2 facetów ...

[matarella]

Z jednym "jestem" na odległość z różną temperaturą uczuć w ciągu tych kilku
miesięcy, ale nigdy taką, by usłyszeć "kocham Cię" i by wiedzieć, co będzie
jutro... Drugi - to mój przyjaciel z piaskownicy, ktoś kto zawsze jest
blisko, zna mnie na wylot, przy kim czuję się super swobodnie i kto ostatnio
zaczął jawić mi się też jako niesamowity "facet - facet". Poza tym wiem, że
On, gdyby się już zaangażował w związek ze mną, nie zrobiłby mi krzywdy, On
mi daje pewność, tamten - nie. I jestem trochę zagubiona w tym co robić
dalej, żeby żadne z nas nie zostało zranione.

[Gość: mm]

no to o co chodzi..wskakuj to tej piaskownicy:-)))

[matarella]

Dobra rozluźnająca odpowiedź (dzięki) - bo chyba zrobiłam z tego niechcący
sprawę życia i śmierci... ;-)

[Gość: mm]

nie,po prostu masz dylemat...a z twojego listu jasno /dla mnie/ wynika
ta "piaskownica".całkiem powaznie:-)))

[matarella]

"Piaskownica" jak najpoważniej :-) Ale "Piaskownica" jest nietykalna, nic jej
się nie może stać. Sęk w tym, że się chyba już zakochała i to musi przyspieszyć
moją decyzję, bo ja bożek Janus nie jestem...

[Gość: mm]

no to śpiesz się,zebyś nie przegapiła czegoś dobrego i potem nie bucała;-)))

[starywyjadacz]

Gdyby to brac na meska logike to by nie bylo tu zadnego powodu do rozmyslan i
sprawa byla by prosta. Kobieca logika wszystko komplikuje

[trzydziecha1]

Ja bym nie miała wątpliwości, tylko zaopatrzyła się w łopatke i wiaderko :)

[matarella]

Rzeczywiście - kobieca logika to zmora. A jeszcze gorsze jej efekty... Czy
można tak od kogoś po prostu odejść?? Dla własnego emocjonalnego interesu. Bo
przecież teraz najbardziej ze wszystkiego, chodzi mi o moją pewność, o moje
emocjonalne bezpieczeństwo.

[Gość: baba]

Kiedyś też wołałabym "wskakuj do tej piaskownicy", ale teraz mam większe
wątpliwości. Też miałam kiedyś przyjaciela, bardzo bliskiego, przyjaźniliśmy
się 6 lat. Układ czysto przyjacielski, bez żadnych podtekstów. Aż tu nagle coś
zaiskrzyło, zobaczyłam w nim niesamowitego faceta, on we mnie kobietę i
zostaliśmy parą. Miałam wielkie wątpliwości czy wiązać się z przyjacielem, no
ale cóż - serce nie sługa. Poza tym on ciągle powtarzał, że znamy się na tyle
DŁUGO, że NIGDY by mnie nie zranił. I co się stało??? Pomimo tylu zapewnień
zranił... I aż tak bardzo nie bolało to, że się rozstaliśmy jak fakt, że przy
okazji straciłam też przyjaciela...

Powodzenia w podjęciu decyzji i jeśli zdecydujesz się na związek z przyjacielem
to z całego serca życzę Ci więcej szczęścia niż ja miałam :-)

Pozdrawiam

[matarella]

Sytuacji utraty jego jako najlepszego przyjaciela w ogóle sobie nie jestem w
stanie wyobrazić. Dla jego i własnej ochrony muszę więc wiedzieć, że na pewno
chcę w to wejść. A jak na teraz, nie ma "na pewno", póki cały czas jest jeszcze
tam daleko człowiek, z którym chwilami jest mi cudownie i za którego, w jakiś
sposób, wzięłam odpowiedzialność zaczynając z nim być, dając mu ciepło,
wrażliwość, oparcie, swoje ciało...Kiedy go poznałam nie wierzył już w kobiety
i chyba jeszcze go nie przekonałam, a tu wygląda na to, że sobie to odpuszczam,
bo mi się znudziło czekanie na zaufanie...

[Gość: węgierka]

No to nie jesteś sama...Jestem w bardzo podobnej sytuacji.Bardzo mi z tym
ciężko,ponieważ ciągnie się to już jakiś czas,a ja wciąż nie potrafię podjąć
decyzji.
Nie radzę Ci dłużej czekać i zdecyduj się jak najprędzej na któregoś z nich.
Potem będzie Ci trudniej i może odbić się to na Twoim zdrowiu psychicznym, nie
mówiąc już o tym,że ranisz w ten sposób innych.
Pozdrawiam Cię i życzę podjęcia odpowiedniej decyzji!

[matarella]

Wiem, że tak nie powinno być, ale nie potrafię... nie tak szybko...

[Gość: węgierka]

Wierzę Ci.Ja tkwię w tym o wiele dłużej niż Ty.I nigdy nie przypuszczałabym,że
znajdę się w takiej beznadziejnej sytuacji.Wszystko to spadło na mnie tak
nagle..
A jak jest z tym drugim facetem? Dlaczego tak ciężko Ci od niego odejść?

[matarella]

Z tym drugim jest tak, że jest dla mnie bardzo ważny (mój pierwszy facet po
traumatycznym beznadziejnym związku), że obiecałam sobie nigdy go nie
skrzywdzić, że jest mi z nim cudownie (gdy jest), że to jest ktoś kto mnie
zupełnie kręci jako osoba... Ale nie daje mi poczucia bezpieczeństwa na
codzień, chyba dlatego, że cały czas jeszcze sam boi się zaufać i zbliżyć tak
zupełnie (też dostał w kość).

[matarella]

No... i żaden z nich nie wie o drugim. Nie z mojego wyrachowania, tylko z tego,
że chyba ta wiedza by ich uwierała bardziej niż była cenna. A jak jest u
Ciebie? Ile to trwa?

[Gość: węgierka]

Bardzo ciężko mi o tym mówić.Wiesz,może dlatego tak źle to znoszę,bo nie
rozmawiam z nikim na ten temat.Duszę to w sobie i szukam rozpaczliwie jakiegoś
rozwiązania.Mój przyjaciel (długoletni) jest bardzo inteligentnym mężczyzną, ma
wspaniałe poczucie humoru i łączy nas niezwykle silna więź emocjonalna.
Niestety,jest dość powściągliwy w wyrażaniu swych uczuć,czasami wręcz zimny.
Nie chce mieć dzieci i wiązać się na stałe(ślub) i jest bardzo rozrywkowy,przez
co zawaliło się już wiele spraw w jego życiu.Właściwie to muszę spojrzeć
prawdzie w oczy-jest alkoholikiem.Trwa to od niedawna,dlatego miałam
nadzieję,że to może tylko stan przejściowy.Zupełnie przypadkowo pojawił się w
moim życiu drugi mężczyzna.Zapewnia mi bezpieczeństwo i otacza ogromną
miłością.Marzy o tym,abym była jego żoną i matką jego dzieci.A ja potrzebuję
takiej stabilizacji.Czasami jestem przekonana,że to jego kocham.Swego rodzaju
barierą jest to,że on jest obcokrajowcem-więc rozmawiamy w obcym języku.
Niestety jego stopień znajomości tegoż języka wyklucza jakiekolwiek głębsze
dyskusje.Nie mogę tak żyć. Z drugiej strony jednak to bezpieczeństwo i
stabilizacja,czego nie potrafi dać mi mój "przyjaciel"-miłośnik wszelkiej
kultury,sztuki,filozofii i długich,całonocnych rozmów o wszystkim i o niczym.
Trochę chaotycznie mi to wyszło,ale odzwierciedla to stan,w jakim obecnie się
znajduję.W każdym bądź razie zrobiło mi się nieco lżej na sercu.
Widzisz Matarella,trwa to już ok.2 lat.Wydawało mi się,że czas będzie moim
sprzymierzeńcem,że przemyślę to sobie i jakoś się to ułoży,a czuję się jakbym
tkwiła w bagnie.Bo jakąkolwiek podejmę decyzję-ktoś z nas bardzo ucierpi.Im
dłużej to trwa,tym większe będzie cierpienie.
Dlatego nie zwlekaj z tym zbyt długo.Rozsądek podpowiada,że ten drugi facet(w
Twoim wypadku)może dać Ci szczęście.Mnie jednak intryguje zachowanie tego
pierwszego...
Pozdrawiam Cie!

[matarella]

Cześć!!
Węgierka, słuchaj, doskonale rozumiem twoje rozterki i wiem jak kiepsko jest
jeśli nie możesz z kimś wejść w dyskusji na pewne obszary, bo się nie da - ale
u Ciebie narazie tylko technicznie się nie da, tak? Bo jeśli facet jest
rozgarnięty, to jak się lepiej poduczy języka, w którym rozmawiacie, to powinny
się zacząć i żarty i rozmowy intelektualnie zaawansowane czy po prostu -
głębokie. Co do przyjaciela utracjusza...sama takich uwielbiam :-), ale nie w
związku - już raz uciekłam przed takim, i to wtedy, kiedy byłam jeszcze
zupełnie młodziutka i bycie z kimś "na zawsze" było dla mnie kategorią dość
abstrakcyjną...A jednak - bałam się jego alkoholizmu i przyjęcia
odpowiedzialności za wyciąganie go z bagna. Tobie też nie radzę się tam
pakować, chyba, że to jest TEN facet. A ja nadal tkwię w mojej małej patologii
emocjonalnej...i wiem, że to potrwa dopóki nie rozgryzę tamtego, tylko jak
ochronić przede mną mojego zakochanego przyjaciela??

[rachela180]

Piaskownica!

[Gość: Siostra Leonilla]

Kochana patrz który ma wiecej kasy to tego w przyszłosci wybierz

[Gość: Węgierka]

Cześć Matarella!
Przypuszczam,ze ciężko będzie Ci rozgryźć tego drugiego,jeżeli jest to związek
na odległość.Chyba,że spotykacie się bardzo często.Nie rozumiem jednak co
sprawia,że jesteście razem(nie wymieniłaś jego zalet,czy cech charakteru,które
u niego cenisz a właściwie niczego takiego ,co mogłoby świadczyć o sile uczuć
do niego)Kochasz Go? Z kolei to,co napisałaś o Twoim przyjacielu tzn. że Cię
zna i czujesz się przy nim swobodnie i,że nie zrobiłby Ci nigdy krzywdy jest
wspaniałe i można Ci tylko pozazdrościć takiego przyjaciela.Może się mylę,ale
nie wyczuwam w tym prawdziwej miłości.Może zaznasz spokój,bezpieczeństwo,
stabilizację,a gdzie fascynacja drugą osobą,namiętność...? Czy czujesz ,że to
właśnie jego kochasz? Co podpowiada Ci serce?
Bardzo Cię pozdrawiam!

[Gość: ..................]

Zaden z nich powaznie sie nie zaangazowal, a ty juz masz wielki
problem.

[matarella]

A uważasz, że tylko gdy ktoś jest bardzo poważnie zaangażowany można go zranić??

[Gość: ..................]

Uwazam ze czlowieka przygotowanego wlasciwie do zycia nikt, nigdzie i
niczym nie moze zranic (nie mam oczywiscie na mysli ran fizycznych).
Twoj "problem" wydaje mi sie byc poniekad sztuczny. Kto wie, czy
nawet jezelibys zostawila ich dzisiaj obu na raz, im by to zupelnie nie
przeszkadzalo? Pewnie by sie zastanawiali tylko dlaczego to zrobilas,
nic wiecej.Byc moze jeden i drugi mocno by plakal po tobie. Tego tez
wykluczyc nie mozna. W koncu wyglada na to, ze ty przyjaciolka dobra
jestes.