Książki o absurdalności życia

[Gość: mg]

Okres wakacji natchnął mnie do rozmyślań nad tym co codziennie tracę i,
sensie egzystencji. Muszę dodać, że jestem pracownikiem admninistracji
rządowej. Zjawisko zabawne, ale tylko w sytuacji gdy Ciebie nie dotyczy. Po
godzinie pracy mam wrażenie, że coś być może ze mną nie tak - w pierwszej
chwili na myśl przychodzi mi wówczas Witkacy, później Gombrowicz, Mrożek. Na
koniec jestem już w świecie Kafki.
Wiem, że ta krótka lista nie wyczerpuje autorów, którzy dostrzegali, że świat
nie jest zupełnie normalny. Kogo można bybyło dodać? Zapewniam, że wasze
sugestie uwzględnię ustalając wakacyjną listę lektur. A wakacje spędzę w
pracy.

[Gość: nana]

Polecam "Kartoteke" Różewicza.Chociaż wbrew pozorom,książka bardzo tragiczna.

[Gość: mg]

Dzięki, ale oczywiście "Kartotekę" znam. Prosiłbym raczej o mało znane perełki -
szczególnie literatury europejskiej.
Ciekaw również jestem Waszych opinii o filmie "Smak życia". Wielu recenzentów
widziało w nim alegorię konfliktów europejskich. Dla mnie to poszukiwanie
Xaviera swojego miejsca w życiu. POstać tym bardziej mnie bliska, że miał już
zostać urzędnikiem.

Roland Topor...

[silverstone]

...koniecznie przeczytaj ;) Na pewno ci sie spodoba. Na pocieszenie Ci powiem,
ze panstwowe instytucje nie maja patenstu na glupote i absurdalnosc swoich
dzialan. Mysle nawet (znam kilka osob z tej "branzy";), ze w tego typu
isntytucjach istnieje jeszcze jakis hamulec, ktora utrzymuje statek na
wzglednej powierzchni... Poza tym masz tam cos, za czym ja zaczynam tesknic -
wychodzisz o 16 i masz ten swiatek z banki. My tu czasem nie mozemy spac, choc
pewnie - cos za cos jak to bywa w tym interesownym swiecie.

pozdrawiam
J.

[ada08]

Camus , jego eseje ''Człowiek absurdalny'' i inne.
Zwłaszcza ''Mit Syzyfa'', jeden z najpiękniejszych esejów, jakie znam.

Ale może w Twoim stanie ducha powinieneś szukać raczej takich lektur,
które próbują w naszej egzystencji szukać sensu, a nie potwierdzenia
jej absurdalności ? :-)
Pozdrawiam.
a.

[Gość: mg]

Camusa czytywałem w liceum - może stąd też dzisiejsze "kłopoty". Trzeba jednak
przyznać, że eseje najwyższych lotów.
Topor to doskonała propozycja. Zawsze odkładałem go na później.
Chciałbym jeszcze dodać, że nie ma u mnie mowy o pracy od do. Dyspozycyjność
100 proc. Paradoks iście encyklopedyczny.

[Gość: Aniela]

Polecam Jerofiejewa :-)
dla mnie to pomoc rewelacyjna

[annamaria0]

Ksiazki Vonneguta.

[Gość: dora]

Na absurd najlepsza jest najlepsza muzyka, a potem dobry autor czyli P. Gabriel
a potem Kundera.

[Gość: Martyna]

Nie będę oryginalna, jeśli napiszę: Beckett. Zresztą, nie zależy mi na
oryginalności. Ten facet był niesamowity.

[Gość: Asia]

no wlasnie Beckett, i caly ten krag teatru absurdu czyli Ionesco, Genet.
Dodam jeszcze Sartre'a

[noida]

O tak, Sartre i Kundera są świetni w tej materii. Dodałabym jeszcze "101
Reykiavik". Też dość absurdalne.
A od siebie tylko chciałabym powiedzieć, że czasem, jak próbuję coś załatwić
na Uniwersytecie Warszawskim to czuję się na zmianę jak w Zamku i Procesie
Kafki... A niby to nie administracja...

[Gość: mg]

Rezczywiście, Kundera to świetna propozycja.
Opis świata w jego książkach jest niezwykle precyzyjny. Ta wnikliwa analiza
sytuacji, w których każdy z nas może uczestniczyć, jest często zaskakująca, ale
zawsze prawdziwa ("Tożsamość"). Nawet gdy odnosi się do wydarzeń historycznych
("Nieznośna lekkość bytu"), opisuje to oczyma subiektywnych i osobistych
doświadczeń bohaterów. To typowe dla literatury czeskiej - opisywanie rzeczy
wielkich bez cienia patosu, za to z dużą dozą humoru.
I może o to właśnie w życiu chodzi.

[staua]

Emil Cioran oprocz wyzej wymienionych.
Pare filmow tez by pasowalo, ale to nie na temat...

[Gość: jeff]

Herbert Rosendorfer "Budowniczy ruin"

kurt vonnegut

[marcianna]

moze "trzesienie czasu", lub "hokus pokus" kurta vonneguta?