miłość w sieci:P

[crosssection]

Hej,
co sądzicie o poznawaniu 'drugiej połowy' przez internet? Macie jakies
doswiadczenia z tym związane? Niestety jakoś nie mam szczęścia w miłości, do
tej pory wydawało mi się, że to jakiś niezbyt fajny sposób żeby kogoś poznać
ale coraz częściej zastanawiam sie, czy nie spróbować. Mam jednak chyba jakieś
stereotypowe wizje, że na takich portalach siedzą sami nieśmiali faceci albo
oszuści kolekcjonujący panienki. Wydaje mi sie, ze jestem atrakcyjną
dziewczyną, wykształconą, ładną i towarzyską ale po prostu osatnio nie mam
wielu okazji żeby poznawać nowych ludzi. A

[sid.leniwiec]

Znam dwa małżeństwa, które poznały się w ten sposób.
Osobiście niezbyt przepadam, aczkolwiek jeśli ktoś chce dużej ilości
niezobowiązujących znajomości, to będzie jak znalazł.;)

[crosssection]

Ech, no właśnie chodzi o to, że nie chcę 'duzej ilosci niezobowiązujących
znajomosci;:).

[anwad]

Masz na myśli portale randkowe? Myślimy, że to głupi pomysł.

[crosssection]

Miło by było gdybyś rozwinęła dlaczego myślicie, że to głupi pomysł:P.

[anwad]

Moja koleżanka próbowała poznać kogoś za pośrednictwem takich portali, podobno
że zgłaszali się sami zainteresowani od razu "bliższą" znajomością;)
Ale też nie uogólniam.

[wicehrabia.julian]

crosssection napisała:

> Hej,
> co sądzicie o poznawaniu 'drugiej połowy' przez internet?

moim zdaniem to przyszłość szukania

wystarczy ustawić odpowiednie preferencje w wyszukiwarce, a potem wybrać osobę,
która najbardziej pasuje - bez błądzenia i kul w płot

zabobony o tym, że w internecie są sami zboczeńcy i puszczalskie można już
włożyć między bajki, jestem jak najbardziej za

ps. portali trzeba umieć używać :)

[dystansownik]

Kiedyś z ciekawości próbowałem parę razy, ale mi to jakoś nie specjalnie
pasowało. Chociaż jako kobieta masz większe pole do popisu.

Według mnie w poznawaniu kogoś przez internet nie ma nic specjalnie złego i
zawsze jest szansa na spotkanie kogoś ciekawego. Główna różnica w porównaniu z
"realem", to sposób w jaki się to odbywa.
Przy tradycyjnym poznaniu, kobieta i mężczyzna najpierw widzą to co jest na
"zewnątrz", mają szanse ocenić od razu wzajemną atrakcyjność, a później poznają
się "głębiej" czy są dopasowani pod względem charakterów.
W przypadku poznawania kogoś przez internet poznaje się najpierw wyidealizowaną
wersję tej osoby stworzoną w naszej głowie, a jak znajomość przechodzi do
rzeczywistości, to dopiero mamy szansę na ocenę rzeczywistego przyciągania
pomiędzy tymi osobami oraz dopiero wtedy porównuje się rzeczywistą osobę do
wyobrażenia o niej.

Imho taki system jest po pierwsze, odwracaniem kota do góry ogonem, a po drugie,
jest mniej praktyczny. Ale fakt faktem, że są przypadki w których działa i
czasem pozwala się to poznać ludziom, którzy potem tworzą niezłe związki.
Jednak miałbym wielkie wątpliwości do do współczynnika skuteczności. Poznanie
kogoś tradycyjnie, choć jest trudniejsze, to jednak chyba daje większe szanse na
to, żeby coś z tego wyszło.

No i na różnych portalach randkowych siedzi pełno facetów po prostu zbyt
nieśmiałych na normalny podryw lub szukających "chwilowych" znajomości.

[jane-bond007]

uważałam że to raczej bez sensu bo - sterta stereotypów - ale...
znam pary które się w ten sposób poznały i jest im dobrze :}

jedno co wiem na pewno - trzeba z takimi znajomościami uważać,
napewno nie ufaj i nie idź na drinka z nowo poznanym facetem :/ a
już tym bardziej z nim i z jego znajomymi ://

[avital84]

Mam za sobą znajomości z sieci, poważny związek z sieci, ale już wiem, że nic
nie zastąpi prawdziwej chemii w realu!

Jak poznajesz kogoś w sieci to w dużej mierze interesuje Cię albo nawet
zakochujesz się w swojej własnej wyobraźni. ;) Chemia też jest wytworem Twojej
wyobraźni.

Jak poznajesz kogoś w realu i kolana Ci się uginają na widok tej osoby to znak,
że przy kimś takim poczujesz smak życia, bo to co się dzieje z Tobą nie jest
manipulacją jego lub Twojej głowy.

Jestem za chemią i adrenaliną przy poznawaniu nowych osób w realu!

[anwad]

Chemia to nie wszystko, potrzebny jest też rozum i zasady. To a propos tego, co
napisałaś w innym wątku.

[avital84]

Chemia nie, ale miłość już tak. Z resztą zależy kto czego oczekuje od życia.
Rozum często miłości szkodzi.

A skoro jesteś taka rozumna to czemu wysuwasz wnioski nie znając sytuacji? To,
że czuję do kogoś sympatię nie oznacza, że to wykorzystuję w jakikolwiek sposób.

A to co napisałam w tamtym wątku jest prawdą. Lepiej jest czasem odejść niż
kogoś oszukiwać i nie dawać tej osobie szansy na prawdziwe szczęście. Sama kilka
miesięcy temu zostałam porzucona (przez chłopaka, którego poznałam w necie) i
wtedy płakałam, a teraz jestem szczęśliwa, bo od dawna nie czułam, że żyję, a
teraz to czuję każdym milimetrem mojego ciała. Oddycham głęboko, uśmiecham się
szczerze i radość wypełnia moje serce, a myślałam, że świat bez niego nie może
istnieć.

[anwad]

Po prostu Ci po przyjacielsku radzę, żebyś nie angażowała się w coś, co wyniszczy Ciebie i kilka innych osób.

[jane-bond007]

dlatego znajomości netowe należy b szybko przenieść w real :)

[meatloaf]

Dokładnie, ludzie najpierw tygodniami piszą maile lub rozmawiają przez gg,
wydaje im się że to nie wiadomo co a jak już się spotkają w realu to okazuje się
że to jednak nie to... trzeba od razu umówić się na kawę a nie czekać nie
wiadomo ile, portale randkowe są po to żeby umożliwić nawiązanie znajomości a
nie dogłębne poznanie drugiej osoby.

[blueska3]

Równie dobrze, jak można poznać kogoś w klubie, w sklepie czy na ulicy, tak samo można poznać się przez net. Znam wiele takich par, które w ten właśnie sposób poznały swoją drugą połówkę. Ba.. sama się do nich zaliczam. W internecie jestem już od kilku dobrych lat. Obecnie, mam znajomych, których poznałam dobre kilka lat temu, a z którymi utrzymuję kontakty do dziś. Są to ludzie poznani całkiem przypadkiem. Znajomości te, w znacznym stopniu przeszły potem w znajomości realne i trwają do dziś. Nie żałuję niczego. Bo wiem, że mam świetnych przyjaciół, na których zawsze mogę liczyć.

4 lata temu "przypadkowo" napisałam do kogoś na gg. On tworzy muzę, a ja właśnie miałam sprawę w tym temacie. Wydał mi się osobą odpowiednią i dlatego trafiło na niego. Przypadkowo, bo przecież mogłam napisać do 95863768638976936 innych ludzi. Przez 4 lata rozmawialiśmy ze sobą bardzo wiele, przeszliśmy "wspólnie" wiele spraw i tematów, ale na stopie czysto koleżeńskiej - on był zajęty, ja również. Nigdy nie myśleliśmy o tym, by zamienić tą znajomość w coś więcej, bo jak nam się wtedy wydawało, byliśmy szczęśliwi w takim układzie, jaki był wtedy. Dziś... wspólnie układamy sobie życie. Nie żałuję. Cieszę się, że jest jak jest, bo te 4 lata pozwoliły nam poznać siebie ze wszystkich stron. Ba.. doszło nawet do tego, że mimo, iż nigdy wcześniej nie byliśmy razem, ja byłam w stanie powiedzieć o nim więcej, niż kobieta, z którą był kilka lat.

Dodam jeszcze tylko tyle, że nasze poprzednie związki rozpadły się samoistnie i żadne z nas nie wnikało w życie drugiego tak, aby do tego rozpadu doprowadzić. Można? Można :)

[menk.a]

Zakochuję się w 60%.:]