"Shantaram" - czytał ktoś?

[cynamoon6]

Autor niejaki Gregory David Roberts. Jest obiecujaco opasla. Z opisu na
okladce same atrakcje: ksiazka awanturnicza, podroznicza, Australia, Indie,
heroina, mafia, odrodzenie itp. A Jonatan Carroll na okladce mowi ze jak sie
komus nie spodoba to jest martwy albo bezduszny. (chociaz nie wiem czy opinia
Carrolla, ktory znacznie zszedl na psy koniecznie musi byc istotna ;)
Ale jestem ciekawa tej ksiazki.
Zna ktos?

[chihiro2]

Wstyd przyznac, ale stoi na polce od ponad roku, ale jeszcze
nieprzeczytana. Kupilam w zwiazku z wyjazdem do Indii, ale czytalam
wowczas co innego. Natomiast wszyscy znajomi, ktorzy czytali, byli
zachwyceni.
Aha - w angielskiej wersji nie ma opinii Carrolla, za to "Daily
Telegraph" i paru innych gazet.

[cynamoon6]

Wydaje mi się że to najlepsza ksiązka na świecie. Aż mi się cisną na usta te
wszytskie pompatyczne słowa z recenzji na okładce: że majstersztyk, że genialna
itd... Ba, nawet jestem skłonna uznać, że Carroll miał rację! :-)

Ale jestem w afekcie, świeżo po lekturze. W każdym razie na pewno jest jedna z
najlepszych książek jakie przeczytałam w życiu.

Napisana pięknym językiem i pięknym językiem przełożona na polski.
Treść wciągająca, bogata, nienatrętna. Osoby które tam występuja są tak opisane
że prawie można je dotknąć. A sam autor- dobry i wrażliwy człowiek o wielkim,
wielkim sercu (chociaz sam ma o sobie o wiele gorsze mniemanie, bo były
narkoman, gangster, zbieg z więzienia).

Zyłam tą książka tak jakbym w niej była, ludzie tam wystepujacy to byli moi
znajomi, przez ten czas kiedy ja czytalam ciagle mysle o tym co sie w niej
dzieje. Nieczesto mi sie to zdarza.
A teraz cierpie bo skończyłam i zazdroszcze wszytskim ktorzy jej jeszcze nie
czytali.

[chihiro2]

Ale entuzjastyczna opinia! Ciesze sie, ze Ci sie podobalo, dziekuje
za podzielenie sie tym tutaj. Bede wiec musiala siegnac po nia,
pewnie juz wkrotce... Juz sie szykuje na uczte :)

[cynamoon6]

Jestem pewna ze i Tobie sie spodoba. Minęło kilka dni a ja wciąż w afekcie i
cały czas gadam o tej książce i o niej myślę. I nie mogę czytać nic innego, bo
wszytsko wydaje mi się byle jakie.

A'propos uczty to oprócz duchowej ja miałam tez kulinarną.
Nie żeby tyle tam było o jedzeniu, ale czytając zostałam całkowicie przeniesiona
do Indii, więc nie mogłam jeść normalnie i pitrasiłam te wszytskie dhale, roti i
papadamy;)

[Gość: Anette]

ja przeczytałam ja jakis miesiac temu, nie moge sie obudzić.
Zakochałam sie w tej ksiazce i czytam drugi raz. Jest cudowna.

[cynamoon6]

Ja tez czytam drugi raz. Teraz sie delektuje, poprzednio polknelam zachlannie :)
Wcale mi nie minela szajba na tle tej ksiazki, wlasciwie caly czas o niej mysle.
Od maja;) To juz chyba sie kwalifikuje do lekarza.

[pavvka]

A mnie dziwią powszechne ochy i achy nad tą książką. Tzn. historia
ciekawa i poznawczo to wszystko też interesujące, ale napisane IMO
bardzo kiepsko. Przegadane, źle skonstruowane i pełne opisów w
koszmarnie pretensjonalnym stylu.

[cynamoon6]

A gdzie tak powszechnie sie nią ludzie zachwycają? Bo chętnie bym się przyłaczyła :)
Znam bardzo niewiele osób, które się tym podniecają.

Rzeczywiscie, sama uważam, że sposób pisania Robertsa ociera się często o
grafomanię ale w jakiś sposób cholernie mi się to podoba. Jestem pod ogromnym
urokiem tego człowieka i jego konstrukcji psychicznej. Jak również tych opisów i
filozofowania, może dlatego, że podobnie widzę świat.
To jest książka mojego życia, z tym że wcale nie uważam że musi się spodobać
każdemu.

Mnie osobiście nie dziwi, jeśli jakaś książka która mi się nie podoba wywołuje
achy i ochy. Szanuję gusta innych.

[pavvka]

cynamoon6 napisała:

> A gdzie tak powszechnie sie nią ludzie zachwycają? Bo chętnie bym
się przyłaczy
> ła :)

A choćby:
www.amazon.com/review/product/0312330537/ref=cm_cr_dp_hist_5?%5Fencoding=UTF8&filterBy=addFiveStar

Pierwsze 3 opinie z brzegu:
"Shantaram is one of those books that you wait to find for five
years, even a decade."
"It took me a week to read and it was the best week of my life. I
cried when it was over and haven't been able to read another book
since. Truly an epic masterpiece."
"The Best Novel of the 21st Century"

Ja rozumiem, że ta książka może się niektórym podobać, ale dziwi
mnie, że aż tyle osób uważa ją za absolutne arcydzieło.

[cynamoon6]

Z perspektywy własnego zachwytu mogłabym powiedzieć, że dziwi mnie, że Cie dziwi
:) Ale mam podobnie, np. z Cieniem Wiatru. Nie cierpię tej ksiązki i jedyne co
mi się w niej podobało to świetnie skonstruowana sylwetka Fermina. Czytając to
autentycznie się męczyłam. A tymczasem jest to ukochana i kultowa książka
tysięcy osób. Nie rozumiem tego, ale tez nie staram się zrozumieć. Ani oceniać.

Nauczyłam sie dawno temu, że nie istnieje jedynie słuszna prawda i punkt
widzenia i trzeba jakoś z tym zyć :)
A Shantaram wydaje mi się, bardziej trafia do osób w jakiś sposób skrzywionych,
neurotycznych, po przejściach ale tez ciekawych. Ta książka to zapis pewnego
rodzaju odkupienia. Z pewnością nie każdy może się utożsamić.
Dla mnie jej przeczytanie było jak odnalezienie brakującego puzzla własnej
układanki.

[pavvka]

cynamoon6 napisała:

> A Shantaram wydaje mi się, bardziej trafia do osób w jakiś sposób
skrzywionych,
> neurotycznych, po przejściach ale tez ciekawych. Ta książka to
zapis pewnego
> rodzaju odkupienia. Z pewnością nie każdy może się utożsamić.

Ale ja właśnie nie rozumiem o co chodzi z tym odkupieniem, o którym
fani tej książki mówią... Wstąpienie do mafii to ma być pokuta za
winy?

[cynamoon6]

Zauważ, że on napisał tą ksiązkę w więzieniu, kiedy odbywał resztę kary. Myśle,
że wtedy dokonał się proces odkupienia, wyraźnie zapoczątkowany w Indiach.
Przecież gdyby od początku myślał tak jak to opisuje i byl takim czlowiekm jakim
sie stawal w Indiach nie trafilby do tego więzienia w Australii.

Zamieszkanie w slumsach i zostanie tam lekarzem, podczas kiedy z pewnością mogl
sie ustawic inaczej z pewnością było powodowane głebokim poczuciem winy i
potrzebą odkupienia.

A mafia? Kluczowa sprawa była jego relacja z Kadirem. On do szaleństwa pragną
miec ojca. Zwróciłeś uwagę, że za jego przeszłoscia sprzed wiezienia w Australii
stoi jakis ogromny bol, tajemnica, konflikt z najblizsza rodzina? Są osoby
szczególnie podatne na ta kwestie, potwornie spragnione pewnego rodzaju relacji
i uczuc. Kadir był niego namiastką ojca, pokochał go i zrobił dla niego
wszystko, tak więc wstąpił do mafii i pojechał z nim do Afganistanu.

[pavvka]

cynamoon6 napisała:

> Zauważ, że on napisał tą ksiązkę w więzieniu, kiedy odbywał resztę
kary. Myśle,
> że wtedy dokonał się proces odkupienia, wyraźnie zapoczątkowany w
Indiach.
> Przecież gdyby od początku myślał tak jak to opisuje i byl takim
czlowiekm jaki
> m
> sie stawal w Indiach nie trafilby do tego więzienia w Australii.

Jak to nie? Współudział w zabójstwie i ciężkie pobicia, że już nie
wspomnę o nielegalnym handlu walutą i bronią, są w Australi również
karalne. Dlatego ta przemiana wydaje mi się mało wiarygodna. No i
naprawdę mógł sobie wybrać inną father figure niż bombajskiego
gangstera, z którego robi w książce postać szlachetno-heroiczną (w
sposób dla mnie też mało wiarygodny - wbrew intencjom autora nijak
nie potrafiłem Kadira polubić).

[cynamoon6]

No własnie przed Indiami musiał byc inny. Może nie inny tylko zbyt zapamiętały w
samozagładzie, którą chciał się ukarać.
Upieram się, że dopiero w Indiach się ocnkął. Zaczął rozumieć i uwierzył, że
może przetrwać. Bo całe jego działanie było takim prowokowaniem losu w nadziei
na karę. On się pakował w ryzyko bo miła nadzieję, że zginie i tym zmaże swoje
"grzechy".
I cały czas nosił w sobie winę za wszystko począwszy od przedwięziennych czasów,
po mysz z więzienia i Prabakera.

Albo może jego przykład jest poniekąd tak zwanym Efektem Lucyfera?

Lin to bardzo złożona postac, zła i dobra jednocześnie. Znajoma osoba również
uwielbiająca tą książkę zwróciła mi uwagę, że szalenie go lubimy i podziwiamy,
ale oprócz tego, że był szlachetny, przecież on był również przestępcą. Gdyby
sprzedał narkotyki np. naszemu dziecku to czy wtedy tez byśmy go lubiły?
Nigdy wczesniej nie pomyslałam w ten sposób, ale nie potrafię go nie lubić.

Z pewnością wyrządzał jakieś zło, ale jednoczesnie mnóstwo prawdziwego czystego
dobra.
Będąc osobą złożoną ze sprzeczności zdawał sobie sprawę ze swoich błędów i nigdy
ich nie usprawiedliwiał. Pamiętasz, jak w wiosce Prabakera bał się, że ci ludzie
którzy go pokochali przejrzą na oczy i zobaczą że jest tak zły jak uważał że jest?
Nawiasem mówiac, taki lęk przed zdemaskowaniem jest typowy dla dysfunkcyjnych
ludzi, którzy wynieśli deficyty z dzieciństwa. Lin jest DDD, z pewnością.

Co do Kadira, to ja go bardzo lubiłam. Byłam pod wrażeniem jego charyzmy i moją
sympatię dodatkowo potęgował fakt, że czytając wyobrażałam sobie, że wygląda jak
Ben Kingsley :)
Moze lubienie jest niezależne od moralności, zwłaszcza w ksiązkach i filmach.

Nasuwa mi sie jeszcze jedna rzecz. Nie wiem, czy czytałeś "Tuana "Cizii Zyke.
Jest jakas analogia pomiędzy tymi panami i ich historiami. Trudno stwierdzić,
czy Tuan jako człowiek jest zły czy dobry. Chociaz skłaniam się ze bardziej zły.
On i Lin są podobni ale stoją na dwóch przeciwstawnych biegunach. Lubię tamtą
ksiązkę, Zyke fantastycznie pisze, ale jego personalnie nie cierpię.

[pavvka]

cynamoon6 napisała:

> No własnie przed Indiami musiał byc inny. Może nie inny tylko zbyt
zapamiętały
> w
> samozagładzie, którą chciał się ukarać.
> Upieram się, że dopiero w Indiach się ocnkął. Zaczął rozumieć i
uwierzył, że
> może przetrwać. Bo całe jego działanie było takim prowokowaniem
losu w nadziei
> na karę. On się pakował w ryzyko bo miła nadzieję, że zginie i tym
zmaże swoje
> "grzechy".
> I cały czas nosił w sobie winę za wszystko począwszy od
przedwięziennych czasów
> ,
> po mysz z więzienia i Prabakera.

> Będąc osobą złożoną ze sprzeczności zdawał sobie sprawę ze swoich
błędów i nigd
> y
> ich nie usprawiedliwiał.

A dla mnie jego żal za grzechy jest irytująco nieszczery. Bo owszem,
niby mówi jakim to złym człowiekiem był w Australii i że żałuje
tego, ale przecież w Indiach zajmuje się z grubsza podobną
działalnością i wydaje się z tego dumny. Po przemyśleniu sprawy mam
nieodparte wrażenie, że pisał o żalu wiedząc, że władze więzienne
przeczytają to co napisał...

Generalnie nie kupuję autokreacji autora. Nie wydaje mi się on
postacią szczególnie sympatyczną i nie potrafiłem uwierzyć, że
rzeczywiście budził taką miłość we wszystkich naokoło jak każe nam
wierzyć.

> Co do Kadira, to ja go bardzo lubiłam. Byłam pod wrażeniem jego
charyzmy i moją
> sympatię dodatkowo potęgował fakt, że czytając wyobrażałam sobie,
że wygląda ja
> k
> Ben Kingsley :)
> Moze lubienie jest niezależne od moralności, zwłaszcza w ksiązkach
i filmach.

Patrzysz na niego oczami Lina. Ja natomiast znowu nie kupuję tej
wizji. I chyba nie chodzi o moralność - postać niemoralna może być
pociągająca. Ale Kadir jest dla mnie denerwujący choćby z powodu
skłonności do pseudofilozofii (tego zresztą w ogóle jest w książce o
wiele za dużo - postacie nieustannie mówią maksymami) oraz swojej
hipokryzji, tj. faktu, że będąc pospolitym gangsterem szerzy wizję
jakoby był dobroczyńcą ludzkości.

[sanyu]

A ja jutro zaczynam czytać i mam nadzieję przyłączyć się do waszych ochów i achów :D

[Gość: maomao]

A ja jestem ciekawa jaką książkę TY poleczasz?? Jaka wywarła na
Tobie ogromne wrażenie??

[pavvka]

Z Indii? Ogólnie Rushdiego, zwłaszcza IMO absolutnie
genialne 'Dzieci Północy', ale także 'Ziemia pod jej
stopami', 'Śalimar klaun' czy 'Ostatnie westchnienie Maura'. Poza
tym np. 'Bóg rzeczy małych' Arundhati Roy, 'Zadyma w dzikim sadzie'
i 'Brzemię rzeczy utraconych' Kiran Desai oraz 'Sea of Poppies'
Amitava Ghosha (chyba po polsku jeszcze nie wyszło).

[Gość: calodziennyptaszek]

reżyseria Peter Weir, Mira Nair scenariusz Gregory David Roberts,
Eric Roth

szczegóły »

czytaj »

czytaj »

oglądaj »


o filmie »
pełna obsada »
recenzje
opisy »
wiadomości »
pressbook
nagrody
www [1] »
ciekawostki [4] »
związane


plakaty
galeria
zwiastuny
tapety
muzyka
DVD/VHS


produkty



zobacz kontrybucje dla tego filmu »

zostań autorem tej strony »

From_Hell 8
skwir 6
Vala 6
zobacz wszystkich twórców »
Opisy - Shantaram zgłoś poprawkę
Shantaram to film nakręcony na podstawie powieści napisanej przez
Gregory’ego David’a Roberts’a. Fabuła przedstawia opowieść o
australijskim skazańcu, który uciekł z więzienia Down Under w
trakcie odsiadki 19-letniej kary pozbawienia wolności i zmierza do
Indii. Tam żyje w slumsach Bombaju gdzie wplątuje się w działania
podziemia i udaje, że jest lekarzem. Opowieść ukazuje przemianę jaka
zachodzi w Lindsay’u. Film opiera się na autentycznej opowieści
autora (Gregory’ego David’a Roberts’a)

skwir






Historia pewnego narkomana, któremu udaje się uciec z dobrze
strzeżonego więzienia. Wyjeżdża do Indii i w slumsach Bombaju
zaczyna leczyć. W poszukiwaniu pieniędzy na "lekarstwa" Lindsay
wplątuje się w przemyt i handel bronią, głownie w Afganistanie,
gdzie nawiązuje kontakt z lokalnym bossem.

P!otr3k7


Ekranizacja książki Gregory'ego Davida Robertsa.
Głównym bohaterem jest pewien Australijczyk, uzależniony od
narkotyków. Odsiaduje w więzieniu wyrok za napad, jednak mimo tego,
że więzienie jest bardzo dobrze strzeżone udaje mu się z niego
uciec. Postanawia wyjechać z kraju do Indii. Tam podemuje pracę jako
lekarz w slumsach Bombaju. Angażuje się także w przemyt, fałszerstwa
i handel bronią. Nielegalne interesy prowadzą go do Afganistanu.
Tutaj wraz z miejscowym bossem mafijnym, walczy przeciwko Rosjanom.

[cynamoon6]

Być może odnosisz takie wrażenie że Lin nie żałuje i jego skrucha nie jest
autentyczna, bo opowiada o swoim życiu stojąc z boku, z pozycji obserwatora,
jakby opowiadał o kimś innym.

Nadal uważam, że się zmienił. Jestem przekonana ze dzisiejszy Lin nie zrobiłby
już wielu z tamtych rzeczy.
Obejrzyj sobie jakiś wywiad na youtubie tym gościem. Ma takie szczere oczy i
spokojny głos. Wierze ze przeszedł głęboką przemianę i nie wstydzi się przyznać
do popełnionych błędów.

Ja go kupuje, wierze mu i lubię. Według mnie wciąż walczył ze sobą i jego walka
mi imponowała. Nie wszystko wzięłam tak całkiem bezkrytycznie, muszę przyznać.
Nie do końca rozumiałam i podobały mi się niektóre działania. I czasem
zastanawiałam się nad tym, że on kochał i uważał za przyjaciół niektórych
współwięźniów czy kolegów z mafii -bądź co bądź przestępców jak się patrzy. Albo
Abdullaha, który był “irańskim zabójcą” (chociaż nie przypominam sobie żeby
zamordował kogoś od tak w tej książce). Abdullah to też bardzo ciekawa i
fascynująca postać dla mnie. Z jednej strony niby zabójca z drugiej ta historia
z niedźwiedziem którego podesłał do slumsow. Albo czuwanie nad Linem i ta jakaś
tajemna wieź, która sprawiła, że zjawił się za sprawą przeczucia kiedy Lina
zaatakowały psy. No i w gruncie rzeczy Abdullah był nieśmiały i miał ogromny urok.

Pomijając to wszystko czytaj~ąc Shantaram czułam się autentycznie szczęśliwa.
Nawet to filozofowanie mnie nie irytowało :)

Dialogi są genialne, zwłaszcza te miedzy Linem a Prabakerem, i to pokazanie
specyfiki Hindusów. Ta książka pachnie, grzeje, czuć ją na dotyk.
A postacie? Są tak opisane ze zamykam oczy i widzę je wyraźnie ze wszystkim
szczegółami. Tam nie ma nikogo płaskiego, niedokończonego. Ludzie są kapitalnie
sportretowani, wiarygodni.

Shantaram w 100% zaspokaja moje potrzeby czytelnicze, ma wszystko czego chcę od
książki idealnej.

A co do filmu, to nie tak prędko. Bujają się z kręceniem od 2004 roku i końca
nie widać. Od tamtej pory z reżyserii zrezygnował Weir, zastąpiła go Mira Nair i
prace utknęły. Obsadzone s~ą dopiero 3 role, przy czym Johnny Deep który miał to
produkować i grać Lina prawdopodobnie go nie zagra... Ciągle śledzę temat, bo
chętnie obejrzałabym.

[Gość: ciemna blondynka]

Gość portalu: calodziennyptaszek napisał(a):

Fabuła przedstawia opowieść o
australijskim skazańcu, który uciekł z więzienia Down Under

Huehuehue... Więzienie w Australii się tak nazywało? :D Kto to tłumaczył?
Na pewno chodziło po prostu o to że bohater uciekł z więzienia w krainie
kangurów...

[Gość: Zuzanna]

Czytałam, właśnie skończyłam. Rewelacja warta przeczytania przynajmniej kilka
razy. Czytam dużo książek ale takiej jeszcze nie czytała. Jest super.

[nienietoperz]

Właśnie przeczytana, trochę poniekąd przypadkowo, bo nabyta w
warunkach wyjazdowych po wyczytaniu wszelkich smakowitości zabranych
z domu jako optymalna kombinacja czynników
język/cena/objętość/zainteresowanie.

Warto. Co prawda na pewno nie jest to arcydzieło, ale doskonale się
sprawdza jako pierwszorzędna literatura drugorzędna. Najpierw
irytowały mnie trochę opisy rzeczywistości Indii na poziomie
płytkich obserwacji turysty zachłystującego się pierwszymi
widzianymi różnicami, ale potem w naturalny sposób sprawa się
poprawiła. Sentencjonalność i pseudofilozofia z kolei wydawały mi
się bardzo autentyczne; większość bohaterów z głównym na czele
zajmuje się dość regularnie dorabianiem górnolotnych teorii do
podejmowanych decyzji, dokładnie tak jak wszyscy ludzie znajdujący
się w niecodziennych prawnie, moralnie czy uczuciowo sytuacjach.
Duże plusy to sprawne przesunięcie się przez 934 strony, dobrze
uchwycony Indian English (ciekawe jak wypada w polskim tłumaczeniu),
częste świadome bądź nie nawiązywanie do klasyki typu `Passage To
India' i nienaciągane zakończenie. Jak na książkę podróżną w sam raz.

Z ukłonami,
NN

[pavvka]

nienietoperz napisał:

> Warto. Co prawda na pewno nie jest to arcydzieło, ale doskonale
się
> sprawdza jako pierwszorzędna literatura drugorzędna.

I taką opinię mogę zrozumieć (chociaż się z nią nie zgadzam).
Natomiast zastanawia mnie liczba ludzi piszących 'to najważniejsza
książka mojego życia', 'najlepsza książka stulecia' itp.

> Sentencjonalność i pseudofilozofia z kolei wydawały mi
> się bardzo autentyczne; większość bohaterów z głównym na czele
> zajmuje się dość regularnie dorabianiem górnolotnych teorii do
> podejmowanych decyzji, dokładnie tak jak wszyscy ludzie znajdujący
> się w niecodziennych prawnie, moralnie czy uczuciowo sytuacjach.

Sugerujesz, że autor świadomie użył tu takiej techniki? Bo ja na
podstawie całokształtu książki (te grafomańskie opisy - grrr)
wnioskuję, że jednak ma taką (dla mnie nieznośną) manierę pisania.

> Duże plusy to sprawne przesunięcie się przez 934 strony, dobrze
> uchwycony Indian English (ciekawe jak wypada w polskim
tłumaczeniu),
> częste świadome bądź nie nawiązywanie do klasyki typu `Passage To
> India' i nienaciągane zakończenie.

IMO raczej brak zakończenia, obliczony na napisanie sequela. Ale
może to moje osobiste zboczenie - nie lubię powieści, które nie
zamykają wątków.

[Gość: blondynka.online]

www.youtube.com/watch?v=Qh4GD4YLbNw
Warto posłuchać Robertsa: co mówi, nie tylko jak.
Indian English w polskim tłumaczeniu Maciejki Mazan jest świetny, teksty
Prabakera uroczo zabawne.
Jestem oczarowana tą książką i zupełnie mnie nie obchodzi, jaka to "półka".

[Gość: Ulala]

to jedna z najlepszych ksiazek jakie czytalam! jest fenomenalna! moj
chlopak tak samo ja odebral . polecam KAZDMU. Fantasyczna i
niesamowicie wciagajaca...

[Gość: wiki]

Przeczytałam niedawno i nie mogę zacząć następnej książki, bo kiedy
czytam, ciągle mam w głowie Lina. Raczej nie wierzę w opisy
wychwalające książkę, bo zawiodły mnie niejednokrotnie, ale mimo
dobrych opinii sięgnęłam po tego grubasa.
Tak sobie myślę, że ... mam nadzieję, że to nie będzie książka
mojego życia, bo mam zamiar przeczytać ich jeszcze trochę i cieszyć
się każdą. W tej chwili jestem nią zaczarowana. Podobały mi się
opisy ludzi, nie krajobrazów, ludzi, przez co stawali się dla mnie
jak żywi.
Nie mam żadnych traumatycznych przeżyć z dzieciństwa, nie jestem
pogubiona i nie szukam odkupienia i chyba dzięki temu właśnie nie
szukałam w Linie, ani w żadnej z postaci siebie. Fajnie było poznać
kogoś zupełnie innego ode mnie i pożyć jego życiem nie wychodząc z
kapci. Fajnie było brać udział w slamsowym życiu, w bujkach, w
przestępstwach nie fatygując się nawet z wygodnej kanapy.
Im bardziej świat z książki różni się od mojego, im bardziej jego
decyzje różnią się od moich tym bardziej cieszę się książką.
I jeszcze jedna fajna sprawa - on naprawdę mówi tymi językam, które
wydają mi się co najmniej "trudne"
i chyba przeczytam jeszcze raz

[Gość: ULENKA]

znam, czytalam - jest FANTAStYCZNA!!! kazdy powinien ja pczeczytac.
wspaniala i tyle!

Shantaram - książka długa i piękna

[Gość: Bookznami.pl]

Recenzja książki Shantaram
www.bookznami.pl/?p=490
Polecam gorąco lekturę przed obejrzeniem filmu!

[Gość: golemno]

Jestem w polowie ksiazki i bardzo mi sie podoba, na pewno to nie jest
najlepsza ksiazka jaka przeczytalam (raczej przeczytam), ale jesli
mialabym zrobic swoj osobisty ranking, to na pewno znalazlaby sie w
pierwszej 15.
Staram sie nie oceniac autora czy jest wiarygodny czy nie, po prostu
oceniam ksiazke, na pewno wszystko to, co pisze nie jest prawda, to
po prostu autobiograficzna fikcja. Przeciez mowi sie, ze klamstwo (w
tym przypadku fikcja) jest najbardziej wiarygodne, kiedy zawiera
kawalek prawdy (tutaj autobiografia).
Nie oceniam tez Lina z punktu widzenia tego, czy jest dobry, czy zly,
po prostu jako ksiazkowa postac go lubie i tyle i nie musze miec z
tego powodu zadnych wyrzutow sumienia ani mu zarzucac, ze jego
przyjaciele to ludzie z mafii.
Co do stylu, to mi sie podoba, dobrze sie czyta, jest plynny. Ktos
tutaj wspomnial, ze postacie mowia maksymami, ale to wcale mi nie
przeszkadza, wrecz odwrotnie - w ilu ksiazkach dialogi sluza tylko do
zapelnienia strony, tutaj bohaterowie sie odzywaja, jesli juz
rzeczywiscie maja cos do powiedzenia.
No i fajny temat - mozna sobie troche popodrozowac i poznac Indie z
innej strony.
Ksiazka na pewno warta przeczytania.

[Gość: AnnaW]

Dostałam tę książkę na urodziny. Jestem również mniej więcej w połowie. Muszę
przyznać, że jestem osobą, którą książki rzadko wciągają(musi to być naprawdę
poruszająca rzecz żeby tak się stało).

"Shantaram" nie jest cienką książką, która zachęca do zabrania jej z półki, ale
od chwili kiedy zaczęłam ją czytać ciągle o niej myślę! Tyle pięknych
przemyśleń, napisana wspaniałym językiem, aż trudno uwierzyć, że autor był
przestępcą. Moim zdaniem napisała ją osoba niezwykle wrażliwa i empatyczna.
Czytając ją można poznać nie tylko niesamowitą historię i przygody autora, ale
również nieznany nam świat i kulturę prawdziwych Indii.

Teraz czekam na ekranizację!! Premiera 2011. W roli Lindsaya Jony Deep.

Osobiście polecam. Czytanie tej książki to piękna podróż i niesamowite przeżycie!!!

[monikate]

Przeczytałam 1/3. Trochę mi ciężko wchodzi. Na razie skłaniam się do opinii Pavvki.

[przemsw]

>>>Tyle pięknych przemyśleń, napisana wspaniałym językiem,
>>>aż trudno uwierzyć, że autor był przestępcą.

Co za peany, zaraz gościa uniewinnimy. Przestępcy w zdecydowanej większości są
osobami o nie przeciętnie wysokich cechach psychicznych, także tych
"pozytywnych". Przestępcy, nie pospolici kieszonkowcy i rozrabiacy.

[monikate]

Mam jeszcze 120 stron do końca. Nie wchodzi nadal. Przegadana, styl ciężki, a
nieprzekonywujący. Każda postać faktycznie gada sentencjami. Masa grafomańskich
zwrotów. No, co ja zrobię. Może nie poznałam się na tej książce, ale
przeczołgała mnie ona strasznie.

[cynamoon6]

No ale przecież nie musi Ci się podobać, Moniko?
Chyba nie ma sensu zastanawiać się dlaczego.
Według mnie nie ma czegoś takiego jak "poznanie sie na ksiazce".
Po prostu jedne książki nas zachwycają inne nie. I raczej nie jest to miarą,
którą się ocenia cokolwiek.
I jeszcze polecę frazesem, ze świat byłby jeszcze bardziej koszmarnym miejscem
niż jest, gdyby wszytskim podobało się to samo :-)

Dla mnie Shantaram wciąż jest w absolutnej czołówce. I co mnie czytanie
uszczęśliwiło, to moje. I tyle, poza tym nic z tego nie wynika.

[Gość: Milano]

Jeśli będzie Ci się podobał Shantaram - to polecam "Pariasów"
Pascala Brucknera (Indie) i "Tuana" (Azja) Cizia Zyke - książka
napisana świetnym językiem. Ja nie mogłem się oderwać.

" Masa grafomańskich zwrotów"

[Gość: zolza]

> Masa grafomańskich
> zwrotów.

A co powiesz o tym :

" szalenie miła i powabna blondynka w średnim wieku. Siedzi właśnie w kuchni przy stole i robi sobie makijaż. Dzienne światło wpadające przez okno jest doskonałe. Kosmetyki leżą obok, ułożone porządnie w wiklinowych koszyczkach.
Żywia nakłada krem, podkład i cienie do oczu. Spogląda w lusterko; makijaż ma wyjść tak, jakby go nie było. Innymi słowy, musi jedynie ożywić porcelanową, nieco bladą cerę Żywii. Muśnięcie różem."

Zaiste, górna polka
LOL!!!!!!!

[Gość: monika]

Jak dla mnie jest to średnia książka. Bardzo pasjonujące opisy
slumsów i życia na wsi (zrozumiałam estetykę kina bollywodzkiego),
wspaniała postać Prabakera, średni wątek kryminalny (wymyślone przez
autora rózne tropy) i beznadziejne wynurzenia pseudofilozoficzne (w
końcu darowałam sobie ich czytanie) oraz wątek miłosny. Po
przeczytaniu "Shantaram" sięgnęłam po książkę M
Bruczkowskiego "Bezsenność w Tokio" i ta książka mnie wessała.
Bruczkowski zaprezentował obraz niepodrasowywanego, zgodnie z
Hollywodzkimi standardami, życia w Japonii.Dodatkowo książka jest
niezwykle zabawna.Jak dla mnie to jest hit

[pavvka]

> Jak dla mnie jest to średnia książka. Bardzo pasjonujące opisy
> slumsów i życia na wsi (zrozumiałam estetykę kina bollywodzkiego),
> wspaniała postać Prabakera, średni wątek kryminalny (wymyślone
przez
> autora rózne tropy) i beznadziejne wynurzenia pseudofilozoficzne
(w
> końcu darowałam sobie ich czytanie) oraz wątek miłosny.

Bo IMO w tej historii był potencjał na bardzo dobrą książkę, tylko
trzeba ją było dać do napisania komuś innemu. Roberts jest po prostu
słabym pisarzem, a w dodatku wygląda jakby brakowało tu
kompetentnego redaktora.

[monikate]

Masz rację, Pavvko. Nie każda książka musi aspirować do poziomu Thomasa Manna
czy Lwa Tołstoja, ale każda powinna być zajmująca. Wciągać czytelnika. A
"Shantaram" jest po prostu zakalcowaty. Ja go tak odbieram. Komuś innemu może
się podobać; o gustach się nie dyskutuje.

" Nie każda książka musi aspirować "

[Gość: zolza]

a pisac kazdy moze, nawet jesli z trudem buduje zdania.

"ale każda powinna być zajmująca"

Zaiste, przygody "niezwykle atrakcyjnej" bibliotekarki z przypadku
sa tak zajmujace, ze brak elementarnej sprwnosci jezykowej jest
najmniejszyum z grzechow autorki.

Przy tym utworze "Shantaram" to arcydzielo.
Dziwi mnie, ze tego nie dostrzegasz.

[Gość: lucyliu]

Ty Zolza wez sobie zimny prysznic bo Twoje komentarze sa od rzeczy.
Zazdrosc Ci zzera czy co?
Ludzie tu o ksiazce z Ty jakies osobiste przytyki robisz.

[Gość: zolza]

Autorka krytycznych postów o książce Robertsa bez żenady reklamuje swoja żałosną "twórczość", która do piet nie dorasta omawianej powieści.
Mogłaby mieć choć tyle samokrytycyzmu, by usunąć ten link z sygnaturki.

Czy normalne i zgodne z zasadami forum jest zakładanie wątku (reklamowego) i pisanie w nim pod różnymi nickami? Forum Dilbertoza - trafisz bez problemu.

Czy większość piszących tutaj to podobni pożal się Boże autorzy poszukujący publiczności wszelkimi sposobami?
Zimny prysznic polecam - PRZED pisaniem takich dziel. Albo pisać do szuflady.

[pavvka]

Nie wnikam co Monikate pisze gdzie indziej - tym wątku wypowiedziała
się na temat. A link do własnej strony w sygnaturce to praktyka
powszechna i zgodna z netykietą.

[Gość: ona]

Zgadzam się z pavvką. Nie mogłam przebrnąć przez tą książkę,
ciągnęła się kilka miesięcy;/ To co mi się podobało to obraz Indii.
Naprawdę ciekawie opisane obyczaje, kultura, mentalność. Kadir -
nudziarz nie do zniesienia!

[Gość: Ewa]

Zgadzam się. Tłumaczenie Shantaram pozostawia wiele do życzenia..Do tego te liryczne opisy, przydługie jak dla mnie, częste nawiązywanie do przeszłości, albo uprzedzanie o tym, co ma dopiero nadejść-staje się męczące...Zacznę też chyba notować na boku co bardziej wyszukane tłumaczenia... Historia wciąga, ale forma jak dla mnie wymaga większych korekt redakcyjnych.

[pavvka]

Myślę, że to nie jest kwestia tłumaczenia, ale stylu pisania autora.

[Gość: CichA]

przeczytalam !! i musze przyznac ze przerazilam sie na poczatku patrzac na
objetosc tej ksiazki
ale przerobilam ja w tydzien
bardzo ciekawa i wciagajaca polecam swietna opowiesc zazdroszcze Shantaramowi
tez mi sie taka wyprawa i glab indii
poznac ta kulture od wewnatrz anie z filmow bollywood

[Gość: ja]

Rewelacja ta ksiązka to rewelacja

[Gość: tyda]

Według mnie fajnie się czytało, ale bez większych rewelacji. Czytałam wiele o niebo lepszych książek, ta mnie trochę zmęczyła, szczególnie filozoficznymi rozważaniami...

[Gość: biomist.pl]

Witam jestem jednym z administratorów z biomist.pl

Również lubie czytać książki i z tego powodu lubię czytać na internecie i znalezłem fajną strone na której mamy tanie książki a dodatkowo zbieramy punkty za które możemy odebrać książki za ,,darmo".

Więcej infromacji na :
m.nextore.pl/klub/login.xml?register&uid=399401
Nalezy zarejestrować się.

Shantaram

[zbig77]

Witam,

chętnie kupię tę książkę - ma ktoś może od odsprzedania?
Wiadomości na priv.

zbig77

[Gość: alla]

znam, czytalam - jest FANTAStYCZNA!!! wspaniala i tyle! , oj! połknęłam ją . Jestem zafascynowana, wszystko mi się podobało. Już się cieszę na Cień góry kontynuację Shantaram.

[anetapzn]

Gość portalu: alla napisał(a):

> znam, czytalam - jest FANTAStYCZNA!!! wspaniala i tyle! , oj! połknęłam ją .
> Jestem zafascynowana, wszystko mi się podobało. Już się cieszę na Cień góry kon
> tynuację Shantaram.

To juz się tak nie ciesz :D Cień góry owszem niezły, ale do Shantaram mu daleko. Ale przeczytaj, może akurat bardziej sie zachwycisz niż ja.

odradzam

[pinkink3]

Jestem wobec tego bezduszna bo martwa chyba jeszcze nie. A bylabym niechybnie, gdybym dojechala do konca.
Z nudy.
Bo umordowalam sie przy czytaniu jak pies. Jakos nie moglam uwierzyc, ze ksiazka zebrala tyle entuzjastycznych opinii! Wiec brnelam dalej. Naprawde mialam dobra wole.

W moim przekonaniu slaba, nudna, nieporadnie napisana. Tempo - zabijajace. Emocje bohaterow - na poziomie dziecka 10 letniego. Postacie , ze uzyje wyswiechtanca, szeleszcza. Psychologicznie - calkowicie nieprawdopodobne.
Nie ma zreszta o czym pisac. Nedza.
Nie, nie...
Odradzam, z calego serca odradzam.

[tooty]

Mam, stoi na półce i właśnie zamierzam się za nią zabrać :)

[spectator_zm]

Przeczytałem na razie 4 rozdziały i na razie bardzo się męczę. Kiedy wreszcie coś zacznie się dziać? Kiedy zawiąże się jakaś akcja?
Czy do końca będą to tylko smętne wywody? Przecież ta książka ma 800 stron (na moim kindle ponad 1300!). Sięgnąłem po nią zachwycony recenzjami i nawet pierwszy rozdział był zachęcający. Ale dalej nic się nie dzieje! Facet włóczy się po slumsach, przesiaduje w jakimś barze i plecie z poznanymi tam znajomymi jakieś bla bla bla. Jak na razie nudy!
Ale dam jej jeszcze szansę, jeszcze kilka rozdziałów wytrzymam (do części II), ale jeśli nadal będą tam tylko filozoficzne dyskusje i opisy indyjskich smrodów, to dam sobie spokój...
Zacznie się coś wreszcie dziać, czy nie?...

[jula56]

No nareszcie, ktoś z kim się zgadzam. Dla mnie nuda. Nie mogę uwierzyć w te zachwyty. Czy coś ze mną nie tak? Bardzo lubię czytać i czytam dość dużo. Hmm