jak przestać się bać?

[gosia_kka]

Potrzebuję rady. Postanowiliśmy z moim eks wrócić do siebie, dać sobie
jeszcze jedną szansę. Obiecaliśmy sobie, że oboje będziemy się starać i
wyciągniemy wnioski z przeszłości.
Jest jeden problem. Byliśmy razem przez 4 lata. Nigdy nie uprawialiśmy seksu,
bo ja bardzo się tego bałam. Boję się nadal, a chciałabym przestać się bać,
bo wiem że on jest bardzo nieszczęśliwy z tego powodu. Skoro mamy teraz
zrobić wszystko, żeby tym razem nam się udało i skoro mamy nie być
egoistami... Co robić?

[trypel]

z ciekawości... po ile macie lat?

[gosia_kka]

Pewnie Cię zaskoczę. Ja mam 23 (prawie 24), a On jest sporo starszy ode mnie.

[konrado80]

juz nie mow ze tak tylko z ciekawosci zapytales o wiek :P

[trypel]

jasne że nie

są rzeczy na ziemi i w niebie o których nie śniło się psychologom :)

[genovefa]

boisz sie seksu?
ale czego?

bólu?
ciazy?

nie rozumiem.

[gosia_kka]

Trochę na pewno przez złe doświadczenia z tym związane, a trochę dlatego że
nigdy tego nie robiłam.

[polla4]

A wiesz, że boimy się tego, czego nie znamy? Jak oswoisz sytuację, to strach
zniknie i będziesz chciała jeszcze i jeszcze :)

[83kimi]

Jeżeli ktoś Cię kiedyś skrzywdził - poszukaj pomocy u psychologa, seksuologa...
I pamiętaj, że przecież nie musicie od razu iść na całość, daj sobie czas na
oswojenie się ze wszystkim... seks nie jest straszny! Ale nic na siłę,
spokojnie, najpierw się poprzytulajcie, pocałujcie, potem odpowiednio się
zabezpiecz i będzie dobrze.

[gosia_kka]

Tak robiliśmy, ale facet po 4 latach związku ma prawo oczekiwac czegoś więcej.
Chodziłam przez rok do psychologa, ale o seksie za bardzo nie rozmawiałam. Może
powinnam, ale to strasznie trudne.

[trypel]

dlaczego trudne jest rozmawianie o sexie?

[gosia_kka]

Rozmawianie o seksie nie jest trudne, ale rozmawianie o problemach związanych z
seksem już tak. Zresztą nikt nie lubi wracać do złych wspomnień.

[83kimi]

Widzisz, musisz się przełamać, bo z tego co piszesz wynika, że sama nie jesteś
sobie w stanie poradzić z problemem. A intymność z związku jest ważna. W każdym
razie pamiętaj, że fakt, iż nie kochasz się z nim - nie świadczy wcale o tym,
że jesteś egoistką!!!

[gosia_kka]

Mam wrażenie, że jeśli nie zrobię tego tak trochę wbrew sobie to będę czekała w
nieskończoność, aż poczuję się gotowa. Z drugiej strony robienie czegoś wbrew
sobie w moim przypadku (złe doświadczenia związane z seksem)jest bardzo
ryzykowne.

[83kimi]

W takim razie wybierz się do specjalisty. Bo robienie czegoś wbrew sobie nie ma
sensu. A rozmawiałaś o tym ze swoim chłopakiem? On wie dlaczego się boisz?

[gosia_kka]

Tak, On wie

[83kimi]

Przyszedł mi jeszcze jeden pomysł - może razem wybierzcie się do seksuologa i
porozmawiajcie, może z nim będzie Ci łatwiej się przełamać?

[gosia_kka]

Strasznie chciałabym uniknąć wizyty u lekarza. Może jestem naiwna myśląc,
że "to" samo przejdzie. Pewnie nie przejdzie. Kiedy nie byliśmy razem zupełnie
o tym wszystkim zapomniałam. A wczoraj, kiedy o tym rozmawialiśmy znów zaczęłam
się bać. Na dodatek On uważa, że powinnam to z nim zrobić dla własnego dobra i
zdrowia psychicznego.

[83kimi]

On nie ma racji. Nic nie powinnaś. I przypadkiem do niczego się nie zmuszaj,
może rzeczywiście "metoda małymi kroczkami" będzie dla Ciebie dobra... a jeżeli
nie - lekarz to żaden wstyd. Chyba na forum niewiele Ci pomożemy, podejrzewam,
że raczej nie ma tu osób, które znalazły się w takiej sytuacji jak Ty...

[anulex]

Wydaje mi się, że pomoże Ci metoda małych kroczków. Nie ma po co skakać od razu
na głęboką wodę, macie czas. Zacznijcie od zintensyfikowania kontaktów
fizycznych w ogóle, z czasem pozwalajcie sobie na coraz więcej coraz śmielszych
pieszczot, uprawiajcie petting. Pogódź się z przeszłością, pozwól jej odejść.
Spróbuj zmienić swoje nastawienie do seksu - zacząć myśleć o nim jak o czymś
fajnym, dającym spełnienie, przyjemność. Nie wiem, czy nie będzie to dla Ciebie
zbyt śmiała propozycja, ale może spróbuj oglądać delikatne filmy erotyczne?
Porozmawiaj z chłopakiem o tym, do czego i w jaki sposób dążysz. On będzie
musiał Cię wspierać, wykazać się olbrzymią delikatnością. Zarówno na początku
jak i w trakcie "oswajania" staraj się otwarcie rozmawiać z nim o swoich
odczuciach.

Zadbajcie o atmosferę w czasie Waszego pierwszego razu. Kąpiel, romantyczna
kolacja, wino (nie za dużo!), świece, kadzidełka, ładna pościel, elegancja.
Pomyśl, jak może być pięknie :) Myślę, że skoro czekał 4 lata, musi bardzo Cię
kochać.

---
Tabula Rasa - forum dla ludzi kochających dyskusje.
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=45427

[frying.pan]

Też jestem w zwiazku o podobnym stażu i uważam że 4 lata to naprawdę szmat
czasu na wszelkie podchody, próby, poznawanie się i docieranie. Jeśli przez ten
cały czas nie odważylaś się rozpocząć współżycia (w szerokim znaczeniu tego
słowa), to nie wiem jak małymi kroczkami musieliście postępować. Jeśli taki
stan rzeczy nie jest spowodowany wyznawanymi zasadami, czy religią, a z tego co
mówisz-nie jest, bo powoduje Tobą strach i złe wspomnienia - to wysoce wskazane
jest wybrać sie do seksuologa. Ale najpierw zrób rozpoznanie, kto jest dobry w
tym fachu w Twoim mieście, żeby nie trafić na jakiegoś pacana, który jeszcze
pogorszy sprawę. Na Twoim miejscu, nawet gdybym nie była jeszcze gotowa na
współżycie i nie planowała nic w najbliższym czasie, to i tak wybrałabym sie do
specjalisty, żeby pozbyć się strachu i spojrzeć na sprawy seksu inaczej.

[poopka]

Ale czego tu sie bac jestescie ze soba dosyc długo. Rozumiem gdybys miala to
zrobic z kims kogo nie znasz dobrze ale 4 lata to chyba juz jakis czas jest.
Poza tym jesli bedziesz wychodzic z załozenia ze sie boisz bo nigdy tego nie
robiłas to nigdy sie do tego nie przekonasz. Tu sie nie ma czego bac , tez nie
rozumiem twojego podejscia

[83kimi]

Autorka napisała, że ma zle wspomnienia... Czasami 1 wydarzenie potrafi zaważyć
na całym życiu. :-(

[jxxxx]

cześć gosia_kka ;)

W pełni rozumiem Twoje obawy!sama miałam nieprzyjemne przeżycia więc wiem jakie
to może być trudne dla Ciebie żeby się przełamać. Jeśli chodzi o psychologów...
hmm... byłam i jakoś mnie to nie pomogło. Chciałabym Ci powiedzieć że czas leczy
rany i że z czasem zapomnisz i zaczniesz żyć na nowo... Mam nadzieje że w Twoim
przypadku tak będzie.
Ludziom (którzy mieli szczeście w życiu i których nie dotknęło takie
nieszczeście) łatwo mówić co powinnaś zrobić a czego nie ... (nie twierdze że ja
mogę ... ze względu na przeżycia.. wrecz odwrotnie-jestem ostatnią osobą która
powinna to zrobić). Sama nie radzę sobie z własnym życiem co dopiero komuś
podsówać rady. Chciałam tylko powiedzieć że nie jesteś sama.
Życzę Ci powodzenia i dużo odwagi!!!!
Mam nadzieje że kiedyś ją zdobędziemy ;)
Pozdrawiam serdecznie.

[gosia_kka]

Dzięki wszystkim za rady. Mam nadzieję, że kiedyś zapanuję nad tym wszystkim, a
może właśnie odwrotnie - dam się ponieść emocjom;)

[83kimi]

3maj się ciepło, na pewno z czasem się przełamiesz i będzie super!!!
Powodzenia!!!