BEZBOLESNE ROZSTANIE????

[Gość: ZOE]

MAM PYTANIE - JAK ROZTAC SIE PO DWOCH LATACH Z FACETEM, ZEBY JAK NAJMNIEJ
BOLALO - I JEGO I MNIE.
KOCHAM GO ALE NIE POTRAFIE Z NIM BYC - BEZ PRZERWY SIE KLOCIMY I NIE MAM JUZ
SILY ZEBY TO DALEJ CIAGNAC. CORAZ MNIEJ JEST FAJNYCH CHWIL W NASZYM ZWIAZKU -
NIE POMAGAJA JUZ ROZMOWY I OBIETNICE ZE BEDZIE WSZYSTKO OK.
DODAM JESZCZE ZE ZALEZY NAM NA SOBIE, NIE ZDRADZAMY SIE ITP, MAMY WSPOLNE
PLANY I MYSLALAM ZAWSZE ZE TO ON JEST MOJA DRUGA POLOWKA...
KLOTNIE WYBUCHAJA Z BYLE POWODU - SA TO ZAZWYCZAJ DROBIAZGI, ALE MY POTRAFIMY
ZROBIC Z NICZEGO TAKA AFERE ZE POTEM PRZESTAJEMY SIE DO SIEBIE ODZYWAC, A JA
BEZ PRZERWY PLACZE. MOZE PO PROSTU NIE PASUJEMY DO SIEBIE?
ROZMAWIALISMY JUZ O TYM TYSIACE RAZY I OBOJE NIE CHCEMY SIE RANIC, ALE ZAWSZE
TAK JAKOS WYCHODZI.
CO MAM ROBIC????????

droga Zoe,

[Gość: suri]

chociaz bym chciala to Ci nie pomoge, dlaczego szukasz pomocy, gdzies gdzie
nikt Cie nie zna, nie zna Twojego partnera ani specyfiki Twojego związku...

rozstania zawsze sa bolesne poza jednym przypadkiem. jesli sie rozstajesz bo
zakochalas sie w kims innym.

pzdr.

p.s. szkoda tracic zycie na szarpanie sie ale szkoda tez stracic milosc.

[Gość: Pola]

> rozstania zawsze sa bolesne poza jednym przypadkiem.
jesli sie rozstajesz bo zakochalas sie w kims innym.

---doswiadczylas tego?

[mysterious]

Jest tylk jeden sposób na przekonanie sie czy to jest twoja połowka ,a
mianowicie musiasz odejśc od neigo na jakis czas(uzgodnijcie to wspólnie
najlepiej ).Kiedy spedzisz troche czasu bez neigo to sama odpowiesz sobie na
pytanie czy możesz życ bez neigo czy jednak wolisz mimo wszystko dalej próbowac
dociec przyczyny waszych nieporozumien lub tez sie kłocic i płakac ale byc z
nim .Sama sobie wtedy odpowiesz na te pytanie .A jeśli chodzi o to co zrobic
zby nei bolalo ??To zależy czy chodzi ci o to zeby nei bolało Ciebie czy tez
jego ;bo jesli go kochasz to wiadomo że nie tylko on ale i ty bedziesz
cierpiała ;a jeśli dojdziesz do wniosku że to jednak nie on to niestety ale
tylko ty znasz jego charakter i potrafisz przwidziec jak zareaguje ;jednak
wtedy najlepiej mów po prostu szczerze to co czujesz .Jedank tak jak pisałam na
początku najlepsze jest chwilowe rozstanie by w samotności przemyślec czego sie
chce tak naprawde

[Gość: ZOE]

NIE, W NIKIM INNYM SIĘ NIE ZAKOCHAŁAM. NIE WYOBRAŻAM SOBIE TEGO.
CHCĘ BYĆ Z NIM, ALE JEST CORAZ GORZEJ, WIĘC NIE WIEM CZY JEST SENS DALEJ TO
CIĄGNĄĆ.
ZRESZTĄ SURI MA RACJĘ - TO MÓJ PROBLEM I MUSZĘ GO SAMA ROZWIĄZAĆ.
MIMO WSZYSTKO DZIĘKI ZA OPINIE.

[Gość: jedna taka]

Zastanów się czy w każdym z Was nie ma jakiegoś bólu. Tzn. może macie kłopoty w
pracy, ze zdrowiem ,z pieniędzmi, nie macie znajomych. Skądś się bierze to, że
jesteście stale poddenerwowani. My się też kłócimy, po nastu latch znajomości w
tym 5 małżeństwa on zdecydował, że się wyprowadzi. Przez miesiąc będziemy każdy
sam ze sobą. (on nie ma innej ja nie mam innego)Cięzko mi było , bo on
powiedział, ze już mnie nie kocha, ale, że się przyzwyczaił, że jestem dobra
kobieta, (seks był zawsze ok), ale coś w nim się wypaliło. Od kilku dni jestem
sama. mamy spotkac się za miesiąc, staram się zająć sobą żeby nie zgłupieć,
kładę się wcześniej spać, zeby nie myśleć, muszę zająć się sobą. Spojrzałam na
siebie wczoraj, na wagę, mam 4 kg mniej, zdrowie mi się sypie. Ale może po
miesiącu oboje do czegoś dojdziemy, oddzielnie, każdy osobno przemyśli
wszystkie za i przeciw. Nie rezygnujcie z bycia razem, przecież się kochacie.
Usiąźcie w spokoju razem i rozważcie co dalej. Życzę wam szczęścia. a jeszcze
jedno. Miłość jest to radosne poświęcenie się dla drugiego człowieka i w
związku trzeba myśleś co zrobić żeby to ta druga połowa była ze mną szczęśliwa
a nie to bym ja była szczęśliwa z tym kimś. To trudne. 3maj się.

[vortex]

Ja powiem o sobie bo miałem podobnie. Jak poznałem się z moją byłą to byliśmy
super zakochani a potem zaczęło się psuć. Nie chcieliśmy tego ale z każdym
dniem było gorzej i gorzej. Zależy nam bardzo na sobie i jesteśmy przyjaciółmi
ale nasze życie w związku ulegało rozkładowi. Było nam źle i nic nie było w
stanie temu zaradzić, a co najgorsze nadal bardzo się kochaliśmy. Najgorsze
ponieważ to był ten węzeł który trzymał nas cały czas w tym nieszczęściu.

Po prawie 3 latach w związku, doszliśmy wreszcie do porozumienia i się
rozstaliśmy. Najpierw postanowiliśmy że będziemy oficjalnie razem, ale tak
naprawde będziemy tylko jako przyjaciele. Trwało to od 31 stycznia do 3 lutego
tego roku kiedy to telefonicznie rozmawialiśmy i ona nagle powiedziała "to
jednak nie wyjdzie, miejmy już to za sobą". Tak więc chwilę potem mieliśmy to
już za sobą i umówiliśmy się na następny dzień na Władce Pierścieni :P Nie
spodziewałem się że to wyjdzie tak "po prostu" przez telefon, tak jakby
powiedzieć "tak tak, zgadzam się, a co do jutra..." Na początku wpadłem w taką
mini panikę, po 3 latach jestem sam, nie ma jej przy mnie, jako moja
dziewczyna. Chyba nie da się tak całkowicie bez bólu rozstać, ale tak jest
lepiej dla nas. Wczoraj spotkaliśmy się u niej naszą trójką (razem z takim
przyjacielem) i rozmawialiśmy tak jak zazwyczaj, nawet trochę weselej było.
Jedyna różnica była taka że ja i ona nie byliśmy już razem i nie krążyłu
dookoła nas ponure myśli o tym jak to jest źle między nami. Ona zdała First
Certificate (czy jak to się tam pisze :P) ja zaliczyłem pierwszy semestr
studiów i dałem pierwsze korepetycje z matematyki.

Wczoraj był piękny dzień, tak jak dawniej, bez bólu i żalu o to że nie jest
tak jak powinno być, a ja wiem na pewno coś co wiedziałem od dawna. Kocham ją
ale już nie jako dziewczynę, ale jako przyjaciela, jako bliską osobę :)

Życzę tobie , jeżeli nie da rady zostać w związku, żeby potoczyło się to jak u
nas. My przez prawie rok ratowaliśmy strzępy naszego zwiąku zanim
postanowiliśmy tak zrobić.

Pozdrawia szczęśliwy człowiek :) który stracił partnera a zyskał (i tak
posiadanego) przyjaciela :)

może nie tak radykalnie?

[Gość: Dkenka]

może potrzebujecie przerwy, ale nie takiej, że codziennie do siebie dzwonicie
itp. Znam niejedną parę, która przetrwała taką próbę czasu, bo to jest niezły
sprawdzian uczuć. Teraz mówisz, że kochasz, ale żyć z nim nie potrafisz, bez
niego też. Spróbujcie rozdzielić się na jakiś czas, niech każdy zajmie się
sobą, słucha swojego wnętrza, potrzeb, bez absorbowania siebie i i tej drugiej
strony. Wtedy dowiesz się czego tak naprawdę wam brakowało i czy to ma sens.
Rozstanie, jest ostatecztecznością, kiedy już nic nie ma...zastanów się, żeby
potem nie żałować. Wybór należy do Ciebie, no i do niego...

[Gość: ZOE]

ROZMAWIALIŚMY DZISIAJ I POSTANOWILIŚMY NIE WIDZIEĆ SIĘ PRZEZ KILKA DNI.
BĘDZIEMY MIELI CZAS, ŻEBY WSZYSTKO SOBIE PRZEMYSLEĆ. ON POWIEDZIAŁ WCZORAJ, ŻE
CHCE ZACZĄĆ WSZYSTKO OD NOWA. ZOBACZYMY :)

[Gość: suri]

to najlepsze rozwiazanie.
badzcie madrzy!

pzdr