PLANOWANIE dzieci (?!)

[Gość: anE]

interesuje mnie ten temat.

czy ktos z Was - kto posiada dzieci - w pełni świadom o tym zadecydował,
zaplanował i "zrobił" jak postanowił?

w dzisiejszych czasach chyba to nie jest powszechna praktyka (wiemy dlaczego,
więc nie ma się co rozwodzić, polskie realia są niesprzyjające).

czy Wy - Kobiety (Panowie?!) - odczułyście, odczuwacie - włącza Wam się -
instynkt macierzyński? macie wewnętrzne pragnienie posiadania potomstwa? w
jakim wieku zaczęliście o tym myśleć poważnie?

[majka14]

Gość portalu: anE napisał(a):
> czy ktos z Was - kto posiada dzieci - w pełni świadom o tym zadecydował,


Zupełnie świadomie !!!


<odczuwacie - włącza Wam się - instynkt macierzyński? macie wewnętrzne
pragnienie posiadania potomstwa?>

Dokładnie tak, mam juz zaspokojone instynkty macierzyńskie.

[b_a_c_h_a]

ja chec miec zaplanowane
i dlatego trzy lata po slubie nadal nie mam dzieci :((((((((((

[matrek]

b_a_c_h_a napisał(a):

> ja chec miec zaplanowane
> i dlatego trzy lata po slubie nadal nie mam dzieci :((((((((((

To dalczego w koncu nie "zaplanujesz" skoro tak ci smutno z tego powodu ?

[b_a_c_h_a]

no bo sama sobie przeciez nie zrobie
zawsze jest "jeszcze nie czas. nie pora. sa inne rzeczy"

[matrek]

b_a_c_h_a napisał(a):

> no bo sama sobie przeciez nie zrobie
> zawsze jest "jeszcze nie czas. nie pora. sa inne rzeczy"

OK

[Gość: anE]

ja np. lubie (wręcz uwielbiam) patrzeć na dzieci, rozczulam się i chciałabym
mieć swoje. musze jednak się do tego przygotować finansowo, mieszkaniowo, bo
psychicznie to chyba już jestem.. myślę, że bym sobie poradziła, bo wiem, że
zadanie/wyzwanie nie byle jakie..

często sobie myśle, co w jakiej sytuacji (z dzieckiem) bym zrobiła, powiedziała
itd.. samam myśl mnie ekscytuje. na szczęście mój narzeczon też nie chce z tym
zwlekać, :-)))

[agniecha27]

... ja też :(((((((((

[Gość: renia]

Jedno nieplanowane, reszta tak, chociaz moze planowane, to nieodpowiednie
slowo, raczej chciane, zaakceptowane zanim sie poczely:)))))). Plan zostal
zamkniety, mam nadzieje, ze jakichs nespodzianek juz nie bedzie, bo jezoooo!!!!

[majka14]

Gość portalu: renia napisał(a):
< Plan zostal zamkniety, mam nadzieje, ze jakichs nespodzianek juz nie bedzie,
bo jezoooo!!!! >


Hehehe, podobnie jest ze mną.

ja planuje trojke.

[bukowski27]

gdzies tak od 20 roku zyci aplanuje. najpierw dowjke... tak rok po roku... albo
jakos tak... a trzecie tak z 10 lat pozniej... beda blondynami po tacie z
czarnymi oczami po mamie.

[Gość: anE]

czyli planujesz mieć ładne dzieci?

a co zrobilibyście gdyby się urodziło niepełnosprawne albo nie w pełni sprawne
umysłowo?
znacie kogoś, komu się takie dziecko urodziło?
a znacie kogoś, komu się takie urodziło i je oddał?

co bysmy zrobili?

[bukowski27]

przepraszam bardzo... ale co to wogole za pytanie??? a niby co mielibysmy
zrobic??? znaczy sie, jakie sa mozliwe drogi poza jedna????

[Gość: anE]

pytanie, jak każde inne.

są różne możliwości..

no nie dla mnie.

[bukowski27]

wiesz.. nie wyobrazam sobie zebym oddal moje dzieci gdzies tam... dokads...

[Gość: anE]

no to wlasnie pytam o to, a ja wiem, ze sa ludzie, ktorzy sobie nie wyobrazaja
zycia z dzieckiem niepelnosprawnym fiz/psych.
choc wydaje mi sie, ze wiekszosc ludzi ma postawe podobnej do Twojej

wiesz, dziecko to nie jest

[bukowski27]

zabawka... albo odkurzacz... jak sie zepsuje to na zlom???? az przykro sluchac
takich ludzi... u mnie w bloku zyje chlopak... od zawsze od kiedy go pamietam
ma chore nogi, chodzi o kulach... ma teraz ze 30 lat... nigdy nie widzialem go
ze znajomymi z kolegami... opiekuje sie nim matka... ojciec odszedl... znalazl
sobie panne o 20 lat mlodsza.. ja wiem ze nie jest latwo... ale nie wyobrazam
sobei zebym mial opuscic moje dzieci kiedy one najbardziej beda mnie
potrezbowaly... w imie czego? wygodnego zycia??? chyba ostatnia swinia bylbym...

[Gość: anE]

to super, ze Ty i ja zdajemy sobie z tego sprawe, ale fakt jest faktem.. takich
ludzi jak Ty - oby więcej, :-)

mhm:)

[bukowski27]

ale i tak beda blondyanmi z czarnymi oczami:)

chlopiec czy dziewucha?

[Gość: anE]

ale I - chlopiec, czy wsjo rawno?
bo Panowie chyba przede wszystkim chcieliby miec meskiego potomka..
choc podobno corki maja lepszy kontakt z ojcem a synowie z matka..

wszystko jedno...

[bukowski27]

nie ustawiam sie... bo potem bede krecil nosem... ale prawda jest taka ze
wszystko jedno... chociaz chcoialbym miec mieszane...

[dundee_girl]

Ja planuje 2, mam nawet imiona. Ale to chyba gdzies za rok ...

[Gość: paul]

Kilkanascie lat temu zaplanowalem nie miec wlasnych dzieci, i nadal tak jest.
Natomiast chetnie bym adoptowal, choc jeszcze nie teraz.

[matrek]

Gość portalu: paul napisał(a):

> Kilkanascie lat temu zaplanowalem nie miec wlasnych dzieci, i nadal tak jest.
> Natomiast chetnie bym adoptowal, choc jeszcze nie teraz.

Bez sensu - moim zdaniem. Tak bardzo bez sensu, że az mooja opinia nie wymaga
uzsadanienia

[Gość: anE]

a dlaczego bez sensu?

dużo dzieci na swiecie, jezeli komus nie przeszkadza wziac te odtracone, to co
w tym bez sensu?

a swoje - moze sie urodzic niezdrowe, itp.

[Gość: frisky2]

Moje dzieci byly planowane. Od mniej wiecej 16 roku zycia wiedzialem, ze chce
kiedys byc ojcem i marzylem jakie moje dzieci beda. Generalnie jak dotad to sie
spelnia.
Mysle tez o adopcji, choc na razie nie mamy na to warunkow domowych i.... zona
nie jest pewna czy zdolalaby pokochac adoptowane ndziecko tak jak swoje. Ja
wiem, ze zdolalaby, ale ona jeszcze tego nie wie.,

[Gość: Dorka]

A my planujemy nie mieć. Mój mąż ma jedno nieplanowane z poprzedniego małżeństwa i ono
skutecznie zniechęciło nas do posiadania dzieci.
I nie mówcie że dzieci to sens ... itd.

wlasnie dzieci to dla mnie sens... itd.

[bukowski27]

[Gość: anE]

ja slyszalam takie opinie:
ze dzieci to wszystko
ze dzieci to dodatek
ze dzieci to tylko czesc zycia..

zalezy kto jak do czego podchodzi. moze sie okazac, ze jak juz bedziemy mieli,
to na swiat spojrzymy inaczej

[magdak241]

Ja rowniez zaplanowalam moje malenstwa. Pierwsza ciaza kiedy mialam 18 lat i
konczylam szkole, a druga teraz (wlasnie jestem w 17 tygodniu).
I nie potrafie zrozumiec ludzi ktorzy mieli wpadke?... w XXIw???

[matrek]

Gość portalu: frisky2 napisał(a):

> Moje dzieci byly planowane. Od mniej wiecej 16 roku zycia wiedzialem, ze chce
> kiedys byc ojcem i marzylem jakie moje dzieci beda. Generalnie jak dotad to sie
>
> spelnia.
> Mysle tez o adopcji, choc na razie nie mamy na to warunkow domowych i.... zona
> nie jest pewna czy zdolalaby pokochac adoptowane ndziecko tak jak swoje. Ja
> wiem, ze zdolalaby, ale ona jeszcze tego nie wie.,

Nie mam nic przeciwko adpcjom - wręcz przeciwnie, sam może kiedys zdecyduje na
to, ale decydować się na adopcję, a z wlasnej woli rezygnować z posiadania
własnych bilogicznych dzieci ? We łebie mi sie to nie miesci.

[wierna1]

matrek napisał(a):

> Gość portalu: paul napisał(a):
>
> > Kilkanascie lat temu zaplanowalem nie miec wlasnych dzieci, i nadal tak je
> st.
> > Natomiast chetnie bym adoptowal, choc jeszcze nie teraz.
>
> Bez sensu - moim zdaniem. Tak bardzo bez sensu, że az mooja opinia nie wymaga
> uzsadanienia

Ty w ogóle jakiś skryty jesteś. Co ci zależy?

[wierna1]

A ja tam żyję po Bożemu! Jak Bóg da!

[Gość: anE]

hi
a jak da tuzin?
moja mama chciala miec tuzin dzieci!

[wierna1]

Gość portalu: anE napisał(a):

> hi
> a jak da tuzin?
> moja mama chciala miec tuzin dzieci!

Ale mnie dał tylko jedno.Widocznie nie zasłużyłam na więcej, albo się nade mną
ulitował.

[Gość: Woda]

W swoim życiu wszystko sobie dokładnie planuję, dzieci też zaplanowałam,
dokładnie. Tylko że wtedy zaczęło mi to planowanie nie wychodzić, działaliśmy
i ... nic, po 6 miesiącach prób ciążą, hurrraa, szczęście.
Po 14 tygodniach poronienie, potem depresja, potem 10 miesięcy walki o
następną ciążę i o nadzieję że się utrzyma. Z moim mężem jesteśmy 1 rok
małżeństwem, ale "spotykamy" się już od 7 lat, nie zaliczylismy wpadki choć
ani razu nie brałam tabletek anty. nie wiem jak można wpaść. A bardzo bym
chciała.

[Gość: agacz]

Ja tam w ogóle nie odczuwałam tzw.instynktu macierzyńskiego. jestem osobą
niepełnosprawną fizycznie i zawsze byłam skupiona na sobie, swoich problemach.
Ale tak się zdarzyło, że się zakochałam z wzajemnością i (niedługo minie 3
lata) wyszłam za mąż. A mąż jest ode mnie nieco starszy, dojrzalszy i - bardzo
chciał mieć dziecko (płeć była obojętna). W kontekście moich problemów
zdrowotnych odpuściłam sobie antykoncepcję, bo nie liczyłam się realnie z
możliwością zajścia w ciązę (w czym utwierdzała mnie opinia lekarza). Ciężko
więc mówić, że zaplanowałam ciażę...Odmienny stan powitałam z niedowierzaniem,
wściekłością, paniką i histerią (po co mi to, jak sobie poradzę, jakie to
dziecko się urodzi). Ale się urodziło. 16 miesięcy temu. Synek. I wierzcie mi
lub nie - dzisiaj jestem szczęśliwa, nie mówiąc o moim mężu... Pzdr.

[Gość: anE]

czasami los jest b.dziwny. kobiety, ktore nie chca miec dzieci zachodza w ciaze
bez problemu, a te ktorte dzieci planuja, "robia" to przez kilka lat..
chopc chyba nie powinno sie uogolniac, bo wtedy mozna umrzec ze zgryzoty.

gratulations, :-)
a czy to, ze masz dziecko, zmienilo Ciebie w jakis sposob? mniej przez to
myslisz o sobie? jestes jakas inna, bardziej radosna?

pozdr

[Gość: agacz]

Oczywiście, że mnie to zmieniło!!! Mało tego, przemiany hormonalne w czasie
ciąży, zdaniem lekarza ortopedy poprawiły mój ogólny stan zdrowia. Mimo, że
opieka nad synkiem jest nieco hmm....męcząca, to oboje z mężem nie wyobrażamy
sobie życia bez niego. Dziecko jest moim najwiekszym sukcesem, bo; nigdy się
nie spodziewałam, że jestem w stanie urodzić zdrowe dziecko, poza tym miło jest
patrzeć na rozwój takiego fajnego ludzika, któremu dało się życie, a przy
okazji uczy nieco pokory... Pzdr.