Jak zajść w ciążę i przeżyć w pracy

[Gość: enigma]

Poruszyliscie bardzo ciekawy i wazny temat. Jestem dyrektorem w
dosyc duzej firmie i tak sie zlozylo ze moim zastepca jest
dziewczyna w moim wieku (tzn. nieco powyżej trzydziestki).
Nasza praca jest stresujaca i zawsze myslalam ze jak ja zajde w
ciaze to - dla spokoju dziecka i jego zdrowego rozwoju- juz na
poczatku ciazy pojede na zwolnienie. Teraz sama juz nie wiem.
Mysle ze jednak tak nie zrobię.
Otoż w ubieglym roku moja zastępczyni zaszla w ciaże i ja
dowiedzialam sie o tym w momencie gdy przyniosla do pracy
zwolnienie. Twierdzila ze ma zagrozona ciąze ale na zwolnieniu
jezdzila sobie np. na zakupy do supermarektow itd. Poczulam sie
urazona i zostawiona sama ze wszystkimi obowiazkami ktore
dotychczas wykonywalysmy razem. Nie wiem jak ulozy nam sie
wspolpraca po jej powrocie z macierzynskiego. Stracilam do niej
zaufanie.

[Gość: idala]

Jestem "kluczowym" pracownikiem firmy. Zaszlam w ciaze mnoga!
Mam wiecej niz 35 lat.Jestem po "przejsciach", obecnie tez bylo
zagrozenie poronieniem. Lekarz powiedzial, ze MUSZE miec
zwolnienie na cala ciaze. Nie znaczy to, ze nie moge chodzic na
spacery etc. Nie "naciagam" nikogo na zwolnienie. Sama b. sie
boje. Staram sie pomagac wspolpracownikom z domu. Lecz przeciez
nie zaryzykuje swojego zycia i dzieci (ciaza mnoga!), gdyz mam
prace stresujaca. Pewnie nie bede miala gdzie wrocic po urlopie.
Szef juz szuka zastepstwa... Nie moge miec zalu. Zapewniam tez
nie jestem "lowca zwolnien lekarskich". Jednak co jest
wazniejsze???

[Gość: km]

Jestem pracownikiem działu personalnego, gdzie przyjmuję bardzo
dużo tego rodzaju wiadomości - ciążem, zwolnienia, zasiłki itd.
Pocieszeniem dla osób pracujących w dużych firmach moze być to,
że w polskim prawie zaczęła istnieć umowa na zastępstwo, dzięki
czemu pracodawca może zatrudnić sobie osobę na czas naszych
zwolnień, urlopów itp. bez konieczności wiązania się na dłużej!!!
Uszy do góry ...

[Gość: jafp]

Dziecko Pierwsze:
Pracuje w firmie od 4 lat (prawie od poczatku jej istnienia w
Polsce). Od poczatku ciazy pracuje chociaz lekarz prowadzacy sam
proponuje mi przy kazdej wizycie (prywatnej) zwolnienie. Szkole
ludzi w calej Polsce. 5 dni w tygodniu. W 5 miesiacu napadnieto
na mnie pod moim blokiem - nastepnego dnia dzwonie ze szpitala.
Moj szef "No a kto poprowadzi to szkolenie? Ludzie czekaja?!".
Nie mialam wiecej watpliwosci - reszte ciazy (zagrozonej)
spedzilam na zwolnieniu. Po urlopie macierzynskim zostalam
zwolniona z powodu reorganizacji firmy i likwidacji mojego
stanowiska.
Dziecko drugie:
Pracuje w firmie 5 miesiecy. Ciaza. Szef idzie mi na reke i do 7
miesiaca pracuje majac nienormowany czas pracy, wiele robiac w
domu, korzystajac z laptopa i komorki. Potem szef zmusza mnie do
pojscia na zwolnienie. Ile ja sie nablagalam lekarza, zeby mi to
zwolnienie dal! Nie pomagalo nawet to, ze nie moglam chodzic z
powodu ucisku na nerw! A w firmie nie mialam po co sie
pokazywac! Skonczylo sie zwolnieniem. Teraz jestem od poltora
roku na urlopie wychowawczym i wiem, ze nie mam po co wracac do
firmy. Majac dwoje dzieci (5 i 2 lata) nie wyobrazam sobie
powrotu do pracy i utarczek z szefem z powodu choroby dziecka,
wczesniejszego wyjscia z pracy do przedszkola itp.
Cale szczescie, ze moj maz jest w stanie utrzymac rodzine ze
swojej pensji! Ale to nie jest wolnosc wyboru!

[Gość: mona]

a ja mam pytanie:jak mając dzieci wrócić do pracy i się w niej utrzymać?

[Gość: GRUSZKA]

Jestem 28 letnia kobieta, stanu wolnego i bezdzietna
Parcuje w bardzo powaznej rzadowej komorce UE i wiecie co?
MOj szef pan z doktoratme traktuje mnie jak mankeina i caly czas
zniewaza uzywajac zwrotow typu" kobiety to powinny dzieci rodzic"
jak ten pan albo ktorys z tych madrali da mi miesiecznie za
urodzenie dziecka pensje miesiac w miesiac okolo 2500 to
przestane sie burzyc.ten tekstpana menago ....no coz taki
facetow trzeba lac po twarzy i skopac porzadnie bo inne srodki
zdaja sie byc nieskuteczne. |jakbym go dorwala to bym uciela co
nieco moze by inaczej speiwal.

[Gość: Menago]

Mam z ciążami w pracy do czynienia na codzień chociaż sam nie
zachodze w ciążę i im dłużej zbieram te doświadczenia tym
bardziej tęsknię za powrotem tradycyjnych ról społecznych.
Kocham kobiety i ich ciąże ale poza pracą. W pracy powinni
przebywać ludzie odpowiedzialni i skoncentrowani zadaniowo. Mnie
nie dziwi, że kobieta znika na całą ciążę bez medycznej
konieczności - hormony.
Drogie Panie - z całą atencją dla Waszej płci - wróćcie do
rodzenia dzieci, wychowywania ich jak należy oraz uprawiania
seksu z przyjemnością możliwą dzięki czasom "po rewolucji
seksualnej". Przestańmy grać w feministyczne bzdury i udawać, że
jesteście takie jak mężczyźni. Spójżcie w lustro - to wszystko
wyjaśnia. My nie chodzimy po świecie i nie dopominamy się
możliwości rodzenia dzieci bo jesteśmy facetami i nie mamy macic
itp. Wy przestańcie wreszcie dopominać się ze względu na
ciążę "takiego samego traktowania jak traktowani są mężczyźni".
Warto abyście pogodziły się, że macie piękne cycuszki, boberki,
rodzicie dzieci i jest to piękne! Ale jest też oczywiste, że
jeśli jesteście aktywne płciowo nie możecie pracować równie
odpowiedzialnie jak faceci. Przecież naturalnie dziecko w
brzuchu i kołysce jest ważniejsze niż pracodawca, a Wasze
hormony mają nad Wami 100% władzę i nic dziwnego, że zamiast
pracować przeżywacie w ciąży "problemy egzystencjalne".
Co innego kobiety, które świadomie nie chcą rodzić (lub niestety
nie mogą) - żyjemy w demokratycznym społeczeństwie i niech
pracują na równi z mężczyznami. Ale, ale ! Niech wtedy podpisują
odpowiednie zobowiązania, że nie będą rodzić. To chyba uczciwy
układ?
Pozdrawiam Panie i te, które mogą być partnerkami w płodzeniu i
wychowywaniu potomstwa i te, które mogą być kolegami w pracy i
przestrzegam : nie próbujcie wcielać się na raz w obie role!
Menago

Do pana Menago

[niedzwiedziczka]

Drogi Panie!
Nie wiem, w jakiej rzeczywistości Pan żyje, ale na pewno
nie w takiej, jak większość pracujących Pań. Wygląda na
to, że nie czytał Pan postów na Dziecku. Dowiedziałby się
Pan, że zdecydowana większość kobiet pracuje niedlatego,
że są feministkami ale dlatego, że MUSI.
Nie wiem, czy zdaje Pan sobie sprawę, że mężczyzna
zarabiający średnią krajową (teraz chyba 2300 brutto) NIE
JEST W STANIE utrzymać rodziny. No, chyba że spróbuje Pan
za tę kwotę wynająć mieszkanie, wyżywić i ubrać co
najmniej 3 osoby.
O samorealizacji w pracy nie będę pisać, bo zważywszy
"cycuszki i boberki" w Pana tekście, wnioskuję, że nie
podejrzewa Pan "dzietnych" kobiet o jakiekolwiek ambicje
poza kantami na spodniach męża i brakiem zirnka kurzu w domu.
Z uszanowaniem
dzietna i pracująca

[Gość: Rozbawiony]

Kolega Menago wbił kij (jeśli to wyrażenie kogoś nie dotknie) w mrowisko i już
lawina kobiecych kompleksów ! Ha, ha, ha ... Prócz tego obrażone buzie, że ktoś
dostrzega "cycuszki i boberki" ! Nie udawajcie słodkie Panie, że ich nie macie
i że nie mają znaczenia w Waszym życiu.
A cała ta historia z dziećmi i praca to jeden galimatias. Jakie takie
rozwiazania mają tylko najbogatsze kraje no i Żydzi w kibucach. Może zatem
powrót do lokalnych komun?

[niedzwiedziczka]

Gość portalu: Rozbawiony napisał(a):

> Kolega Menago wbił kij (jeśli to wyrażenie kogoś nie
dotknie) w mrowisko i już
> lawina kobiecych kompleksów ! Ha, ha, ha ... Prócz tego
obrażone buzie, że ktoś
> dostrzega "cycuszki i boberki" ! Nie udawajcie słodkie
Panie, że ich nie macie i że nie mają znaczenia w Waszym
życiu.

Oczywiście, drogi Panie, mamy je i mają w naszym życiu
takie samo znaczenie, a nawet mniejsze, jak wasze
"wacusie" (mamy mniej kompleksów na ich punkcie i lepiej
umiemy je wykorzystywać). Ale patrzenie na kobietę
wyłącznie w kontekście rozrodczym i rozrywkowym doskonale
świadczy o Pana poziomie....

> A cała ta historia z dziećmi i praca to jeden galimatias.

W tym punkcie się z Panem zgodzę. Problem w tym, jak
najlepiej wyjść z tego galimatiasu.
>Jakie takie rozwiazania mają tylko najbogatsze kraje no
>i Żydzi w kibucach. Może zatem powrót do lokalnych komun?

[Gość: KR$]

niedzwiedziczka napisała:

> Gość portalu: Rozbawiony napisał(a):
>
> > Kolega Menago wbił kij (jeśli to wyrażenie kogoś nie
> dotknie) w mrowisko i już
> > lawina kobiecych kompleksów ! Ha, ha, ha ... Prócz tego
> obrażone buzie, że ktoś
> > dostrzega "cycuszki i boberki" ! Nie udawajcie słodkie
> Panie, że ich nie macie i że nie mają znaczenia w Waszym
> życiu.
>
> Oczywiście, drogi Panie, mamy je i mają w naszym życiu
> takie samo znaczenie, a nawet mniejsze, jak wasze
> "wacusie" (mamy mniej kompleksów na ich punkcie i lepiej
> umiemy je wykorzystywać).


--------> hahaha mniej kompleksow... to zes mnie rozbawila. A
kto spedza godziny przed lustrem wciagajac brzuch (ostatnio
pieknie sportretowano to w reklamowce Ery) - wiekszosc znajomych
mi dziewczyn robi to samo, w dodatku narzeka na swoje cycki,
dupe, nogi (niezaleznie od tego jak dobrze wygladaja) itp. itd...


Ale patrzenie na kobietę
> wyłącznie w kontekście rozrodczym i rozrywkowym doskonale
> świadczy o Pana poziomie....
>
> > A cała ta historia z dziećmi i praca to jeden galimatias.
>
> W tym punkcie się z Panem zgodzę. Problem w tym, jak
> najlepiej wyjść z tego galimatiasu.
> >Jakie takie rozwiazania mają tylko najbogatsze kraje no
> >i Żydzi w kibucach. Może zatem powrót do lokalnych komun?

[niedzwiedziczka]

Gość portalu: KR$ napisał(a):

> --------> hahaha mniej kompleksow... to zes mnie
rozbawila. A
> kto spedza godziny przed lustrem wciagajac brzuch
(ostatnio
> pieknie sportretowano to w reklamowce Ery) - wiekszosc
znajomych
> mi dziewczyn robi to samo, w dodatku narzeka na swoje
cycki,
> dupe, nogi (niezaleznie od tego jak dobrze wygladaja)
itp. itd...

To masz widocznie towarzystwo na swoim poziomie, bo moje
znajome mają ważniejsze rzeczy na głowie niż ciągłe
oglądanie się w lustrze (a wcale źle nie wyglądają).

[Gość: KR$]

niedzwiedziczka napisała:

> Gość portalu: KR$ napisał(a):
>
> > --------> hahaha mniej kompleksow... to zes mnie
> rozbawila. A
> > kto spedza godziny przed lustrem wciagajac brzuch
> (ostatnio
> > pieknie sportretowano to w reklamowce Ery) - wiekszosc
> znajomych
> > mi dziewczyn robi to samo, w dodatku narzeka na swoje
> cycki,
> > dupe, nogi (niezaleznie od tego jak dobrze wygladaja)
> itp. itd...
>
> To masz widocznie towarzystwo na swoim poziomie, bo moje
> znajome mają ważniejsze rzeczy na głowie niż ciągłe
> oglądanie się w lustrze (a wcale źle nie wyglądają).
>
>

-----> znowu mnie rozsmieszylas - nie zastanawialas sie kiedys
nad podjeciem pracy w kabarecie? :-) Albo jeszcze lepiej - w
teatrze absurdu? A tak btw - to ty mieszkalas z tymi swoim
znajomymi - bo ja z paroma swoimi mieszkalem i widzialem jakie
cuda wyprawiaja. A i twoje znajome (i ty) na pewno nie uzywacie,
kremow, balsamow, fluidow, pomadek i innego talatajstwa majacego
poprawic wasz wyglad? Hehehehe - nie ciagnij tego dalej bo pekne
ze smiechu...

[agniecha27]

Gość portalu: KR$ napisał(a):

> niedzwiedziczka napisała:
>
> > Gość portalu: KR$ napisał(a):
> >
> > > --------> hahaha mniej kompleksow... to zes mnie
> > rozbawila. A
> > > kto spedza godziny przed lustrem wciagajac brzuch
> > (ostatnio
> > > pieknie sportretowano to w reklamowce Ery) - wiekszosc
> > znajomych
> > > mi dziewczyn robi to samo, w dodatku narzeka na swoje
> > cycki,
> > > dupe, nogi (niezaleznie od tego jak dobrze wygladaja)
> > itp. itd...
> >
> > To masz widocznie towarzystwo na swoim poziomie, bo moje
> > znajome mają ważniejsze rzeczy na głowie niż ciągłe
> > oglądanie się w lustrze (a wcale źle nie wyglądają).
> >
> >
>
> -----> znowu mnie rozsmieszylas - nie zastanawialas sie kiedys
> nad podjeciem pracy w kabarecie? :-) Albo jeszcze lepiej - w
> teatrze absurdu? A tak btw - to ty mieszkalas z tymi swoim
> znajomymi - bo ja z paroma swoimi mieszkalem i widzialem jakie
> cuda wyprawiaja. A i twoje znajome (i ty) na pewno nie uzywacie,
> kremow, balsamow, fluidow, pomadek i innego talatajstwa majacego
> poprawic wasz wyglad? Hehehehe - nie ciagnij tego dalej bo pekne
> ze smiechu...
>
>

Ja pękam ze śmiechu czytając wypowiedzi pana...
buachacha buachcha

[Gość: KR$]

agniecha27 napisała:

> Gość portalu: KR$ napisał(a):
>
> > niedzwiedziczka napisała:
> >
> > > Gość portalu: KR$ napisał(a):
> > >
> > > > --------> hahaha mniej kompleksow... to zes mnie
> > > rozbawila. A
> > > > kto spedza godziny przed lustrem wciagajac brzuch
> > > (ostatnio
> > > > pieknie sportretowano to w reklamowce Ery) - wiekszosc
> > > znajomych
> > > > mi dziewczyn robi to samo, w dodatku narzeka na swoje
> > > cycki,
> > > > dupe, nogi (niezaleznie od tego jak dobrze wygladaja)
> > > itp. itd...
> > >
> > > To masz widocznie towarzystwo na swoim poziomie, bo moje
> > > znajome mają ważniejsze rzeczy na głowie niż ciągłe
> > > oglądanie się w lustrze (a wcale źle nie wyglądają).
> > >
> > >
> >
> > -----> znowu mnie rozsmieszylas - nie zastanawialas sie
kiedys
> > nad podjeciem pracy w kabarecie? :-) Albo jeszcze lepiej - w
> > teatrze absurdu? A tak btw - to ty mieszkalas z tymi swoim
> > znajomymi - bo ja z paroma swoimi mieszkalem i widzialem
jakie
> > cuda wyprawiaja. A i twoje znajome (i ty) na pewno nie
uzywacie,
> > kremow, balsamow, fluidow, pomadek i innego talatajstwa
majacego
> > poprawic wasz wyglad? Hehehehe - nie ciagnij tego dalej bo
pekne
> > ze smiechu...
> >
> >
>
> Ja pękam ze śmiechu czytając wypowiedzi pana...
> buachacha buachcha
>
i slusznie - to o czym pisze jest naprawde smieszne - hehehe...

KR$ to żałosny buhaj!!!!

[Gość: EMI]

To pewnie jakiś wszawy cep z Koziej Wólki.Nie miej ty lepiej
dzieci miernoto! A tacy mądrzy i dobrzy ludzie giną w
wypadkach!!!! Buhahahahaj!

Komentarz mojego niemieckiego przyjaciela

[Gość: Ewa]

Chcailam tu zacytowac komentarz mojego niemieckiego przyjaciela,
ktoremu opowiedzialam o toczacej sie tu dyskusji. DO tychw
szystkich, ktorych stac na dzieci, ale nie maja ochoty ze swoich
podatkow utrzymywac przyszlych mam: MOze by tak zaczac adoptowac
niemieckie dzieci (co prawda nie jest ich zbyt duzo, ale
zawsze...), w ciagu przyszlych pokolen by nas zgermanizowali
i "nie bedzie Niemiec plul nam w twarz" Marii KOnopnickiej
calkowicie by juz zdewaluizowalo.
Trakutujcie to oczywiscie z przymruzeniem oka.
A ten pan, ktory czeka, by kobieta mu zasponsorowala auto.
Pprzypomina mi to nastawienie ukrainskich sutenerow. Najlepiej
siedziec na kanapie, pierdziec i bekac i zyc z kobiet.

Niedźwiedziczka :)))

[agniecha27]

niedzwiedziczka napisała:

> Drogi Panie!
> Nie wiem, w jakiej rzeczywistości Pan żyje, ale na pewno
> nie w takiej, jak większość pracujących Pań. Wygląda na
> to, że nie czytał Pan postów na Dziecku. Dowiedziałby się
> Pan, że zdecydowana większość kobiet pracuje niedlatego,
> że są feministkami ale dlatego, że MUSI.
> Nie wiem, czy zdaje Pan sobie sprawę, że mężczyzna
> zarabiający średnią krajową (teraz chyba 2300 brutto) NIE
> JEST W STANIE utrzymać rodziny. No, chyba że spróbuje Pan
> za tę kwotę wynająć mieszkanie, wyżywić i ubrać co
> najmniej 3 osoby.
> O samorealizacji w pracy nie będę pisać, bo zważywszy
> "cycuszki i boberki" w Pana tekście, wnioskuję, że nie
> podejrzewa Pan "dzietnych" kobiet o jakiekolwiek ambicje
> poza kantami na spodniach męża i brakiem zirnka kurzu w domu.
> Z uszanowaniem
> dzietna i pracująca

Dzielna jesteś i podpisuję się pod Twoim postam obiema rękoma. Ja też muszę
pracować i chcę mież dziecko już w przyszłym roku... Mam nadzieję, że wejście
do UE i konieczność dostosowania prawa do prawa unijnego przyniesie korzyści
również Polkom, bo wbrew pozorom w innych krajach Unii, kobietom ciężarnym i
posiadającym dzieci jest o wiele lepiej niż nam... Ot co!
Pozdrowionka :)))
Do tekstu Menago nie mam komentarza, bo poprostu brak mi cenzuralnych słów :(

[niedzwiedziczka]

Dziękuję za poparcie :)
Ja mam dziecko i pracuję, więc wiem z autopsji, jakie to
życie niełatwe...

[Gość: @@@]

Gość portalu: Menago napisał(a):

> Mam z ciążami w pracy do czynienia na codzień chociaż sam nie
> zachodze w ciążę i im dłużej zbieram te doświadczenia tym
> bardziej tęsknię za powrotem tradycyjnych ról społecznych.
> Kocham kobiety i ich ciąże ale poza pracą. W pracy powinni
> przebywać ludzie odpowiedzialni i skoncentrowani zadaniowo.
Mnie
> nie dziwi, że kobieta znika na całą ciążę bez medycznej
> konieczności - hormony.
> Drogie Panie - z całą atencją dla Waszej płci - wróćcie do
> rodzenia dzieci, wychowywania ich jak należy oraz uprawiania
> seksu z przyjemnością możliwą dzięki czasom "po rewolucji
> seksualnej". Przestańmy grać w feministyczne bzdury i udawać,
że
> jesteście takie jak mężczyźni. Spójżcie w lustro - to wszystko
> wyjaśnia. My nie chodzimy po świecie i nie dopominamy się
> możliwości rodzenia dzieci bo jesteśmy facetami i nie mamy
macic
> itp. Wy przestańcie wreszcie dopominać się ze względu na
> ciążę "takiego samego traktowania jak traktowani są
mężczyźni".
> Warto abyście pogodziły się, że macie piękne cycuszki,
boberki,
> rodzicie dzieci i jest to piękne! Ale jest też oczywiste, że
> jeśli jesteście aktywne płciowo nie możecie pracować równie
> odpowiedzialnie jak faceci. Przecież naturalnie dziecko w
> brzuchu i kołysce jest ważniejsze niż pracodawca, a Wasze
> hormony mają nad Wami 100% władzę i nic dziwnego, że zamiast
> pracować przeżywacie w ciąży "problemy egzystencjalne".
> Co innego kobiety, które świadomie nie chcą rodzić (lub
niestety
> nie mogą) - żyjemy w demokratycznym społeczeństwie i niech
> pracują na równi z mężczyznami. Ale, ale ! Niech wtedy
podpisują
> odpowiednie zobowiązania, że nie będą rodzić. To chyba uczciwy
> układ?
> Pozdrawiam Panie i te, które mogą być partnerkami w płodzeniu
i
> wychowywaniu potomstwa i te, które mogą być kolegami w pracy i
> przestrzegam : nie próbujcie wcielać się na raz w obie role!
> Menago

co to za bzdury???????????? co to za idiota????!!! mam nadzieje
ze nie jest niczyim szefem.... jezeli tak to wspolczuje...

[Gość: Wyrozumiała]

Proponuje żeby Pan przeniósł się ze swoimi głębokimi przemyśleniami na jakąś
listę dyskusyjną Playboy'a lub w inne dostatecznie cuchnące testosteronem i
piwem miejsce.
Wyrozumiała

monsieur

[winniepooh]

Gość portalu: Menago napisał(a):

> Mam z ciążami w pracy do czynienia na codzień chociaż sam nie
> zachodze w ciążę i im dłużej zbieram te doświadczenia tym
> bardziej tęsknię za powrotem tradycyjnych ról społecznych.
> Kocham kobiety i ich ciąże ale poza pracą. W pracy powinni
> przebywać ludzie odpowiedzialni i skoncentrowani zadaniowo. Mnie
> nie dziwi, że kobieta znika na całą ciążę bez medycznej
> konieczności - hormony.
> Drogie Panie - z całą atencją dla Waszej płci - wróćcie do
> rodzenia dzieci, wychowywania ich jak należy oraz uprawiania
> seksu z przyjemnością możliwą dzięki czasom "po rewolucji
> seksualnej". Przestańmy grać w feministyczne bzdury i udawać, że
> jesteście takie jak mężczyźni. Spójżcie w lustro - to wszystko
> wyjaśnia. My nie chodzimy po świecie i nie dopominamy się
> możliwości rodzenia dzieci bo jesteśmy facetami i nie mamy macic
> itp. Wy przestańcie wreszcie dopominać się ze względu na
> ciążę "takiego samego traktowania jak traktowani są mężczyźni".
> Warto abyście pogodziły się, że macie piękne cycuszki, boberki,
> rodzicie dzieci i jest to piękne! Ale jest też oczywiste, że
> jeśli jesteście aktywne płciowo nie możecie pracować równie
> odpowiedzialnie jak faceci. Przecież naturalnie dziecko w
> brzuchu i kołysce jest ważniejsze niż pracodawca, a Wasze
> hormony mają nad Wami 100% władzę i nic dziwnego, że zamiast
> pracować przeżywacie w ciąży "problemy egzystencjalne".
> Co innego kobiety, które świadomie nie chcą rodzić (lub niestety
> nie mogą) - żyjemy w demokratycznym społeczeństwie i niech
> pracują na równi z mężczyznami. Ale, ale ! Niech wtedy podpisują
> odpowiednie zobowiązania, że nie będą rodzić. To chyba uczciwy
> układ?
> Pozdrawiam Panie i te, które mogą być partnerkami w płodzeniu i
> wychowywaniu potomstwa i te, które mogą być kolegami w pracy i
> przestrzegam : nie próbujcie wcielać się na raz w obie role!
> Menago

monsieur Menago

[winniepooh]

nie wiem jakim cudem poprzedni post się pojawił, sorry

> Gość portalu: Menago napisał(a):
>

> > Co innego kobiety, które świadomie nie chcą rodzić (lub niestety
> > nie mogą) - żyjemy w demokratycznym społeczeństwie i niech
> > pracują na równi z mężczyznami. Ale, ale ! Niech wtedy podpisują
> > odpowiednie zobowiązania, że nie będą rodzić. To chyba uczciwy
> > układ?

pomijając zdetermiowany hormonami, skandaliczny w formie chrakter wyciętej
częsci postu pana M. , wypada zgodzić się z ostatnim akapitem. Sama chętnie
poszłabym na takie rozwiązanie, tyle że ustawodawca pryncypialnie zarządził, że
nie mogę stanowić o własnym losie.
A co jeśli się rozmyślę i z 5 lat zechcę mieć dziecko?
Primo można renegocjować umowę - rozsądny pracodawca nie pozbędzie się dobrego
pracownika, tylko dlatego że ów będzie miej dyspozycyjny, a podpisanie umowy o
niezachodzenie w ciążę pozwoli pracodawcy i pracwnicy poznać się nawzajem bez
wzajemnych podejrzeń A) o zaciążenie, B) o dyskryminację z powodu możliwości
zaciążenia. w tej sytuacji można też na czas ciąży i opieki nad niemowlęciem
pomysleć o bardziej elastycznym czasie pracy i dostosowanym doniego sposobie
wynagradzania.
Secundo - droga wolna, umowę można zwyczajnie zerwać lub pomysleć o urlopie
bezplatnym.
Bo właściwie z jakiej racji ktoś miałby obarczać kogoś innego konsekwencjami
powiększenia swojej rodziny.

[Gość: maHo]

tak, tyle że nie ma 100% skutecznej metody antykoncepcyjnej(no
chyba że totalna wstrzemięźliwość, ale to dla totalnych ascetów).
załóżmy że podpiszesz, i tydzień później zajdziesz w ciążę...
i co wtedy?

[Gość: Jolak]

Artykół jest O.K. ale może ktoś powinien tu jednak dbać o minimum dobrych
obyczajów? Proponuję usunąć ten obraźliwy post.

[Gość: zlosliwy]

Gość portalu: Jolak napisał(a):

> Artykół jest O.K.
ale Twoja ortografia nie jest OK, paniusiu, do garów....

[Gość: Wala]

Gość portalu: zlosliwy napisał(a):

> Gość portalu: Jolak napisał(a):
>
> > Artykół jest O.K.
> ale Twoja ortografia nie jest OK, paniusiu, do garów....
Jesteś rzeczywiście złośliwy i beznadziejny. Może Jolak zamiast uczyć się
ortografii musiała chować dzieci jakiegoś samca, który ją wrobił, a może jest
dyslektyczką. Słyszałeś wykształcony patafianie przeznaczony do wyzszych celów
o takich przypadkach?
Znamienne dla głupków, że żadnej myśli tylko złośliwość.
Wala

[Gość: kobieta]

Mam propozycję by pan złośliwy, pan KR$ i inni mu podobni stworzyli sobie
portal pt."Ja mężczyzna" i tam wypowiadali się tak idiotycznie.

[Gość: toni]

Jolak! Wiem,ze niektore opinie sa niezbyt eleganckie lub wrecz glupkowate, ale
sugerowanie usuniecia jakiegos punktu widzenia to pomysl z innej epoki.
Mieszkam w Stanach i tutaj wiele kobiet ma troje i wiecej dzieci. Pomijajac
kwestie finansowe (trudno je pomijac w Polsce) to wiekszy problemem kobiet
tutaj jest jak wrocic do zycia zawodowego nie po roku czy dwoch ale po 10
latach kiedy dzieci sa juz troche samodzielne a kobieta jest caly czas mloda
(tutaj przynajmniej do poznej czterdziestki)

[Gość: Alka]

Hej, Ja tez mieszkam w Stanach i jakos wokol nie widze zeby bylo
wiele kobiet, ktore maja po troje dzieci i przez dziesiec lat
nie pracuja zawodowo. No ale moze Ty zyjesz w wyzszej klasie
spolecznej, gdzie kobiety po prostu stac na to, albo moze w tej
bardzo niskiej klasie spolecznej, gdzie kobieta rzeczywiscie
zajmuje sie glownie domem i wychowaniem dzieci.
Pracuje zwodowo, mam znajome koleznaki w wieku 25-40, mezatki,
ktore albo maja jedno dziecko, albo dzieci nie maja wcale. Dla
mnie wiec jest normalne byc zamezna trzydziestolatka bez dzieci,
bo wokol takich jak ja jest mnostwo, a te z dziecmi to znowu
mnejszosc.

Alka

[Gość: Inka]

Po przeczytaniu niewątpliwych madrości które Pan tu zaserwował
nawet nie byłam oburzona Pańską tępotą i niewątpliwie
szowinistycznymi pogladami, byłam szczerze rozbawiona. Nic
dziwnego, Pan zwyczajnie nie chodzi twardo po ziemi, Pan jeszcze
z drzewa nie zlazł. Proponuję częściej do myślenia używać głowy
a nie penisa. A jak już Pan ma takie mądre rady, to trzeba być
konsekwentnym, chętnie zostanę w domu, będę sobie rodzić dzieci
i nie zawracać tym głowy szefowi jeśli Pan zostanie sponsorem
mojej rodziny, bo tak się składa, że ci boscy i męscy panowie
nie potrafią już "mięska do domku przynieść z polowania".
Pozdrawiam.

[Gość: aga]

powinienes pan wrocic na drzewo, z ktorego spadlez przez swoja
nieuwage

[kaser]

Współczuję kobietom, ktore muszą z Panem pracować. Ja pracuję w
swojej firmie ponad osiem lat. Pracuję w zespole, w którym jest
przeważająca liczba mężczyzn. Między czasie urodziłam dwójkę
dzieci. Prawie połowę drugiej ciąży musialam przebyć na
zwolnieniu ale nigdy nie usłyszałam ani od dyrektora, ani od
kolegów, że powinnam siedzieć w domu i zajmować się rodziną. Po
urlopie macierzyńskim wróciłam do pracy, na swoje stanowisko i
wszystko wróciło do normy.

[kasia.lomanczyk]

Niech zatem panowie wezma sie do sensownego zarabiania. Jesli faceci beda
zarabiac tyle, zeby spokojnie utrzymac zone i dwojke dzieci, splacac kredyt za
dom i samochod i jeszcze oplacic zonie ZUS i trzeci filar (bo kobieta tez
pracuje w domu, na rzecz meza, w zwiazku z czym on powinien oplacac jej
ubezpieczenie emerytalne) to ja chetnie zostane w domu, naprawde. Jednak jakos
nie widze tego w polskich realiach.

[Gość: lady]

CO za palant!!!

[Gość: Ewa]

Drogi Panie "Menago"!
Mowi Pan o demokracji,. Chcialam Panu przypomniec, ze demokracja
oznacza miedzy inymi, a moze przede wszystkim, ze jazda
jednostka ma prawo do samostanowienia i podejmowanie, a takze
wyglaszania swoich wlasnych opinii. Pan z tej wolnosci
skorzystal, wypowiadajac sie na lamach gazety. Mam jednak
wrazenie, ze zapomina Pan o wolnosci kobiet do samostanowienia i
decydowania o tym, jaka jest ich rola spoleczna. Zapomina Pan
rowniez, ze zyjemy w kraju, w ktorym jedna pensja w rodzinie nie
wystarcza do jej utrzymania. Nawet gdyby kobiety wolaly
przeistoczyc sie maszyny do rodzenia dzieci, sytuacja
ekonomiczna i tak by im na to nie pozwolila. Ta sama sytuacja
ekonomiczna nie pozwala mezczyznom na pelnienie roli
utrzymujacego rodzine. Natura zdecydowala, ze to kobiety rodza
dzieci, mimo ze dzieci sa sprawa obojga partnerow. NIe oznacza
to jednak, ze powinno je sie ograniczac. CZlowiek nie sklada sie
tylko i wylacznie z funkcji biologicznych, ale takze jest
istota, ktora mysli i czuje. Wiec skoro ma ochote pracowac i
spelniac sie zawodowo, nalezy jej to ulatwic. Nie cofajmy sie do
sredniowiecza! Pozy tym, mam wrazenie, ze bardzo wazny element
nie zdolal sie wyksztalcic w okresie Panskiej socjalizacji.
Decyzja o zajsciu w ciaze i wychowaniu dzieci jest decyzja
wspolna w kazdym zwiazku. Kobiety nie sa obiektami do
zapladniania, ale partnerami w kazdej dziedzinie zycia.
Zastanawiam sie, w jakim swiecie Pan zyje. Z Panskiego listu
przebija jakas frustracja. Moze nie mial Pan za duzo szczescia w
kontaktach z kobietami. Nic dziwnego przy takim reakcyjnym
podejsciu do tematu i szowinistycznych opiniach.

[Gość: Wyrozumiała]

Do pewnego stopnia sgadzam sie z autorką, że częsć z nas
pogłębia naturalny konflikt między praca poza domem, a
macierzyństwem trochę instrumentalnym traktowaniem firmy, w
której pracują. Nie chcę tego usprawiedliwiać, a raczej
wyjaśnić. W Polsce ani tzw. statystyczna ani nawet ta całkiem
nie statystyczna - dobrze wykształcona kobieta- nie jest w
stanie godzić swojego macierzyństwa z zatrudnieniem. Cały system
prawny i społeczny jest tak ustawiony jakby mówił: masz równe
prawa z mężczyznami wszędzie tam gdzie jesteś taka jak
mężczyzna. Bycie kobietą to twoje hobby. Za hobby musisz płacić
jak za modelarstwo, żeglarstwo itp. Jak mężczyzna handlowiec
chce przez 9 miesięcy budować łódkę, później kilka miesięcy
plywać dookoła świata, a następne kilka lat zwalniać się z
pracy "bo w niedzielę bom mi się urwał i muszę go naprawić" to
też go wywalą z pracy. To równośc płci w Polsce. Uważam, że
jeśli nie zmienimy klasy politycznej wzbogacając ją o kobiety to
cała sprawa nigdy nie będzie rozwiązana. Ja na przykład
głosowałam w ostatnich wyborach na same młode i kobieco
wyglądające kobiety. Ten żałosny Menago, który tu się wpisał ma
niestety jedną rację. Spośród kobiet sukces (a więc wpływ na
nasze życie) odnoszą te, które przyjmują męskie zasady gry.
Zawarły pakt o aseksualności - są albo już w okresie menopauzy
albo zaprzeczyły swojej kobiecości rezygnując z dzieci.
Moim zdaniem młoda dziewczyna, która chce mieć dzieci po prostu
nie wpisuje się w polskie społeczeństwo inaczej jak wegetująca
na jego marginesie społęcznym, zależna od jakiegos "Menago" czy
innego faceta w spodniach lub faceta w spódnicy.
Jako jedyne wyjście (chociaż niedoskonałe) widzę uprawianie
wolnych zawodów, własnej działalności gospodarczej lub tworzenie
babskich spółdzielni pracy. No i bierzmy się za politykę i
popierajmy się w polityce.
Wyrozumiała

[lanca2]

Ja też uważam, że tylko siła i niezależność daje nam szanse. Jestem gotowa
zrobić wszystko żeby być niezależna materialnie. Mam dopiero 25 i jeszcze nie
jestem gotowa ani uczuciowo ani materialnie na dzieci. Jestem jednak pewna, że
nie dam sobą pomiatać w tej sprawie. Chcę koło 30 byc ekspertem w swojej
dziedzinie i pracować z wolnej stopy za całe góry forsy i wiem, że dopnę swego.
Nie zamierzam opierać swojej wolności do dzieci o żadnego faceta. Nie chcę byc
żona - utrzymanką i martwić się jak długo będę jeszcze karmić jego ego
długością moich nóg i młodo wygladającą buzią. Nie chcę też liczyć na jakiegoś
gamonia ze średnią krajową i MUSIEĆ wracać do pracy.
Po prostu trzeba móc dużo zarabiać.
Zosia

[Gość: KR$]

lanca2 napisał(a):

-----> hehehe ale jaja, poczytajcie:


> Ja też uważam, że tylko siła i niezależność daje nam szanse.
Jestem gotowa
> zrobić wszystko żeby być niezależna materialnie. Mam dopiero 25


-----> to duzo wyjasnia...


i jeszcze nie
> jestem gotowa ani uczuciowo ani materialnie na dzieci. Jestem
jednak pewna, że
> nie dam sobą pomiatać w tej sprawie. Chcę koło 30 byc
ekspertem w swojej
> dziedzinie i pracować z wolnej stopy za całe góry forsy i
wiem, że dopnę swego.


------> hehehe za cale gory forsy, hehehe - jeszcze pewnie
nigdzie w zyciu nie pracowala ale aspiracje do zarabiania calej
gory forsy to juz ma - co wiecej - jest pewna ze jej sie to
nalezy... Moze ona z hameryki pisze - bo jesli z Polszy to czy
nie slyszala o tym co sie dzieje na rynku pracy i z gospodarka?
A pozniej bedzie frustracja, stres, depresja, poczucie niskiej
wartosci...



>
> Nie zamierzam opierać swojej wolności do dzieci o żadnego
faceta. Nie chcę byc
> żona - utrzymanką i martwić się jak długo będę jeszcze karmić
jego ego
> długością moich nóg i młodo wygladającą buzią. Nie chcę też
liczyć na jakiegoś
> gamonia ze średnią krajową i MUSIEĆ wracać do pracy.
> Po prostu trzeba móc dużo zarabiać.
> Zosia


-----> tak Zosiu - just do it. Od siebie dodam - zycie jest
zajebiste i mozna byc niezaleznym - po prostu trzeba czesto
wygrywac w totka.

Powodzenia.

tak niestety jest

[Gość: LadyDi]

mam 28 lat i bardzo chciałabym urodzić dziecko, ale , jak widać
rynek pracy zmusza mnie do odsuwania tej decyzji na przyszłość..
po pierwsze nie wiem co na to mój szef, po drugie, kiepsko z
kasą... i to jest bardzo ważne...
może i bym na moje stanowisko na czas porodu i macierzyński
znalazła zastępstwo, ale co potem?, relacje szef=pracownik w
mojej firmie są trochę luźne i trudno sie połapać, jakie jest
stanowisko szefa do kobiet w ciąży..

trochę rozważań filozoficznych

[Gość: filozof]

Będzie trochę filozofii
Podstawową funkcją cywilizacji jest zapewnienie bezpiecznego
życia tworzącym ją jednostkom przekazywania ich genów następnym
pokoleniom. Cywilizacja, w której posiadanie dzieci jest
traktowane jako hobby (bardzo kosztowne a do tego bardzo
pracochłonne i na dodatek stresujące)w dłóższym okresie czasu
(np 300 lat)nie powinna przetwac. Ponieważ dzięki rozwojowi
metod pozwalających nie mieć dzieci można wybrać inne hobby,
znacznie mniej absorbujące i w dodatku podnoszące prestiż
społeczny (w odróżnienu od dzieci, zwłaszcza w większej ilości)
przyrost naturalny spada (polecam różne analizy demograficznie
dla Europy). Generalnie warto widzieć w każdej "ciąży"
człowieka, który będzie pracował w czasach kiedy my będziemy
wymagać opieki.
Na marginesie. W Szwecji w materiałach reklamowych rodzina
występuje w postaci 2+3. Być może dlatego, że w znanym mi
szpitalu w małym mieście, większość lekarzy pochodzi z importu
(z Polski, Czech, b. Jugosławi). Warto też dodzać, że w
autobusie większość to kolorowi i Słowianie. Zatrudnane
imigrantów (zwłaszcza jak się jest bogatym)stanowi jakąś metodę
ale pewnie za te 300 lat większość ludzi w Europie będzie miała
śniadą cerę lub skośne oczy. No cóż wszystko kiedyś się kończy.
A może by tak zmienić nastawienie do dzieci?

[magda.gdansk]

Gość portalu: filozof napisał(a):

> Będzie trochę filozofii
> Podstawową funkcją cywilizacji jest zapewnienie bezpiecznego
> życia tworzącym ją jednostkom przekazywania ich genów następnym
> pokoleniom. Cywilizacja, w której posiadanie dzieci jest
> traktowane jako hobby (bardzo kosztowne a do tego bardzo
> pracochłonne i na dodatek stresujące)w dłóższym okresie czasu
> (np 300 lat)nie powinna przetwac. Ponieważ dzięki rozwojowi
> metod pozwalających nie mieć dzieci można wybrać inne hobby,
> znacznie mniej absorbujące i w dodatku podnoszące prestiż
> społeczny (w odróżnienu od dzieci, zwłaszcza w większej ilości)
> przyrost naturalny spada (polecam różne analizy demograficznie
> dla Europy). Generalnie warto widzieć w każdej "ciąży"
> człowieka, który będzie pracował w czasach kiedy my będziemy
> wymagać opieki.
> Na marginesie. W Szwecji w materiałach reklamowych rodzina
> występuje w postaci 2+3. Być może dlatego, że w znanym mi
> szpitalu w małym mieście, większość lekarzy pochodzi z importu
> (z Polski, Czech, b. Jugosławi).

NIe, nie dlatego. Dlatego, ze w Szwecji jest najwyzsza dzietnosc w Europie,
najlepsza, gwarantowana i w znacznej mierze oplacana przez panstwo i gminy
opieka nad malymi dziecmi (zlobki i przedszkola), a takze dlatego, ze jest tam
najwiecej kobiet w parlamencie i w rzadzie. Ktore rozumieja sytuacje kobiet,
ktore maja dzieci, i maja wladze. A w Polsce rzadza nami buraki takie, jak
Menago. Potrafia plesc o cycuszkach, a poza tym - kompletny trzeciorzed
umyslowy. My na to spokojnie patrzymy, bo kobiety "brzydza sie polityka", a
potem jest zdziwienie, ze jest tak, jak jest: rodzcie sobie dzieci jak chcecie,
i jak takie macie hobby, a od powaznych spraw sa panowie buraki, ktore wam
powiedza jak macie zyc. No i mowia. Jak ten Menago.

[Gość: KR$]

magda.gdansk napisała:

> Gość portalu: filozof napisał(a):
>
> > Będzie trochę filozofii
> > Podstawową funkcją cywilizacji jest zapewnienie bezpiecznego
> > życia tworzącym ją jednostkom przekazywania ich genów
następnym
> > pokoleniom. Cywilizacja, w której posiadanie dzieci jest
> > traktowane jako hobby (bardzo kosztowne a do tego bardzo
> > pracochłonne i na dodatek stresujące)w dłóższym okresie
czasu
> > (np 300 lat)nie powinna przetwac. Ponieważ dzięki rozwojowi
> > metod pozwalających nie mieć dzieci można wybrać inne hobby,
> > znacznie mniej absorbujące i w dodatku podnoszące prestiż
> > społeczny (w odróżnienu od dzieci, zwłaszcza w większej
ilości)
> > przyrost naturalny spada (polecam różne analizy
demograficznie
> > dla Europy). Generalnie warto widzieć w każdej "ciąży"
> > człowieka, który będzie pracował w czasach kiedy my będziemy
> > wymagać opieki.
> > Na marginesie. W Szwecji w materiałach reklamowych rodzina
> > występuje w postaci 2+3. Być może dlatego, że w znanym mi
> > szpitalu w małym mieście, większość lekarzy pochodzi z
importu
> > (z Polski, Czech, b. Jugosławi).
>
> NIe, nie dlatego. Dlatego, ze w Szwecji jest najwyzsza
dzietnosc w Europie,
> najlepsza, gwarantowana i w znacznej mierze oplacana przez
panstwo i gminy
> opieka nad malymi dziecmi (zlobki i przedszkola), a takze
dlatego, ze jest tam
> najwiecej kobiet w parlamencie i w rzadzie. Ktore rozumieja
sytuacje kobiet,
> ktore maja dzieci, i maja wladze. A w Polsce rzadza nami
buraki takie, jak
> Menago. Potrafia plesc o cycuszkach, a poza tym - kompletny
trzeciorzed
> umyslowy. My na to spokojnie patrzymy, bo kobiety "brzydza sie
polityka", a
> potem jest zdziwienie, ze jest tak, jak jest: rodzcie sobie
dzieci jak chcecie,
>
> i jak takie macie hobby, a od powaznych spraw sa panowie
buraki, ktore wam
> powiedza jak macie zyc. No i mowia. Jak ten Menago.

-----> co za stek bzdur - chcesz miec dzieci to je miej! Kto ci
broni? a ze cie na nie nie stac? Twoj problem. Mnie nie stac na
Ferrari ale nie mam o to pretensji do calego swiata. Stac mnie
natomiast na dzieci ale ich nie mam - czy to znaczy, ze ja (jako
kolega z pracy) mam pracowac za ciebie i zarobic na twoje
potomstwo? Jak sama nie potrafisz zarobic na utrzymanie swoich
dzieci to je splodz z kims kto ci pomoze a nie oczekuj, ze
koszty ich wychowania poniesie pracodawca albo ja (kolega z
pracy). Jesli ty domagasz sie od strony szefa partycypacji w
koszcie powolania na swiat twojego potomstwa to moze ja wystapie
o dofinansowanie Ferrari? Zaznaczam - jest ono dla mnie bardzo
wazne - a zwiazalem sie z frajerka ktora nie potrafi zarobic na
taki prezent dla mnie...

[Gość: wit]

Gość portalu: KR$ napisał(a):

> magda.gdansk napisała:
>
> > Gość portalu: filozof napisał(a):
> >
> > > Będzie trochę filozofii
> > > Podstawową funkcją cywilizacji jest zapewnienie
bezpiecznego
> > > życia tworzącym ją jednostkom przekazywania ich genów
> następnym
> > > pokoleniom. Cywilizacja, w której posiadanie dzieci jest
> > > traktowane jako hobby (bardzo kosztowne a do tego bardzo
> > > pracochłonne i na dodatek stresujące)w dłóższym okresie
> czasu
> > > (np 300 lat)nie powinna przetwac. Ponieważ dzięki
rozwojowi
> > > metod pozwalających nie mieć dzieci można wybrać inne
hobby,
> > > znacznie mniej absorbujące i w dodatku podnoszące prestiż
> > > społeczny (w odróżnienu od dzieci, zwłaszcza w większej
> ilości)
> > > przyrost naturalny spada (polecam różne analizy
> demograficznie
> > > dla Europy). Generalnie warto widzieć w każdej "ciąży"
> > > człowieka, który będzie pracował w czasach kiedy my
będziemy
> > > wymagać opieki.
> > > Na marginesie. W Szwecji w materiałach reklamowych rodzina
> > > występuje w postaci 2+3. Być może dlatego, że w znanym mi
> > > szpitalu w małym mieście, większość lekarzy pochodzi z
> importu
> > > (z Polski, Czech, b. Jugosławi).
> >
> > NIe, nie dlatego. Dlatego, ze w Szwecji jest najwyzsza
> dzietnosc w Europie,
> > najlepsza, gwarantowana i w znacznej mierze oplacana przez
> panstwo i gminy
> > opieka nad malymi dziecmi (zlobki i przedszkola), a takze
> dlatego, ze jest tam
> > najwiecej kobiet w parlamencie i w rzadzie. Ktore rozumieja
> sytuacje kobiet,
> > ktore maja dzieci, i maja wladze. A w Polsce rzadza nami
> buraki takie, jak
> > Menago. Potrafia plesc o cycuszkach, a poza tym - kompletny
> trzeciorzed
> > umyslowy. My na to spokojnie patrzymy, bo kobiety "brzydza
sie
> polityka", a
> > potem jest zdziwienie, ze jest tak, jak jest: rodzcie sobie
> dzieci jak chcecie,
> >
> > i jak takie macie hobby, a od powaznych spraw sa panowie
> buraki, ktore wam
> > powiedza jak macie zyc. No i mowia. Jak ten Menago.
>
> -----> co za stek bzdur - chcesz miec dzieci to je miej! Kto
ci
> broni? a ze cie na nie nie stac? Twoj problem. Mnie nie stac
na
> Ferrari ale nie mam o to pretensji do calego swiata. Stac mnie
> natomiast na dzieci ale ich nie mam - czy to znaczy, ze ja
(jako
> kolega z pracy) mam pracowac za ciebie i zarobic na twoje
> potomstwo? Jak sama nie potrafisz zarobic na utrzymanie swoich
> dzieci to je splodz z kims kto ci pomoze a nie oczekuj, ze
> koszty ich wychowania poniesie pracodawca albo ja (kolega z
> pracy). Jesli ty domagasz sie od strony szefa partycypacji w
> koszcie powolania na swiat twojego potomstwa to moze ja
wystapie
> o dofinansowanie Ferrari? Zaznaczam - jest ono dla mnie bardzo
> wazne - a zwiazalem sie z frajerka ktora nie potrafi zarobic
na
> taki prezent dla mnie...

Nie dziwie sie że jestes z frajerka. Normalna by tkiego glupka
nie zniosla. A odnosnie Ferrari - to szkoda ze Twoi rodzice
zamiast je kupic wychowali takiego osla.

[Gość: KR$]

Gość portalu: wit napisał(a):

> Gość portalu: KR$ napisał(a):
>
> > magda.gdansk napisała:
> >
> > > Gość portalu: filozof napisał(a):
> > >
> > > > Będzie trochę filozofii
> > > > Podstawową funkcją cywilizacji jest zapewnienie
> bezpiecznego
> > > > życia tworzącym ją jednostkom przekazywania ich genów
> > następnym
> > > > pokoleniom. Cywilizacja, w której posiadanie dzieci jest
> > > > traktowane jako hobby (bardzo kosztowne a do tego bardzo
> > > > pracochłonne i na dodatek stresujące)w dłóższym okresie
> > czasu
> > > > (np 300 lat)nie powinna przetwac. Ponieważ dzięki
> rozwojowi
> > > > metod pozwalających nie mieć dzieci można wybrać inne
> hobby,
> > > > znacznie mniej absorbujące i w dodatku podnoszące
prestiż
> > > > społeczny (w odróżnienu od dzieci, zwłaszcza w większej
> > ilości)
> > > > przyrost naturalny spada (polecam różne analizy
> > demograficznie
> > > > dla Europy). Generalnie warto widzieć w każdej "ciąży"
> > > > człowieka, który będzie pracował w czasach kiedy my
> będziemy
> > > > wymagać opieki.
> > > > Na marginesie. W Szwecji w materiałach reklamowych
rodzina
> > > > występuje w postaci 2+3. Być może dlatego, że w znanym
mi
> > > > szpitalu w małym mieście, większość lekarzy pochodzi z
> > importu
> > > > (z Polski, Czech, b. Jugosławi).
> > >
> > > NIe, nie dlatego. Dlatego, ze w Szwecji jest najwyzsza
> > dzietnosc w Europie,
> > > najlepsza, gwarantowana i w znacznej mierze oplacana przez
> > panstwo i gminy
> > > opieka nad malymi dziecmi (zlobki i przedszkola), a takze
> > dlatego, ze jest tam
> > > najwiecej kobiet w parlamencie i w rzadzie. Ktore
rozumieja
> > sytuacje kobiet,
> > > ktore maja dzieci, i maja wladze. A w Polsce rzadza nami
> > buraki takie, jak
> > > Menago. Potrafia plesc o cycuszkach, a poza tym -
kompletny
> > trzeciorzed
> > > umyslowy. My na to spokojnie patrzymy, bo kobiety "brzydza
> sie
> > polityka", a
> > > potem jest zdziwienie, ze jest tak, jak jest: rodzcie
sobie
> > dzieci jak chcecie,
> > >
> > > i jak takie macie hobby, a od powaznych spraw sa panowie
> > buraki, ktore wam
> > > powiedza jak macie zyc. No i mowia. Jak ten Menago.
> >
> > -----> co za stek bzdur - chcesz miec dzieci to je miej! Kto
> ci
> > broni? a ze cie na nie nie stac? Twoj problem. Mnie nie stac
> na
> > Ferrari ale nie mam o to pretensji do calego swiata. Stac
mnie
> > natomiast na dzieci ale ich nie mam - czy to znaczy, ze ja
> (jako
> > kolega z pracy) mam pracowac za ciebie i zarobic na twoje
> > potomstwo? Jak sama nie potrafisz zarobic na utrzymanie
swoich
> > dzieci to je splodz z kims kto ci pomoze a nie oczekuj, ze
> > koszty ich wychowania poniesie pracodawca albo ja (kolega z
> > pracy). Jesli ty domagasz sie od strony szefa partycypacji w
> > koszcie powolania na swiat twojego potomstwa to moze ja
> wystapie
> > o dofinansowanie Ferrari? Zaznaczam - jest ono dla mnie
bardzo
> > wazne - a zwiazalem sie z frajerka ktora nie potrafi zarobic
> na
> > taki prezent dla mnie...
>
> Nie dziwie sie że jestes z frajerka. Normalna by tkiego glupka
> nie zniosla. A odnosnie Ferrari - to szkoda ze Twoi rodzice
> zamiast je kupic wychowali takiego osla.

-----> Nie filozuj, nie filozuj. Ty to dopiero jestes z
frajerem - nie potrafi zarobic na twoj pomiot w zwiazku z czym
chcesz zmusic mnie do tego bym ja ci sie na niego dolozyl...
Spadaj na drzewo bo ja skladam na Ferrari - juz niedlugo je bede
mial - m.in. dzieki temu ze nie musze sie dokladac do cudzych
bachorow. A od moich rodzicow sie odstosunkuj - moze i wychowali
osla, ale za swoje pieniadze zarobione ciezka praca. Ten osiol w
dodatku rowniez ciezko pracuje i placi podatki, ZUSy i inne
srusy a nie zada od innych utrzymywania go i oplacania jego
prywatnych fanaberii. Majac powyzsze na uwadze musze przyznac
chyba rzeczywiscie osiol ze mnie. Jednak szanuj swego osla - to
on cie utrzymuje gdy jestes na macierzynskim lub wychowawczym...

[Gość: KaJot]

> > A odnosnie Ferrari - to szkoda ze Twoi rodzice
> > zamiast je kupic wychowali takiego osla.
>
> -----> Nie filozuj, nie filozuj. Ty to dopiero jestes z
> frajerem - nie potrafi zarobic na twoj pomiot w zwiazku z czym
> chcesz zmusic mnie do tego bym ja ci sie na niego dolozyl...
> Spadaj na drzewo bo ja skladam na Ferrari - juz niedlugo je bede
> mial - m.in. dzieki temu ze nie musze sie dokladac do cudzych
> bachorow. A od moich rodzicow sie odstosunkuj - moze i wychowali
> osla, ale za swoje pieniadze zarobione ciezka praca. Ten osiol w
> dodatku rowniez ciezko pracuje i placi podatki, ZUSy i inne
> srusy a nie zada od innych utrzymywania go i oplacania jego
> prywatnych fanaberii. Majac powyzsze na uwadze musze przyznac
> chyba rzeczywiscie osiol ze mnie. Jednak szanuj swego osla - to
> on cie utrzymuje gdy jestes na macierzynskim lub wychowawczym...

Ciekawe kto płacił twojej mamuśce kiedy była na macierzyńskim?

[Gość: magda.gdansk]

Gość portalu: KaJot napisał(a):

>
> > > A odnosnie Ferrari - to szkoda ze Twoi rodzice
> > > zamiast je kupic wychowali takiego osla.
> >
> > -----> Nie filozuj, nie filozuj. Ty to dopiero jestes z
> > frajerem - nie potrafi zarobic na twoj pomiot w zwiazku z czym
> > chcesz zmusic mnie do tego bym ja ci sie na niego dolozyl...
> > Spadaj na drzewo bo ja skladam na Ferrari - juz niedlugo je bede
> > mial - m.in. dzieki temu ze nie musze sie dokladac do cudzych
> > bachorow. A od moich rodzicow sie odstosunkuj - moze i wychowali
> > osla, ale za swoje pieniadze zarobione ciezka praca. Ten osiol w
> > dodatku rowniez ciezko pracuje i placi podatki, ZUSy i inne
> > srusy a nie zada od innych utrzymywania go i oplacania jego
> > prywatnych fanaberii. Majac powyzsze na uwadze musze przyznac
> > chyba rzeczywiscie osiol ze mnie. Jednak szanuj swego osla - to
> > on cie utrzymuje gdy jestes na macierzynskim lub wychowawczym...
>
A ciebie, milosniku Ferrari, kto utrzymuje, kiedy masz taka prywatna fanaberie,
ze chorujesz? Zwazywszy stan umyslowy, nie jest takze wykluczone, ze niebawem
przejdziesz na rente z powodu niezdolnosci do pracy. (O zarobieniu zas na
Ferrari przy tych kwalifikacjach umyslowych - nie ma mowy. Nawet gdybys harowal
do konca zycia.) I wtedy utrzymujemy cie takze my - kobiety, ktore pracuja. I
takze placa podatki i skladki na ZUS.
Szkoda wielka, ze nikt nas nie pyta, czy chcemy skladac sie na koszty twojego
utrzymania. Ja bym osobiscie nie chciala cie utrzymywac. Frajerce zas, z ktora
jestes, ktora tak uprzejmie okreslasz - zloz serdeczne wyrazy wspolczucia. Ta
to musi miec zycie...

[Gość: KR$]

Gość portalu: magda.gdansk napisał(a):

> Gość portalu: KaJot napisał(a):
>
> >
> > > > A odnosnie Ferrari - to szkoda ze Twoi rodzice
> > > > zamiast je kupic wychowali takiego osla.
> > >
> > > -----> Nie filozuj, nie filozuj. Ty to dopiero jestes z
> > > frajerem - nie potrafi zarobic na twoj pomiot w zwiazku z czym
> > > chcesz zmusic mnie do tego bym ja ci sie na niego dolozyl...
> > > Spadaj na drzewo bo ja skladam na Ferrari - juz niedlugo je bede
> > > mial - m.in. dzieki temu ze nie musze sie dokladac do cudzych
> > > bachorow. A od moich rodzicow sie odstosunkuj - moze i wychowali
> > > osla, ale za swoje pieniadze zarobione ciezka praca. Ten osiol w
> > > dodatku rowniez ciezko pracuje i placi podatki, ZUSy i inne
> > > srusy a nie zada od innych utrzymywania go i oplacania jego
> > > prywatnych fanaberii. Majac powyzsze na uwadze musze przyznac
> > > chyba rzeczywiscie osiol ze mnie. Jednak szanuj swego osla - to
> > > on cie utrzymuje gdy jestes na macierzynskim lub wychowawczym...
> >
> A ciebie, milosniku Ferrari, kto utrzymuje, kiedy masz taka prywatna
fanaberie,
>
> ze chorujesz?


------> nie choruje. :-O


Zwazywszy stan umyslowy, nie jest takze wykluczone, ze niebawem
> przejdziesz na rente z powodu niezdolnosci do pracy. (O zarobieniu zas na
> Ferrari przy tych kwalifikacjach umyslowych - nie ma mowy. Nawet gdybys
harowal
>
> do konca zycia.)


------>juz ty sie o to nie martw kwiatuszku - mam 28 lat i przez 4 lata pracy
zarobilem juz na Ferrari - tyle, ze tak naprawde nie zalezy mi na posiadaniu
kupy szmelcu - Ferrari bylo tylko przykladem fanaberii. Jestes specjalistka
psychiatra? Moze siebie zdiagnozujesz?


I wtedy utrzymujemy cie takze my - kobiety, ktore pracuja. I
> takze placa podatki i skladki na ZUS.

----> zabko - z checia bym sie wypisal z tego interesu - na pewno wplacam tam
wiecej niz ty - tylko tak jak juz pisalem - nigdy nie korzystam.


> Szkoda wielka, ze nikt nas nie pyta, czy chcemy skladac sie na koszty twojego
> utrzymania. Ja bym osobiscie nie chciala cie utrzymywac.

-----> nie dolozylas do mnie ani grosza wiec nie przypisuj to sobie skladania
sie na moje utrzymanie - zreszta nie poradzila bys.


Frajerce zas, z ktora
> jestes, ktora tak uprzejmie okreslasz - zloz serdeczne wyrazy wspolczucia. Ta
> to musi miec zycie...
>

-----> bardzo jej sie to zycie podoba :-) I tobie by sie podobalo - ale masz
pecha - wybralem ja bo jest lepsza - nie ma postawy roszczeniowej :-D dla
ciebie zostaly same fajtlapy...


Ciao

[Gość: asda]

Acha, Twoje studia o ile je skonczyles, kosztowaly mnie (i nie tylko mnie)
wiecej niz moje urlopy macierzynskie i Ci nie wypominam. A powinnam, bo ta kasa
na marne poszla, skoro takie glupoty wypisujesz.

[Gość: kriss]

Nie ma postawy roszczeniowej bo ty masz jej wystarczająco dużo
za was dwoje !!!

[Gość: Anka]

Ten Gościu od ferrari fajnie pieprzy. Założę się, że jego starzy
maja firmę, w której on jest zatrudniony i do tego gówno robi.
Starzy płacą za niego składki ZUS od najniższej krajowej a jemu
się wydaje, że jest wielki i że to z jego gównianych składek
wypłacane są zasiłki macierzyńskie i wychowacze.

[Gość: asda]

A tos dowcipny! Ty mnie utrzymujesz na macierzynskim lub wychowawczym? Kochany,
moje dzieci maja dwoje rodzicow, ktorzy placa zusy i srusy i z tej kasy sa
finansowane moje fanaberie dotyczace posiadania dzieci, ktore w przyszlosci
beda Ci dom starcow finansowac ze swoich zusow, jak Cie starosc zetnie i
ferrari Cie nie utrzyma. Nie biore cudzej kasy, tylko dostaje te, ktora sama
wplacalam przez lata ciezkiej pracy, zeby wreszcie moc cieszyc sie potomstwem.

[Gość: cypis]

e, chwilunia,chwilunia-jakich fanaberii???!!! to ty dziecko
nazywasz "fanaberią"?! szkoda,że twoi rodzice tak nie
myśleli...moja droga fanaberio swoich rodziców!!!!!

[ania_powers]

>
> -----> co za stek bzdur - chcesz miec dzieci to je miej! Kto
ci
> broni? a ze cie na nie nie stac? Twoj problem. Mnie nie stac
na
> Ferrari ale nie mam o to pretensji do calego swiata. Stac mnie
> natomiast na dzieci ale ich nie mam - czy to znaczy, ze ja
(jako
> kolega z pracy) mam pracowac za ciebie i zarobic na twoje
> potomstwo? Jak sama nie potrafisz zarobic na utrzymanie swoich
> dzieci to je splodz z kims kto ci pomoze a nie oczekuj, ze
> koszty ich wychowania poniesie pracodawca albo ja (kolega z
> pracy). Jesli ty domagasz sie od strony szefa partycypacji w
> koszcie powolania na swiat twojego potomstwa to moze ja
wystapie
> o dofinansowanie Ferrari? Zaznaczam - jest ono dla mnie bardzo
> wazne - a zwiazalem sie z frajerka ktora nie potrafi zarobic
na
> taki prezent dla mnie...


Buraku niewyorany.
Jest roznica miedzy twoim ferrari a dzieckiem. Wiesz jaka?
ferrari to jest hobby. Dziecko to jest ciezka, odpowiedzialna,
pelna wyrzeczen (nie tylko finansowych) i kosztowna praca NA
RZECZ SPOLECZENSTWA. Tylko bezmuzgie twory w twoim gatunku moga
to traktowac jako hobby - bo moze tak to na reklamach wyglada.
Za 20 lat twoje potencjalne ferrari bedzie kupa zlomu
(zanieczyszczajac w miedzyczasie srodowisko), dlatego nie widze
zadnego powodu zeby ktokolwiek mial sie do tego dokladac, a
dziecko bedzie PODATNIKIEM nie wiem czy znasz takie slowo.
Dlatego jesli chcemy zeby mial kto te podatki za 20 lat placic,
to trzeba stworzyc godne warunki dla rodzenia i wychowywania
dzieci. Bulba.

[Gość: iza]

> -----> co za stek bzdur - chcesz miec dzieci to je miej! Kto ci
> broni? a ze cie na nie nie stac? Twoj problem. Mnie nie stac na
> Ferrari ale nie mam o to pretensji do calego swiata. Stac mnie
> natomiast na dzieci ale ich nie mam

I bardzo dobrze. Obys wyginal przezytku ...

iza

[Gość: kriss]

co za burak
szkoda że twoja mama nie myślała tak jak ty bo może zamiast
urodzić takiego niedorozwoja umysłowego kupiłaby właśnie Ferrari.
Pewnie byłaby dużo zdrowsza psychicznie !!

[witanna]

Nie wiem czy dobrze zrozumialas filozofa.
Szwecja o ile sie orientuje, ma niski przyrost naturalny.
Tak wspaniale zaplecze socjalne ma zachecic Szwedow, ale im nie
wychodzi. Jak widac nawet duza liczba kobiet w parlamencie nie
jest w stanie zachecic do rodzenia i wychowywania potomstwa.
Niestety wydaje mi sie, ze najwiecej zalezy od nas samych.
Co raz czesciej prezentujemy stanowisko, ze cos nam sie nalezy
od swiata, czy to w kwestii pracy, pieniedzy, dzieci i szefa.
Oczywiscie sa i przykre zdarzenia. :-(
Rownouprawnienie to ostatnio bardzo popularny temat, lekko
zastepczy, dla kobiet, ktore o polityce i gospodarce rozmawiac
nie lubia. Co powiedziec o tych wszystkich kobietach, ktore
zajmuja wysokie stanowiska, realizuja sie w pracy i w domu.
Dostaly prezent od Boga ?

[Gość: magda.gdansk]

witanna napisała:

> Nie wiem czy dobrze zrozumialas filozofa.
> Szwecja o ile sie orientuje, ma niski przyrost naturalny.
> Tak wspaniale zaplecze socjalne ma zachecic Szwedow, ale im nie
> wychodzi. Jak widac nawet duza liczba kobiet w parlamencie nie
> jest w stanie zachecic do rodzenia i wychowywania potomstwa.

Witanno, to chyba ty nie zrozumialas - albo i nie przeczytalas - co ja
napisalam. Napisalam bowiem, i dobrze sie w tym orientuje, ze Szwecja ma
najwyzszy przyrost naturalny w Europie, prawie troje dzieci na jedna kobiete. Z
faktami nie warto dyskutowac. Tym samym trzeba takze przyjac do wiadomosci, ze
jakosc spolecznej opieki na dziecmi ma wplyw na dzietnosc spoleczenstwa.

znowu ja

[Gość: LadyDi]

na marginesie: ale powiadomiłabym szefa wcześniej, bez żadnego
oszukiwania, wydaje mi się, że najlepsza jest po prostu
szczerość i zaufanie.. może wydaje sie to naiwne, i szefowie to
prawdziwi skurwiele ( lub skurwielki) , ale trzeba po prostu
rozmawiać i zaproponować jakieś rozwiązanie tej sytuacji..
w końcu właściciel firmy także musie podjąć jakąś decyzję i
zaproponować zastępstwo...
okłamywanie szefów i naciąganie na zwolnienia lekarskie to
właściwie można nazwac jakimś rodzajem świństwa, takie
przyzwyczajenia z PRLu- naciąganie pracodawcy na wszystko,
wynoszenie kawy i długopisów, itp... i jak tu mówić o wzajemnym
szacunku!

[Gość: Inka]

Przeczytałam ten artykuł i zgadzam się absolutnie z tym, że to
ciężki moment dla kobiety powiedzieć o "tym" szefowi. Mam to już
za sobą i byłam jedną z tych "głupszych", pracowałam do samego
końca, konsekwentnie odmawiałam brania zwolnień, pomimo, że
przechodziłam ciężką anemię i powinnam leżeć i dbać o siebie,
pracowałam przy komputerze, znosiłam dym z papierosa pani
księgowej i po co mi to było? Już tam nie pracuję, świadectwo
jakie dostałam z pracy było mało chlubne, a wszystko dlatego,
że "Zdradziłam" firmę i postanowiłam się "rozmnażać" zamiast
korzystać z szansy danej mi przez los i robić karierę. Już nie
będę taka głupia, teraz gdy zajdę w ciążę będę siedzieć w domu,
objadać się i cieszyć się swoim stanem. Nikt i tak nie docenia
faktu, że się chce być w porządku i pracuje wytrwale pomimo
ciąży, więc po co to robić? Tylko niech się ci wszyscy szefowie
zastanowią skąd się brałyby dzieci gdyby żadna kobieta nie
zachodziła w ciążę.

Okiem emerytki

[Gość: Emerytka]

Przyglądam się z pewnym onieśmieleniem Waszej wymianie myśli bo
Internet to dla mnie nowość, a też rodzenie i wychowywanie
własnych dzieci już nie mnie dotyczy (teraz czas na wnuki dzięki
którym mogę tu zabrać głos).
Chcę przekazać tylko jedyną refleksję: z własnego doświadczenia
wiem, że nigdy w historii kobiety nie mogły tak wiele osiągać
jak mogą osiągnąc dziś i jest to zasługą postępu w
równouprawnieniu obywateli, a nie równouprawnienia płci. Nie
chcę przez to powiedzieć, że kobiety powinny byc wdzięczne
meżczyznom lub losowi za poprawę ich losu. Wierzę tylko, że
proces rzeczywistego równouprawnienia obywateli będzie się
toczył co najmniej tak szybko jak za mojego zycia. Kochane,
pokolenia Waszych babek były niewolnicami w całkiem bezpośrednim
znaczeniu tego słowa. Bez praw wyborczych, bez praw do majątku,
bez praw do pracy innej niż ladacznica, sekretarka, przekupka,
praczka i zwierze robocze na roli.
Może nie uwierzycie ale w Waszym dzieciństwie (jeszcze poczatek
lat 70) ani w USA ani w Zachodneij Europie kobiety nie miały
kart kredytowych i książeczek czekowych na własny rachunek, a
jedynie na rachunek męża!
Jestem pewna, że rzecz nie dotyczy równości płci (płcie nie są
równe i być nie mogą, a ja sama np. nie chciałabym być
mężczyzną. Rzecz dotyczy RÓWNOUPRAWNIENIA OBYWATELI. Każdy
obywatel powinien mieć prawo rodzić dzieci i wychowywać je ku
pożytkowi Polski (kobieta i mężczyzna ... jeśli zdoła, katolik,
protestant, ateista ..). Każdy obywatel powinien mieć prawo do
ochrony przez Społeczeństwo w realizacji zadań ważnych dla tego
Społeczeństwa (kobieta i mężczyzna, katolik, protestant,
ateista ...). Żołnierz (niezależnie od płci) po powrocie z wojny
powinien mieć ułatwiony powrót do "normalnego życia", rodzic
(niezależnie od płci) po powrocie z urlopu rodzicielskiego
(wychowawczego) powinien mieć ułatwiony powrót do "normalnego
życia".
Zostawcie te walki płci i nauczcie się wzajemnie cieszyć swoimi
płciami...
No, czas już kończyć bo mój wnuczek wrócił ze szkoły i chce
dostać obiad, a w międzyczasie pobawić się swoją Neostradą.
Emerytka

[winniepooh]

100% poparcia dla Emerytki

Gość portalu: Emerytka napisał(a):

> Przyglądam się z pewnym onieśmieleniem Waszej wymianie myśli bo
> Internet to dla mnie nowość, a też rodzenie i wychowywanie
> własnych dzieci już nie mnie dotyczy (teraz czas na wnuki dzięki
> którym mogę tu zabrać głos).
> Chcę przekazać tylko jedyną refleksję: z własnego doświadczenia
> wiem, że nigdy w historii kobiety nie mogły tak wiele osiągać
> jak mogą osiągnąc dziś i jest to zasługą postępu w
> równouprawnieniu obywateli, a nie równouprawnienia płci. Nie
> chcę przez to powiedzieć, że kobiety powinny byc wdzięczne
> meżczyznom lub losowi za poprawę ich losu. Wierzę tylko, że
> proces rzeczywistego równouprawnienia obywateli będzie się
> toczył co najmniej tak szybko jak za mojego zycia. Kochane,
> pokolenia Waszych babek były niewolnicami w całkiem bezpośrednim
> znaczeniu tego słowa. Bez praw wyborczych, bez praw do majątku,
> bez praw do pracy innej niż ladacznica, sekretarka, przekupka,
> praczka i zwierze robocze na roli.
> Może nie uwierzycie ale w Waszym dzieciństwie (jeszcze poczatek
> lat 70) ani w USA ani w Zachodneij Europie kobiety nie miały
> kart kredytowych i książeczek czekowych na własny rachunek, a
> jedynie na rachunek męża!
> Jestem pewna, że rzecz nie dotyczy równości płci (płcie nie są
> równe i być nie mogą, a ja sama np. nie chciałabym być
> mężczyzną. Rzecz dotyczy RÓWNOUPRAWNIENIA OBYWATELI. Każdy
> obywatel powinien mieć prawo rodzić dzieci i wychowywać je ku
> pożytkowi Polski (kobieta i mężczyzna ... jeśli zdoła, katolik,
> protestant, ateista ..). Każdy obywatel powinien mieć prawo do
> ochrony przez Społeczeństwo w realizacji zadań ważnych dla tego
> Społeczeństwa (kobieta i mężczyzna, katolik, protestant,
> ateista ...). Żołnierz (niezależnie od płci) po powrocie z wojny
> powinien mieć ułatwiony powrót do "normalnego życia", rodzic
> (niezależnie od płci) po powrocie z urlopu rodzicielskiego
> (wychowawczego) powinien mieć ułatwiony powrót do "normalnego
> życia".
> Zostawcie te walki płci i nauczcie się wzajemnie cieszyć swoimi
> płciami...
> No, czas już kończyć bo mój wnuczek wrócił ze szkoły i chce
> dostać obiad, a w międzyczasie pobawić się swoją Neostradą.
> Emerytka

[Gość: Irena]

To bardzo filozoficzne podejście. Z perspektywy miliardów lat ewolucji Twoje
życie Emerytko jest jak mgnienie. Jeśli ja mam sobie wyobrazić, że czekam 40
lat aż będę mogła w równouprawniony sposób urodzić dzieci to sie wypisuję. Wole
od razu się wysterylizować. Na jedno wychodzi. Beznadzieja.
Irena

[Gość: AD]

Bardzo mi się podoba, co napisała Emerytka. A Ty, Irenko,
wyobraź sobie taki scenariusz: wysterylizuj się, a za 40 lat
może znowu porozmawiamy na forum. Może ja będę się cieszyła, że
moja wnuczka nie ma zielonego pojęcia o dzisiejszym problemie, a
Ty... No właśnie?

Glos madrosci

[Gość: KR$]

Posluchajcie go kobiety - bo ta Pani ma baaardzo duzo racji.

Pozdrawiam Pania emerytke. Szkoda, ze wiekszosc kobiet nie jest
w stanie dostrzec tego o czym Pani mowi.


KR$

[ania_powers]

Po pierwsze, nie wiem, dlaczego piszesz "wiekszosc kobiet nie
jest w stanie...." itp, tak, jakby wiekszosc mezczyzn polknela
wszystkie madrosci na ten temat - wystarczy przeczytac wypowiedz
Menaga, zeby widziec, jakie sa fakty.
Po drugie: tak, Pani Emerytka napisala o postepie, o tym, ile my
teraz mozemy a kiedys nie moglybysmy itp, ale ten postep nie
pojdzie tak sam z siebie. Ktos musial powalczyc o to, zebym
teraz mogla miec mozliwosc skonczenia dobrych studiow, zalozenia
wlasnego konta w banku itp. I nie byli to faceci.

Gość portalu: KR$ napisał(a):

> Posluchajcie go kobiety - bo ta Pani ma baaardzo duzo racji.
>
> Pozdrawiam Pania emerytke. Szkoda, ze wiekszosc kobiet nie
jest
> w stanie dostrzec tego o czym Pani mowi.
>
>
> KR$

[griotte]

Wielkie BRAWA dla Pani! Jest to jedna z najsensowniejszych wypowiedzi, jakie pojawily sie na tym forum... Zwlaszcza po niektorych niezbyt uprzejmych wymianach mysli.

[Gość: mimi]

Kiedy ja powiedziałam mojemu szefowi, że jestem w ciąży, to
jedyne co był w stanie wybełkotać "to gratuluję". A za tydzień
koło mnie, przy moim biurku siedziała już nowa panienka.
Oczywiści nikt mi jej nie przedstawił, ani nie powiedział "kto
zacz", kadrowa wycedziła tylko przez zęby, że to pani na moje
miejsce, a ja niech zacznę sobie szukać nowej pracy. Teraz
jestem na wychowawczym, w grudniu "powiem, że wracam do pracy",
co na pewno się skończy liwidacją stanowiska, które przecież
cały czas istnieje i będzie istniało.

[ko_bie_ta]

Jeśli będę w ciąży, to szefowa dowie się jako ostatnia, będę też wykorzystywać
wszelkie należne mi przywileje łącznie ze zwolnieniem lekarskim (w przypadku
złego samopoczucia). Urodzenie dziecka w mojej firmie równa się skreśleniu z
listy pracowników, nikt nie będzie czekał na mnie aż wrócę z urlopu
macierzyńskiego, jestem psychicznie przygotowana na kilkumiesięczny okres
mobbingu.
Decydując się na dziecko, muszę pogodzić się z tym, że na ok. 3 lata zostanę
wyłączona z życia zawodowego, a po tym okresie będę musiała zaczynać wszystko
od początku, zmiana firmy, być może przekwalifikowanie albo kolejna
przeprowadzka...
Nie wiem czy na to wszystko znajdę w sobie siłę, czasami marzę o tym aby być
już na emeryturze...

[Gość: Zadowolona]

Jestem w zupełnie innej sytuacji niż opisane Panie. Powiedziałam
moim bezpośrednim przełożonym (kobieta i mężczyzna) o tym, że
jestem w ciąży pod koniec trzeciego miesiąca jej trwania. Oboje
pogratulowali mi. Jeszcze tego samego dnia szef powiedział, że
ma dla mnie dobrą wiadomość - dostałam podwyżkę. W czasie ciąży
byłam na krótkotrwałych zwolnieniach lekarskich, ale nikt nigdy
nie krytykował tego. Co więcej, gdy byłam w siódmym miesiącu
ciąży szef zapytał czy nie chciałabym już pójść na zwolnienie
lekarskie. W czasie urlopu macierzyńskiego szefostwo często się
ze mną kontaktowało, pytało kiedy wrócę do pracy bo za mną
tęsknią. Byłam zapraszana na imprezy firmowe. Otrzymałam również
w tym czasie kolejną podwyżkę. Po 10 mięsiącach (6-mięsieczny
macierzyński, potem wypoczykowy i wychowawczy) wróciłam do
pracy. Wszyscy bardzo mile mnie przyjęli. Wykonywanie tej samej
pracy co wcześniej wymagałoby zmiany miejsca zamieszkania lub
ciągłych wyjazdów. Mój szef pierwszy stwierdził, że byłoby to
trudne w mojej sytuacji. Zapytał mnie jakie stanowisko i jaka
praca interesowałaby mnie. Pracuję w dużej firmie zatrudniającej
prawie 10 tys. osób dlatego zmiana pracy nie była taka trudna.
Moje szefostwo bardzo dobrze oceniło moją pracę i dlatego bez
problemu przyjął mnie do siebie kolejny przełożony, z którym
pracuję już ponad rok i jestem z tej współpracy bardzo
zadowolona.

[Gość: meg]

Gratuluję firmie, która tak postępuje z pracownicami.
Chciałabym, żeby to nie był wyjątek, który potwierdza regułę. Z
tego co pamiętam, GW kiedyś ogłosiła konkurs na firmy przyjazne
matkom. Do konkursu zgłoszono wtedy chyba tylko jedną firmę,
więc nie został on zakończony. Z Twojego listu wynika, że jest
też druga (!) firma w Polsce zasługująca na takie miano. Oby tak
dalej!

P.S. Sama niestety jestem w gorszej sytuacji: nie mam odwagi
zdecydować się na dziecko, ponieważ pracuję tylko na umowę
zlecenie. Znalazłam tę pracę po 8 miesiącach poszukiwań
(mieszkam w b. dużym mieście, więc teoretycznie nie powinno być
kłopotów, skończyłam studia podyplomowe). Mimo że w ciągu tych
osmiu miesięcy byłam na kilkunastu rozmowach w sprawie pracy,
bez skutku - zawsze otrzymywałam tę samą
odpowiedź "zdecydowaliśmy się na inną kandydatkę, nie obarczoną
rodziną". Dla informacji: jestem "obarczona" rodziną w ilości 1
osoby, tj. męża - normalnego, zdrowego, pracującego człowieka.

[Gość: meg]

Wybacz, ale odnoszę wrażenie, że jesteś niesprawiedliwa w ocenie
koleżanki. Ona przecież zrobiła to, co Ty planowałaś - od
początki ciąży wzięła zwolnienie. Sama piszesz, że Wasza praca
jest stresująca i że dla dobra dziecka zostałabyś w czasie ciązy
w domu.Dlaczego więc twierdzisz, że Twoja koleżanka, która tak
właśnie postąpiła, nie zasługuje na zaufanie?

[zlotyrybek]

A ja myślę , że w życiu się trzeba zdecydować. Jeśli chcesz mieć dziecko - miej
je - ze wszytkimi konsekwencjami.
Przepraszam , Drogie Panie, ale na wszystko w życiu jest pora : na rodzenie
dzieci, karierę zawodową, wnuki i starość. Jak już wielokrotnie pisałam na
wątku Feminizm (za co zostałam wyklęta) nie da się "zjeść ciastko i mieć
ciastko".
Mója pracowniczka jest w szóstym miesiącu - jej miejsce czeka na nią. Druga -
rodzi za 2 tygodnie - też miejsce na nią czeka. Pierwsza z nich była prawie
cały czas na zwolnieniu (ciąża zagrożona) - ale ponieważ poinformowała mnie o
swoim stanie w szóstym tygodniu - jej pozycja w firmie nie jest w żaden sposób
zagrożona. Dała mi szansę zaplanowania dalszej pracy - a to dość ważne, moje
miłe.
Druga dziewczyna też poinformowała mnie od razu - pracuje na zlecenie - dzięki
ciągłości umów ma ubezpieczenie. Nikt jej z pracy nie wyrzucił - wprost
przeciwnie. Pracowała do zeszłego tygodnia - tyle ile chciała.

NIe każda firma jest gotowa na takie gesty - wiem. A jeśli nie jest na nie
gotowa to nie zmienicie tego i już. Pracodawca nie musi ponosić konsekwencji
(mniejszego składu zespołu) z powodu Waszych planów rodzinnych. Musicie liczyć
się z "wypadem z kursu" - ale nie po to się ma dzieci, żeby posiedzieć na
macierzyńskim , prawda ? Więc może dobrze przemyśleć decyzję o dziecku zanim
zacznie się mieć postawę roszczeniową w stosunku do wszystkich : pracodawcy,
państwa , a w końcu własnego męża ("zruinowałeś mi życie, przez ciebie jestem
nikim") . Chyba,że masz dziecko z pracodawcą , to co innego.

A może wyjściem jest mieć dzieci zanim się zacznie robić karierę ??? Ale to
pogląd bardzo staroświecki.....

Pozdrawiam

[Gość: Dizgast]

Cóż za empatia! Założę się, że niejednego w życiu sobie odmówiłaś "dla" dzieci.
Bleeeee...

[zlotyrybek]

Nie wiem skąd w narodzie ten kult "wyrzeczeń". Jak chcesz mieć dziecko nie
musisz "poświęcać" niczego. Jest to kwestia priorytetów. Zrezygnowałam z pracy
na 5 lat i nie traktuję tego jako poświęcenia. W żaden sposób nie zaburzyło to
mojej "realizacji siebie" w różnych dziedzinach życia. To nie kwestia empatii
tylko podejmowania decyzji. Jak kobieta jest na tyle duża, żeby zdecydować się
na dziecko, to trzeba przyjąć konsekwencje tej decyzji z całym dobrem
inwentarza.

Pozdrawiam

[Gość: KR$]

zlotyrybek napisał:

> Nie wiem skąd w narodzie ten kult "wyrzeczeń". Jak chcesz mieć
dziecko nie
> musisz "poświęcać" niczego. Jest to kwestia priorytetów.
Zrezygnowałam z pracy
> na 5 lat i nie traktuję tego jako poświęcenia. W żaden sposób
nie zaburzyło to
> mojej "realizacji siebie" w różnych dziedzinach życia. To nie
kwestia empatii
> tylko podejmowania decyzji. Jak kobieta jest na tyle duża,
żeby zdecydować się
> na dziecko, to trzeba przyjąć konsekwencje tej decyzji z całym
dobrem
> inwentarza.
>
> Pozdrawiam

-----> otoz to - zgadzam sie w 100%. Dobrze,ze sa rowniez
rozsadne kobiety.

[charybda]

wydaje mi sie ze w obecnym stanie panstwa polskiego trudno mowic o "wyborze
miedzy kariera a dzieckiem". wiekszosc obywateli (w tym kobiet) pracuje
wylacznie po to zeby moc sie utrzymac (wysoko wykwalifikowani ludzie zajmuja
stanowiska nisko platne i nieadekwatne do wyksztalcenia) - ergo: nie lubia
swojej pracy i beda robic wszystko zeby nie pracowac a brac pieniadze. stad
wiele kobiet chetnie idzie nia zwolnienia, urlopy macierzynskie itd. z drugiej
strony - pracodawcy nie cenia swoich pracownikow bo zawsze znajdzie sie wielu
chetnych na wakujace miejsce np."przyszlej mamy". w normalnym stanie
gospodarki nie oplacaloby sie zwalniac kobiety na urlopie macierzynskim bo
trudno byloby znalezc wykwalifikowanego pracownika na jej miejsce, a z drugiej
strony - kobiety staralyby sie pracowac najdluzej jak to mozliwe w czasie
ciazy bo lubilyby swoja prace. stad modlmy sie (!?) o poprawe systuacji
gospodarczej a i sytuacja kobiet ciezarnych sie zmieni. na razie zycze
wyrozumialych szefow i lojalnych pracownic (czy na uczciwosc obu stron mozna
liczyc czy tylko kryteria ekonomiczne graja role?)

[Gość: Mała]

Nie mogę już słuchać o wszystkich tych tradycyjnie babskich zajęciach jak
cierpliwość, modlenie się o lepszą przyszłość, hodowanie nadziei, czekanie aż
faceci-politycy. Niech KTOŚ COŚ WRESZCIE ZROBI Z TĄ CAŁĄ NIESPRAWIEDLIWOŚCIĄ
WOBEC KOBIET !!!

[Gość: KR$]

Gość portalu: Mała napisał(a):

> Nie mogę już słuchać o wszystkich tych tradycyjnie babskich
zajęciach jak
> cierpliwość, modlenie się o lepszą przyszłość, hodowanie
nadziei, czekanie aż
> faceci-politycy. Niech KTOŚ COŚ WRESZCIE ZROBI Z TĄ CAŁĄ
NIESPRAWIEDLIWOŚCIĄ
> WOBEC KOBIET !!!

-----> czyli uwazasz, ze wymaganie od kobiet by pracowaly jest
niesprawiedliwoscia? Bo na lepsza przyszlosc trzeba zapracowac -
modlenie sie, hodowanie nadziei, ogladanie sie na innych nie
pomoze. Trzeba ciezko pracowac i to przez wiele, wiele lat a i
to moze nie przyniesc oczekiwanych skutkow.


To co? jestes zwolenniczka powrotu do tradycyjnego modelu matki-
Polki? Bo ja nie. Mi tam emancypacja sie podoba - nie chce
utrzymywac swojej kobiety - niby z jakiej okazji? Niech tez
popracuje i zetknie sie z rzeczywistoscia - latwiej nam sie
pozniej dogaduje. Hehehe. Jak wyzwolenie kobiet to i wyzwolenie
mezczyzn, nie?

Pozdrowka


KR$

[Gość: @]

Gość portalu: KR$ napisał(a):


> Mi tam emancypacja sie podoba - nie chce
> utrzymywac swojej kobiety - niby z jakiej okazji? Niech tez
> popracuje i zetknie sie z rzeczywistoscia - latwiej nam sie
> pozniej dogaduje. Hehehe.

*********************************************

to ograniczony KaeReSie, sam urodź sobie dziecko, to możemy wtedy pogadać jak
równa z równym, hehehehehe:-((((((((

[Gość: efroni]

Pracuję w stolicy w dużej firmie informatycznej. Obecnie jestem
w ósmym miesiącu ciąży i nadal pracuję- choć nie czuje się
najlepiej- jestem zmęczona codziennymi dojazdami autobusem przez
ponad 40 minut w jedną stronę(- gdzie jeszcze nikt ni ustąpił mi
miejsca), a osiem godzin przed monitorem to chroniczny już ból
kręgosłupa.
Obecnie dwie koleżanki w mojej firmie wróciły zaraz po
macierzyńskim do pracy, a przed rozwiązaniem pracowały „ na
ostatnich nogach” i cóż zastały: odebrano im ich klientów, co
przy systemie prowizyjnym wiąże się z pensją o 40% niższą oraz
zwiększono wymagania co do ilości nowych kontaktów handlowych.
Zatem jak widać ich lojalność wobec firmy, została doceniona.
Szkoda tylko, że szumne hasła o lojalności, jakże często
nadużywane przez naszą dyrekcję, sa odwrotnie proporcjonalne do
rzeczywistości jaką nam fundują.
W kontekście tej sytuacji zaczynam się zastanawiać po co
właściwie nadal telepie się z coraz większym brzuchem do biura,
skoro i tak podzielę los koleżanek- młodych mam.
Zatem jeśli w dużej warszawskiej firmie takie postępowanie jest
normą- to sytuację w średniej, prywatnej firmie w której
właściciel jest guru trudno mi sobie wręcz wyobrazić.
Bardzo przykrym jest fakt, że w obecnych czasach urok i radość z
macierzyństwa są skutecznie przygniatane kamieniem niezliczonych
problemów w pracy.

[Gość: Twardy]

Kolezanko, jest recesja i powrot do pracy nie jest zadna lojalnoscia. Kazdy
robi w galoty, ze nie bedzie miec roboty. 40% mniej za utracone prowizje? Mam
40% mniej po prostu bo czasy sa ciezkie. Widze strach w oczach szefa i mam
nadzieje ze boi sie tylko o swoj etat a nie o to czy firma wytrzyma i wszyscy
polecimy. Jestes nierozgarnieta jesli sobie myslisz, ze wszystko co wokol
ciebie sie dzieje ma zwiazek z twoja ciaza. Moze tez i z ciaza ale przede
wszystkim czasy sa malo wypasione.

[Gość: Twardy]

I jeszcze jedno: jak masz czas siedziec na forum w poludnie bedac w pracy to
sie nie zdziw jak sie do ciebie przypieprza ze sie opieprzasz. I pojmij ze nie
beda cie przesladowac za ciaze tylko za obijanie sie.

[Gość: agata]

Gość portalu: Twardy napisał(a):

> I jeszcze jedno: jak masz czas siedziec na forum w poludnie
bedac w pracy to
> sie nie zdziw jak sie do ciebie przypieprza ze sie opieprzasz.
I pojmij ze nie
> beda cie przesladowac za ciaze tylko za obijanie sie.

[Gość: agata]

Gość portalu: Twardy napisał(a):

> I jeszcze jedno: jak masz czas siedziec na forum w poludnie
bedac w pracy to
> sie nie zdziw jak sie do ciebie przypieprza ze sie opieprzasz.
I pojmij ze nie
> beda cie przesladowac za ciaze tylko za obijanie sie.

A ty chyba pracujesz w budżetówce i konczysz prace o 15.00.,
skoro o 15.15 juz jestes na forum i nie obijasz sie w pracy.
Ciekawa jestem tylko, jak udaje Ci sie w ciagu 15 minut wrócić z
pracy do domu...

[Gość: Twardy]

I jeszcze jedno: jak masz czas siedziec na forum w poludnie bedac w pracy to
sie nie zdziw jak sie do ciebie przypieprza ze sie opieprzasz. I pojmij ze nie
beda cie przesladowac za ciaze tylko za obijanie sie.

[Gość: kroliczek]

Sluchajcie, biorac pod uwage, ze w dzisiejszych czasach ciaze
sie planuje, to czy nie mozna szefa poinformowac: Szefie, w
przyszlym roku planuje ciaze i urlop macierzynski. Wroce do
pracy.
Czy to nie jest fair postawienie sprawy?

[Gość: agata]

Gość portalu: kroliczek napisał(a):

> Sluchajcie, biorac pod uwage, ze w dzisiejszych czasach ciaze
> sie planuje, to czy nie mozna szefa poinformowac: Szefie, w
> przyszlym roku planuje ciaze i urlop macierzynski. Wroce do
> pracy.
> Czy to nie jest fair postawienie sprawy?
Na pewno jest fair, ale czy zaryzykowalabyś to w Twoim
przypadku? Moim zdaniem w ten sposób zajęłabyś dobrowolnie
pierwsze miejsce na liście pracowników do tzw. redukcji
zatrudnienia.
W ogóle przyglądając się tej dyskusji zauważyłam, że większość
osób apeluje do poczucia przyzwoitości i moralnośc kobiet oraz
do wyrozumialości dla pracodawców. Padają głosy, że kobiety same
są sobie winne, że wymigują się od pracy, że tylko zwolnienia im
w głowie, że bezwględnie egzekwują przysługujące im prawa. A
może przyjrzymy się postawie pracodawców? Ilu z nich nie
egzekwuje bezwzględnie przysługujących im praw w relacjach z
pracownikami? Można odpowiedzieć, że oni walczą o przetrwanie
firmy, bo dobra kondycja firmy to zatrudnienie i pensje dla
innych. Ale przecież tym samym kierują się kobiety w ciąży i z
małymi dziećmi - one też walczą o dobrą kondycję swojej małej, 3-
lub 4-osobowej "firmy" rodzinnej. Interesy obu stron niestety
są ze sobą sprzeczne, więc dobrze, że jest kodeks pracy, który w
jakimś stopniu te kobiety chroni. Wszyscy wiemy, że gdyby nie
kodeks pracy zwykły pracownik (nie mówię o prezesach ani
dyrektorach wielkich korporacji) w sytuacji konfliktowej nie
miałby szans z silniejszą stroną, która dyktuje warunki, tj. z
pracodawcą.

[Gość: kroliczek]

Zaryzykuje w przyszlym roku - powiem Wam jak bylo....

[Gość: Pracodawca]

silniejsza strona jest zawsze pracownik chyba, ze to uczen u kowala ale nie o
tym mowa

[Gość: Ewa W]

Gość portalu: kroliczek napisał(a):

> Sluchajcie, biorac pod uwage, ze w dzisiejszych czasach ciaze
> sie planuje, to czy nie mozna szefa poinformowac: Szefie, w
> przyszlym roku planuje ciaze i urlop macierzynski. Wroce do
> pracy.
> Czy to nie jest fair postawienie sprawy?

Taaaa, z pewnością fair.......moje pierwsze planowane dziecko pojawiło się 5
miesięcy później, niż zaplanowaliśmy, na drugą ciążę poczekaliśmy 8 miesięcy
(plany były inne) i cieszyliśmy się nią dokładnie 12 tygodni.....a rezultatów
trzeciej próby nie widać równo rok. Życzę Ci, aby Twój plan był wykonany
idealnie.

[Gość: tygrys]

Mój pracodawca jest dla mnie pomocą w tej trudnej sytuacji jak
praca w ciąży.Lojalnie uprzedzamy sie o ewentualnych
nieobecnościach planowanych zwolnieniach urlopach itd.Jesteśmy
dla siebie partnerami a nie on katem nad moją dobrą duszą

[Gość: Moo]

Dzień dobry ... obserwuje dyskusje o "rozmnaaniu się w aspekcie
przyszła mama kontra pracodawca" i coraz bardziej zbiera mnie
złość... Skrzywdzenie pracodawcy, podstępne matki, naciągane
zwolnienia , brak jakiegokolwiek zrozumienia i porozumienia w
wyniku nadużyć ze strony kobiet i uprzedzonych przez to szefów.
A z mojego punktu widzenia prawda jest taka że żyć w Warszawie
jest trudno. A "system" wcale nie jest taki opiekuńczy ... i
całkiem świetnie się broni nie tylko przed wykożysaniem ale i
wsparciem kobiet (bo oczywiście nie wszytkie pracujemy w dóżych
prorodzinnych firmach) Na tej obronie szefów przed "matką"
opiera się moja historja nie-macieżyństwa. Postaram się skrucić:
pochodzę z biednej rodziny, liceum plastyczne balansujące na
granicy absurdu w kontekście tej rodziny, potem studia na dwóch
akademiach sztuk pięknych-obie za granicami,stypendia żeby się
jakoś utrzymać, potem przeprowadzka do Warszawy -gdzie indziej
spełniać życie jeśli nie w ojczyźnie... i tu hmmmm.. zaczyna się
moja przygoda z opiekuńczym systemem . Od kilku lat PRACUJĘ
CIĄGLE NA UMOWY O DZIEŁO, ZLECENIA, ALBO WOGÓLE BEZ PAPIERÓW
będąc przy tym zatrudniana normalnie na pełny etat i z pełnym
wymiarem obowiązków. ZAWSZE JEST TAK SAMO : rozmowa o pracę,
zachwyt, musi u nas pani proacowac, umowa o prace , określenie
wynagrodzeń, zaczynam prace, po miesiącu, dwóch nie ma wciąż
umowy, szef zaczyna "że nooo umowa umowa,no ale WIADOMO PO CO
BĘDZIEMY PŁACIĆ OBOJE PODATKI PAŃSTWU, FIRMIE SIĘ TO NIE OPŁACA,
PANI TEŻ... zresztą gdzie pani chce iść wszędzie tak samo
wiadomo , kryzys recesja, pracy nie ma. Hmmm.. więc zostaję
kolejne miesiące , bo faktycznie recesja,bo skoro znalazłam nową
pracę to nie mam siły ani oszczędności żeby teraz szukać od
nowa, a tu trzeba spłacac kredyt za mieszkanie itd... Pozatym ,
młoda jestem, niedoświadczona i nieświadoma niektórych
rzeczy ... a do tego w zawodzie specyficznym, robię ilustracje i
nie interesuje mnie więcej ponad to, ani polityka firmy, ani
recesja, ani machloje, anie użeranie się z szefami o swoje,
pracuję uczciwie cierpliwie czekając aż będzie n o r m a l n i
e . No i patrzę jak ZONA SZEFA CHODZI W CZWARTEJ CIAŻY I
ZASTANAWIAM SIĘ KIEDY PRZYJDZIE NA MNIE KOLEJ ? Kiedy to
ten "opiekuńczy szef opiekuńczej firmy" pomyśli że skoro my
pracujemy na rozmnażanie jego żony to może by tak stworzyć
dogodne warónki na dziecko dla nas...albo przynajmniej
pofatygowac się i zapłacić ZUS?!!!!!!! Jestem pewna że nie
poszła bym na dłużej niż trzy dni leniuchowania w czasie ciąż,
że 3 miesiące po porodzie wróciła bym do pracy (bo praca jest
jednocześnie moją pasją i nie chce z niej rezygnować) ...ale z
mojego punktu widzenia i wielu moich 28-letnich koleżanek jest
to odległe marzenie jak umowa o pracę, prawa i bezpłatna opieka
lekarska, urlop macieżyński, ZUS , świty spokój ... Ja nie
walczę z tym czy już przyszedł czas na dzidziusia, ja się
zastanawiam jak zostawić męża samego z rachunkami ... w firmie
nie mam co negocjoać umowy o pracę (jak w poprzedniej również)
PRZECIEŻ FIRMA TO NIE INSTYTUCJA HARYTATYWNA - czasy ciężkie
firma walczy o większy zysk.
Może by się tak Wysokie Obcasy zajeły tym aspektem
macieżyństwa ... jak dać sobię rade w nieprzyjaznym systemie
wolnego rynku, szefów cwaniaczków, firm które zarabiają na pracy
ludzi młodych, bez rodzin (bo i jak?) często po studiach
zatrudniając ich na "gębę" i wmawiająć że tak to sie w tych
czasach robi ...hmmm...Bo ja bym bardzo chciała wierzyć że
skoro uczciwie i cieżko pracuję na czyjś zysk i dobrobyt to mam
prawo oczekiwac wzamian za to zapewnienia że ciąża nie oznacza -
utraty pracy i środków do życia ,czyli dyskretnego zwolnienia i
usunięcia śladów mojego wstydliwego zaciążonego istnienia w
firmie (jak to się stało z koleżanką w poprzedniej pracy, która
zresztą to dziecko straciła ...wiadomo stres bo brak pieniędzy i
perspektyw bo przecież nikt nie zatrudni kobiety w ciaży)
Bardzo bym chciała zobaczyć jakikolwiek przejaw rozsądku i
zrozumienia w miejscach w których pracuję lub przyjdzie mi
pracować... a przynajmniej uczciwości - na razie widzę tylko
cwaniactwo, o przepraszam "wolny rynek"

[Gość: MK]

Gość portalu: Moo napisał(a):

> Dzień dobry ... obserwuje dyskusje o "rozmnaaniu się w
aspekcie
> przyszła mama kontra pracodawca" i coraz bardziej zbiera mnie
> złość... Skrzywdzenie pracodawcy, podstępne matki, naciągane
> zwolnienia , brak jakiegokolwiek zrozumienia i porozumienia w
> wyniku nadużyć ze strony kobiet i uprzedzonych przez to szefów.
> A z mojego punktu widzenia prawda jest taka że żyć w Warszawie
> jest trudno. A "system" wcale nie jest taki opiekuńczy ... i
> całkiem świetnie się broni nie tylko przed wykożysaniem ale i
> wsparciem kobiet (bo oczywiście nie wszytkie pracujemy w
dóżych
> prorodzinnych firmach) Na tej obronie szefów przed "matką"
> opiera się moja historja nie-macieżyństwa. Postaram się
skrucić:
> pochodzę z biednej rodziny, liceum plastyczne balansujące na
> granicy absurdu w kontekście tej rodziny, potem studia na
dwóch
> akademiach sztuk pięknych-obie za granicami,stypendia żeby się
> jakoś utrzymać, potem przeprowadzka do Warszawy -gdzie indziej
> spełniać życie jeśli nie w ojczyźnie... i tu hmmmm.. zaczyna
się
> moja przygoda z opiekuńczym systemem . Od kilku lat PRACUJĘ
> CIĄGLE NA UMOWY O DZIEŁO, ZLECENIA, ALBO WOGÓLE BEZ PAPIERÓW
> będąc przy tym zatrudniana normalnie na pełny etat i z pełnym
> wymiarem obowiązków. ZAWSZE JEST TAK SAMO : rozmowa o pracę,
> zachwyt, musi u nas pani proacowac, umowa o prace , określenie
> wynagrodzeń, zaczynam prace, po miesiącu, dwóch nie ma wciąż
> umowy, szef zaczyna "że nooo umowa umowa,no ale WIADOMO PO CO
> BĘDZIEMY PŁACIĆ OBOJE PODATKI PAŃSTWU, FIRMIE SIĘ TO NIE
OPŁACA,
> PANI TEŻ... zresztą gdzie pani chce iść wszędzie tak samo
> wiadomo , kryzys recesja, pracy nie ma. Hmmm.. więc zostaję
> kolejne miesiące , bo faktycznie recesja,bo skoro znalazłam
nową
> pracę to nie mam siły ani oszczędności żeby teraz szukać od
> nowa, a tu trzeba spłacac kredyt za mieszkanie itd...
Pozatym ,
> młoda jestem, niedoświadczona i nieświadoma niektórych
> rzeczy ... a do tego w zawodzie specyficznym, robię ilustracje
i
> nie interesuje mnie więcej ponad to, ani polityka firmy, ani
> recesja, ani machloje, anie użeranie się z szefami o swoje,
> pracuję uczciwie cierpliwie czekając aż będzie n o r m a l n i
> e . No i patrzę jak ZONA SZEFA CHODZI W CZWARTEJ CIAŻY I
> ZASTANAWIAM SIĘ KIEDY PRZYJDZIE NA MNIE KOLEJ ? Kiedy to
> ten "opiekuńczy szef opiekuńczej firmy" pomyśli że skoro my
> pracujemy na rozmnażanie jego żony to może by tak stworzyć
> dogodne warónki na dziecko dla nas...albo przynajmniej
> pofatygowac się i zapłacić ZUS?!!!!!!! Jestem pewna że nie
> poszła bym na dłużej niż trzy dni leniuchowania w czasie ciąż,
> że 3 miesiące po porodzie wróciła bym do pracy (bo praca jest
> jednocześnie moją pasją i nie chce z niej rezygnować) ...ale z
> mojego punktu widzenia i wielu moich 28-letnich koleżanek jest
> to odległe marzenie jak umowa o pracę, prawa i bezpłatna
opieka
> lekarska, urlop macieżyński, ZUS , świty spokój ... Ja nie
> walczę z tym czy już przyszedł czas na dzidziusia, ja się
> zastanawiam jak zostawić męża samego z rachunkami ... w firmie
> nie mam co negocjoać umowy o pracę (jak w poprzedniej również)
> PRZECIEŻ FIRMA TO NIE INSTYTUCJA HARYTATYWNA - czasy ciężkie
> firma walczy o większy zysk.
> Może by się tak Wysokie Obcasy zajeły tym aspektem
> macieżyństwa ... jak dać sobię rade w nieprzyjaznym systemie
> wolnego rynku, szefów cwaniaczków, firm które zarabiają na
pracy
> ludzi młodych, bez rodzin (bo i jak?) często po studiach
> zatrudniając ich na "gębę" i wmawiająć że tak to sie w tych
> czasach robi ...hmmm...Bo ja bym bardzo chciała wierzyć że
> skoro uczciwie i cieżko pracuję na czyjś zysk i dobrobyt to
mam
> prawo oczekiwac wzamian za to zapewnienia że ciąża nie
oznacza -
> utraty pracy i środków do życia ,czyli dyskretnego zwolnienia
i
> usunięcia śladów mojego wstydliwego zaciążonego istnienia w
> firmie (jak to się stało z koleżanką w poprzedniej pracy,
która
> zresztą to dziecko straciła ...wiadomo stres bo brak pieniędzy
i
> perspektyw bo przecież nikt nie zatrudni kobiety w ciaży)
> Bardzo bym chciała zobaczyć jakikolwiek przejaw rozsądku i
> zrozumienia w miejscach w których pracuję lub przyjdzie mi
> pracować... a przynajmniej uczciwości - na razie widzę tylko
> cwaniactwo, o przepraszam "wolny rynek"

Z przykroscia przeczytalam, zwlaszcza ostatnia wypowiedz, bo
niestety duzo w niej prawdy. Obecnie mieszkam w Londynie, zycie
tutaj tez nie jest latwe, ale musze przyznac, ze sytuacja w
Polsce jest obecnie bardzo zla i oczywiscie ma to wielki wplyw
na sytuacje kobiet. Zgadzam sie z jedna z przedmowczyn, sytuacje
kobiet moga zmienic tylko kobiety! Wiec moze wiecej z tych pan,
ktore nie zdecyduja sie na dzieci, mogloby sie zajac polityka?
Dla dobra nastepnego pokolenia, ale rowniez wlasnego - to
rowniez calkiem niezla kariera.
Do tych, ktorzy agresywnie pouczaja kobiety, ze posiadanie
dzieci to prywatne hobby - niezupelnie...juz obecnie niski
przyrost naturalny zagraza stabilnosci piramidy zatrudnienia.
A osobno do KR$ - niektorzy ludzie nie powinni w ogole sie
rozmnazac - na przyklad twoim rodzicom zupelnie sie nie
powiodlo, wychowali bowiem tylko prymitywnego egoiste!

pozdrawiam wszystkie kobitki
trzymajcie sie!!!

[Gość: EwG]

Wydaje mi się, że zależy od nastawienia kobiety do pracy. Owszem
bywają sytuacje, keidy zwolnienie w ciąży jest konieczne. Jednak
zwolnienia z powodu ciąży brane sa często, aby miec po prostu
troche wolnego. Owszem odpoczynek jest konieczny, kiedy praca
jest stresująca i mogłaby zaszkodzić.
Ja będąć w ciąży nie wzięłam ani jednego dnia zwolnienia i co
prawda okazało się, że urodziłam sporo przecd czasem (6 tyg), to
przy drugim dziecku (które chcę mieć) nie zakładam, że będę
chodziła na zwolnienia. Poza tym będąc na maicierzyńskim
pracowałam na zlecenia w mojej firmie.
Zastanawiam się też nad drugą ciążą, myślę o tym, czy by nawet
nie zrezygnowac w ogóle z urlopu macierzyńskiego, bo dużo sie
traci przez to niebycie w pracy, albo, żeby przynajmniej część
urlopu macierzyńskiego odbył mąż - tym bardziej, że zarabiam
ponad dwukrotnie więcej niż mąż.

Wkurzyły mnie głosy takie jak P. menago, bo stąd wniosek, że
zalicza mnie i podobne do ludzi drugiej kategorii, co to nie
mają prawa do pracy - tylko bycia kura domową i niańczenia
dzieci - uważam, że mimo zajmowania sie dzieckiem (juz 3 lata)
wykonuję swoją prace nie gorzej od innych, a podejrzewam, że i
sumienniej. Jest to jednocześnie okupione wysokim kosztem, bo
mam na głowie też dom, jednak jakoś sobie radzę i JESTEM W
STANIE UTRZYMAĆ RODZINĘ

Dziewdzyny nie łamcie się zachodźcie w ciążę, oby tylko wychować
dzieci na normalnych, kochających ludzi, niepodobnych do
niektórych, którzy sie tutaj wypowiadali.
I to tyle z mojej strony.

[Gość: Yello]

Mnie rowniez udalo sie pogodzic prace z macierzynstwem. Pracuje
w prywatnej firmie zatrudniajacej ok. 100 osob. I lubie swoja
prace. Szef przyjal info o ciazy normalnie (pogratulowal i
obiecal, ze nie bedzie przy mnie palil). A ja zadbalam o
zaplanowanie zastepstwa na czas mojej planowanej nieobecnosci
po urodzeniu dziecka. Bedac w ciazy mialam mnostwo poweru i
dopoki wielkosc brzucha mi na to pozwalala, pracowalam na
wysokich obrotach. Przez cale 9 miesiecy zwielam tylko 1
zwolnienie na tydzien (grypa, zazwyczaj ignoruje i pracuje, ale
w ciazy postanowilam nie ryzykowac). Do pracy wrocilam po 6
miesiacach, z firma utrzymywalam kontakt, wiedzialam, ze
czekaja na mnie z utesknieniem. W tym samym czasie 4 kolezanki
urodzily dzieci (wszystkie pracujemy na kierowniczych
stanowiskach). Zadna nie miala problemow z powrotem do pracy na
swoje stanowisko (max. 1 rok wychowawczego).
Teraz planuje drugie dziecko. A moj szef o tym wie. A ja wiem,
ze mnie nie zwolni tylko dlatego, ze chce miec drugie dziecko.
Aha, w dodatku nie uwazam, ze 'mam rodzine na glowie' - mamy
ja 'na glowie' wspolnie z mezem.

[Gość: zola]

Ludzie!!!! Abstrahując od tematu ciąży: włosy dęba stają na głowie, jak czytam
Wasze posty!!!!! Wasze życiorysy pełne są opisów wyższych szkół, które rzekomo
skończyliście, a piszecie "duży" przez "ó". Tyle byków na raz nigdy w życiu nie
widziałam!!!!!!!
A szowinistycznym gardłowiczom przypomnę tylko, że jeśli kobiety nie urodzą
dzieci to za paręnaście lat będziecie zdychać, bo zabraknie ludzi, którzy
wypracują waszą emeryturę.

Powiedziałam o planowanej ciąży i żyję.

[Gość: bycmozeok]

Witam wszystkie Panie.
Krótki opis sytuacji życiowej: 25 lat, po zaręczynach,
pracująca w małej firmie "rodzinnej" na umowę o dzieło od dwóch
lat.
Moi szefowie znają doskonale mojego narzeczonego (pracującego w
fimie korporacyjnej), sami go namawiali na oświadczyny :-)))
Niestety jak to bywa okazało się że mam poważne problemy ze
zdrowiem (zus mam studencki) i MUSZĘ zajść w ciążę.
Błyskawicznie zdecydowałam się na rozmowę z szefami i ku mojemu
zaskoczeniu: pracować mogę, pomogli mi założyć neostradę w domu
i zawczasu przygotować grunt pod moją nieobecność. Wszystko już
jest gotowe - teraz czekam na pozytywny wynik testu. Czego
sobie baaaardzo życzę.

[Gość: Ojciec]

To proste, trzeba "cichaczem" zajść i przeczekać te 3 miesiace.
Moja żona chciała być - jak to ładnie ktoś ują lojalna i
wyleciała. Pan pracodawca ją zwolnił bo do 3 miesiaca mu wolno.
Oczywiście kto później ztrudnił kobietę w ciąży - nikt. Urlop
macieżyński - brak. Pieniędzy - brak. Wniosek - lojalnosć to
głupota za którą się słono płaci.

[Gość: FI]

Gość portalu: Ojciec napisał(a):

> To proste, trzeba "cichaczem" zajść i przeczekać te 3 miesiace.
> Moja żona chciała być - jak to ładnie ktoś ują lojalna i
> wyleciała. Pan pracodawca ją zwolnił bo do 3 miesiaca mu wolno.
> Oczywiście kto później ztrudnił kobietę w ciąży - nikt. Urlop
> macieżyński - brak. Pieniędzy - brak. Wniosek - lojalnosć to
> głupota za którą się słono płaci.

Nie mozna zwolnic kobiety w ciąży, nawet przed upływem 3 miesiąca, chyba, że
umowy uległaby rozwiązaniu w tym czasie (tzn. kobieta ma umowę na czas
określony i kończy się ona właśnie przed upływem 3 miesiąca ciąży, jeżli umowa
na czas określony kończy się np. w 6 miesiącu ciąży pracodawca ma obowiązek
przedłużyć ją do dnia porodu - kobieta ma porawo do urlpu macieżyńskiego)

[Gość: Zdesperowana żona]

Można, można. Przeczytaj sobie art 33 KP. Za dwutygdniowym
wypowiedzeniem, jeżeli umowa o pracę jest na czas określony
powyżej 6 miesięcy. Ja mam ten sam problem. 27 lat "na karku",
męża i ogromne pragnienie dziecka. Ale jak tu się w końcu
zdecydować, skoro dwie koleżanki z mojej firmy nie miały gdzie
wrócić, mimo obietnic mojego szefa? Przyjął kogoś innego mimo,
że reszta dziewczyn z mojej firmy zaoferowała się przejąć
czasowo ich obowiązki. One już "odchowały" dzieci, i znalazły
inną pracę. Mam nadzieję, że i mi się to uda. Na razie gryzę się
pomiędzy pragnieniem dziecka a strachem związanym z brakiem
pieniędzy ma zapewnienie mu podstawowych potrzeb. Przecież mąż
sam nie da rady nas utrzymać. Zresztą, w jego firmie też "nie
znają dnia ani godziny".

[agacz2905]

Temat nie powiem, ciekawy. Budzący wiele emocji.Martwię się tylko, jak
zakwalifikować mój własny przypadek. Mam już dwuletniego synka i znów jestem w
ciąży. mam umiarkowany stopień niepełnosprawności, postępujące schorzenie
narządu ruchu (zmiany w stawach biodrowych). M.in. w związku z tym faktem (choć
nie tylko, sama ciąża też bezproblemowa nie była) prawie całą pierwszą ciążę
byłam na zwolnieniu lekarskim. Po macierzyńskim i zaległym wypoczynkowym
wróciłam do pracy (państwowy urząd, zadnej wyrafinowanej kariery nie robię, bo
mnie to po prostu nie interesuje, no i - przy dzisiejszych realiach rynku pracy
cieszę się, że nie jestem bezrobotna). Teraz znowu ciąża. Jestem na zwolnieniu,
w połowie lutego planuję wrócić na minimum dwa miesiące, o ile zdrowie pozwoli.
A potem - cóż, z góry wiem, że pójdę na zwolnienie aż do rozwiązania
(sierpień).I wiecie co, z lektury niektórych postów wynika mi, że mam cholernie
roszczeniowy stosunek do państwa. Bo ja uważam, że mi się to PO PROSTU NALEŻY!!!
Chciałabym się dowiedzieć od osób, które tu psioczą na kobiety będace w ciąży -
co proponujecie w takich przypadkach jak mój?? Może jakiś globalny sposób
radzenia sobie z niepełnosprawnymi, np. likwidacja bezpośrednio po narodzinach
(jak to ongiś np. w Sparcie bywało)? A może inicjatywa obywatelska
(ustawodawcza) do sejmu, coby odgórnie, ustawowo i w majestacie prawa zaklepać
zakaz rozmnażania się kobiet z jakimikolwiek wadami, ułomnościami?? Przykre
czytać, że jestem naciągaczką, bo taki Pan X czy Y nigdy nie choruje, nie
korzysta co za tym idzie z żadnych tam L4, a składkę na ubezpieczenie
zdrowotne, ZUS, musi opłacać, bo system jest be. Jeszcze jedno: nie traktuję
macierzyństwa jako swojego widzimisię i hobby, jak również nie widzę w tym
jakiejś wyjątkowej, ogólnoludzkiej społecznej misji. Widzę w tym natomiast
tylko i aż odpowiedzialność za siebie, męża (ha, zdrowy, nie korzystał z L4
NIGDY, a już 16 lat pracuje! Wziął tylko opiekę nade mną po c.c., ale nie było
to L4)i nasze dzieci. Jak dla mnie - prawda leży pośrodku. I co wy na to??

[Gość: kobieta]

tak naprawdę chodzi o szerokie grono kobiet najzwyczajniej naciągajacych
państwo i innych współpracowników na fakt bycia w ciąży

Do Kol.Menago

[mr.smifz]

Ja sie w zupelnosci zgadzam z Kolega. A nawet wiecej.
Wspolczesna kobieta powinna wybrac - czy chce byc matka, czy
biznes woman. Tych dwoch funkcji polaczyc sie nie da bez szkody
dla dziecka. A dobro dziecka, jak wiadomo, jest rzecza
najwazniejsza.

[Gość: ja]

mr.smifz napisał(a):

> Ja sie w zupelnosci zgadzam z Kolega. A nawet wiecej.
> Wspolczesna kobieta powinna wybrac - czy chce byc matka, czy
> biznes woman. Tych dwoch funkcji polaczyc sie nie da bez szkody
> dla dziecka. A dobro dziecka, jak wiadomo, jest rzecza
> najwazniejsza.

Jestem kobietą, pracuję i w przyszłości chciałabym mieć i dzieci i pracę. W
imię czego mam z jednej rzeczy rezygnowac? Chce i to i to. I mam do tego pełne
prawo. Dlaczego mężczyzna może mieć i prace i rodzine?? A kobieta ma wybierać??
Albo rodzina albo praca. Kobiety są gorsze jakieś czy co??
Znam kobiety, które sa i matkami i dobrymi pracownikami. Napisał pan mr.smifz,
że kobieta powinna wybierać-albo bycie matka albo praca.że dzieci sa
najwazniejsze. O.k. sa wazne. Ale ojciec może równie dobrze wychowac dziecko
jak i matka. On tez może zrezygnowac z pracy i zając się domem, a kobieta pracą
zarobkową. To nie przyszło panu do głowy??

[Gość: india]

Moja sytuacja wygląda nieco inaczej, bo sama jestem właściecielką malej firmy.
Nikogo nie wykorzystuję, wszyscy pracownicy mają oplacane ubezpieczenie,
dodatkowo prywatne NW itd. Jednak wiem, że jeżeli któraś z moich pracownic
zajdzie w ciążę będziemy musialy się rozstać. Mówię to z żalem, ale takie jest
w naszym państwie prawo i tak działa nasz system, że jej ciąża byłaby w dużej
mierze finansowana z mojej kieszeni, a na to mnie nie stać. Każdy pracownik to
spora inwestycja, na początku jego praca nie przynosi firmie zysku i jego
pensja (wysoka, ja nie upokarzam ludzi czymś takim jak najniższa krajowa czy
okolice) jest wypłacana z tego co zarobię lub zaoszczędzę ja osobiście. Pracuję
bardzo ciężko, dzieci jeszcze nie mam choćbym chciała (musi minąć kilka lat,
firma musi się zakorzenić na rynku, żebym miała jako takie poczucie
stabilności). W swojej obecnej sytuacji nie mogę się wpędzać w takie koszty jak
zatrudnianie kogoś na miejsce ciężarnej, jej ciągłe zwolnienia, szkolenie
pracownika na zastepstwo (a co się z tym łączy jego kilkumiesięczna początkowa
nierentowność), powrót młodej mamy do pracy i nowe jej wdrażanie w obowiązki (a
co się z tym łączy czasowa nierentowność). Mam obowiązki wobec swoich
pracowników i muszę myśleć o ich bezpeczeństwie. O moje bezpieczeństwo nikt się
nie troszczy i wiem, że jest to konsekwencja mojego wolnego wyboru (chcę być na
swoim, nie mieć szefa), ale mam poczucie niesprawiedliwości - ja nie mogę sobie
pozwolić na dziecko, a mam fundować potomstwo pracownikom? Nie wykluczam, że
gdybym miała naprawdę wartościową pracownicę jakoś doszłybyśmy do porozumienia
i mogłaby bez klopotów wrócić do pracy po urodzeniu dzidziusia, ale jak narazie
nie udało mi się trafić na takie osoby, mimo tego jak piszecie szalejącego
bezrobocia i recesji (większość ludzi z którymi miałam styczność po prostu chce
dostawać kasę i nie napracowac się za bardzo). Reasumując - spróbujcie czasem
zrozumieć tę drugą stronę. Jeśli chcecie zmienić sytuację, zmieńcie prawo.

[Gość: KR$]

I jest dokladnie tak jak piszesz, z tym, ze czy te dziwki z postawa
roszczeniowa, probujace okrasc ludzi z inicjatywa (czyli ciebie i mnie) sa w
stanie to przyznac? Im sie wszystko nalezy!

Do roboty chamy!

[Gość: Grzegorz]

Mam zamiar zostać ojcem. Ustawy i przepisy w Polsce odno�nie
kobiet w cišży uważam za skandal. Nie wiem czym posłowie
sugerowali się tworzšc tzw. "kodeks pracy", zapewne apanażami
ale swoimi. Zwykły obywatel nie podoła finansowo, aby utrzymać
żonę i dziecko. Więc niech nikt nie opowiada farmazonów, że
kobiety w cišży liczš na zwolnienia chorobowe w czasie cišży
jednocze�nie pracujšc. Proponuję tym co się dziwiš jednocze�nie
dojeżdżać 3 godz. dziennie do pracy, pó�niej się uczyć,
studiować i pracować oraz jeszcze być w cišży. Zgroza. Co
za "Państwo Prawa"?!

[Gość: Mycha]

Z wielu powyższych wypowiedzi wynika, że kobieta w ciąży jest
dużym obciążeniem dla swojego pracodawcy, to skutek
obowiązywania w naszym kraju stosownych przepisów prawnych w tym
zakresie, a tyle się "trąbi" na prawo i lewo, że na łeb na szyję
spada ilość urodzeń... Nie chodzi mi o roszczeniową postawę
wobec państwa ale określony porządek prawny wypadałoby w tym
względzie zaprowadzić, tak by przysłowiowy wilk był syty i owca
cała. To absurd by kobieta czuła się winna i bezradna wobec
faktu, że chce być mamą ! Obecnie, nawet gdyby kobieta chciała
pozostać w domu i zająć się wychowaniem dziecka to zmuszona jest
wrócić do pracy by wspomóc męża i razem utrzymać rodzinę.

[Gość: mika]

Mam 31 lat. Jestem dyrektorem firmy i właśnie zaszłam w ciążę po dwóch latach
starań. Moja praca jest KOSZMARNIE stresująca i odpwiedzialna. Między innymi
był to powód niemożności zajścia w ciążę. Nie mogąc już znieść psychicznie
presji i harowania po 80 godz/tyg, zdecydowałam się odejść. Wtedy zdażył się
cud: zaszłam w ciążę. Jak bardzo musiałm być spięta i zablokowana, ze nie
udawało się to przez dwa lata. Podświadomie czułam się odpowiedzialna za firmę
i bałam się, co się stanie jak mnie tam zabraknie? Po roku terapii zaczęłam
myśleć o swoich potrzebach. Jak tylko okazało się, ze jestem w ciąży, od razu
poszłąm na zwolnienie, nie mam z tego powodu wyrzutów sumienia. Wiem, że
mogłabym stracić tak długo oczekiwane dziecko wracając do swoich obowiązków.
Właściciel firmy liczy, że wrócę, ale ja już nie chcę. To co przedstawiłam w
kilku zdaniach jest tylko promilem mojego problemu z pracą, która jednocześnie
zaspokajała moje ambicje, ale zniszczyła mnie psychicznie.