Matki-Polki

[grzeg_sz1]

Aby poruszyć poważny temat;)
wiadomosci.onet.pl/1395320,2677,1,kioskart.html
żeby nie było że tylko o pierdołach;))

[doomi]

A tytułowa Matka-Polka jest z józka :)
Znam ją, jest super babeczką i fajny felieton napisała.
Tak trzymać kobitki!

[grzeg_sz1]

felieton jest świetny, i gorzko-prawdziwy

A co z ojcami?

[artwilk]

Tekst jest bardzo dobry i (niestety) bardzo prawdziwy. Tyle że, podobnie jak
wiele tekstów na ten temat, przemilcza kwestię pracujących ojców. A nam też nie
jest lekko. Jasne, mama to mama, najważniejsza osoba dla dziecka. Ale jak patrzę
na mojego smyka, to widzę, że intensywny kontakt z tatą też mu jest potrzebny. A
mi z nim. Moja żona ma to szczęście, że w pracy wiedzą, iż ma rocznego synka i
pozwalają wychodzić wcześniej. Nie jest to regułą, ale z tego co wiem, sporo
młodych matek ma w swojej pracy podobny układ. A młody ojciec liczyć na to nie
może. Pokutuje stereotyp, że dzieckiem zajmuje się matka, więc ty, ojcze, siedź
i pracuj, z maleństwem zobaczysz się w weekend. Słowem, ojcowie, którym zależy
na fajnym kontakcie z dzieckiem, którzy chcą mu pokazywać świat i pomagać w
pokonywaniu dziecięcych problemów, też są poszkodowani.

[grzeg_sz1]

oczywiście że dziecku do prawidłowego rozwoju jest potrzebny kontakt z ojcem i
matką, i nikt mnie nie przekona że jest inaczej. Druga sprawa to jest grupa
"ojców" którym wystarcza że spłodzili i wydaje im się że to wszystko, a po
przyjściu do domu to żona z dzieckiem powinni na baczność, dobrze że to margines
a nie reguła:)

[artwilk]

Ojcowie typu „pan i władca” to rzeczywiście problem, ale tacy raczej nie mają
dylematu, że przez pracę nie mają czasu dla dziecka. Mi chodzi o ojców, którzy
chcą bardzo czynnie uczestniczyć w opiece nad swoim maluchem i w wychowaniu go.
Ja mam nieustannie wyrzuty sumienia, że poświęcam Młodemu za mało czasu i z
bólem odkrywam, że nie widziałem już kilku ważnych w jego życiu momentów.