Przeznaczenie - dyskusja

[sweetsusana]

Witam

Jestem ciekawa Waszego zdania na temat przeznaczenia... oraz znaczenia snów...

Czy ktos z Was wierzy w przeznaczenie że mamy takich ludzi jakich mamy
dookoła siebie w najblizszym otoczeniu to nie przypadek , ze wybieramy takich
ludzi jako naszych przyjaciol bo w poprzednim zyciu bylismy z nimi zwiazani.
Ze ludzie to dusze, i wlasnie ta a nie inna osobe wybieramy na przyjaciela.
Moze w poprzednim wcieleniu ta osoba byla naszym bratem, matka, wujkiem . ze
dusze sa ze soba polaczone. i w to ze jako TA jedyna osobe tez mamy sobie
przeznaczona. I ze wszystko dziala w tym kierunku aby byc z ta swoja połowka.
I ze nie musimy jej wcale spotkac w wieku 20 lat ale pozniej i ze jezeli nie
bedziemy z ta swoja polowka to bedziemy nieszczesliwi. Tylko dlaczego czasem
ta druga osoba tego nie dostzrega albo my sie gdzies gubimy...


Wierze tez w sny...,,

[ramadayes]

ja wierzę w przeznaczenie, ale nie w fatalistycznym sensie "nie mam wpływu na
swoje życie, bo wszystko z góry jest ustawione". myślę, że mamy w jakiś sposób
zaprogramowaną swoję ścieżkę życiową, ale możemy też przeznaczeniu pomóc. nie
wierzę w przypadki, w zbiegi okoliczności, uważam, że wszystko, co mnie spotyka
ma swój sens. i wierzę w sny. były sytuacje w mojej rodzinie, że poprzez sen
przychodziło ostrzeżenie czy wskazówka na rozwiązanie jakiegoś problemu.
czasami mi się zdarza, że jak kogoś spotykam pierwszy raz lub uczestniczę w
jakiejś nowej dla mnie sytuacji, mam wrażenie deja vu, jakby mnie to już kiedyś
spotkało. mam tak z "bratnimi duszami".

[b-beagle]

Wierzę tylko w to co widzę a już na pewno nie wierzę w przeznaczenie i sny.
Życie jest wielkim przypadkiem

[norka123]

Hm, ja raczej nie wierzę w przeznaczenie. Mojego uzasadnienia podawać nie będę,
bo chyba tylko ja je rozumiem :P Wierzę, że ludzie są ze sobą nie dlatego, że
jakieś tam dwie połówki jabłka, czy coś w tym stylu, ale dlatego, że się
kochają i dobrali się tak, że są w stanie wytrzymać ze sobą do końca życia ;)
Miłość jest sztuką, której trzeba się nauczyć i którą trzeba pielęgnować. Nie
można skazywać jej na słowa 'robię co chcę, bo jak jesteśmy sobie przeznaczeni,
to i tak będziemy razem'. To lekceważenie - i miłości, i partnera.

[squirrel9]

Wierzę,że spotykają się ludzie wyjątkowo dla siebie przeznaczeni (może raczej
kompatybilni) i oni są dla siebie stworzeni. Im jest łatwiej. Pozostali muszą
ciężko pracować nad zgodnym małżeństwem i niwelować niekompaltybilności.
Nie wierzę w reinkarnację.