Kafka nad morzem

[justine4]

[justine4]

Czytam teraz "Kafka nad morzem" jestem oczarowana.
Nie moge sie od niej oderwac.Jestem ciekawa co bedzie na nastepnej
stronie..teraz wracam do ksiazki.
Ciekawa jestem Waszych opinii.

[braineater]

nasze opinie sa takie, że Murakami próbowął napisać drugi Norwegian Wood i
prawie mu się udało. Czyli po prostu jedenastatakasamamaksiązkamurakamiego. Ale
to dobrze.

P:)

[formaprzetrwalnikowa]

cóz, kazdy ma tą swoją pierwszą ksiązke murakamiego.
dla mnie była to Norwegian Wood.
A potem było już to ciągletosamotylkopodinnymtytułem
:)

[joocelyn]

Czego by nie zarzucać Murakamiemu, to jedno trzeba mu oddać - jest jednym z
niewielu pisarzy współczesnych, który znakomicie potafi opisywać codzienność. I
o to w jego książkach chodzi chyba najbardziej, nie o treść czy podobnie
skrojone postaci - co na początku troche mnie irytowało - ale o detale właśnie,
niezapomniane dźwięki w zwykłych miejscach, smakowanie codziennościi i o te
wszystkie drobne przyjemności, które nam umykają a stanowią kwintesencję naszej
egzystencji. To jest cudne u tego niego ale odkrywa się to dopiero po 2, 3 jego
przeczytanach książkach.

[joocelyn]

"To jest cudne u niego" - bez "tego" oczywiście, przepraszam za błąd. :)

[blue.berry]

cooz bylabym bardzo rozczarowana gdyby Kafka
nieokazalasietakasamajakinneksiazkimurakamiego:)

[justine4]

Przeczytalam wszystkie wydane w Polsce ksiazki Murakamiego, wlasnie z wyjatkiem
Norwegian Wood. Jest to jedyna jego ksiazka ktora odlozylam bez zalu po
kilkudziesieciu stronach i nigdy (jak dotad) do niej nie wrocilam.
Kafke przeczytalam jednym tchem, skonczylam dzisiaj o 6 rano i wiem, ze bedzie
"siedziala" mi w glowie jeszcze dlugo..Jest to ksiazka o samotnosci i uruchomila
moje najglebsze strachy,znalazlam tam rzeczy o ktorych dotad balam sie myslec.

[braineater]

Fajnie, że Ci się podobało, tylko, że jest to w sumie książka mocno wtórna w
stosunku do Norwegian. Mamy praktycznie takiego samego bohatera, nieco
młodszego tylko, mamy ten sam problem z niedopasowaniem do rzeczywistości i
ludzi, mamy mroczną miłośc z kotami w tle, mamy ucieczkę przed światem jak w Na
Południe, mamy ten sam sposób stosowania retrospekcji, co w Kronice, no i
zamieniliśmy siedzenie w studni na siedzenie w domku pośrodku lasu i nawet
sceny erotyczne <ekhm> są przeniesione prosto ze Sputnika.
Szczerze mówiąc, tej powieści Murakamiego bronią tylko koty, one w sumie sa
jedynym oryginalnym pomysłem w tej książce, cała reszta to recycling i remixy.
Przy czym, wszyscy się tego po Murakamim spodziewamy, więc to nie wada chyba:)

P:)

[justine4]

Moze jest tak, ze ludzkie losy sa strasznie powtarzalne i uczucia takie jak
upokorzenie, strach, poczucie wyalienowania, pozadanie, samotnosc tez sa wciaz i
u kazdego te same.Nic sie tu nowego Braineaterze nie wymysli..
A porownywanie studni do domu w gorach wydaje mi sie nadinterpretacja:)
W Kronice to byly drzwi do rownoleglego swiata a tu jest wejscie do raju(?)
Zawsze gdzies jest jakies wejscie..