Jestem po slubie prawie 4 mies. i juz jest zle...

[Gość: Aga]

Nie wiem od czego zaczac.
To wszystko jest takie dolujace...
Nasuwa mi sie pytanie, czy go jeszcze kocham?
Nie wiem, to takie trudne.
Ciagle czuje sie atakowana, to zle, tamto zle, tak moglabys zrobic lepiej...
Zyje swiadomie i wiem co robie.
Zdarza sie, ze czasem ponosza mnie nerwy, ale potem przychodzi spokoj,
refleksja, a takze przeprosiny z mojej strony, jesli uznam, ze cos jest z
moje winy.
Jestem wesola, czasem mam szalone pomysly, maz powaznie podchodzi do zycia i
do wszystkiego, intelektualista, skonczyl studia.
Nasze charaktery sa odmienne.
Jesli wpadam na jakis fajny pomysl typu zrobmy to lub wyjedzmy na krotko on
potrzebuje czasu, zeby sie psychicznie przygotowac a mnie wtedy ochota mija
albo nie jest juz to wykonywane z takim zapalem jaki mialam na poczatku.
Od poczatku naszego zwiazku wiedzielismy, ze musimy sie docierac.
Mysle, ze nie doszloby do slubu (moze kiedys), gdybym nie zaszla w ciaze.
Termin slubu byl juz zaklepany a ja kilka dni pozniej poronilam, pytalam czy
odwolujemy, odpowiedz brzmiala "nie", a mnie wszystko bylo jedno.
Mysle, ze jestem dobra dla niego, ale jak mnie zdenerwuje to nie ukrywam, ze
jestem zlosliwa.
Wczoraj walnelam w szafke jakims kuchennym naczyniem, na co maz, ze go
strasze.
To, ze walne w czyms piescia albo mocno przeklne, nie oznacza, ze robie mu na
zlosc, jestem wtedy bardzo zla i tak czasem zaeaguje.
On nie uspokaja mnie, wraca do swoich zajec, do komputera, a ja w tym czasie
wyje z bolu, placze a on mnie "totalnie olewa", wtedy przychodzi okropne
uczucie pustki, osamotnienia...

[Gość: lusterko]

Uciekaj!!!
Ja zmarnowałam swoje życie.
Byłam przekonana, że przynajmniej z dziećmi wyjątkowo mi się udało, a one
niedawno mi powiedziały, że nie miałam ambicji, że nie umiałam stworzyć
szczęśliwego domu itp.
Nieszczęśliwy związek, to nie szczęśliwa rodzina.
Uciekaj. Życie masz tylko jedno.

[Gość: Linn]

Tylko Wy oboje mozecie sobie odpowiedziec na pytanie "trzeba bylo odwolac ten
slub?" Najpierw kazde w swoim sercu i umysle, a potem oboje.

[Gość: elfka]

trzeba do tego wszysktiego podejsc z lekkim dystansem ... musisz zastanowiac
sie co jest dla Ciebie wazne , czy wiazaesz z tym mezczyzna reszte swojego
zycia , czy Go na prawde kochasz (a jesli nie) to czy chcesz sie meczyc z nim
dla dobra dziecka ... uwazam ze przeciewienstwa sie przyciagaja , wiesz moze On
ma zly okres w pracy ?! powinniscie rozmawiac o wszystkim co was boli, raduje i
niepokoi - to pomaga!!! A jesli nie to proponuje zebyscie udali sie razem do
psychologa ( chociaz wiekszosc facetow na taka propozycje reaguje smiechem i na
tym sie konczy ) ale sprobowac zawsze warto :) jesli On tez sie nie czuje
dobrze z ta sytuacja w jakiej sie znajdujecie to zgdzoi sie i mysle ze to
powinno przyniesc jakies rezulaty :) a co do tego ze jak jestes smutna i
zrozpoaczona i po klotni on wychodzi i zostawia Cie sama w z problemem to skads
to znam i to wynika z problemow psychicznych danej jednostki oraz z korzeni
tzn . mozliwe ze jesgo ojciec tak robil gdy sie klocili , po prostu tak zostal
wychowany ...i jesli chcesz zmiany powinnas z nim porozmawiac o tym ale an
spokojnie , wytlumaczyc mu ze rani Cie gdy tak robi , ze gdy zostawia Cie sama
z problemem to nie czujesz juz jego bliskosci ... wiem ze najgorsza jest ta
bezradnosc gdy on wychodzi i ten problem jakby po nim splywa a Ty
cala "nabuzowana" zostajes z nim zupelnie sama i bezsilna !!! trzeba sie
wzniesc ponad to bo inaczej te "wampiry energetyczne" wyssa z nas wszystkie
pozytywne emocje !!! glowa do gory :) bedzie dobrze , zobaczysz tylko trzeba
obustornnej checi do zmian :))) trzymam kciuki , daj znac co i jak :)

Zaraz, zaraz

[Gość: Triss Merigold]

z tego co pisze dziewczyna wynika, że jest mało zrównoważona i spontaniczna i
chyba inne róznice między nią a jej mężem też są.
- nie piszesz nic o swoim wykształceniu. Skończenie studiów nie oznacza, że
ktoś jest intelektualistą, nawyżej inteligentem
- "czasem mam szalone pomysły" - a masz pieniądze i czas na ich realizację? bo
może mąż niekoniecznie...
- "on potrzebuje czasu żeby się psychicznie przygotować" - bardzo słusznie,
tylko dzieci i niezrównoważeni rzucają się na coś od razu
- "ponoszą mnie nerwy" - jak to panno wygląda w rzeczywistości? atak histerii?
wrzask?
- walisz pięścia, rzucasz sprzętem, klniesz - trzeba panować nad sobą a nie
tylko później przepraszać
- "on nie uspokaja mnie, wraca do swoich zajęć" - bardzo słusznie, ile można
skoro takie zachowania się powtarzają, nie jesteś dzieckiem
- "ja w tym czasie wyje z bólu" - nie miałaś widocznie prawdziwego powodu do
płaczu w życiu
Szkoda mi tego faceta. Popatrz na siebie dziewczyno, przeczytaj jeszcze raz co
napisałaś i zastanów się nad sobą. Twój mąż ma świętą cierpliwość a Ty
zachowujesz się jak rozwydrzony dzieciak.

[aguz]

wiesz co PIEPRZENIA!!
szkoda mi tej dziewczyny .. nie ma cin gorszego niz watpliwosci!
najwazniejsza jest rozmowa .porozmawiajecie a jesli tego nie potraficie .. to
nie wroze dobrze !
A szalenstwo w zwiazku tez musi byc .. nie pozwalajcie wkradac sie monotoni
nie zamykajcie swojego zycia w schematach!!!

zrozumienie dla faceta...

[Gość: kika]

1. Szalone pomysły niekoniecznie wymagają nakładów finansowych
2. Rzucają się na coś od razu nie tylko dzieci i niezrównoważeni, ale często
również ludzie z szybszym od innych refleksem, z pasją i geniusze
3. Ataki gniewu i nadmierna pobudliwość wynikać mogą równie dobrze z depresji
a depresja jest chorobą w której najgorsze co można zrobić to kazać
choremu "wziąć się w garść". Konsekwentnie można kazać tonącemu wuciągnąć się
za włosy.
4. Szczególnym przypadkiem heroizmu wykazałaby się osoba, dla której utrata
dziecka nie byłaby prawdziwym powodem do płaczu.
5. Czasami zdarza się, że spotykają się tzw "dwie połówki jabłka". Wtedy
bardzo dobrze się rozumieją. Czasami cechą, która ich łączy jest święta
cierpliwość. Czasami gruboskórność.

[Gość: Triss Merigold]

Pisała wyraźnie o np. wyjazdach. Wyjazdy wymagają pieniędzy, czasem skromnych
ale jednak.
Z postu nie wynika żeby panna była geniuszem. Geniusze są niezbyt dobrym
mteriałem na męża czy żonę zresztą. O pasji też nic nie pisze, raczej o swoich
kaprysach.
Nie wspomina o depresji ani rozpaczy po poronieniu. Wejdź na f. depresja i
zobacz jak piszą ldzie chorzy na depresję. Diametralna różnica. Jeśli ma lub
podejrzewa depresję to powinna iść do dobrego lekarza psychiatry i farmakologia
+ terapia.
Utrata dziecka jest strasznym przezyciem ale naprawdę z tego postu nie wynika,
że autorka jakoś bardzo cierpi.
Nie spotkały się dwie połówki jabłka najwyraźniej. Mogą pogadać i wyjaśnić
sobie odmienne podejścia ale ona powinna wykazać się większą dojrzałością.
facet to nie niańka.

[Gość: kika]

Trysiu... to o tobie było z tymi jabłkami....

[mobypussy]

> Pisała wyraźnie o np. wyjazdach. Wyjazdy wymagają pieniędzy,

a takie najskromniejsze? np. poza miasto?

> wymagają pieniędzy, czasem skromnych
> ale jednak.

no tak, slub tez wymaga pieniedzy, dziecko ktore mialo sie narodzic tez pewnie
by "kosztowalo". to niech choc z tego tytulu pojada sobie gdzies we dwoje. a
chociazby poza miasto, a co?!

[Gość: Aga]

Trissie, domyslam sie zes mezczyzna :)
Wyksztalcenie? Moje, srednie. Oczywiscie nie ocenia sie ludzi po wyksztalceniu,
tylko po tym jacy sa, jak sie zachowuja itp. A maz intelektualista jest i nie
tylko ja mam takie zdanie.
Szalone pomysly, to np.zjedzenie sniadania w lozku albo krotki wypad za miasto,
np.na fajny basen. Znam swoje i mojego meza mozliwosci finansowe i potrafie sie
do nich dostosowac :)) Maz jest w trakcie szukania pracy i wiem jakie sa
mozliwosci czasowe i jak najbardziej wspieram go tym, aby nie czul sie zle z
tym, ze to ja jestem tym utrzymujacym.
Kiedy jest mi zle, placze mowie mu o tym otwarcie i prosze go jak moglby mi w
tym pomoc.
Ataki histerii, to normalne, ze czasem jest sie wscieklym, na szczescie umiem
panowac nad tym by nikomu nie zdarzyla sie jakas krzywda.
Trissie zycze Ci aby zycie zawsze bylo Ci mile i dzieki za post, opinie innych
zmuszaja do myslenia a samopoczucie porawiles mi na 4 z plusem :))
Ciekawa jestem co Ty na to wszystko :)) ?

[Gość: kuba]

??????????????????

[Gość: Triss Merigold]

Jestem kobietą. Choleryczką w dodatku więc doskonale wiem jak wyglądają ataki
furii i histerii. Mojego faceta uważam za obdarzonego świętą cierpliwością
ponieważ nie reaguje i nie nakręca mnie dodatkowo. Czeka aż mi przejdzie i
dopiero rozmawia. Staram się nad tym panować i wiem, że olanie to jedyna
słuszna metoda w moim wypadku. W Twoim może być inaczej.:) Ataki histerii u
dorosłej osoby nie są normalne. Są sygnałem kłopotów np. nerwicy.
Jesli mężczyna ma kłopoty z pracą to ucieczka w komputer i milczenie jest jak
najbardziej zrozumiała. Niektórzy wolą pomilczeć niż gadać.
Brak pracy i bezpieczństwa materialnego (+ świadomość, że żona utrzymuje dom i
to już na starcie związku) nie sprzyjają romantycznym porywom. Wręcz
przeciwnie, człowiek jest zniechęcony, ma mniejsze poczucie własnej wartości.
Tu rozumiem faceta, że nie daje się namawiać na romantyczne szaleństwa.
Nie zrzucaj na niego odpowiedzialności za swoje złe samopoczucie, nie każ się
pocieszać za każdym razem. On ma też swoje problemy.
Pozdrawiam.

[Gość: aga]

Ja tez jak najbardziej jestem choleryczka.
Mysle, ze dobrze bedzie jesli skontaktuje sie z psychologiem.
Mylisz sie piszac, ze ataki histerii u doroslej osoby nie sa normalne, czytalam
o tym sporo i wiem, co pisze. Jezeli ja czyms rzucam albo walne piescia w stol
to jest to jak najbardziej normalne, zaznaczam, ze nie robie zadnych innych
glupstw. Chyba sie nie dogadamy w tej sprawie, ale coz nie mozna wszystkiego
chciec.

[Gość: kika]

To czemuś tak dziękowała Trysi, a mnie nie?:((
Ja tu za ciebie karku nadstawiam....

Powodzenia;))

to może założymy jakieś stowarzyszenie;)))

[Gość: rusałka]

choleryczek i furiatek, oczywiście:))

Gość portalu: Triss Merigold napisał(a):

> Jestem kobietą. Choleryczką w dodatku więc doskonale wiem jak wyglądają
ataki
> furii i histerii. Mojego faceta uważam za obdarzonego świętą cierpliwością
> ponieważ nie reaguje i nie nakręca mnie dodatkowo. Czeka aż mi przejdzie i
> dopiero rozmawia. Staram się nad tym panować i wiem, że olanie to jedyna
> słuszna metoda w moim wypadku.

ten opis pasowałby i do mnie, ale mnie też wkurzają zachowania mojego faceta,
troche w stylu męża autorki watku: ciagle krytykowanie, zlosliwosci,
obojetnosc, łeb w komputerze,zero gadki. ale wiem że oboje mamy trudne
charaktery (wiele rzay o tym rozmawialismy)i jeśli nie chcemy sie pozegnac,
musimy być wyrozumiali,troche sie postarac - po prostu CHCIEC dogadac sie ze
sobą.i to chyba najważniejsze.jesli brak tej woli u obu stron (albo chociaż z
jednej)-game over.

[mobypussy]

> Szkoda mi tego faceta. Popatrz na siebie dziewczyno, przeczytaj jeszcze raz
co
> napisałaś i zastanów się nad sobą. Twój mąż ma świętą cierpliwość a Ty
> zachowujesz się jak rozwydrzony dzieciak.

takie swiete cierpliwosci niektorych moga do szalu doprowadzac. dlatego tak
jestesmy rozni i dlatego mamy jeszcze ta mozliwosc wyboru, czy cierpliwy czy
rozwydrzony. dodatkowo dochodzi czas (narzeczenstwa) by sprawdzic czy ta druga
polowa to rzeczywiscie "to". popelnilas blad rzucajac sie w staroswieckie
formalnosci zwiazane z ciaza (slub)i teraz masz dylemat. bo to najwyrazniej
nie to o czym marzylas. a teraz na dodatek stracilas dziecko.
latwo jest radzic komus z boku: ja na twoim miejscu dalabym waszemu zwiazkowi
jeszcze szanse. jesli nie wypali, odeszlabym

[Gość: stella]

Bardzo chciałabym wiedziec w jaki mieszkasz miescie moze koło mnie to by było
fajnie bo ja cos takiego juz w moim zyciu przeszłam.Napisz prosze.***********

[Gość: Aga]

Stello mieszkam we Wroclawiu :)

[spex]

Hej Dziewczyno, hej Niebogo!
na zastanawianie sie czy jest sie gotowym do malzenstwa czy nie to juz troche
za pozno, bo juz w takim ukladzie sie znalazlas. skoro sie juz w to wpakowalas
to pomysl nad ulozeniem jakos sytuacji i jesli TO sie nie uda, dopiero
zastanwiaj sie czy chcesz rezygnowac.. to takie proste w gruncie rzeczy..
z postu wynika ze jestes niedojrzala jeszcze i lecisz emocjonalnie po
wszystkim, ale.. sa takie osobniki, ktore tak beda mialy do konca zycia i
chocby stawaly na rzesach tego nie zmienia.. moze taka jestes.
to ze sie roznicie to najnormalniejsza sprawa pod sloncem. nie ma dwoch takich
samych osob, zawsze jest jakas roznica w progach wrazliwosci. teraz musisz -
MUSICIE - zastanowic co z tym zrobic. zwiazku na niczyjej krzywdzie sie nie
utworzy. wiec musicie wypracowac ramy dzialania w granicach akceptowalnych
przez oboje.
mechanizm moze byc prosty, Tobie wydaje sie ze otwarcie wyrazasz emocje bo
walisz talerzem w szafke.. nic dalszego od prawdy! Ty nie wiesz jak masz je
zrozumialym jezykiem wyrazic i dlatego ciskasz szklanka. a Twoj maz? jeszcze
bardziej nic nie rozumie, widzi tylko agresje.. zamyka sie w sobie.. no i wlazi
w swoj swiat - bezpieczny i zrozumialy.. powiedzialas mu kiedykolwiek jak ON ma
sobie radzic z Twoimi atakami furii? jak ma Ci pomoc? znajdz moment kiedy
dystansujesz sie do wszystkiego i powiedz mu spokojnie jak to z Toba jest.
pomysly.. coz, moze po prostu poczekaj na niego, moze to kwestia jak ktos
napisal, prozaiczna czyli kasy, a moze mentalna, znam ludzi, ktorzy podejmuja
decyzje miesiacmi.. i zyja.. moze Ty pownnas nieco zwolnic, moze on przyspieszy
nieco, tylko kompromis... nic innego. na tym polega zycie w zwiazku... daj mu
czas, nie naciskaj.. nie ciesza prezenty wymuszone, prawda? popatrz ile zadasz
dla siebie.. moze oboje patrzycie na zwiazek pod katem - ile JA z tego mam?..
moze z obu stron scieraja sie egoizmy silne?
pozdrawiam, zyczac duzo sily
spex

to i tak za dużo...3 mies za dużo!

[Gość: lessie]

Chrzanicie tu doradzając dziewczynie prawie wszyscy!

Radzą iść do psychologa...rozmowy...przedyskutować z partnerem itd.
Powiem wam w skrócie ; nic z tego związku nie będzie!
Dziewczyna teraz napisała przygnębione i zrozpaczona...natomiast sytuacja chyba
juz trwa od jakiegos czasu.
Nigdy zakochana para 3 mieś po ślubie nie będzie miała takich problemów.
Za wcześnie...grubo za wcześnie.
Nie ma co sie wychowywać...rozstać się i poszukać kogoś z kimś nawet po 13
latach będzie sie czuła dobrze.

[mobypussy]

Gość portalu: lessie napisał(a):

> Chrzanicie tu doradzając dziewczynie prawie wszyscy!
>
> Radzą iść do psychologa...rozmowy...przedyskutować z partnerem itd.
> Powiem wam w skrócie ; nic z tego związku nie będzie!
> Dziewczyna teraz napisała przygnębione i zrozpaczona...natomiast sytuacja
chyba
>
> juz trwa od jakiegos czasu.
> Nigdy zakochana para 3 mieś po ślubie nie będzie miała takich problemów.
> Za wcześnie...grubo za wcześnie.
> Nie ma co sie wychowywać...rozstać się i poszukać kogoś z kimś nawet po 13
> latach będzie sie czuła dobrze.

Sama chrzanisz... pewnies mloda i wszystkie problemy omijasz wielkim lukiem.
a to jest wlasnie najgorsze. trzeba stawic wszystkiemu czolo, chyba ze jest
sie slabym...
najodwazniejsza w tym wypadku jest rozmowa. to pomaga. i niewazne jaki jest
problem. nie sugeruje zadnego psychologa, bo takie rzeczy mozna rozwiazac
samemu. i starac sie na wszelkie mozliwe sposoby ratowac zwiazek. a dopiero
wtedy wyciagac wnioski.

Stello i Trissie odpisalam na Wasze posty

[Gość: aga]

[Gość: Linn]

"Termin slubu byl juz zaklepany a ja kilka dni pozniej poronilam, pytalam czy
odwolujemy, odpowiedz brzmiala "nie", a mnie wszystko bylo jedno."
Ten fragment daje duzo do myslenia. Moge sie mylic, ale byc moze oboje boicie
przyznac sie do bledu. Wlasnie dlatego, napisalam, ze lepiej jeszcze raz sie
zastanowic nad podjeta decyzja / zanim zabrniecie w slepa uliczke /.

[Gość: Linn]

Jeszcze to:
"Mysle, ze nie doszloby do slubu (moze kiedys), gdybym nie zaszla w ciaze."

Rzuciłabym go Tobie życzę trafnego wyboru.

[Gość: Lukrecja_Borgia]

trzymam kciuki żeby Ci się udało i pozdrawiam serdecznie.

jeśli to tylko tyle...

[Gość: sel]

czyli róznica temperamentów, emocjonalności itp.
to myśłe, że macie szanse na stworzenie fajnego związku
:-)
Tylko musisz zrozumieć, że z powaznego, zrównoważonego intelektualisty nie
zrobisz nieprzewidywalnego spontaniczniaka - to wbrew jego naturze
ZAPAMIĘTAJ
to że facet nie ujawnia uczuć w podobny sposób jak ty, wcale nie oznacza, że
ich nie ma
Czeka Cie albo ucieczka w separacje lub rozwód
albo
długotrwała praca nad odkrywaniem siebie i przystosowywaniem się nawzajem
Jeśłi cierpisz, to nie bucz ostentacyjnie w kaciku, ale spróbuj mu to
zakomunikować tak by zrozumiał - SŁOWAMI I ARGUMENTAMI RZECZOWYMI
Jak świat światem, to kobiety muszą uczyć swoich mężczyzn trudnej sztuki
komunikacji ...bo my jestesmy w tym lepsze :-)
Nie rezygnuj ..walcz
Cos w końcu było powodem wazniejszym niz ciąża, że zdecydował sie na slub :-)

do Sel

[Gość: aga]

Znam swojego faceta i wiem w jaki sposob ujawnia swoje uczucia a ma ich niemalo.
Kiedys przypadkiem, po znajomosci dalam sie namowic na wrozenie i pewnej znanej
wrozki i wyszlo mi w kartach, ze jest przewidziany rozwod, ale to zalezy ode
mnie, czy do niego dojdzie. Moj facet mowi, ze jak nie bede chciala z nim byc
to nie ma problemu.
Co do buczenia to ja mowie facetowi o co mi chodzi w jasny i rzeczowy sposob.

[Gość: kika]

aaaaa... no to jak tak, to to zmienia postać rzeczy. Prawda Sel?

TOLERANCJA

[Gość: Kris Kelvin]

Odpowiedzcie sobie na pytanie czy sie jescze kochacie czy chcecie bys z soba.
Jesli tak spokojna rozmowa moze wiele pomoc.
Ludziom brakuje czesto tolerancji w stosunku do partnera i zrozumienia.
Kobiety uwazaja ze jak one cos robia to maz powinien sie dostosowac. Ty lubisz
jezdzic ale moze twoj maz nie. Nie postepuj tak ze to co ty lubisz jest jedynie
sluszne.
Rozwod to ucieczka. A jak w nowym zwiazku sie nie uda to znowu uciekniesz?

no cóż

[Gość: sel]

wobec wróżb ...wymiękam
szkoda...
sama mam męża mało-sponanicznego, zupełnie innego niż ja, jestesmy razem 17
lat ...i kocham go coraz bardziej, choc poczatkowo bywało, że nienawidziłam za
tę niezrozumiała inność - drazniły mnie jego nawyki, upodobania:
ja między ludzi, nad morze, a on w jeziorna głuszę
ja nocny marek - on poranny skowronek
ja filmy psychol. thrillery, romantyczności - on wojenne dramaty i komedie
ja mól książkowy - on przeczytał ich kilka, ale ..."dogłebnie"
ja na imprezę - on na drzemkę
ja warzywa i owoce - on kluseczki , sosiki i mięsko
ja społecznik i wtrącacz w cudze sorawy - on chłodny, zdystansowany ( moje
koleżanki sie go bały)
...itd itp
do dziś nie poznałam wszystkich inności i ...za to go lubie :-)
PS. kilka razy zbuntowana uciekałam z domu, wrzeszczałam, że nienawidzę
ale ...wciąż kocham

[Gość: M]

A wy wszyscy nie macie wrażenia, że macie do czynienia z dzieweczką, która
myslała, że potem to -jak w bajkach lub romansach- "żyli długo i szczęśliwie"?
Niedobranie ewidentne,a powód ślubu- DZIECKO- jest najgłupszym (niestety jakże
częstym!!!)powodem bycia razem.Bycie małżeństwem to praca (ale jakże twórcza),a
nie spotkanie dwóch egoizmów i pasowanie się, czyje bedzie na wierzchu! Gwoli
scisłości- jestem kobietą (i pewnie zostanę oskarżona o brak babskiej
solidarności).Droga Ago, albo uciekaj (jak radzą niektórzy), albo stań się
dorosła.Wybór masz!

[Gość: Zdzichu-nr1]

Autorka postów wygląda mi na fajną babeczkę, z temperamentem i duszą,
natomiast ten chłop to nie żaden "intelektualista", tylko zamknięty w swoim
świecie introwertyk, nieruchawy i pozbawiony przysłowiowych "jaj". Dlatego
radzę uciekać czym prędzej

[Gość: Therema]

Aga, zainteresowal mnie Twoj post, nie czytałam jeszcze odpowiedzi, nie chcę
się sugerować, tym co myśla inni. Napiszę Ci coś od siebie, najszczerzej jak
potrafię. Wszystko co powiem opieram na własnym długoletnim doświadczeniu. To
nie są porady w stylu "ja Ci dobrze radze zrób to czy tamto". Gdybym miała
radzić to bym napisała "Malutka szybciuteńko pakuj walizki, bo każdy dzień
zwłoki to stracony dzień, możesz byc być pewna że nic sie nie zmieni, a za 5,
10 lat wpadniesz na forum i napiszesz, wierzyłam w cuda, a teraz jestem do tego
wszystkiego starsza, a on znalaz taka co go zrozumiała"
Ja Ci doradzam, przemyśl wszystko jeszcze raz bardzo dokładnie, zwłaszcza pod
kontem czy jesteś gotowa przezyć życie tak jak wyglada teraz, bo przed Tobą
jedynie kilka lepszych chwil wsrod kilkudziesięciu takich smutnych ja te o
ktorych piszesz. Taka babska rada, daj sobie cały miesiąc ciszy, nic nie rób w
sprawie zmian, nie rozmawiaj o tym, nie proś, uśmiechaj sie, milcz i myśl!
I bądz ze sobą szczera, bedziesz wiedziała co robić

Dziekuje wszystkim za wypowiedzi

[Gość: Aga]

Dzis dostalam skierowanie do psychologa i zaczne terapie, zobaczymy co
bedzie :))
Mimo wszystko daliscie mi jakies wsparcie i ten czas, ktory poswieciliscie
piszac na moj post...Bardzo fajnie, ze sa tacy ludzie jak Wy. Pozdrawiam Was
wszystkich i co jakis czas postaram sie pisac co jest grane, oczywiscie pod tym
samym tytulem, no prawie.

i po co bylo sie wiazac z kims takim,z kims kto do

[Gość: Darkman]

ciebie nie pasuje.

jesli chcesz to pomoge ci i pociesze cie:)

[Gość: Zawodowiec]

zobaczysz odzyjesz momentalnie i obudzi sie w tobie kobieta.