"Malowany ptak"- książka .....

[irre]

..... "antypolska", taką etykietką przyczepiono tej książce w latach 60., co
o tym sądzicie? czy w ogóle czytaliście i co o niej myślicie? a może ktoś
zna podobne książki (o podobnej tematyce)?

[kakofonia]

Książek o podobnej tematyce - jeśli założyć, że Malowany ptak to książka o
Holoacuście - jest b. dużo, ale podobnej nie ma chyba żadnej. Może coś z tego
klimatu jest u Rawicza w Krwi nieba.
Co do "antypolskości" to ten zarzut niektórzy zbyt często stawiają, żeby się
nim w ogóle przejmować.
A Malowany Ptak jest niesamowitą książką. Byle czytać ją rozsądnie, czyli nie
jako powieść realistyczną, broń Boże autobiograficzną. Pewien krytyk napisał o
Kosińskim, że udało mu się nadać historii formy mityczne, uchwycić ją tam,
gdzie zaczyna stawać się mitem. Zgadzam się w 100%. I zgadzam się ze
stwierdzeniem, że Kosiński-krytyk nie jest najlepszym przewodnikiem po tej
książce. Napisał, że chciał w niej przedstawić społeczeństwo w stanie wojny
skonfrontowane z najbardziej bezbronną jednostką, czyli dzieckiem. Może coś z
tego w Malowanym ptaku jest, ale uważam, że nie to jest tam najważniejsze.

[Gość: q]

W latach 60. milosciwie nam panujacy spod znaku sierpa i mlota przyklejali
etykiety na oslep i z reguly bez sensu. Szczegolnie dotyczy to pisarzy
ocenianych wnikliwie przez aparatczykow po wieczorowej szkole marksizmu i
leninizmu.
Ksiazke czytalem kilka razy co kilka lat i zawsze widze ja jako opis
przetrwania czlowieka odmiennego od innych, w ekstremalnie wrogim dla niego
swiecie. Swiat, jaki tam pokazano, juz chyba gorszym byc nie moze. A moze
wlasnie taki istnieje w wielu miejscach tam, gdzie z czlowiekiem nikt sie nie
liczy: Liberia, Sierra Leone, Demokratyczna (!) Republika Kongo i inne piekla
na ziemi.
Tyle.

[Gość: Agnieszka]

Czytałam, kiedy tylko się ukazała. I wiem jedno: więcej jej nie przeczytam, nie
mogę czytać już takich okropności. Kiedy jest się bardzo młodym, jakoś inaczej
się to przeżywa. To moje zdanie.

Antypolskość..

[dr.krisk]

.. "Malowanego Ptaka" polega chyba na nieobecności w niej Polskich Partyzantów
z AL. Ten epitet (tj. antypolskość) przyczepiany jest na oślep i gdzie się da,
tak w przeszłości, jak i obecnie. Taki u nas folklor.
Ja przeczytanie książki przechorowałem. W ogóle źle znoszę książki o wojnie. O
zetknięciu losu pojedynczego człowieka, jego kruchego istnienia, z młynem
wojny...
KrisK

[myshen82]

czytałam, ale chyba byłam za młoda - byla to chyba
pierwsza książka przy której czytaniu się bałam -
niektóre z opisów pamiętam do dziś... i chyba nie
przeczytam jej jeszcze raz

[Gość: zooza]

ja tez odchorowalam te ksiazke; chcialam tylko dorzucic ciekawostke: w czasach
liceum bylam gdzies w okolicach Sandomierza (m.in) na wycieczce klasowej;
przewodnik w jednym z kosciolow okazal sie byc wnukiem (tak twierdzil) pani,
ktora Kosinskiego ukrywala. Ten pan mocno plul jadem, jak mozna bylo tak
oskarzac, i za co (wszystko to sie dzialo w kosciele, a ja, choc bylam po
lekturze ksiazki, nie zareagowalam, chocby pytaniem, gdzie Kosinski napisal,
jakoby to byla jego autobiografia... do dzis zaluje.
pozdrawiam
PS. inne rzeczy Kosinskiego tez mnie poruszyly, choc na innym poziomie i chyba
nie w takim az stopniu

[czarna-w-bieli]

Dla mnie "Malowany Ptak" to ksiazka nie tyle o holokauscie lecz o ludzkich
zachowaniach i ich podlozu. Kosinski opisuje w niej prymityzm czlowieka oraz
jego podstawowe potrzeby do egzystencji, czyli jedzenie, picie i sex, chociaz
sceny opisywane w tej ksiazce trudno nazwac sexem.

To ksiazka ktora mowi co wojna czyni z ludzi a zwlaszcza jak wplywa na dzieci,
jak okalecza ich psychike robiac z nich kaleki niezdolne do normalnego zycia.
To ksiazka ktora jest ostrzezeniem przed wojna i jej nastepstwami.

[Gość: tichy]

Dla mnie książka "malowany ptak" to przedstawiciel nurtu "pokażmy fiuta na
krzyżu i nazwijmy to sztuką". Autor wjechał do literatury dzięki kontrowersjom
towarzyszącym książce, niby odżegnując się od wątków autobiograficznych,
jednocześnie sugerując że coś jest na rzeczy.
Ale pisarzem jest sprawnym i ma dryg do pisania, inne jego ksiąki są już lepsze

[Gość: mola]

Nieprzyjemny zgrzyt z "Malowanym ptakiem" należy do sfery pozaliterackiej -
Kosiński wielokrotnie w wywiadach udzielanych w Stanach zapewniał, że ta
książka jest oparta na faktach z jego życiorysu. I to było dość paskudne z jego
strony, nie musiał tego robić, książka powinna się bronić sama - jako
literatura a nie beletryzowany dokument.

[Gość: taniej]

dobra książka z kiepskim zakończeniem. szkoda.

[Gość: Gośka]

Wydaje mi się, że Kosiński bardzo bujną wyobraźnię miał. Siedlecka dotarła do
jego opiekunów z okresu II wojny światowej i tak powstał "Czarny ptasior"

pozdrawiam

[Gość: Fly]

...najpierw moj ojciec opwiedział mi swoje wojenne dzieciństwo...życie i
ponierwierkę po wsiach...opowiadał o strasznych ludziach....
...później, po latach przeczytałam książkę Kosińskiego....jakby opisywał
historię, którą już wcześniej poznałam (oczywiście różniły się trochę)- myślę,
że Kosiński opisał prawdę...

czy człowiek nie może być okrutny? ależ może....
wystarczy popatrzeć jak pan x skacze do oczu panu y przy małej stłuczce
samochodowej... albo w kolejce do kasy...albo...itd...

książka warta jest przeczytania..

pozdrawiam,
Fly

[Gość: leila]

a ja po waszych opiniach wypożyczyłam tę książkę i zobaczymy...lubie ksiażki z
okresu wojennego,pokazujące trudną psychikę ludzką i zachowania w ekstremalnych
warunkach..naczytałam się róznych "pamiętników" z tamtego okresu w stylu
Medlionów...

[Gość: gava]

Polecam Elie Wiesela i Primo Leviego, chyba że już znasz.

[Gość: leila]

nie nie znam a jakie książki piszą???coś więcej o nich???czytałam raczej
polskich autorów..:/

[Gość: gava]

Gość portalu: leila napisał(a):

> nie nie znam a jakie książki piszą???coś więcej o nich???czytałam raczej
> polskich autorów..:/

Elie Wiesel, dostał pokojowego Nobla. Urodzony w Sighet, w Transylwanii, jako
chłopiec trafił do Auschwitz. Przeżył, wylądował we Francji, między innymi
dzięki namowom Mauriaca napisał autobiograficzną książkę "Noc". Lektura
obowiązkowa. Wyszła i u nas. Napisał znacznie więcej, ale "Noc" nadal jest
najlepsza. Teraz mieszka w NY.
Primo Levi, Włoch ur. w Turynie, do Auschwitz trafił, na swoje szczęscie bardzo
późno, bo w 1944. Napisał między innymi "Czy to jest człowiek", to jedyna jego
rzecz dostępna po polsku, niestety. Jeśli czytasz po angielsku, to bardzo warto
przeczytać jeszcze jego "The Drowned and the Saved," "Moments of Reprieve"
i "The Periodic Table". Chyba że czytasz po włosku, wtedy w ogóle nie ma
problemu.
A z polskich - koniecznie przeczytaj Irit Amiel "Osmaleni"
Pzdr.

[Gość: leila]

tak się składa że studiuję anglistykę ale nie wiem czy takie ks.są powszechne
bo ost to widziałam same Harry Pottery,Coelha i in...ale zaciekawili mnie ci
autorzy i jak znajdę czas to poszukam..lubię taką literaturę daje wiele do
myślenia...dzięki!!

[Gość: gava]

A to się b. dobrze składa :-) I Leviego i Wiesela łatwiej dostać po ang. niż po
polsku. Znajdziesz na amazonie bez trudu :-)
Pzdr.