Chorobliwy paniczny irracjonalny strach

[mary_an]

Nikt mnie nie rozumie :( Moze na forum ktos mi pomoze, bo dookola to
nikt mnie nie rozumie. Panicznie boje sie pobierania krwi a
prawdopodobnie bede musiala to zrobic. Tzn. nie musze, ale powinnam
i nalezalo by. Najlepiej jutro.

Na pewno rady typu "nic sie nie boj", "przelam sie i idz", "nie lam
sie, jestes przeciez dorosla", "jestes tchorzem" mi nie pomoga, boje
sie panicznie i tyle. Nie mam czasu na regularne wizyty u psychiatry
i walczenie ze strachem. Raz poszlam i zemdlalam na wejsciu do
przychodni, oni glupi zamiast mi wtedy pobrac ta krew to mnie
ocucili i czym predzej ucieklam. Oprocz tego miewam koszmary, sni mi
sie krew i igly, budze sie z krzykiem. Wiele razy pobieralam krew z
palca, bardzo nawet to lubie (bo mysle, ze ominelo mnie najwieksze
zlo), ale tym razem sie niestety nie da. Wolalabym skoczyc na bungee
albo zostac zamknieta w pokoju pelnym wezy i szczurow.

Dlatego potrzebuje bardzo konkretnej porady - jak sie znieczulic??
Pytam na forum kobieta, bo moze macie dzieci, ktore maja podobne
problemy? "Dorosli takich nie maja" powiedzial mi ktos ostatnio".
Potrzebuje czegos zeby: primo - wejsc do przychodni i nie zemdlec,
secundo - dotrwac do mojej kolejki i nie uciec, tertio - potrzebny
srodek, zebym nic nie czula. Pytalam, czy moge sobie wypic 3
kielonki wodki, ale niestety nie moge :( Na sama mysl sie trzese i
nie moge oddychac. Jakies inne opcje?? Slyszalam o masciach
znieczulajacych dla dzieci?? Moge sobie wczesniej wziac jakis silny
lek uspokajajacy i do tego wysmarowac sie mascia znieczulajaca??

[kamyk-zielony]

A ile tej krwi mieliby Ci pobrać? Tylko do badania, czy oddajesz komuś?

[mary_an]

Do badania. W ogole malo nie zemdlalam, jak mi to lekarka
powiedziala i od razu zadzwonila do mojej mamy (bo to jej znajoma),
bo chociaz usilowalam nie dac nic po sobie poznac od razu wiedziala
o co chodzi. I teraz mnie rodzice i wszyscy dookola drecza, a ja
umieram ze strachu.

Prosze nie mowic, ze do badania to malo, wlasnie dzwonilam do mojego
faceta i mialam przez 45 min wyklad, ze on ostatnio w krotkim czasie
1,5 litra krwi oddal i ze mam sie nie mazac, nie marudzic, wziac w
garsc itp. Mi to nie pomaga. Ja potrzebuje skutecznego znieczulenia.
Dodam, ze ostatnio mialam usuwane znamiona, lezalam na stole
chirurgicznym, krew sie lala na prawo i lewo, kroili mnie na zywca
(tzn znieczulenie miejscowe) i nawet mi sie podobalo. Rozmawialam
sobei z chirurgiem o szczegolach zabiegu. Wole zeby mnie pokroili na
kawalki niz pobierali krew - to jest jakis chory strach silniejszy
ode mnie.

Tak samo jak histeryzuje i panikuje jak widze mysz albo weza, moze
to byc malusienka bogu ducha winna myszka i maly niegrozny
zaskroniec a ja umieram ze strachu na jej widok i z dzikim wrzaskiem
uciekam najdalej jak sie da. A potem mam przez tydzien koszmary. Nic
na to nie poradze.

[kamyk-zielony]

Do badania to tylko chwilka - ja honorowy dawca Ci to mówię:) Usiądziesz na
fotelu - trzsk prask i po wszystkim. Nie ma się co wstydzić, wiele osób odczuwa
niewytłumaczalny lęk przed igłą, miałam kolegę w liceum (blisko 2m chłopisko),
który mdlał na szczepieniach. Poproś mamę, albo chłopaka, żeby z Tobą poszli. To
naprawdę nie boli, więc znieczulenie nie będzie potrzebne;)

[mary_an]

Ostatnim razem poszlam z mama, to tez bylo niby po znajomosci (wiec
mieli byc wyjatkowo mili i delikatni), zobaczylam fotel, przy nim
taka wieeelka pielegniarke z brazowym (wygldajacym na stuletni)
gumowym wezykiem w reku, nastepne co pamietam to sprint z powrotem
do samochodu i powrot do domu.

Nie ma szans, jedyne, co moze mi pomoc, to zebym nic a nic nie
czula. Ale NIC. I najlepiej jeszcze nie myslala (stad moj pomysl z
wodka). Inaczej znowu zemdleje i bedzie wstyd.

[mary_an]

Dodam, ze mam 24 lata, studiuje i pracuje za granica, przeszlam z
plecakiem pol Azji, mialam polamane wiele kosci i zalozonych wiele
szwow. Nie jestem jakims mieczakiem. Mam tylko ten jeden malutki
malutenki sekrecik ehhhh....

[bszalacha]

Posłuchaj:piszesz,że nie masz czasu na nic a siedzisz przy
komputerze i tu/o paradoksie/szukasz porady.Możesz zabrać ze sobą
komputer bo żywi ludzie nie maja z Toba kontaktu.Dlaczego ktoś ma
miec czas dla Ciebie,gdy Ty go nie masz?

[kamyk-zielony]

?

[mary_an]

Nie mam czasu na dluzsza terapie i analizowanie mojego problemu,
wizyte u psychiatry, jakies swiadome zwalczenie strachu. Musze to
zrobic i dlatego potrzebuje porady jak sobie z tym sprawnie i szybko
poradzic.

[effica]

a gdzie mieszkasz? odpowiedz ulatwi diagnoze :)

[mary_an]

Studiuje w Niemczech ale przyjechalam na kilka dni do domu do
Szczecina, tu jest moja lekarka. Jutro po poludniu wyjezdzam i
jedyna szansa zeby to zrobic jest jutro. Albo pewnie za rok. Albo za
dwa... Albo za piec. Albo najlepiej nigdy ehhhhhhhh :(

Boje sie, ze wszyscy beda sie ze mnie smiac, bede ja i malutkie
piecioletnie dzieci, wszyscy beda na mnie patrzyli jak na idiotke a
ja tam jeszcze znowu zemdleje. Co za porazka :/

[effica]

Mary, nie panikuj!
myslalam,ze moze mieszkasz gdzies niedaleko to bym z Toba poszla i
jako "nowa twarz" odciagnela mysli od igly, ale niestety za
daleko... Widze,ze masz bujna wyobraznie i dokladnie wiesz,ze
napewno zemdlejesz, i napewno beda tam male dzieci:) Tym lepiej
jezeli beda! Sprobuj sie skupic na tym zeby dac im przyklad,ze nie
nalezy sie bac, one beda 100 razy bardziej przerazone i to wlasnie
Ty im pomozesz :) Zdecyduj sie tylko nim wyjedziesz, no prosze Cie!
Potem bedziesz zalowac a tak raz i po krzyku. Sama boje sie igly ale
w imie zdrowia trzeba strach przezwyciezyc... Trzymam kciuki, be
brave! ;)

[mary_an]

Wchodze do ciemnego szpitala, ktory wyglada jak sredniowieczne
lochy, w ktorych torturuja biednych bogu ducha winnych ludzi. Dlugie
ciemne korytarze, dookola slychac jeki, niekiedy krzyki. Otwieraja
sie z trzaskiem ogromne metalowe drzwi, za nimi sa moi oprawcy.
Wielkie wulgarne pielegniarki z wasami, miesnie wieksze niz u
Pudziana. Wchodze przerazona, wszyscy dookola mnie sie smieja,
patrza na mnie z niepohamowana satysfakcja, ze jestem przerazona.
Podchodze do drzwi i mdleje - dalej nie jestem sobie tego nawet w
stanie wyobrazic.

Wlasnie mi mama opowiedziala, ze jej znajoma pielegniarka zawsze
pobiera swojej corce krew na podlodze, bo wie, ze ona w trakcie albo
potem zemdleje. Wiec od razu ja sadza i opiera o sciane, zeby sobie
nie zrobila krzywdy upadajac. To mialo byc na pocieszenie, ze niby
nie jestem jedyna. Jakos mnie nie pocieszylo.

No nic, dostalam caly worek substancji znieczulajacych, ide sie
smarowac i testowac, cel jest taki, zeby niczego ale to niczego nie
czuc. I do tego podwojna dawka relanium.

[ofelia1982]

JA MAM TAK SAMO!
Strasznie sie boje szczepien, pobierania krwi etc., kilka razy juz
zemdlalam.
Mimo wszystko nie utrudnia mi to zycia, bo:
1. sie nie nakrecam. Ty niestety wpadlas juz w panike:( WIem jak
trudno jest wytlumaczyc komus IRRACJONALNY strach, ale musisz sama
sobie tez dawac wsparcie, chociazby banalami pt.: "dam rade", "To
tylko igielka". musisz probowac sama odczarowac to w Twojej glowie

2. chodze na pobierania krwi z bliska osoba - mama, chlopakiem.
zawsze czlowiek pewniej sie czuje.

3. robie badania/szczepienia w prywatnej sluzbie zdrowia, bo tam
inaczej podchodza do pacjenta. nawet jesli nie masz kasy bo na
codzien leczyc sie prywatnie, to choc badania krwi rob w prywatnej
przychodni - naprawde to duzo zmienia gdy ktos bedzie sie do CIebie
usmiechal, zrobi badanie delikatnie, pozwoli CI chwile polezec, da
CI cos na ispokojenie potem etc..

4. zawsze przed badaniem mowie, ze to dla mnie ciezkie i moge
zemdlec. I jakos tak inaczej sie ze mna obchodza. nawet jesli jak z
dzieckiem to niewazne - wazne bym ja sie dobrze czula. Wiec nie
wstydz sie i mow.

5. smieje sie z tego:) takie umniejszanie sprawia, ze jestes ponad
tym strachem.

Wiem, ze fobia to fobia i na zdrowa ligike sie nic nie da. ale
niestety tu Ci nikt nie pomoze. Jedynie Ty mozesz sprobowac sie z
tego smiac, znalezc jakis dystans i nawet jesli juz zawsze bedziesz
sie tak czula przed pobieraniem krwi to mysl sobie jakies pozytywne
rzeczy, umniejszaj ten Twoj strach, dawaj sobie oparcie, ale tez je
bierz od innych (idz na badanie z chlopakiem etc.) DASZ RADE!!!

[olgagraf]

To jest mądra rada, żeby skorzystać z prywatnej służby zdrowia. Jeśli chodzi o
pieniądze, to w przypadku podstawowych badań laboratoryjnych ceny nie są takie duże.

Natomiast jeśli chodzi o twój lęk, to może być fobia. Przede wszystkim musisz
przyjąć, że masz prawo się bać i daj sobie spokój ze wstydem (bo kiedy do
strachu dochodzi wstyd, to masz podwójny stres). Na fobię nie pomaga spokojne,
racjonalne tłumaczenie, ale większość fobii (jak lęk przed zwierzętami itp) da
się zaskakująco szybko wyleczyć przy pomocy tzw. terapii behawioralnej.

[diabel-tasmasnki]

no ja tez miewam koszmary. dziś sniło mi sie że dobieram się do chudej laski
bez cycków tak sie przeraziłem tego koszmaru ze sie obudziłem.

Zrezygnowalam

[mary_an]

Nic z tego nie bedzie. Po prostu tragedia, dzisiaj caly dzien mialam
przez to zmarnowany. Chyba jednak potrzebuje czasu, mojemu
chlopakowi czesto pobieraja krew, moze kiedys z nim pojde i
popatrze, troche sie sprobuje pozytywniej nastawic.
To nie moze byc prywatnie, bo to jakies skomplikowane badania i
musza byc robione w szpitalu, ktory jest ciemny straszny i ostatnim
razem w nim bylam jak umierala tam bardzo bliska mi osoba.
Nie ma szans, moze jeszcze kiedys mi sie uda. Te badania nie musza
byc koniecznie zrobione jutro, moze w nastepne swieta, jak
przyjade :(

[dzika.brzoza]

A planujesz dzieci?

[mary_an]

W najblizszym czasie nie, ale generalnie tak. A co ma jedno do
drugiego?

[dzika.brzoza]

Mary_an, po prostu w ciąży masz pobieraną krew co miesiąc, a nawet
częściej w razie potrzeby. Ale może do tego czasu Ci przejdzie.

mary_an

[ewa_err]

Nie wiem czy az tak panicznie ale tez bardzo boje sie pobierania
krwi. Tez łapie paranojki ze mi slabo, ze zaraz zemdleje i te inne;)
Ja zamowilam pielegniarke prywatnie do domu i ona tę krew potem
zawiozła do przychodni(i badania byly wykonane normalnie na
skierownaie i ubezpieczalnie). Moze tak bedziesz mogla zrobic? W
domu zawsze lepiej. Siedzialam na fotelu, potem zaraz sie polozylam,
zjadlam sniadanie i bylo git. Moze tak da sie to zalatwic?

[mary_an]

O, to bardzo ciekawy pomysl :) Musze sie dowiedziec, ale
rzeczywiscie, moze bym sie lepiej czula, bo na sam zapach szpitala
robi mi sie slabo.
Teraz jest opcja, ze sie dowiem, czy da sie to zrobic w Niemczech i
moze pojdzie ze mna wtedy moj chlopak, on ma na mnie dobry wplyw

[modliszka24]

mam znajomą co boi się ale czegoś innego i ona mądra kobieta poszła po poradę do
psychologa po jakimś czasie przełamała swój lęk zrób to

[grandson7654]

To fobia, nic w tym dziwnego.
Musisz myśleć,że nawet jeśli to boli to tylko trochę, pobieranie krwi trwa
krótko i zawsze możesz zamknąć oczy.

[justysialek]

Też mdleję przy pobieraniu krwi, strasznie tego nie lubię i bardzo
się boję. Ale ja boję się też innych rzeczy: dentysty, szpitala,
wszelkich zabiegów związanych z bólem i krwią - więc gdybym z tym
nie walczyła, to krucho by było. Proszę kogoś, by ze mną poszedł,
noc zwykle mam nieprzespaną i nierzadko mdleję ale jednak zmuszam
się i idę. Im częsśiej takie rzeczy się zdarzają, tym mniej się
boję. Uciekanie i unikanie jest najgorsze.

[mary_an]

No ale ja wlasnie dlatego nie poszlam, bo dzisiaj czeka mnie
wielogodzinna podroz do domu, wiedzialam, ze jakbym miala to zrobic
to bym nawet oka nie zmruzyla i to by byly dla mnie najgorsze
tortury z mozliwych. I potem nie wiem jakbym caly dzien podrozowala,
wiec juz sobie odpuscilam i moze kiedys sie przelamie. A moze znajde
kogos zaufanego i cierpliwego co ze mna pojdzie nastepnym razem. Oby
to bylo jak najpozniej :(
A do psychologa to nie wiem - ja nie mam zadnych wiekszych problemow
oprocz tego jednego. I z taka pie.. chodzi sie do psychologa?

Kto ci mówi, że dorośli tak nie mają? Tępak jakiś!

[kochanica-francuza]

Jedni się boją myszy, inni pająków, a Ty pobierania krwi.

Radziłabym konsultację z psychologiem.

[bszalacha]

Ona nie ma czasu.Za to przez miesiąc będzie się leczyła kolejnymi
wpisami amatorów,którzy opowiadają sobie przez okrągłą dobę jak to
im brak czasu.

[jakas_kobietka]

nie przejmuj się, ja też tak mam;)

jedyne co potrafię mniej więcej zrobić, to sama się przekłuć tym do mierzenia
cukru (tata ma cukrzycę) ale nawet to mi nie wychodzi. ostatnio zdobyłam się na
o g r o m n ą odwagę i spróbowałam, trzask i... h.., bo nie było krwi, za
płytko:/ już nie próbuję nawet...

ostatnio na badaniu byam hohoho... ale walę to, nie badam się, czuję się o.k. to
po co? phi..

pozdro dla ciebie;)

[rachela27]

No to ja ci proponuję na leżąco.
Połóż się, zamknij oczy i powiedz sobie "niech się dzieje co chce",
jak zemdlejesz to trudno, od tego się nie umiera.
Musisz podejść do tego w ten sposób, a co do bólu, to pobieranie
krwi wcale nie boli.