Finanse w związku

[pije_wino]

hej
Jak rozwiązać problem kasy....
ja zarabiam mniej niz on...
ale nasze wynajmowane lokum opłacamy po połowie, jest z kolei problem z
wydatkami do domu - jedzenie i cała reszta...
chciałabym zeby nie zwracał tak uwagi że to moje a to twoje...tylko że nasze....
kolezanka powiedziała mi dzis że jesli na poczatku związku nie wyjaśni się
tych kwestii...to facet sie "przyzwyczai"...i ja będe ledwo wyrabiała
finansowo..a on przeciec tez da zwoja częśc....tylko że dla niego znacznie
mniej kasy niz dla mnie...

bleeeeeeeeeech

[lulu_01]

Rzeczywiście trudna sprawa, to prawda, że jeżeli teraz nie wyegzekwujesz innego
podziału Waszych finansów, to pózniej będzie to bardzo trudno albo już
niemożliwe. Ze swojego podwórka wiem, że na samym poczatku facetowi trudno
przekazać dużą kontrolę nad wspólnymi finansami, ale z drugiej strony jest to
przecież bardzo wygodne, bo to przecież w wiekszości, my, kobietki zajmujemy
się płatnościami, rachunkami i zazwyczaj robimy to terminowo.
U mnie na poczatku każdy sam dysponował swoimi pięniędzmi ale później kiedy
zamieszkaliśmy juz razem jakos naturalnie ja przejełam całe finanse. Moj facet
nigdy nie robił problemu z pieniędzy może dlatego nie ma teraz nic przeciwko
temu, że to zarządzam domowym budżetem.
Spróbuj porozmawiać ze swoim facetam teraz, tak na spokojnie bo później będzie
ci duzo ciężej.
Hej ;)

[pomidorekk]

a u nas jest tak, że to ja zarabiam więcej.
mieszkamy razem prawie 3 lata i wydatki dzielimy na połowę. tzn on spłaca
kredyt za nasze mieszkanie i utrzymuje samochód, ja płacę wsystkie rachunki i
kupuję jedzienie + każdy ma kase na własne wydatki.
sa też sytuacje takie jak ostatni- potrzeba było zwieżć samochód na przegląd
+naprawę. wyszło 800 zł. wiem, że on nie ma tyle, więc zapłaciłam ja. i nie ma
problemu. w czerwcu się pobieramy i na ślub odkładamy z mojej kasy. Wiem, że
kiedyś to on będzie więcej zarabiał i sytuacja się odwróci.

nie wyobraząm sobie tzw. wspólnej kasy. On jest baaaaaaaaaardzo rozrzutny. nie
mielibyśmy żadnych oszczędności :)

[leni6]

Mysle ze poki nie jestescie malzenstwem (a chyba nie jestescie) to placanie po
polowie jest najrozsadniejsze, niezaleznie od wysokosci dochodow. Jak nie ma byc
"moje" i "twoje" to ustalcie zrzutke na poczatek miesiaca (w domu lub na wspolne
konto) i z tego placie za jedzenie, drobne rzeczy do domu. Ustal tyle ile mozesz
dac (ale musi wystarczyc na miesiac jedzenia :P), naucz go ze nie moze tymi
pieniedzmi szastac, a jak bedzie chcial cos ekstra to powinien zaplacic ze
swoich, bo Ciebie na rozrzutnosc nie stac.

[his_girl]

> Mysle ze poki nie jestescie malzenstwem (a chyba nie jestescie) to placanie po
> polowie jest najrozsadniejsze, niezaleznie od wysokosci dochodow.

Dlaczego najrozsądniejsze? A co w przypadku naprawdę radykalnych różnic
dochodów np. nauczycielka/właściciel firmy? Czy wtedy mieliby żywić się
wyłącznie w Biedronce, żeby było "sprawiedliwie po połowie"?

[bri]

Dopóki nie jesteście małżeństwem niech każdy płaci za swoje. Jeśli będziecie
decydować się na ślub powiedz mu jak byś sobie wyobrażała Wasze finanse w
małżeństwie, posłuchaj co on myśli na ten temat i ustalcie coś.

[his_girl]

> Dopóki nie jesteście małżeństwem niech każdy płaci za swoje.

Acha, czyli gdyby ona była nauczycielką i zarabiała 600 zł, a on głównym
księgowym dużej firmy i zarabiał 8000 zł, to mogliby kupić co najwyżej małego
fiata, żeby mogli go spłacać po równo?

[leni6]

Nie widze powodu by kupowac wspolnie samochod przed slubem. Wszystko jest
kwestia dogadania sie, jezeli on chce ja utrzymywac i ona sie zgadza na to no to
nic nie stoi na przeszkodzie, ale nie uwazam zeby takie rozwiazanie bylo
najlepsze, a tym bardziej takie ustalenie z gory nie jest wlasciwie.
Sa niezaleznymi ludzmi i kazde powinno siebie utrzymywac. Oczywiscie zwiazek cos
zmienia, nie licze sie z facetem co do grosza, moze mnie zabrac do kina czy na
wyjazd jesli ma na to ochote, ale bez przesady zeby placil za moje codziene
jedzenie. Fakt ze w sumie facet powinien sie skladac na jedzenie wiecej bo
wiecej je (moj to zawsze zauwazal i skladalismy sie 3:2) - proponuje autorce
tematu by to swojemu mezczyznie powiedziala.

[his_girl]

Nie rozliczacie się co do grosza, ale składacie się na jedzenie 3:2?
Dla mnie to jest sprzeczne. I dlaczego akurat taka proporcja?

[leni6]

Nie mieszkam z facetem, wiec nie mam takiego problemu jak autorka, kase skladamy
razem tylko na wyjazdach i wtedy na poczatku sie zrzucamy wlasnie w tej
proporcji, bo naszym zdaniem po prostu jest najblizsza rzeczywistosci, do
wspolnego portfela. Co to ma wspolnego z rozliczaniem sie co do grosza ?
Moj facet generlanie ma tendecje do wydawania na mnie zbyt duzej ilosc kasy (ma
jej wiecej niz ja), a ja tego nie chce, zgodzil sie na takie rozliczenie i
dzieki temu nie musze sie sie z nim wyklocac ze za duzo za mnie placi przy
kazdym posilku :P
Napisz gdzie widzisz sprzecznosc.

[his_girl]

Już napisałam: "Nie rozliczamy się do grosza, ale ustaliliśmy proporcję 3:2".
Uważam, że jeżeli ktoś pokusił się na wyliczenie takiej proporcji (ja zjadłam 3
bułki, a Ty 2, ja 200 g makaronu, a Ty 300), to jest to dla mnie rozliczanie
się do grosza.

[leni6]

I moze jeszczy myslisz ze waze makaron ?
Jakie Wwoim zdaniem rozliczanie sie jest odpowiednie ? Twoja metoda kazde bedzie
co do grosza.
Jak sie ma wspolne konto i przelewa sie na nie obie pensje to jest takie samo co
do grosza, tyle ze stosunek jest inny...

[his_girl]

Jak ma się wspólne konto, to korzystają z niego obie osoby i nie zastanawiają
się, kto ile na to konto dał.

[leni6]

To jak nalezy sie rozliczac przed wspolnym zyciem ? Jak po rowno to nie, jak w
inny mstosunku to tez nie, jak sie ustala ze czasem ja czasem Ty to u mnie sie
nie sprawdza, bo moj męzczyzna ciągle chce za mnie placic - wiec jak ?

[his_girl]

Z Twojego drugiego bodajże postu nie wynikało, że razem nie mieszkacie.
Ja cały czas piszę o przypadku, kiedy ludzie ze sobą mieszkają i wtedy takie
rozliczanie się (kupiłam papier za 8.4, daj mi 4.2) uważam za bezsensowe.

[his_girl]

Zresztą te nasze dywagacje tutaj są bez sensu, problem autorki postu jest
poważniejszy, bo dotyczy "liczenia każdej złotówki przez faceta", a to naprawdę
jest bardzo niepokojące.

[his_girl]

A tak w ogóle jeżeli nie mieszkasz z facetem, to dlaczego próbujesz komuś
doradzać w kwestii, o której nie masz pojęcia? (co innego zrzucić się na
wakacje, a co innego dzielić wszystkie wydatki)

[his_girl]

I dlaczego nie widzisz powodu, aby przed ślubem kupować samochód?
Wyobraź sobie sytuację: ludzie skończyli studia, mieszkają razem, pracują, stać
ich na samochód, ślubu nie planują -> dlaczego mieliby nie kupić samochodu??

[bri]

Mogliby kupić samochód gdyby oboje tego chcieli. Jak widać w tym przypadku
facet nie jest zainteresowany połączeniem ich finansów skoro nic takiego nie
zaproponował mimo, że jest świadomy, że więcej zarabia. Masz jakiś sposób, żeby
go do tego zmusić? ;)

[his_girl]

Nie mam. Uważam tylko, że to przykre i źle wróży na przyszłość.
Mój mąż nie ma problemu z tym, że więcej zarabia, nie miał go również wtedy,
kiedy mieszkaliśmy razem nie będąc jeszcze małżeństwem. On więcej zarabia, więc
jest to dla nas oczywiste, że on płaci np. za wyjazdy na wakacje. W końcu to są
tylko pieniądze, a korzystanie z nich daje więcej radości nie składanie na
koncie.

[bri]

> Nie mam. Uważam tylko, że to przykre i źle wróży na przyszłość.

Zgadzam się, że to źle wróży na przyszłość. Ale skąd wiesz ile oni ze sobą są.
Może dopiero miesiąc?

[his_girl]

Mieszkają razem, więc zakładam, że są ze sobą dłużej niż miesiąc, takich
decyzji nikt raczej nie podejmuje po 3 tygodniach znajomości.

[leni6]

> I dlaczego nie widzisz powodu, aby przed ślubem kupować samochód?
> Wyobraź sobie sytuację: ludzie skończyli studia, mieszkają razem, pracują, stać
> ich na samochód, ślubu nie planują -> dlaczego mieliby nie kupić samochodu?

Moze kupic kazde sobie :)

Dla mnie samochod jest bardziej wlasnoscia osobista niz wspolną. Moze sa ludzie
majacy takie godziny i miejsce pracy ze moga razem do niej jezdzic i wracac, ja
tak nie mam i raczej nie bede miala.

[his_girl]

No wiesz nie każdy może sobie pozwolić na dwa samochody.
Ja np. jeżdzę do pracy samochodem, a mąż metrem, bo biuro ma zaraz przy wyjściu
ze stacji.
I nie zgadzam się z Tobą, że lepiej nie mieć w ogóle samochodu niż mieć 1,
szczególnie, jeśli w grę wchodzą np. zakupy, wyjazd poza miasto itd.

[leni6]

Ja nie bede sie klocic, nie mam jeszcze tego problemu.
Napewno w malzenstwie lepiej miec 1 samochod niz zadnego. Ja mam po prostu
praktyczne podejscie do zycia i troche z prawem do czynienia, a dla mnie w
takiej sytuacji wlasnie kwestie prawno-majatkowe pozostaja nie jasne. Jezeli juz
zaczynamy zyc na wspolny rachunek to wolalabym zalagalizowac zwiazek (w
urzedzie, a nie w kościele). W przeciwny wypadku jestesmy wspollokatorami i tak
sie liczymy. Niestety zaufanie zaufaniem, a potem zycie cos zupelnie innego
pokazuje. No ale to moje zdanie, moze kiedys je zmienie ;)

[nadinka_nadinka]

bri napisała:

> Dopóki nie jesteście małżeństwem niech każdy płaci za swoje. Jeśli będziecie
> decydować się na ślub powiedz mu jak byś sobie wyobrażała Wasze finanse w
> małżeństwie, posłuchaj co on myśli na ten temat i ustalcie coś.

tak z ciekawosci, a jezeli ktos planuje zyc w konkubinacie to co wtedy? a jezeli
ludzie przed slubem spisuja intercyze? a jezeli nie maja slubu, mieszkaja razem
i ktos (ten co mniej zarabia) nagle powaznie zachoruje i co wtedy? kto pokrywa
koszty lekarstw, wizyt u lekarza itp.? jezeli po zakupie lekarstw nie zostanie
mu na jedzenie to co, nie dostaje obiadu?

[bri]

Ja nie polecam życia w konkubinacie. Ale jak ktoś chce to proszę bardzo - można
się umówić, co do dowolnych rozliczeń finansowych między sobą. Ja po prostu
opisuję to, co mi się wydaje najsensowniejsze. Nie trzeba mnie słuchać.

[nadinka_nadinka]

bri napisała:

> Ja nie polecam życia w konkubinacie. Ale jak ktoś chce to proszę bardzo - można
>
> się umówić, co do dowolnych rozliczeń finansowych między sobą. Ja po prostu
> opisuję to, co mi się wydaje najsensowniejsze. Nie trzeba mnie słuchać.

zalozmy, ze nie mowimy o konkubinacie jako o formie wspolnego zycia, ale o
mieszkaniu przed slubem: miesiac, pol roku (palnuja slub w przyszlosci) itp. to
co wtedy w wypadku choroby o ktorej pisalam? kto placi za lekarstwa?

[silic]

>kto placi za lekarstwa?

A kto zapłaci za lekarstwa jeśli ona będzie sama ? Pieniądze to śliski problem.

[bri]

Skąd ja mam to wiedzieć? Ja nie polecam mieszkania w konkubinacie, intercyz ani
nawet mieszkania przed ślubem o ile nie została podjęta definitywna decyzja, że
ten ślub będzie.

Ta dziewczyna zamieszkała z tym facetem godząc się na takie warunki jakie
opisała. Nie wiem jak zareaguje jej facet na jej chorobę i konieczność
wykupienia lekarstw. Jeśli jest przyzwoitym człowiekiem chyba nie zostawi jej
bez pomocy ale tu nie ma żadnego powinien/nie powinien. Wybór należy do niego,
tylko i wyłącznie.

[nadinka_nadinka]

zapytalam, poniewaz - twoim zdaniem - przed slubem kazdy placi za siebie, a po
slubie wszystko jest wspolne. niestety, nie wszystko jest czarno-biale i slub
nie zmienia stosunku do pieniedzy. nie ma gwarancji, ze on nagle zacznie
traktowac pieniadze jako "nasze".
ale to tak na marginesie bylo.

[bri]

Ludzie mogą robić co chcą. Ja udzieliłam Autorce wątku najlepszej rady na jaką
mnie stać. Ja bym przed ślubem nie chciała żyć choć częściowo na czyimś
utrzymaniu. Po ślubie też tylko w niektórych sytuacjach i co najważniejsze za
obopólną zgodą.

[his_girl]

Spisz w którymś miesiącu wszystkie wydatki (rachunki, jedzenie itd) i mu to
przedstaw. Powiedz, że Ty kupujesz większość jedzenia, że powinien się do tego
dokładać (może on nie zdaje sobie sprawy, ile to kosztuje? Np. mój mąż ostatnio
mnie zapytał, ile nas miesięcznie kosztuje jedzenia, a jak go poprosiłam, żeby
zgadł, to powiedział 400 zł...). Ustalcie to wszystko bardzo jasno, nie możesz
przecież do niego dokładać.

[nadinka_nadinka]

nie wyobrazam sobie zrzucania sie po polowie na mieszkanie, jedzenie itp.
konsekwencja takiego postepowania powinno byc mierzenie kto ile zuzyl wody, gazu
itp., sprawdzanie czy nikt nie zjadl wiecej, itd az do popadniecia w paranoje.
w moim zwiazku nie ma czegos takiego jak wspolna kasa, chociaz, co do zasady, to
ja nia zarzadzam i decyduje ile, kiedy i na co wydamy. kazdy ma pieniadze na
swoim koncie i placimy raz jedno, raz drugie. wiadomo, ze nie wychodzi po rowno,
ale takie jest zycie.

[his_girl]

Popieram w 100%.

[bri]

Co popierasz?

[his_girl]

Pogląd autorki postu.
Jeśli nie podoba Ci się słowo "popieram", zamień je na "zgadzam się".

[bri]

Nie w tym rzecz. Post był dość obszerny i nie wiedziałam co do której jego
części się odnosisz.

Ja np. nie wyobrażam sobie czegoś takiego. My mamy jedno konto i pieniądze są
wspólne, nie ważne kto ile zarabia - to się przecież w życiu zmienia.

[his_girl]

Chodziło głównie o to nie-rozliczanie się na każdym kroku.
My też mamy wspólne konto i tak jest po prostu wygodniej.

[serendepity]

Moj luby zarabial 1.5 raza tego co ja.
Ustalilismy na poczatku, ze polaczymy nasze finanse i bedziemy zarzadzac nimi
wspolnie.

Luby ustawil co miesiac przelew staly na konto oszczednosciowe, a reszte
pieniedzy przeznaczalismy na wspolne wydatki. Ja splacalam jeszcze koniec
kredytu mieszkaniowego przez rok, ale z drugiej strony on mieszkal ze mna w tym
mieszkaniu. Jakos nie wyobrazam sobie, zebysmy mieli sie rozliczac i zastanawiac
kto za co zaplacil.

W nastepnym roku kupilismy wspolnie samochod, chociaz byl tylko na mniej w
umowie, ale splacalismy go razem.

[purecharm]

Zastanow sie czy chcesz to ciagnac, bo wbrew pozorom stosunek do pieniedzy wiele mowi o czlowieku i o tym, jak traktuje Ciebie.

[rasgeea]

a była powazna rozmowa o tym? rozmawialiście?? Może trzeba usiąść, porozmawiać
i wspólnie wyjść z impasu...

[izabellaz1]

pije_wino napisała:

> hej
> Jak rozwiązać problem kasy....
> ja zarabiam mniej niz on...
> ale nasze wynajmowane lokum opłacamy po połowie, jest z kolei problem z
> wydatkami do domu - jedzenie i cała reszta...
> chciałabym zeby nie zwracał tak uwagi że to moje a to twoje...tylko że nasze...
> .
> kolezanka powiedziała mi dzis że jesli na poczatku związku nie wyjaśni się
> tych kwestii...to facet sie "przyzwyczai"...i ja będe ledwo wyrabiała
> finansowo..a on przeciec tez da zwoja częśc....tylko że dla niego znacznie
> mniej kasy niz dla mnie...
>
> bleeeeeeeeeech

Matko to coś takiego jest możliwe? Skoro żyjecie razem to jak On może liczyć
każdą złotówkę??? Nie do pomyślenia dla mnie. Jeśli tak jest teraz to albo
wyjaśnij to od razu albo rozstańcie się. Na dłuższą metę takie postępowanie
będzie przyczyną nieporozumień itp. A jak zajdziesz w ciążę na przykład i nie
będziesz zarabiać przez jakiś czas to co Ci powie?

[rasgeea]

zgadzam się, trochę to dziecinne jest. Koniecznie z nim o tym pogadaj! co to za
wspólne życie, kiedy jest wszystko oddzielane na moje/twoje??! Po to się jest
razem że wszystko jest wspólne, wszystko NASZE:)

[pije_wino]

Każdej złotówki nie liczy, nie wyolbrzymiajmy....ale powiedzmy że tak "miło,
niby nić" sugeruje...nie chcę żeby to zosatło źle zrozumiane....
No myslałam o czyms takim...że np. bede zmieniac pracę...a jest to możliwe i z
2 miesiące byłabym na zerze....
hmmm
jesteśmy młodzi...ja pozyczam jeszcze kase od rodziców na czesne(ok.
40%finansują oni)...
pewnie utrzymywał by mnie przez ten czas...ale szczerze dziwnie bym się
czuła...jak ...pasożyt...
oj
źle

[silic]

To ja trochę inaczej napiszę. Czy twoje pieniądze pozwalają ci na płacenie
twojej częśći za mieszkanie i sfinansowanie twoich miesięcznych wydatków ? Mam
wrażenie że nie. Ja w takiej sytuacji nigdy nie chciałbym żeby ktoś za mnie
płacił. Lepiej ograniczyć swoje wydatki niż oczekiwać płacenia przez drugą
stronę. Nie ma sensu dzielić wszystkiego ( 2 proszki do prania, 2 rolki papieru
itd. ) ale nie może być tak , że wydajesz nie swoje pieniądze. Rozgranicz twoje
wydatki, jego wydatki i wasze wspólne wydatki. Chyba że jesteście małżeństwem to
problemu nie widzę.

[izabellaz1]

Masz rację silic ale czy uważasz, że podejście do spraw finansowych partnera
autorki wątku zmieniłoby sie z dnia na dzieć w przypadku zawarcia związku
małżeńskiego? Wydaje mi się, że nie. Nie usłyszałam nigdy od męża, że coś jest
JEGO albo ZA JEGO pieniądze ani jeszcze jako dziewczyna ani jako narzeczona ani
żona.

[bri]

Jednak małżeństwo wymaga pewnych deklaracji i są przy tym okazje do rozmów na
temat kształtu związku.

[izabellaz1]

bri napisała:

> Jednak małżeństwo wymaga pewnych deklaracji i są przy tym okazje do rozmów na
> temat kształtu związku.

Ale bri no nie sądzisz, że takie zaznaczanie, że coś jest za MOJE albo za TWOJE
to przesada? A co jak kobieta zachodzi w ciążę i przez jakiś czas nie zarabia?

[bri]

Hm... Wiele kobiet to zaznacza. Jak wychodziłam za mąż masę koleżanek było
oburzone, że decyduję się na wspólne konto z mężem i że mieszkanie, które
kupiłam przed ślubem będzie wspólne.

Moim zdaniem małżeństwo powinno stanowić wspólnotę także finansową i nie
związałabym się raczej z facetem, który myśli inaczej. Ale ludzie różnie mają.
Niektórzy traktują wspólne mieszkanie niezbyt poważanie, może ten chłopak nie
jest przekonany co przyszłości związku, może jakaś dziewczyna go wykorzystała
finansowo i teraz się asekuruje. Ma do tego prawo. Autorka wątku może się na to
zgodzić lub nie. Nie zaszkodzi porozmawiać, jeśli ta sytuacja jej nie leży ale
szczerze powiedziawszy to ja bym się takiej rozmowy nie chciała jeśli druga
strona nie wyszła sama z taką propozycją.

[izabellaz1]

No masz rację z tym wspólnym mieszkaniem. Ja patrzę ze swojego punktu widzenia:)
Dla mnie mieszkanie z kimś oznacza coś bardzo poważnego. Sama zresztą
zamieszkałam razem z mężem od dnia ślubu więc dla mnie takie pomieszkiwanie
swobodne raz z jednym partnerem raz z drugim nie wchodzi w grę:)

[silic]

Izabellaz1 - jak kobieta zachodzi w ciążę to jest w końcu ICH ciąża więc to jest
ICH wydatek.
Natomiast jeśli żona kupuje sobie buty za 600zł to są JEJ buty i wszytsko jest
ok jeśli ten wydatek jest finansowany z jej zarobków i nie pogarsza systuacji
małżeństwa.

[his_girl]

A jeśli oni kupują fotel, na którym tylko on siedzi 80% czasu, a ona 20%, to w
jakiej proporcji należy pokryć koszt zakupu fotela?

[silic]

Nie sprowadzaj tego do absurdu bo nie o to chodzi. Jeśli fotel jest dla nich
obojga to płacą razem. Mąż w butach żony chodzić nie będzie. Zapewne do
chodzenia wystarczą jej buty za 200zł - te za 600 to już kaprys i jeśli ją na to
stać to ok.

[his_girl]

A jeśli on zgadza się za ten kaprys zapłacić to nie jest ok?

[silic]

Jeśli się zgadza to pewnie że jest ok.
Ja natomiast nie chciałbym by ktokolwiek płacił za moje kaprysy.

[his_girl]

A ja jestem rozpieszczona księżniczka i lubię, kiedy ktoś płaci za moje. ;-)

[izabellaz1]

his_girl napisała:

> A jeśli oni kupują fotel, na którym tylko on siedzi 80% czasu, a ona 20%, to w
> jakiej proporcji należy pokryć koszt zakupu fotela?

Ona może siedzieć tylko na bocznym oparciu a potem je odkręcą przy ewentualnym
rozstaniu i on będzie miał fotel bez jednego boku a ona brakujący bok;) I po
kłopocie...

[izabellaz1]

silic napisał:

> Izabellaz1 - jak kobieta zachodzi w ciążę to jest w końcu ICH ciąża więc to jes
> t
> ICH wydatek.

Nawet nie wiesz ilu mężczyzn wypomina kobiecie, że Ona tylko siedzi w domu i
"nic nie robi" a On zarabia to ma najwięcej do powiedzenia.


> Natomiast jeśli żona kupuje sobie buty za 600zł to są JEJ buty i wszytsko jest
> ok jeśli ten wydatek jest finansowany z jej zarobków i nie pogarsza systuacji
> małżeństwa.

Poproszę o buty za 600 zł:) Narazie ani mnie ani męża nie stać na buty za 600
zeta więc nie pogorszymy swojej sytuacji:D

[silic]

Myślę , że zmieniłoby się.
Tak na dobrą sprawę to ja nie wiem na czym konkretnie polega problem autorki.
Czy on kupuje np. jedzenie tylko dla siebie i jej nie wolno tego jeść czy może
ona oczekuje że on będzie płacił za coś na co ona nie może sobie pozwolić. To
tylko 2 sytuacje a jeszcze wiele jest możliwych.
Tak naprawdę chodzi o dogadanie się (szczere) i wzajemny szacunek.

[purecharm]

Wlasnie, wzajmeny szacunek i przede wszystkim MILOSC. Facet, ktory dzieli wszystko na pol, wiedzac, ze po oplatach dziewczyna zostanie bez grosza nie moze jej kochac.

[silic]

Miłość ? A co ma miłość do tego ?
Nie wiesz jak wyglada sytuacja a już wydajesz wyrok - za szybko.
Jeśli dziewczyna po opłatach zostaje bez grosza to znaczy że nie stać jej na
życie samodzielne i wtedy albo zaczyna zarabiać wiecej albo prosi o pomoc.

[purecharm]

Jeśli dziewczyna po opłatach zostaje bez grosza to znaczy że nie stać jej na
> życie samodzielne i wtedy albo zaczyna zarabiać wiecej albo prosi o pomoc.

Dobre:))

Czyli pensja jest wyznacznikiem wartosci partnera w zwiazku? Jezeli ktos szczerze kocha, to o pieniadzach w ogole nie mysli.

[silic]

> Czyli pensja jest wyznacznikiem wartosci partnera w zwiazku?

A gdzie ja to napisałem ??!
Czy to że żyje w związku zwalnia ją z pracy na rzecz tego związku ? Skoro sama
nie mogłaby się utrzymać to miałaby liczyć na to że ktoś jej da ?...

Jeśli ktoś o pieniądzach nie myśli to niech żyje powietrzem a nie narzeka.

[purecharm]

A kto powiedzial, ze sama by sie nie utrzymala? Wynajelaby pokoj i dalaby rade. Teraz jest w zwiazku i jezeli razem maja powiedzmy 5000zl, to dlaczego nie maja zyc na wyzszym poziomie?

[bri]

Bo on sobie tego najwyraźniej nie życzy.

[purecharm]

No wlasnie. Dlatego zastanowilabym sie na Jej miejscu nad tym zwiazkiem.

[silic]

Skoro zamieszkała w miejscu na opłacenie którego jej nie stać to chyba wiedziała
o tym wcześniej. Skoro nie potrafi porozmawiać o tym ze swoim mężczyzną i
ustalić jak to ma wyglądać to pretensje niech kieruje do siebie.

[nerri]

Ciesze się,że nie mam tego problemu...My planując zamieszkać wspólnie
ustaliliśmy,że kasa jest wspólna bo w końcu chcemy żyć razem i kiedyś się
pobrać.Mamy wspólne konto i jest ok...jakoś żadne z Nas nie ma powodów do
narzekań.

A tak naprawdę - może warto porozmawiać?Bo rozmowa to - wydaje mi się,podstawa
związku:D

[pije_wino]

łoł...
ale sie rozpisałyście....
Więc tak...
Każdy kupuje to co potrzebne "nam".... tylko kwestia że jedna osoba więcej(duzo
więcej) a druga mniej...
ja co prawda tego tak nie widzę, mój przelicznik, mmówi mi że jest w miare po
równo...
Dla niego nie jest to jeszcze moment(fecceci inaczej to odbierają) wszystkiego
wspólnego...
na pewno wspólne konto w najblizszym czasie nie wchodzi w grę(a to uwzgledniam
tez jak jedna z piszących, w momencie gdy bedziemy zakładać rodzine-przez co
rozumieme wspólne mieszkania-bo teraz pokój wynajmujemy-dzieci, itp.).

Oj na pewno z nim prozmawiam, bo tak z zasadzie to nie mówi konkretnie tylko
insynułuje...

summa sumarum jeden problem - jadło - uwielbiamy jeść....i ciagle cos kupujemy...
więc 2 tyg. ja zakupy, 2 tyg. on... to wydaje mi sie fair....
Ale dalej kwestia...jego większych wymysłów...ja sie ograniczam w niektórych
pomysłach zywieniowych, jesli wiem że cos jest dla mnie za drogie.

[popka5]

Twoja kumpela ma racje, takiez rzeczy trzeba ustalic na poczatku. My decydujac
sie na wspolne mieszkanie ustalilismy, ze kasa jest wspolna. Robimy oplaty a
reszta jest nasza. Niezaleznie od tego kto ile zarabia. Byl okres gdzie moje
kochanie niepracowalo i nie bylo zadnych krepujacych sytuacji. Zacisnelismy
pasa i juz. Znam kilka pra, w ktorych panuje zasada moje-twoje. Ja jednak bym
tak niepotrafila.