stefania.ugodowa
18.01.08, 17:51
I widziałam, że w jego oczach nie ma radości.
Patrzył się na mnie beznamiętnie udając namiętność.
Uśmiech nie był uśmiechem dziecka cieszącego się na
widok świątecznego prezentu. To był pół uśmieszek mówiący:
nie wiele brakuje do tego bym dostał to co chce.
I dostał. Ja nie czułam żadnej przyjemności. On chyba też.
Czuję tylko toksyny przepływające przez moje żyły.
Może sądziłam, że mnie pokocha?