

Ich ugryzienia są gorsze niż nasze szczekanie.
Myślą że żyjemy w dziewięciu wcieleniach
Lecz doczekamy się swojego dnia.

***

Też się lubi książki

Ja również gustuję w książkach
Które mają wygodne narożniki
Służące do pocierania policzków,
A także gładką powierzchnię do podpierania brody
Albo do tego, żeby szykownie ułożyć na niej ogon.
Są wśród nas tacy, co wypruwają środki -
Uważam, że to wulgarne i krótkowzroczne,
Chociaż w deszczowe popołudnia dość zabawne,
A czasem wybaczalne:
Dom to nie biblioteka.

Bibliografia:
1 i 2, tłum Bohdan Zadura, Literatura na świecie nr 5-6 (226-227), Warszawa
1990, ss. 293-296
3, tłum. Piotr Sommer, Literatura na świecie nr 10-11 (351-352), Warszawa 2000,
s. 231

Yevhen Hudz - Sally

[braineater]

czyli trochę zamiast wiersza, bo to piosnka raczej jest, z repertuaru Gogol
Bordello, ale z drugiej strony odpowiedź na pytanie, którego nikt nie zadał pod
tytułem 'czy możliwa jest poezja po Czernobylu?'
tekst po oryginalnemu bo po pierwsze jest prosty, po drugie po przetłumaczeniu
składałby się w sporej części z kropek.

Yevhen Hudz - Sally

Sally was a fifteen year old girl from Nebraska
Gypsies were passing through her little town
They dropped something on the road , she picked it up...
And cultural revolution right away begun!
Oh no, cultural revolution just begun
Oh no, cultural revolution just begun
They always were afraid that I was schizophrenic...
They always were afraid schto ja rodinu prodam
a po pravde ja bil prosto malenkij medvedik
spizdil vsjo u vseh i vsjo nahuj proebal...
Oh no, cultural revolution just begun
Oh no, cultural revolution just begun
From all the tables of contents that Mother Earth provides
I'd like to be a big fat fucking fly
The one that spins around your head all day and all night
and sound of it is just like a what?...
...but by the accident of some kind divine dispensation
I ended up being walking United Nation
And I survive even fucking radiation
A big fat fucking what?
And I would visit you a lot

z płyty Gypsy Punks.

P:)

John Ashbery - Historia mojego życia

[braineater]

Historia mojego życia

Byli sobie kiedyś dwaj bracia.
A potem był już tylko jeden: ja.

Dorosłem szybko, nawet zanim nauczyłem się
prowadzić auto. I oto ja teraz: parszywy dorosły.

Myślałem wyrobić sobie zainteresowania
którymi zainteresować mógłby się kto inny. A tu kiszka.

Chwyciła mnie rzewna tęsknota za tym, co wyglądało
na miłe młode lata. W miarę jak coraz bardziej

się starzałem, miałem też coraz więcej miłosierdzia
dla własnych myśli i konceptów,

uważając, że są przynajmniej tak samo dobre jak cudze.
Wtedy ogromna żarłoczna chmura

pojawiła się i zawisła nad horyzontem, i wysysała go
przez jakieś długie miesiące albo lata.

tłumaczenie Piotr Sommer, [w:]O krok od nich. Przekłady poetów amerykańskich,
Biuro Literackie, 2006

Tim Burton - Robot Boy

[braineater]

Mr. an Mrs. Smith had a wonderful life.
They were a normal, happy husband and wife.
One day they got news that made Mr. Smith glad.
Mrs. Smith would would be a mom
which would make him the dad!
But something was wrong with their bundle of joy.
It wasn't human at all,
it was a robot boy!
He wasn't warm and cuddly
and he didn't have skin.
Instead there was a cold, thin layer of tin.
There were wires and tubes sticking out of his head.
He just lay there and stared,
not living or dead.

The only time he seemed alive at all
was with a long extension cord
plugged into the wall.

Mr. Smith yelled at the doctor,
"What have you done to my boy?
He's not flesh and blood,
he's aluminum alloy!"

The doctor said gently,
"What I'm going to say
will sound pretty wild.
But you're not the father
of this strange looking child.
You see, there still is some question
about the child's gender,
but we think that its father
is a microwave blender."

The Smith's lives were now filled
with misery and strife.
Mrs. Smith hated her husband,
and he hated his wife.
He never forgave her unholy alliance:
a sexual encounter
with a kitchen appliance.

And Robot Boy
grew to be a young man.

Though he was often mistaken
for a garbage can

Tim Burton Melancholy Deatch of oyster Boy

Craig Raine - Fryzjer

[braineater]

Fryzjer kłania się dysząc jak okarynka,
by nożycami jak jelenie rogi zorać czyjąś szyję.

Lub wypuszcza w powietrze elektryczne brzytwy obrębione stalą
z szeregu gdzie drzemią jak nietoperze.

Jego nożyczki plotkują wokół uszu,
przycinają grzywkę, osypując twarz węglowym pyłkiem.

Łańcuszek tłustych włosów wplótł się w jego grzebień.
Fryzjer wciera kropelki kremu wnętrzem dłoni, pachnącej fajką,

masuje skalp jak pianista na koncercie
a potem gestem malarza strząsa z twarzy żelazne opiłki.

Myje swe nadgarstki jak mucha,
bierze zapłatę i czeka aż następny

pokryty prześcieradłem mebel zasiądzie, by go odkurzyć.
Marzy o sianokosach, gdy nagrzewa się radio.

Craig Raine, Wiersze, tłum. Jerzy Jarniewicz, Literatura na świecie nr 3(212),
1989, s. 319

Tomasz Majeran - Errata

[braineater]

Errata


Ważniejsze błędy dostrzeżone w druku:

Jest: Wydanie 1
Powinno być: NOWOŚĆ !

Jest: Wydanie 2, zmienione
Powinno być: TERAZ JESZCZE LEPSZE !!

Jest: Wydanie 3, poszerzone
Powinno być: 15% GRATIS !!!

Jest: Wydanie 4, zmienione i poszerzone
Powinno być: ALFABETYCZNY SPIS UTWORÓW W PREZENCIE !!!

Jest: Utwory wybrane
Powinno być: OSZCZĘDZASZ 44 ZŁOTE !!!

Jest: Utwory zebrane
Powinno być: Wyślij HAIKU o treści SMS a dostaniesz extra TRIOLET



Za: www.biuroliterackie.pl/przystan/przystan.php?site=220

Bertolt Brecht - Ulubione zwierzę pana Keunera

[braineater]

Kiedy pytano pana Keunera o zwierzę
Które najbardziej ceni
Mówił, że słonia i tak to uzasadniał:
Słoń łączy siłę z chytrością.
Nie jest to marna chytrość, wystarczająca
Żeby ujść prześladowaniu albo się nażreć
Nie zwróciwszy na siebie uwagi
Ale ta chytrość, co rozporządza siłą
Do wielkich przedsięwzieć. Gdzie to zwierzę przeszło
Zostawia po sobie szeroki ślad. Jest jednak
Dobroduszne i zna się na żartach.
Dobry z niego przyjaciel
Tak jak i dobry wróg. Bardzo duże i ciężkie
Jest jednak bardzo szybkie. Jego trąba
Dostarcza ogromnemu cielsku żywności
W tym również drobnych orzeszków. Uszy ma ustawne:
Słyszy tylko to co mu odpowiada.
Poza tym dożywa późnego wieku. Jest towarzyski
I to nie tylko względem słoni. Wszyscy
Zarówno lubią go jak i boją się
Swoisty komizm
Powoduje, że można mu nawet oddawać cześć
Ma gróbą skórę, na której noże się
Łamią. Ale przy tym nie brak mu subtelności.
Potrafi być smutny.
Umie się gniewać
Lubi tańczyć. Umiera w gąszczu.
Kocha dzieci oraz inne małe zwierzęta.
Jest szary i rzuca się w oczy tylko przez swój ogrom.
Jest niejadalny.
Umie dobrze pracować. Lubi pić i jest wtedy wesoły
Robi też coś dla sztuki:
Dostarcza słoniowej kości.


Źródło: jakieś ksero, brak tłumacza i całej reszty:)

[itek1]

Wiecej historyjek pana K.:
www.yolanthe.de/stories/brecht01.htm
BTW bardzo lubie pana BB.

[ada08]

itek1 napisał:

> BTW bardzo lubie pana BB.

Też lubię:-)

"Bardzo to poczciwi ludzie,
Pod warunkiem, że żadnemu
Nie przeszkodzić w walce o to,
Co odebrać chce innemu"

/Piosenka prezydenta policji (z pewnej bardzo taniej opery :-))/
a.

[itek1]

> Też lubię:-)
W takim razie dopisze wyjatkowo do watku Braineatera (moze mi wybaczy) jeden z
wielu moich ulubionych wierszykow (wszak to jeden moich ulubiencow):

'Sag nicht zu oft, du hast recht, Lehrer!

Laß es den Schüler erkennen!
Strenge die Wahrheit nicht allzu sehr an:
Sie verträgt es nicht.
Höre beim Reden!'

Na j.polski przelozyl go Piotr Sommer (LnS Nr 5-6/2006)

'Nauczycielu, nie mów zbyt często

Nauczyclelu, nie mów zbyt często, że masz rację!
Niech uczeń sam to pojmie!
Nie naciągaj prawdy:
Ona tego nie przetrzyma.
Słuchaj jak mówisz!'

David Ignatov - East Bronx

[braineater]

Na ulicy dwoje dzieci ostrzy
noże o krawężnik.
Rodzice wychyleni z okna
patrzą, rozmyślają, palą papierosy,
po czym cofają się do środka
by usiąść na sedesie w ubikacji,
zamknąć drzwi i czytać
o szczęśliwości dwóch żółwi
na wyspie Pacyfiku -
zawsze same i zawsze
świeci im słońce.

za: Wśród amerykańskich poetów, wybór, redakcja i tłumaczenie <najczęsciej
koszmarne> Tadeusz Rybowski, Ossolineum, Warszawa/Kraków 1979, s. 37

Philip Larkin - dwa wiersze.

[braineater]

Wysokie okna.

Gdy widzę parę smarkaczy, po których
Poznać, że on ją rypie i że im nawzajem
Dobrze dzięki pigułce czy innej diafragmie -
Wiem, że to właśnie jest tym rajem,

O którym każdy starzec marzył całe życie:
Dawne więzi i gesty, niby muzealny
Kombajn, zepchnięte na pobocze drogi,
A kto młody, ten zjeżdża po długiej zjeżdżalni

W basen szczęścia, bez końca. Ciekaw jestem, czy też
Ktoś czterdzieści lat temu, patrząc na mnie z boku,
Także myślał: "Ten będzie miał dopiero życie;
Żadnego już tam Boga, zimnych potów w mroku

Na myśl o piekle, fałszu klękania przed kleszym kutasem,
Którym się gardzi. Tacy, jak on będą drwili
Z tych bzdur, z radosnym piskiem zjeżdżając w swój basen,
Wolni, cholera, jak ptaki." I w tej samej chwili

Zamiast słów, myśl rozjaśnia blask wysokich okien:
Szkło przeniknięte objawieniem słońca,
Za szkłem błękit powietrza, puste i głębokie
Nigdzie, nic nie mówiące, nie mające końca.


***

Pałac zimowy.

Ludziom na ogół z wiekiem stopniowo przybywa wiedzy:
Nie dla mnie wasze proste reguły, drodzy koledzy.

Przez całe moje drugie ćwierćwiecze starałem się dzielnie
Wyzbyć nauk wpojonych przez szkoły tudzież uczelnie.

I nie wchłonąć niczego, co później się działo na świecie.
Dziś nic mi nie mówią nazwiska, na które natrafiam w gazecie.

Nie poznaję znajomych i odwracam się do nich tyłem.
Lub twierdzę, że nigdy nie byłem gdzieś, gdzie wiadomo, że byłem.

Najlepiej będzie, jeśli zdołam wreszcie samą
Przyczynę białych plam uczynić białą plamą.

Nie będę wiedział nic. Umysł, pełen niczego,
Zamknie się wtedy w sobie, podobny polom, śniegom.

Philip Larkin, 44 wiersze, tłumaczenie i wybór Stanisław Barańczak,Biblioteczka
Poetów Języka Angielskiego, wyd. Arka, Kraków 1991.