Nie znoszę pracować

[bharani]

Właściwie na tym mogłabym skończyć, chociaż jakbym tak skończyła, to byście
mnie tu "zllinczowali".Więc napiszę wiecej. Przez jakiś czas pracowałam na
etacie. Później nie pracowałam, kończyłam studia, wychowywałam malutkie
dziecko.No i gdy już mogłam, prowadziłam własną firmę,pracując w tzw wolnym
zawodzie. I z różnych powodów pracę musiałam skończyć. Teraz wróciłam na etat
i to istny koszmar!!! Pakuję się od rana w mundurek,pędzę z dzieckiem do
szkoły, potem do autobusu i z przylepionym uśmiechem zasiadam na moim
stanowisku robiąc wciąż to samo!!! Tak,wiem, trzeba zarabiać, myśleć
racjonalnie, szanować pracę,nie narzekać- wszak tylu jest bezrobotnych - dbać
o rodzinę i o dobre stosunki w pracy. Problem tylko w tym, że czuję, że to
cholerna strata czasu, strata mojego jedynego przecież życia! I to mnie
wkurza strrrasznie.Monotonnia, bieganina i zmęczenie. a gdzie czas na radośc
w tym wszystkim? na przyjaciół? na miłość taką bez pośpiechu i nie w pół-
śnie? A jak wy sobie z tym radzicie? A może was to wale nie przeraża?

[vera1]

czy ie proąbało?!! nie znosisz to nie pracuj! leż do góry brzuchem i dalej
narzekaj

[bharani]

ale ja nie narzekam na niepracowanie! i nie narzekam bo mi sie nudzi. Tylko nie
widzę najmniejszego sensu w tej gonitwie codziennej, pędzeniu na oślep cholera
wie za czym.

[pucek77]

A ja chyba wiem o co Ci chodzi... Ja też nie znoszę pracować i nie dlatego że
mnie porąbało (sugestia pierwszej odpowiedzi na Twój post...) czy dlatego że
jestem leniwa. Pracę mam fajną - ciekawą, nie monotonną, wyjazdy za granicę,
możliwości rozwoju (np studia podyplomowe) itp itd, a jednak... I wcale nie
poprzewracało mi się pod sufitem ;) Po prostu też często mnie łapie, że Życie
ucieka, piekne chwile uciekają, w tygodniu to tylko dom-praca-dom... Brakuje mi
czasu na to, aby więcej go spędzać z mężem czy przyjaciółmi - ot tak, po prostu.
A i tak mogę uznać się za szczęściarę - regularne spacery z mężem,
zainteresowania "pozapracowe", fajne weekendy... mimo wszystko wkurza mnie
konieczność spędzania 8 godzin w pracy - bo malo mi zostaje tygodnia! Po prostu.
I przykre jest że czas tak szybko leci...i lata :( Rozwiązania na razie nie mam ;)

[xtrania]

Rozumiem cię w stu procenatch. Hmm cóz innego nam wolnym ptakom pozostaje. Nie
zakładać rodziny i żyć w biedzie. Na podstawowe potrzeby zarabiać pracując
sezonowo. Zapomnieć o poczucicu bezpieczeństwa. Podróżować. Niezbyt to
łatwe,trzeba mieć odwagę. Ja jej nie mam, dlatego żyję w schemacie. Nieszczęśliwa.

[bharani]

No ale myślisz, ze wiekszości, no bo wiadomo,że nie wszystkim, takie życie
odpowiada?! Bo jak tak zza szyby autobusu obserwuję, to rano na ulicach taki
ruch i każdy pędzi, potem jak gdzies wpadam coś zjeśc, to słysze ciagłe rozmowy
o pracy, o planach finansowych, rozwojowych, spaku podazy względem popytu. I
zaczyma sie obawiać, ze coś moze ze mną nie tak....

[xtrania]

NO cóż...niewiele jest ludzi myslacych tak jak my. Z reguły nas nie rozumieją i
piszą posty jak powyżej. Ale znam jedna taką osobę. Jej też brakuje odwagi, by
żyć tak jak chce. Zmień cos!!! Bądź wzorem dla mnie i dla innych uwieźnionych w
schemacie. Jestem na bardzo dobrych studiach, ciągle słyszę gratulację, ze się
na nie dostałam. Rodzice niezamożni łożą na moje wykształcenie kupę kasy. Ja
wiem, że to nie jest moje zyciowe powołanie. Jak mam im powiedzieć, że kończę z
tym??? Dodam, ze jestem jedynaczką, bardzo ze staruszkami ziwązaną.

[bharani]

Myślę, ze jeśli tak jak piszesz jestes z rodziami związana, to chyba mozesz z
nimi porozmawiac tak bardzo bardzo szczerze? Nie żebys od razu miala rzucić
studia, bo odbiorą to jako coś przeciw sobie, ale, ze np. taka myśl kołacze Ci
sie po głowie, że nie czujesz pwołania na tych studiach, a na innych/ jakich? /
pewnie tak. Albo na zadnych i to tez przecież zadna ujma :-). Moze warto im
powiedzieć i pogadac tak dorośle. Bo tak to uszczęśliwiasz rodziców i
wszystkich gratulujących Ci, a samej nie jest ci z tym dobrze. Takie rozmowy są
z reguły bardzo trudne. Bo niszczy się w pewien sposób czyjeś wyobrażenie o
nas, czyjeś plany i..czyjś świety spokój

[pucek77]

A jaki jest wybór? Przytułek mnie nie kręci, a pieniedzy jako malarz nie
zarobię... Nie jestem nieszczęśliwa - tylko tak bardzo mnie ściska czasem...W pn
miałam frajdę bo nie szłam rano do pracy (wyjazd służbowy po południu) i poszłam
na spacer o nietypowej porze - cudo! Mialam takie cudowne poczucie szczęścia :)
Mnie nie męczy sama praca ale własnie rutyna - bo odżywam gdy jest tak, jak np w
pn ze idę na spacer rano :) A rozmów o jakich mowisz unikam jak ognia - i nie
wiem dlaczego są takie popularne - czyżby inne tematy nie znajdywały chętnych?

[xtrania]

No właśne!! Życie ucieka!!!! Trzeba korzystać póki nie masz żylaków, artretyzmu
i 60 na karku. A lata naprawdę szybko leca. Ani się obajrzysz a tu juz 40. Ale
co nam pozostaje...wspomniany wyżej przytułek? Boze, jakie to wszystko straszne
jest :(

[pucek77]

Ja się staram nie poddawać czarnym myslom tylko to życie przez duże ż łapać -
ale cały czas kombinuję co dalej, co w przyszłości żeby tak nie
utknąć...Najpierw muszę mieć plan tego, co mnie kręci (czyli znaleźć taką pracę
która mnie nie zdołuje ze względu na rutynę itp) i wtedy do dzieła! Myślę że to
nie w pracy tkwi nasz problem a w takim łapczywym patrzeniu na życie - i to by
sie chciało, i to, i tamto a tu każą ci w biurze siedzieć :( Ja się ratuję,
wbrew pozorom, codziennością prozaiczną - np spacerami (ale szybkimi!), rowerem
albo...słonecznikami :) Jak wpadniecie na fajny pomysł to się podzielcie :)

[maretina]

lubie pracowac. lubie rownowage miedzy praca a domem. w pracy odpoczywam od tego
co domowe, w domu odpoczywam od tego co pracowe:)

[pucek77]

Szczęściara :) Mi, jak juz powiedziałam wcześniej, nie przeszkadza sama praca,
ale to że jest codziennie :)

[vivis_cortez]

bardzo lubię swoja prace, ale ja pracuje dla siebie, więc nic dziwnego.

[kalinazkalinowa]

dołączam do klubu leniuchów

[poznanoc]

Mnie takze przeraza cala masa ludzi,ktorzy pracuja,robia cos tylko dlatego,ze im
za to placa!!!Moze w tym nie byloby nic zlego,bo zycie ciezkie,cos do garnka
trzeba wlozyc,itp,itd...Ale tak jak piszesz-gdzie miejsce na to najwazniejsze???
Mam wrazenie,ze ci ludzie robia to wszystko w jakims transie.
A milosc przezywana przez chwile,przed zasnieciem...Toz to prawdziwy koszmar!!!
Na szczescie nie musi byc to moim udzialem.Jednak zdaje sobie sprawe,ze jestem w
komfortowej sytuacji i moge sobie na takie zycie pozwolic...Na razie...
Zawsze moze byc gorzej...
Caluski dla Siostry:):)

[maretina]

masz chyba depresje:)
w pracy moze byc: tworczo, milo, wesolo, czasami nerwowo ( idealow nie ma), prca
stwia przed nmi corz to nowe wyzwania.
dziwi mnie zdanie "ludzie robia cos tylko dltego, ze im placa". skad sie urwlas?
koplbys rowy dla frajdy? tak swiat jest urzadzony i tyle. jedyne co mozemy
zrobic, to strac sie byc dobrym w tym co kochamy, wtedy praca jest przyjemna.

[poznanoc]

maretina,czytaj dokladnie.napisalam"cala masa ludzi..." Zaprzeczysz?Mniejszosc
robi naprawde cos tworczego,z sensem i to co lubi.To wszystko.

[maretina]

poznanoc napisała:

> maretina,czytaj dokladnie.napisalam"cala masa ludzi..." Zaprzeczysz?Mniejszosc
> robi naprawde cos tworczego,z sensem i to co lubi.To wszystko.
wiesz, ja nie jestem milion i nie cierpie za miliony:)

[poznanoc]

Do czego wlasciwie sie czepiasz?Zly dzien mialas czy tak dla sportu?

[maretina]

poznanoc napisała:

> Do czego wlasciwie sie czepiasz?Zly dzien mialas czy tak dla sportu?

w ktorym miejscu sie czepnelam? z nas dwoch zly humor masz Ty, moj dzien byl
udany!:)

[poznanoc]

--

[dynablaster]

Ja Cię rozumiem.
Skończyłem dobre studia, ale z pracy "konwencjonalnej" zrezygnowałem, zanim ją
na dobre rozpocząłem (choć większość ludzi by się dała posiekać za taką
robotę). Ja tam się jednak czułem nie na swoim miejscu, jakby mi życie
przeciekało przez palce, jakby mnie uwięzili, a świat za oknem taki piękny.
Życie mamy tylko jedno, trzeba robić to co się lubi, co nam daje satysfakcję,
no i może troszkę tych...no..noo..aaa taak pieniędzy. Ja jestem człowiekiem
spoza systemu i czuję się z tym dobrze. Każdego dnia odwracam się plecami do
konformizmu, komercji i wygodnictwa. Unikam tych pułapek, bo sam sobie jestem
sterem, okrętem i żaglem.
Szacunek dla ludzi, którzy spędzają całe dnie w swoich pracach - ja wtedy
śmigam na rowerku.
Pozdrawiam wszystkich, którzy się nie boją deszczu
You know who you are

[bharani]

ja właśnie z tego powodu troche pracowalam "na swoim" i to mi sie bardzo
podobało!bo to mnie kręciło, bo widziałąm w tym sens, radość swoja i innych.
Ale bajka sie szybko skończyła. Ale teraz wkraczając do "normalnej" pracy wiem
już na pewno, ze to nie dla mnie. Mój duch nie mieści się w tym... Czas się
wziąć w garść, zapytać siebie czego naprawdę chcę i krok po kroku dążyć do
tego. I taki mam plan. Tylko nie mogę uwierzyć w niby szczęście tych
pracujących non stop, że sie w tym odnajdują i tak częstą pogardę dla tych,
którzy w takim, moim zdaniem otumanieniem pracą nie odnajdują swojego miejsca.

[bharani]

w mojej pracy są trzy dziewczyny w wieku 20-22 lata i siedzą ponad 8 godzin na
tyłkach patrząc w komp. I tego też nie pojmuję. Jestem od nich ponad 10 lat
starsza, ale doskonale pamiętam siebie w wieku 20 lat. I nie wyobrazam sobie
siebie przy takiej pracy! Tak, wiem to kwestia czasów, priorytetów, wreszcie
temperamentu. Ale ja mam teraz wiecej werwy w sobie niż one wszystkie razem
wzięte!

[simply_z]

Dynablaster a czym sie zajmujesz? ,że tak nieskromnie spytam;)

[zapowazna]

Pewnie jest kurierem...hi,hi,hi:)

[dynablaster]

simply_z napisała:

> Dynablaster a czym sie zajmujesz? ,że tak nieskromnie spytam;)

w skrócie to zajmuję się organizowaniem wypraw "bez rujnowania kieszeni",
głównie do północnej Skandynawii i Islandii, a także wypraw i wycieczek dla
maniaków rowerowych w Beskidach, itp. Może nie ma z tego kokosów, ale ja to
uwielbiam robić i zawsze chciałem. Dlatego zrezygnowałem z tzw. "kariery" w
tzw. "zawodzie".

a kurierem nie jestem:) Natomiast przez 10 lat trenowałem kolarstwo i chociaż
teraz zrezygnowałem ze ścigania, to roweru nie zawiesiłem na haku i dalej
staram się być w formie.

Pozrawiam i pamietajcie, że czasami warto zaryzykować przyszłość dla
teraźniejszości:)

[wrozkageena]

A TY dlaczego o tej porze jeszcze nie spisz?
Gdzie Twoje zasady?:):)

[wielo-kropek]

Nie czytalem tu wypowiedzi innych, ale chce powiedziec to, ze wazna sprawa
jest to by wykonywana prace lubic, no, przynajmniej choc troche ja lubic.
Jesli robi sie to tylko i wylacznie z koniecznosci zarobienia pieniedzy na
zycie, to taka praca je wiadomo soba troche zasmuca. Wydaje mi sie, ze wlasnie
autorka powinna znalezc inna prace, a moze zaakceptowac fakt ze chleb
niejest za darmo i niestety wszyscy musimy w zyciu cos robic by zarabiac na
chleb.

[bharani]

Właśnie tego nie mogę zaakceptować!!! Nie, że mi nie dają za darmo, bo z moją
głową raczej OK i nie oczekuję, ze jedzenie spadnie z nieba. Ale, że sam proces
pracy zajmuje tyle czasu, tyle naszej energii.I jak sie wejdzie w ten
kołowrotek pracowo-domowy, to czasami wychodzi sie z niego gdy starość zagląda
w oczy :-( Ach, nie po raz pierwszy jesdnak stwierdzam, ze nie pasuję tu

[bharani]

zasady śpią, a ja tak sobie odpoczywam. Ale spójrz na godzinę o której piszę
teraz...A Ty wrozkogeeno spisz jeszcze pewnie niewinnie;-)

[bharani]

zasady śpią, a ja tak sobie odpoczywam. Ale spójrz na godzinę o której piszę
teraz...A Ty wrozkogeeno spisz jeszcze pewnie niewinnie;-)

[bharani]

sorry, 2 razy mi się to wysłąło..

[wrozkageena]

Dla mnie moze byc i dwa razy:):)
jak Ty to robisz,ze wstajesz tak wczesnie,gdy poszlas spac pozno:(:(
Ze mna to sama wiesz jak jest-znaczy z moim spaniem:):):)
Nie zapomne niegdy jak ochrzanilam kogos w Murowancu,bo mi nie dawal spac:)
A teraz juz do pracy...Rodacy...

[aiwlys25]

nie bardzo cię rozumiem, ja obecnie skończyłam studia, ale przez cały czas
pracowałam w małej firmie prywatnej, zarabiałam kiepsko, praca była często po
godzinach, ku chwale ojczyzny, ale jakoś nie mogę narzekać... obecnie zmieniłam
pracę (tamta splajtowała), pracuję teraz 8 godzin dziennie, zarabiam troszkę
więcej... i co z tego jak współpraca z ludźmi mi się nie układa, z moim
przełożonym także... w piątek wychodząc z pracy cieszę się jak dziecko na
weekend, a w sobotę wieczorem zaczynam się martwić o jenki jeszcze tylko
niedziela i znowu do pracy.... z mężem widuję się a czasami tylko w weekendy bo
ma pracę zmianową, więc bywa że się mijamy... i uwierz mi, że wszystko byłoby
ok, gdyby praca odbywała się w lepszej atmosferze... byłoby dużo dużo łatwiej,
prościej... mogłabym nawet pracować dłużej, byle było w miłej atmosferze... a
tak... a ty piszesze, że wszystko ok... ale życie ucieka, fakt ucieka... ale ja
nie chciałabym nie pracować, bo życie byłoby puste i nie wyobrażam sobie
tego ...

[kowianeczka]

Ja radze sobie znakomicie, bo po latach meki wkorporacjach zmienilam opcje.
Robie to co chce, jak dlugo chce i kiedy chce. Teraz jestem na wlasnym
zwolnieniu lekarskim wiec pracuje, gdy mi sie zachce lub lepiej sie poczuje.

Najwaznijsze to robic w zyciu to co zawsze sie chcialo:)
k.

[echtom]

Rozumiem cię, bo też przeżywam kryzys. W zasadzie lubię swoją pracę, ale teraz
przed rozpoczęciem roku akademickiego jest tu mały ruch i przez większość dnia
się nudzę i myślę o tym, ile bym w tym czasie zrobiła w domu. To, co lubię
najbardziej, mogę niestety wykonywać tylko na umowę o dzieło, nie etat, a muszę
uzbierać jeszcze ładnych parę lat do emerytury. Nie zaryzykuję działalności
gospodarczej, bo coś może nie wyjść, a przy trójce nastoletnich dzieci muszę
mieć stały miesięczny dochód. Pocieszam się, że gdy dzieci "pójdą na swoje",
będę mogła trochę wyluzować.

[grogreg]

Codziennie o 6:00 wychodze do pracy.
Odwalam swoje wkladajac w to maksimum uwagi i koncetracji. Dzieki temu ta czesc
mojego umyslu, ktora odpowiada za kreacje i refleksje jest uspiona i nie
cierpi. O 15:00 wychodze z pracy swiadom odwalenia kupy dobrej nikomu
niepotrzebnej roboty. Droge do domu zajmuje mi higiena emocjanalna i mentalna.
W domciu jestem juz wolny od tego g...

[zapowazna]

A ja napisze tak:plemiona(tak zwane prymitywne),z wysp jakistam przeznaczaja na
prace zaledwie trzy godzny dziennie.
Ciekawe co robia przez reszte czasu???
Ale mysle,ze przecietny czlowiek CYWILIZOWANY pracuje tak duzo,bo nie wiedzialby
CO ZE SOBA ZROBIC...gdyby nie pracowal!!!
A teraz prosze o "opiernicz".Brzydkie slowo?Chyba nie,ale jak kogos urazilam to
przepraszam-naprawde.
No,oczywiscie sa jeszcze wzgledy EKONOMICZNE,znaczy sie rodzine trzeba wyzywic.
Ale wiecie co? Mieszkalam 5 lat na wsi(choc cale zycie wychowalam sie w
miescie!)...i wybieram mieszkanie na wsi.Pracuje sie pewna czesc roku,a przez
mniej wiecej polowe mozna czytac i czytac i czytac...A z glodu sie nie umrze!
W miescie ten luksus nie istnieje!
Ot co!

[bharani]

Własnie o to chodzi! Też myslę, ze dużo ludzi nie miałoby pojęcia co robić z
samym sobą, ze swoim partnerem, dziećmi, rodziną czy przyjaciółmi, gdyby mieli
duuzo więcej czasu. Wiele osób mi teraz zaprzeczy, bo powie ze nieraz
zastanawiali sie jak to byłoby fajnie miec np. 2 mieiące urlopu i sie wszystkim
nacieszyć. Ale to są mrzonki. Tak się tylko mówi. Poza tym świadomosć, ze po
urlopie ma sie gdzie wrócić, i w końcu cos zajmie ten potwornie wolny czas,
jest ulgą.To trochę, jak z oglądaniem telewizji, w której często nic ciekawego
nie, ale niech gra, zeby nie było ciszy..

[salsa.loca]

w sumie to ja tez nie