DYLEMTY RODZINNE

[magda_paw]

Mam 25 lat. Skończyłam studia wyższe, ekonomię. Zrobiłam kurs na samodzielną
księgową. Mieszkam w Koszalinie. Od 1,5 roku pracuję na normalnym etacie.
Fakt, że nie w zawodzie, ale siedzę za biurkiem i widuję ludzi. Zarabiam 1000
zł na rękę. Od dłużeszgo czasu Rodzice suszą mi głowę o wyprowadzce, kupnie
mieszkania - ze to czas, ze mloda, ze bedzie zaraz za pozno. Powiem szczerze,
ze nie wytrzymuje presji. Czuje sie jak intruz, w sumie to Ich mieszkanie.
Praca nie lezy na ulicy, mieszkan nie daja darmo...nie mam sil wciaz pchac
sie do przodu...

[mala07]

pogadaj z rodzicami o tym o czym tu piszesz a jesli nie zrozumieją to znaczy ze
masz dziwnych rodziców - sorry ale tak to widze
nie rozumiem jak najblizsi - rodzice - moga tak traktowac corke wiedzac jaka ma
sytuiacje?
moze nie umiem tego rozumiec bo mam osobiscie super rodziców ktorzy w kazdej
sytuacji czy to finansowej czy innej sa w stanie zawsze mi pomóc i wesprzec...
a jak nie masz siły juz z nimi mieszkac i wysłuchiwac jakim to darmozjadem
jestes to wez kredyt albo pozyczke i kup mieszkanie lub wynajmij z kolezanką
lub kims innym mieszkanie i sie uwolnisz wreszcie...nie ma sytuacji bez
wyjscia!!!

[trzydziecha1]

A ja się dziwię, że Ci nie zależy na samodzielności. Nie wiem jaka jest
sytuacja: płacisz na swoje utrzymanie? Utrzymanie mieszkania? Jeśli nie, może
rodzice usiłują Ci dac do zrozumienia, że nie jesteś juz dzieckiem, musisz
zacząć o siebie dbać? Na co liczysz, ze do smierci rodziców bedziesz od nich
zależna, mówiac brzydko - będziesz na nich wisiała?

[mala07]

w sumie racja - moze wlasnie o to im chodzi ?o samodzielnosc?
ale z drugiej strony trzydziecha1 nie ma racji - jak dziewczyna z tys zł
miesiecznie ma sie utrzymac i kupic mieszkanie za to w dodatku?????

[trzydziecha1]

:))) myślę, ze rodzice zdają sobie z tego sprawę. Chodzi o wzięcie losu w swoje
ręce: jeśli nie chce wynajmować na spółę, nie myśli nawet co zrobić, żeby mieć
więcej kasy (moze kredyt? moze wyjazd za granicę?) MOze dziewczyna nie płaci za
utrzymanie a pensje wydaje na ciuchy nie myśląc nawet o odłozeniu? (nie wiem
czy tak jest, nie rzucam oskarżeń, ale MOZE WŁAŚNIE TAK JEST)

[mala07]

moze i tak...a co do wyjazdu za granice to wg mnie to najlepsze rozwiazanie!!!

[sumire]

Ano - ja sama pamiętam jeszcze mocno i boleśnie, że nie było łatwo się tak
zupełnie 'odczepić' od rodziców i przejść całkowicie na własne utrzymanie przy
moich nędznych zarobkach świeżo upieczonej absolwentki w poprzednim miejscu
pracy. Ale udało się. Są sposoby. Nie trzeba od razu kupować mieszkania, można
sobie z kimś na spółę wynająć. Zresztą ja wyjechałam z domu na studia i wydaje
mi się to najlepszym możliwym rozwiązaniem - im dłużej człowiek siedzi u
rodziców, tym gorzej dla obu stron. Paradoksalnie, w samodzielnym płaceniu
rachunków można znaleźć pewną satysfakcję.
A z drugiej strony, może to zakamuflowany sygnał, że inne już mają mężów i
meblościanki, blablabla...? Bywa i tak.

[mala07]

[husasia]

No powiem szczerze, że ja się rodzicom nie dziwię. Nie wiem jakie macie warunki
mieszkaniowe, czy się dokładasz do utrzymania itd. Ale moim zdaniem masz już
wystarczajaco dużo lat żeby stanąć na własnych nogach.

[mala07]

tak to fakt - moze dokladaj sie mamie do utrzymania - ja tak robilam
przynajmiej jak juz pracowalam ale nadal mieszkalam z rodzicami i nie robilam
tego bo mama mi kazala ale dlatego ze znalam sytuacje nasza
ale jak sie zarabia tys zł mies to tez trudno o wlasnie mieszkanie prawda????
dlategi ja cie rozumiem z jednej str ale nie rozumiem rodziców - znaja twoja
sytuacje i nadal staraja sie cie wypchnac z gniazda?

[mmagi]

no to niech rodzice kupią Ci mieszkanie,z takiej pensji nie masz na to szans:-)

[mala07]

DOKLANDIE:-)zaproponuj im to

[mala07]

ile w koszalinie kosztuje wynajcie kawalerki?

[kasik_22]

Ja zarabiam tyle co Ty(1000zł),mieszkam z Poznaniu od 4 lat w wynajmowanym
mieszkaniu i studiuję zaocznie za co też płacę i musze dawać sobie radę.Co
prawda rodzice dokładają mi do tej pensji kilka stówek jeśli maja możliwość.Mam
prawie 23 lata i nie potrafiłabym żyć całkowicie na koszt rodziców,zżarłyby
mnie wyrzuty sumienia.Mało kogo stać na kupno własnego mieszkania ale to nie
powód żeby siedzieć rodzicom na karku(nie mam nic złego na myśli).Pozdrawiam i
życzę Ci powodzenia!

[husasia]

Ciekawa jestem jakie masz plany na przyszłość i czy rozmawiałaś o nich z
rodzicami. Może przemyśl jakie są twoje cele. Np. mieszkam z nimi jeszcze 2
lata, w tym czasie co miesiąc odkładam pięc stów, potem biorę kredyt i kupuję
mieszkanie. myslę, że rodzice chcą po prostu wiedzieć co dalej.

WNIOSKI

[magda_paw]

Czyli wychodzi na jedno - to ja jestem ta zła. Dokładam się do utrzymania
mieszkania, skoro mieszkam z Rodzicami. Wynajęcie kawalerki jest rozwiązaniem
bez celu. Ceny wynajęcia mieszkania od 300 do 700 zł plus opłaty. Chyba lepiej
wziąć kredyt na coś małego i spłacać. Po drugie mieszkałam juz sama, więc na
pewno moim marzeniem nie jest bycie na garnuszku do końca życia. Marzę o tym,
aby się wynieść i być samodzielna. Chodzi o realia.

[mala07]

nie jestes ta najgorsza ale sama zapytalas o zdanie wiec otrzymalas opienie
ja bym na twoim miejscu pogadala z rodzicami i wspolnymi silami cos wymyslila -
kredyt albo cos - moze na poczatku rodizce dadza na wklad a ty z pensji
bedziesz im oddawac? zawsze jest wyjscie ale TRZEBA O TYM ROZMAWIAC! powodzenia

[kasik_22]

Nie mów tak że jesteś tą najgorszą.Jeżeli masz możliwość to rzeczywiście weź
kredyt.Ja nie uważam że takie wynajmowanie mieszkania jest bezcelowe.Właśnie
uważałam zawsze że to jakiś pierwszy krok do usamodzielnienia się,bo tylko w
taki spoób można się przekonać o problemach dnia codziennego,a mieszkając z
rodzicami wydaje mi się wiele spraw jest łatwiejszych.Nikt Cię tu przecież nie
osądza...chciałaś znać nasze zdanie więc je wyraziłyśmy.Ja życzę Ci powodzenia
i podjęcia tej słusznej decyzji.Pozdrawiam.