Samotnosc

[mary_an]

Wlasnie dzisiaj rozmawialam o tym z kolezanka - czy potraficie byc same? Nie
chodzi o bycie z mezczyzna, tylko o calkowita samotnosc - wyizolowanie sie od
swiata. Np. zero kontaktu z ludzmi (tzn ze znajomymi) przez tydzien - ja bym
tego psychicznie nie wytrzymala, codziennie musze gdzies wyjsc z przyjaciolmi
inaczej wpadam w depresje. Moze to zalezy od wieku (sa przeciez emeryci co
pol zycia spedzaja samiusiency przed ksiazka albo TV)?? Nie potrafie
przesiedziec jednego dnia zupelnie sama w moim mieszkaniu bo wariuje, po
prostu musze musze gdzies wyjsc, tez tak macie??? A moze mi to wlasnie minie
z wiekiem??

[magdzie]

czlowiek jest zwierzeciem stadnym
nie jestem wyjatkiem
jak jestem sama dluzej niz 1h to szukam byle pretekstu to obcowania z innymi
chocby to mialo byc banalne wyjscie na papierosa do parku...

[mary_an]

No bo ja wlasnie sie zaczytuje w ksiazkach o pustelnikach samotnikach i w ogole
nie jestem sobie w stanie wyobrazic takiego zycia. Po prostu MUSZE wyjsc
codziennie wieczorem, albo zaprosic znajomych do siebie, nie wytrzymam calego
jednego dnia zupelnie sama (co innego bylo, jak mieszkalam z rodzicami, wtedy
moglam przez calutki dzien nie wyjsc z mojego pokoju i sama swiadomosc ze ktos
jest obok mi wystarczala).

[magdzie]

doskonale Cie rozumiem.
podobnie reaguje na bycie sama.
o tyle dobrze, ze jestesmy osobami, ktore szukaja kontaktu z ludzmi bo bycie
samymi nas mierzi.sa tacy, ktorzy sie wylaczaja i staraja sie nie widziec
problemu i nie szukac jakiejkolwiek bliskosci, kontaktu, rozmowy

ale sa takie chwile kiedy uwielbiam byc sama
jedyne co robie to mysle
analizuje
przetwarzam i omawiam cale tygodnie sama ze soba
znajduje wtedy wiele rozwiazan na moje problemy
a propos ksiazek: po przeczytaniu "Zycia Pi" zastanawialam sie czy i mi nie
przydalaby sie taka tragiczna wyprawa, pewnego rodzaju zwrot a pozniej powrot do
swiata z zupelnie innym podejsciem do zycia...

[mary_an]

No wlasnie Zycie Pi moja ukochana ksiazka :)) A teraz wlasnie zajmuje sie
J.P.Sartre'm i Albertem Camusem i bardzo mnie zafascynowal temat samotnosci,
ale chyba nie bylabym w stanie czegos takiego wytrzymac.
Z drugiej strony znam ludzi, ktorzy naprawde siedza sami i uciekaja przed
jakimkolwiek kontaktem ze swiatem, zastanawiam sie, co jest norma (normy nie
itnieja).
Uwielbiam moja samotnosc, ale potrzebuje swiadomosci, ze jest ona tylko
tymczasowa (np. ze wieczorem spotkam przyjaciol) - z jednej strony uwielbiam
byc sama, sluchac dobrej muzyki, poczytac ksiazke, taaak, tez pomyslec,
poanalizowac i wyjsc do ludzi jak nowo narodzona, ale nie wytrzymam tak jednego
jedynego dnia (24h)
Na tej lodce to chyba bym zupelnie zwariowala i jakby mnie juz znalezli to
trafilabym na pewno do wariatkowa do konca moich dni...

[magdzie]

pomimo potrzeby obcowania z innymi nie mozemy walczyc z potrzeba samotnosci. i
tak bedziemy chyba zawsze balansowac probujac znalezc zloty srodek na nasze Zycie.

oj, na tej lodce tez bym zwariowala.nie mowiac o tym, ze wrazliwa jestem na
zmiany temperatury i nie znosze przebywac sama na tak rozleglej przestrzeni jaka
jest ocean!!!

Sartre'a nie znam, Camus jest mi blizszy, ale problem samotnosci poruszony w
jego tworczosci zupelnie obcy i kontrowersyjny.

milego wieczoru!;)

[mary_an]

Dzisiaj w ramach walki z samotnoscia wybieram sie na kurs salsy oraz
amerykanska grupe konwersacyjna :) Juz mam rozplanowane wieczory na najblizsze
10 dni tak na wszelki wypadek...

[magdzie]

;) to ciekawa taktyka;)
ja tez staram sie zapelnic plan dnia tak aby ani na chwile nie czuc
przygnebienia spowodowanego byciem sama;)dzisiaj nic mi nie wychodzi z tego, co
chwile odbieram mail'e z coraz to nowymi zalacznikami i nad ich segregacja tez
troche posiedze:(
ale wieczor mam wolny, wiec gdzies obowiazkowo wyskocze.
;) zatem milego tanca oraz owocnego spedzania cennych minut w grupie
konwersacyjnej!;)

a ja jak co dzien tesknie, za Nim, i to dlatego czuje sie czasami taka sama...:(

;)

[trzydziecha1]

Mo taki dzień dobrze by zrobił. Zawsze mam co robić, nawet jak jestem sama.

[krysica]

Potrzebuję być sama....nie chodzi mi nie posiadanie nikogo koło
siebie....potzrebuję czasem przestrzeni tylko dla siebie by odpocząć...lubie
przebywać z ludźmi ale wyciszenie jest dla mnie niezbędne a osiągam ten stan
będac sama....

[niedzwiedzica_sousie]

ja bym zwariowała po tygodniu codziennych spotkań ze znajomymi
sama mogę być każdą ilość czasu

[mary_an]

No wlasnie ja sama nie jestem w stanie wytrzymac serio. Teraz jestem sama i
jest ok, ale wiem, ze wieczorkiem spotkam sie z przyjaciolmi, dzieki temu teraz
moge spokojnie popracowac i pouczyc sie.
No to moze to zalezy od wieku, chociaz mam tez kolezanki 30-letnie ktore nie
wytrzymaja jednego dnia same.
Oprocz tego nie jestem sobie absolutnie w stanie wyobrazic pojechania sama na
wakacje, nawet na wycieczke z innymi ludzmi, ale bez przyjaciolki/przyjaciela.
Tak samo jak isc sama do teatru albo kina - nigdy mi sie to nie zdarzylo.

[niedzwiedzica_sousie]

ja tak miałam całe życie, więc to chyba nie kwestia wieku
jeśli chodzi o wyjścia w miejsca publiczne - to też nie lubię sama. bardzo nie
lubię sama jeść w knajpie.

[sagis]

A, mi zdarzyło się pójść do kina, czy teatru samej. Nie zawsze komuś też akurat
pasuje, a nie chcę tracić czegoś fajnego. Fajnie jest czasami pójść gdzieś
samemu i nawet wśród ludzi pobyć samej. Można wtedy odpocząć od innych i nie
trzeba wysilać na coś:-)
Ale, nie wyobrażam sobie życia bez ludzi, bliższych znajomych i przyjaciół.

?

[aaliyah20]

Pewnego dnia każdy idzie w swoją stronę - co wtedy zrobisz? Dla mnie to jakaś
paranoja, ja tak jak już ktoś wspomniał wyżej - mogę być sama ile chcę i nie
wariuję, a to z prostego powodu. Po prostu sama ze sobą się nigdy nie nudzę, bo
zawsze mam co robić ;)))

[mary_an]

Ja nie mam bardzo duzo znajomych na stale, z racji tego ze sporo podrozuje mam
pelno takich na 2-3 miesiace. Kazdy idzie w swoja strone a ja jak najszybciej
znajduje nowych znajomych, jak ostatnio bylam za granica na 2 miesiace to juz
po tygodniu mialam grupe kilkunastu znajomych (zapisalam sie do wszystkich
mozliwych grup/klubow, na wszystkie mozliwe kursy), wiecej juz ich pewnie nigdy
nie zobacze. Ale ja po prostu nie umiem byc sama - nie potrafie i to mnie
zastanawia, nie jestem sobie w stanie wyobrazic siebie na emeryturze, jak
siedze zupelnie sama calymi dniami ogladam tv i uprawiam ogrodek. Musze byc
wsrod ludzi i koniec.
Tez mam co robic: przede wszystkim nauke, czesto mam potrzebe pobycia samej w
moim kochanym mieszkanku, ale nie za dlugo :)

[margie]

Ja nieznosze byc sama, ale zycie mnie do tego wieloktornie zmusilo. Jak sie
mieszka wobcym miescie, bez rodziny i zaplecza pzryjaciol, to, niestety,
czasami trzeba spedzic kilka wieczorow w samotnosci kompletnej, bonawet nie mam
do kogo zadzwonic....

Na szczescie sa ksiazki, mozna pozyczyc film, no i jest piesio, a spacerek z
nim zawsze poprawia humor:))