List tygodnia

[Gość: Wanda]

Droga kobieto, masz wyobraźnię, dorosłe życie, musisz tylko
zgodnie z obowiązującymi regułami dopasować się do realiów,
które każdego obowiązują a nie odwrotnie. Ot cała filozofia.
Powodzenia.

[Gość: Iza1]

Musisz to przeżyć. Takie uż jest życie. Tylko nie rozumiem
dlaczego masz takie zdanie o studiach wieczorowych? Ja sama
takie skończyłam, a obecnie piszę pracę doktorsą, o ironio na
studiach dziennych. Różnica jest tylko taka, że nie musze za nie
płacic a zajęcia są wieczorem, na wieczorowych zającia były
rano, odpłatnie.
Żal m Twojej sytuacji, lecz może czasem należy ukręcić trochę
własną dumę?
Pozdrawiam, życzę powodzenia

[Gość: ella]

Gdy moja siostrzenica, pracująca studentka opowiada mi o
ciągłych zmaganiach z przeciwnościami i niesprawiedliwością,z
jaką się spotyka, tłumaczę jej, że takie jest właśnie dorosłe
życie. Praca, wysiłek, starania i z rzadka wyróżnienie. I co
gorsze, nie zapowiada się, że będzie łatwiej.
Wszystkim przeżywającym zawody i rozczarowania /również sobie/
życzę powodzenia.

[Gość: Lena]

Chcemy być studentkami, matkami, żonami, pracownicami i to wszystko na raz a tu
cos nam nie wychodzi. Bez pezesady! Mozna robić tylko określomną ilość
czynności. Jesli chcesz prowadzić dom i wychowywać dziecko - studiuj wieczorowo
lub zaocznie, nie obrażając się na uczelnię, której wymogów nie możesz
sprostać. Wyobrażam sobie jakie pretensje będziesz miała do pracodawcy, że nie
możesz na czas obiadu ugotować, iśc na zebranie w szkole dziecka. Nikt nie
zmusza do studiowania ani do pracy. Trzeba dorosnąć. No, może jeszcze zostały
zwolnienia lekarskie ... a tu cholera, mogą zwolnić... Paskudny świat.

[Gość: ursula]

W wieku 23 lat skonczylam trudne studia,potem z roznych powodow
nie pracowalam przez blisko 20 lat. Urodzilam i wychowalam
dwoje dzieci,teraz zabieram sie za siebie. Mieszkam w kraju
gdzie kobieta po czterdziestce ma jeszcze szanse zawodowe.Ale
patrzac na moje dzieci mysle,ze to sa moje dyplomy i
kariera.Oprocz tego,ze sa intelektualnie na dobrym poziomie,
bo mialam czas z nimi rozmawiac i pomagac im w szkole to do
tego sa szczesliwe i spokojne. Ja bylam latami sama musialam im
zastapic ciocie i babcie , itd. Nie jestem generalnie za tym,
zeby mloda matka rezygnowala z pracy lub studiow. Jezeli ma
swietna opiekunke lub babcie to OK. Znam takie przypadki. Ale
znam tez sytuacje kiedy dziecko odstawione jak pakunek do
zlobka lub przedszkola tracilo wiele szans i emocji w zyciu. Ja
mialam to szczescie,ze moglam byc w domu i lubilam to. Teraz
startuje od nowa. Duzo skorzystalam z tego czasu bycia w domu.
Jestem dobrym psychologiem, mam cierpliwosc i jestem
zorganizowana i mam zelazne nerwy. I jestem ekspertem w wielu
dziedzinach,bo ciagle siedze w ksiazkach pomagajac dzieciom.
Czas kiedy maly czlowiek nas potrzebuje jest krotki. Moje
dzieci sa spore, a ciagle mnie podziwiaja i potrzebuja.Takich
wiezi nie wypracowuje sie w ciagu paru minut. Dzieci to
inwestycja z niepewnym zyskiem. Ale warto sie wysilic.

[Gość: anik]

wiesz co- ja tez w zeszlym tygodniu wypadlam -mialam srednia
4.85.

[Gość: Ola]

Dlaczego Iza Lena I Wanda potraktowały autorkę listu tak
brutalnie? Przecież ona chce tylko trochę szacunku. Nie jest
kobietą drugiej kategorii dlatego,że urodziła dziecko. Ma prawo
do dziennych studiów a roczna czy dwuletnia przerwa to nie
problem. Niestety zderzyła się z hipokryzją i myślę że to ją
boli - świadomość że była frajerką stawiając sprawę uczciwie.To
jej wybór jakie ustawi proporcje między studiami a dzieckiem.
Inne kobiety powinny to rozumieć że nie są to łatwe decyzje.

[Gość: maja]

Wzburzyla mnie Twoja sytuacja. To musi byc jakas strasznie
niezyciowa uczelnia!!
Nie masz prawa do zawieszenia studiow? U mnie na AE kazdy
student ma prawo zawiesic studia na rok bez podawania waznego
powodu ( wielu znajomych tak zrobilo i wyjechalo za granice na
rok), mozna sie rowniez starac o indywidualny harmonogram
studiow ( czesto udzielany jest studentom studiow dziennych
ktorzy pracuja lub uczeszczaja do drugiej szkoly). Na prawde
dziwi mnie i bulwersuje ze z powodu tak waznago zyciowego
wydarzenia jak narodziny dziecka nie dali Ci prawa przerwania
studiow na rok. Przejrzalas dobrze status uczelni? Mozesz udac
sie z porada( skarga ) do jakiegos rzecznika itp. Mysle ze
trzeba walczyc o swoje prawa studenta i doroslego czlowieka za
razem. Rozmawialas osobiscie z dziekanem?

Mysle ze jak nic nie pomoze to po skonczeniu nauki ( jest juz
przeciez niedaleko do konca?) opisz gdzies cala sytuacje i
zniechecisz moze pare osob do tej wspanialej uczelni.

Zycze powodzenia :)))

[Gość: Anka]

Nie miej pretensji do uczelni.trzeba bylo poczekac z dzieciakiem
az skonczysz studia.Nie mozna miec wszystkiego

[Gość: pinokio]

To dziecko chyba nie jest z próbówki.Gdziez a gdzież kochany
tatuś?Czyżby robił karierę,nie oglądając sie na
wszystko.Zwróćcie kolezanki uwagę ,że w waszych listach
przewijają się babcie,ciocie i mamy jako opiekunki a tatusiów
ani śladu.Może by tak tatuś wziął urlop i wychował
dziecko,czyżby był ułomny lub niepełnosprawny?Zastanówcie sie
nad tym i nie skazujcie się z góry na niańki a tatuś stoi obok.

[Gość: Agus]

A moze by tak:najpierw studia,a potem dziecko?
Wszystkiego na raz nie da sie robic,a jesli juz to po
lebkach.Niby chcesz wychowywacto dziecko,ale w ciaglym
stresie,bo inaczej nie da sie.Trzeba myslec
dalekowzrocznie.......

[Gość: Lena]

Myślę,że autorka listu wyczerpała już wszystkie możliwości /urlop dziekański/ -
w końcu 25 lat i dopiero piąty semestr przed nią. Jeszcze troszkę zostało...
Teraz "postawiła na uczciwość" i co ? Napisała do dziekana prośbę o urlop
wychowawczy ? Na ile lat ? I skarży się na łamach prasy, że mogła załatwić
sobie zwolnienie lekarskie, opisać tragedię rodzinną. Kto jej bronił? Głupota,
tupet ? Nie umiem tego nazwać. Pozycja roszczeniowa : mam pracę, dziecko,
rodzinę i właściwie uczelnia powinna podejść do mnie z szacunkiem i dostosować
się do moich możliwości. I jeszcze Gazeta drukuje to jako list tygodnia z
prośbą do uczelni o ponowne rozpatrzenie prośby.
Czy to jest dorosłość ?

[Gość: Kasia]

Dziwie sie negatywnym reakcjom niektorych czytelnikow. Dlaczego
w ogole osadza sie bohaterke tego listu, nie znajac jej sytuacji
zyciowej? Czy ktos, kto ma 25 lat i nie skonczyl studiow, musial
cos wczesniej "zawalic" ze studiami, niekoniecznie. Druga mysl,
ze ojciec tez powinien sie zajac dzieckiem i wziac úrlop. Piekna
mysl, ale czy realna, wiedzac, ze w Polsce tak trudno z praca, a
przewaznie mezczyzna lepiej zarabia niz kobieta. I trzecia mysl,
dlaczego nie moze u nas w Polsce byc normalnie i uwazac stan:
studiujesz, masz meza, dziecko za normalny? Bo kiedy wlasciwie
jest najlepszy czas na dziecko? Szczera odpowiedz: nigdy, bo
najpierw trzeba studiowac, potem znalezc prace, potem troche
popracowac, by cos zarobic,a potem nagle nie ma sie juz sil.
Zbyt latwo akceptuje sie chamstwo i niezyczliwosc, i
przyzwyczaja sie do tego, ze tak musi byc, bo tak to juz jest w
Polsce. A ja sie z tym nie zgadzam i nie sadze, by potraktowanie
tej kobiety miescilo sie w normach nowoczesnego spoleczenstwa.
Moja kolezanka (26) studiuje w Niemczech, ma nielatwo: lacina i
matematyka. Wlasnie zdecydowala sie na dziecko po 3 latach
malzenstwa i 5 latach studiow. I co? Strasznie sie cieszy, z
urlopem nie bylo zadnego problemu, profesor obiecal pomoc po
powrocie, a w budynku uniwersytetu znajduje sie zlobek i
przedszkole. I taka rzeczywistosc uwazam za normalna i ludzka. A
krytykowanie tej dziewczyny za chec urodzenia dziecka i
kontynuowania studiow uwazam za karygodne i pozbawione
wyobrazni, ze na polskich uczelniach moze byc lepiej i
normalniej.

[Gość: iwa]

Kasiu masz calkowita racje. Sama studiuje w Niemczech i moja b. bliska kolezanka urodzila dziecko pol roku temu. Mezczyzna okazal
sie smarkaczem, ale ona dzielnie daje sobie rade. Dzieki Bogu urodzila dziecko zaraz po sesji i nie ma przerwy w studiach. Dziecko
oddaje do zlobka.
Jednakze gdyby zdecydowala sie na przerwe w studiach nikt by sie jej nie czepial. Dziewczyna wzielaby zwyczajnie urlop
macierzynski i po krzyku. Jej sprawa.
Dziewczyny ktore wielkimi slowami pisza na tym forum o doroslosci sa emocjonalnymi smarkulami. Dorosla osoba nie wypowiadalaby
sie w ten sposob.
To jest osobista sprawa kobiety, kiedy decyduje sie na urodzenie dziecka. I jeszcze jedno... Masz racje, na dziecko nie ma nigdy
odpowiedniej pory. Najpierw nie ma warunkow a potem trudno zajsc w ciaze. Wlasnie przerabiam przypadek moich dwoch kolezanek,
ktore nijak nie moga zajsc w ciaze. Powiem szczerze, ze sama sie tego obawiam, gdyz sama odkladam macierzynstwo w
nieskonczonosc.

[Gość: lulka]

Pomysł dla bohaterki listu tygodnia po lekturze opinii Izy
nasuwa się sam. Skoro w Polsce jest... (tak jak jest)to
najlepiej wyjechać do Niemiec.
Nie wypracowano w naszym kraju nie tylko względem zamężnych i
dziciatych studentek (dziennych)właściwych, prawie idealnych
warunków życia.
Jeżeli ten list stał się listem tygodnia, to muszę namówić
swojego tatę aby napisał jak mu się żyje w mieszkaniu, którego
czynsz dochodzi wysokości renty, męża, który zoperowany został
niezgodnie ze sztuką i etyką lekarską, siostrę, która marzy aby
nie zwariować zanim przejdzie na emeryturę, nie mówiąc o sobie-
bo za mało jest tygodni w roku, na listy z własnej książki skarg
i wniosków.
Podstawowa rada: jak nie możesz nic zmienić, to się z tym faktem
pogódź.

[Gość: Anka]

Nie miej pretensji do uczelni.trzeba bylo poczekac z dzieciakiem
az skonczysz studia.Nie mozna miec wszystkiego