to wszystko jest chore

[noelka28]

te wszystkie zamazpojscia w mlodym wieku, ta wiara ze to do konca zycia, te
rozczarowania, zdrady, klotnie, bol, ktory mija, wiec nic niewart - czy jest
sposob zeby ktos zaczal nas uczyc? ostrzegac? ze nie warto, ze trzeba sie
poznac - czy taki 20 latek stajac na slubnym kobiercu cokolwiek wie o
zyciu??? gdzie sa rodzice ze pozwalaja? jak nie oni, to kto ma uprzedzic o
tym co potem - ze codziennosc, ze trzeba byc przygotowantym i dojrzalym
na "dotarcie" charakterow? mnie to nie spotkalo, ale jak czytam i obserwuje,
to wlos sie na glowie jezy? szkoda tylko dzieci; trzeba miec niesamowite
szczescie zeby pobrac sie mlodo i wytrwac razem do konca zycia i nie znudzic
sie, zniechecic...bez sensu

[pierozek_monika]

e przesadzasz. Staro też można się nieszczęśliwie dobrać.
Nie ma kochana recepty na udany związek.

[noelka28]

no nie ma, ale teraz wiem troche wiecej niz wiedzialam majac 20 lat, wiem czego
unikac, jakie sa niepokojace sygnaly, nie pakuje sie w beznadziejne uklady,
ciesze sie ze wtedy nie wydalo mi sie ani razu ze spotkalam "milosc zycia" i
nie bylam na tyle glupia zeby wychodzic za maz bo kazda z tych bylych milosci
jest tylko wspomnieniem teraz i nie wyobrazam sobie ktoregokolwiek z nich przy
moim boku...no i znam juz pare znudzonych dwudziestoparoletnich mezatek , i
pare takich rozwodek - rekord 20letnia rozwodka- na co liczyli jej rozdzice
wydajac ja za maz jak miala 18 lat??? pojac nie potrafie

[pierozek_monika]

Teraz wiesz po fakcie jak powinnaś postąpić. Ale szansę na popełnianie innych
błędów masz nadal sporą. Nadal cię może ktoś oszukać - tym bardziej będziesz
rozczarowana, bo naiwnie sądzisz, że wiesz więcej.

właściwie to do noelki

[Gość: alpepe]

kochana, mam przyjaciólkę po trzydziestce i widzę, jak ona, bardzo mądra
dziewczyna i roztropna potrafiła się zakochac w babiarzu, ktorego wszyscy w jej
pracy przejrzeli na wylot. Pamiętam te jej ochy i achy, a potem jej odkrycie,
że była jednak baaardzo ślepa i naiwna. Dziewczyna na szczęście jest dosyć na
dystans, więc uniknęła jakichś większych kłopotów, ale fakt faktem, dała się
ogłupić, więc reguły nie ma. BTW ja akurat też nie jestem za wczesnym
zamążpójściem a już szczególnie za zamążpójściem wywołanym ciążą, więc nie
wyszłam za mąż w wieku 18 czy 20 lat, ale innym nie zabroniłabym, mają dowód
osobisty, w świetle prawa są dorośli.

[pierozek_monika]

ja też w zasadzie nie namawiam nikogo na wczesne zamążpójścia czy ciąże, chciaż
sama tak zrobiłam hehehehe.
Było to bardzo duże obciążenie psychiczne i finansowe dla mnie, męża, i naszych
rodziców, którzy nam pomagali jak umieli.
No ale jesteśmy razem :), żyjemy w zgodzie, i mamy parę znajomych par w
podobnej sytuacji - z happyendem (chociaż o nim dopiero będzie można mówić dużo
dużo później).

[Gość: alpepe]

ja znam parę hhhmm, rozwódek i rozwodników, częściowo z dziećmi :(, wszyscy
przed 30 oczywiście

[pierozek_monika]

każdy z nas kogoś tam zna :) a znam też parę koleżanek i kolegów po 30-tce,
którzy szukają partnera a krąg kandydatów się zawęża. Kilkoro z nich pragnie
mieć dziecko, ale szanse małe, skoro jeszcze nie ma mamusi ani tatusia...

[borsuczyca]

nawet nie oszukać, można nie wziąść pod uwagę pewnej różnicy w czymś tam, która
może się w pewnym krytycznym momencie istotna, ale ogólnie mądrze prawisz rzecz
jasna:))))

[lena_zienkiewicz]

[Gość: ada]

dla mnie małżeństwo w wieku 20 lat jest bezsensem. mam 21 lat. od czterech
jestem w cudownym związku, ale ślubu nie planuję. nie mieszkamy nawet razem, bo
nie chcemy się spieszyć. planowanie spotkań, wspólne wyjścia, odprowadzanie do
domu i ciągle nieodkryte tajemnice, nie pozwalają nam się sobą znudzić.
jesteśmy jeszcze za młodzi, żeby podejmować tak ważne decyzje. nie mamy zresztą
takiej potrzeby.

[pierozek_monika]

to dobrze, rozsądek zawsze się przyda, jedni go mają a drugim do łba rozsądku
nie natłuczesz. Ale każdy ma swoją receptę na szczęście. Twoja recepta u kogoś
innego może się nie sprawdzić.

[borsuczyca]

jesteś mężatką?, jak długo?, ile miałaś lat jak sie ohajtałaś?, nie ma reguł