Chlopak w Polsce ja za granica

[zasmucona11]

Perspektywa 2 miesiecy rozlaki przytlacza mnie ostatnio. Prosze o pomoc, jak
wy sobie z tym radzicie? 2 miesiace to bardzo bardzo dlugo dla mnie, ostatnio
rowniez widzielismy sie po 2 misiacach i bylo cudownie choc musielismy na
nowo dotrzec do siebie. Jednak GG, skypa i smski nie wystarcza do pelnego
zwiazku, ale to logiczne. Teraz zostalo nam 2 miesica pozniej wspolne
wakacje. Nastepnei rozlaki 2 lub 3 tygodniowe rozlaki gdyz studiujemy i
pracujemy w innych maistach. Jeszcze tak przez 3 lata, ale nie to jest
najgorsze, te 2 miesiace, nie potrafie bez niego zyc. Jest mi ciezko i nie
wiem jak sobie z tym poradzic. Oddalic sie? Nie rozmawiac tak czesto? Czas
plynie mi dosc szybko ale jednak chwile zatrzymuja sie w miejscu kiedy mysle
o moj najdrozszym. To jest okropone uczucie, pomocy

[wiarusik]

Chyba nie pracujesz jako...no wiesz...;)

[kitek_maly]

oddalenie sie od niego to najgorsze co mozesz zrobic.
wlasnie przeciwnie - powinniscie miec ze soba jak najwiecej kontaktu.

[turzyca]

Jeszcze 3 lata do konca studiow. To moze po licencjacie sie przeniesc i
dokonczyc studia w jednym miescie?
Bo szczerze mowiac mniej mi przeszkadza zwiazek na odleglosc ponad 1000 km ze
swiadomoscia, ze juz za pol roku zamieszkamy razem, niz zwiazek z niezbyt wielka
odlegloscia, ale bez realnej perspektywy wspolnego mieszkania. Scisle wyznaczony
cel daje nadzieje, ulatwia zycie, podtrzymuje na duchu w chwili zwatpienia.
Dla mnie te trzy lata dojezdzania bylyby bardziej zabojcze niz 2 miesiace
porzadnego rozstania.


A to co mozecie zrobic to kultywowac rytualy. Robic cos, co robicie, jak
jestescie razem. Ogladacie razem programy i komentujecie sarkastycznie - to
komentujcie dalej, tyle ze przez Skype'a. Czytacie sobie co smaczniejsze kaski z
gazet na glos - tak samo.
Nie zmuszajcie sie jednak do kontaktu. Lepsze 15 minut prawdziwej, pelnej uczuc
rozmowy niz 150 minut wymuszonej "bo trzeba pogadac". Jak ktoras rozmowa Wam
przepadnie to tez nie robcie z tego wielkiej sprawy - zdarza sie, ze ludzie
mijaja sie mieszkajac razem - wazne, zeby to nie bylo zawsze.

[po.rzeczka]

A długo byliście razem nie na odległość,przed wyjazdem? Mój chłopak studiuje za
granicą i tez się widujemy co 2 miesiące.Ale teraz ja kończę studia i mam do
niego dojechac.3 lata to bardzo odległa perspektywa.

[83kimi]

Ja chcę we wrześniu wyjechać do pracy, myślę o rocznym wyjeździe. Mój chłopak
zostanie w Polsce, bo nie chce nigdzie wyjeżdżać, myślicie, że spotykając się
raz na jakiś czas i utrzymując kontakt mailowy/telefoniczny da się przeżyć taki
kawał czasu?

Bardzo dobry pomysl.

[grogreg]

Dwa miesiace to idealne okres, aby sobie pewne rzeczy w glowie poukladac.
Wyjdzie wam to tylko na plus.

[kenya24]

jak sie chce to sie da
i co ma przetrwac - przetrwa

[kuizka]

Ja jestem w identycznej sytuacjii.Mieszkam i pracuje za granica,a moj chlopak
zostal w Polsce.Widujemy sie do 3 miesiace.Przewaznie to ja do Polski
przyjezdzam,a moj chlopak w sumie byl u mnie tylko raz.Kazdego dnia wysylamy do
siebie kilka sms-kow,2 razy w ciagu dnia rozmawiamy ze soba przez telefon(raz
ja dzwonie do niego,a raz on do mnie),a wieczorem''wisimy''na Skypie badz
GG.Tak jest juz od roku i coraz bardziej nas to cementuje i sprawia,ze nie
mozemy bez siebie zyc,pomimo tego,ze tak daleko jestesmy od siebie.Mamy wspolne
plany na zycie i taka perspektywa sprawia,ze oboje wyczekujemy mojego powrotu
do Polski z wielka radoscia.

[zasmucona11]

hmmm niektore wypowiedzi nie sa zby pocieszajace, jednakze my sie bardzo
kochamy. Oby tylko przetrwac te 2 iesiace a pozniej 3 miesiace wakacji i to
razem, dzien w dzien. Sily powroccie do mnie!

[kuizka]

Ja na poczatku jak wyjechalam tez myslalam,ze sobie nie poradze z tesknota i
odlegloscia,ale fakt,ze obojemy rowniez baaardzo mocno siebie kochamy oraz
to,ze on na mnie tam czeka sprawial,ze znosilam te rozlake w miare
dobrze.Pozniej sie juz przyzwyczailam.Recepty jednoznacznej nie ma na to,jak
przetrwac ten czas.Kazda osoba w inny sposob to przezywa.W Twoi przypadku jest
o tyle dobrze,ze po 2 miesiacach spedzonych za granica pojedziesz do Polski az
na 3 miesiace i wtedy non stop bedziecie razem.To jest naprawde pocieszajace i
warte poczekania 2 miesiecy.Po tych 3 miesiacach w PL wracasz ponownie za
granice????Ja po roku spedzonym poza granicami Polski kazdego dnia mam ochote
juz wracac.Ciezko jest mi szczegolnie kiedy wracam z Polski,ale jakos udaje mi
sie powrocic do wgzlednie normalnego spokoju.Wiem,ze jak juz wroce na dobre do
Polski,to on bedzie na mnie czekal i wtedy jakies malutkie gniazdko sobie
uwijemy i to mnie trzyma''przy zyciu''i pozwala przertwac tyle kilometrow.Mam
nadzieje,ze choc troche pomoglam.Jak cos to pisz na e-maila gazety:)Pozdrawiam

[zasmucona11]

Nie, jak juz wroce po tych 2 miesiacach to zostaje w POlsce. Pozniej bedziemy
wyjezdzam juz razem:) Teraz mam juz lepszy humor i nastawienie, ten okropny
czas minal choc pewnie powroci w wekend ale ppostaram sie go odrzucic jak
najdalej. Zalezy mi na nim niesamowicie bo jest wspanialym czlowiekiem.
Jak juz wroce do Polski to 3 miesiace razem, a poznie no coz studia jeszcze 2
lata sie troszke pomeczymy (spotkania co 2 czy 3 tygodnie) bo na 5 roku juz
mamy malo zajec. Pozniej to tylko my i nasza milosc. Obym tylko dotrwala do
tych wakacji, oby nie nachodzily mnie znowu tak straszne mysli. Wspierajcie
mnie prosze i opowiadajcie dalsze historie

[besterfc]

Miałem podobną sytuacje jak Ty, znaliśmy się długo ona wyjechala na studia
[tylko semestr] przyjechala na swieta po 2 miesiacach nie moglem sie doczekac,
przyjechala żeby powiedzieć mi że to już koniec... bo wybrała innego, poznala go
na tydzien przed wylotem do PL... wszytko runeło, świat się zawalił, miałem
plany tak jak Ty, najgorsze jest to że ją kocham nadal... ale być z nią nie
chce... teraz mi pozostaje walczyć ze swoimi uczuciami.

Dużo wiary w siebie życzę a na pewno sie uda.
Pozdrawiam

[zasmucona11]

alez ja go kocham

[melan2]

Zasmucona solidaryzuję się z Tobą, ale przed nami jest 4 miesiące rozłąki
(Polska,zagranica), później będziemy widzieć się trochę częsciej przez 2
miesiące i... rok rozłąki. Mam takiego doła że nie wiem... poza tym
straaaaaasznie sie kłócimy, bo on się na maxa zajął swoją pracą...