Tęsknota za przyjacielem

[la_seniorita]

Też tak czasem macie, że jest Wam smutno i źle, kiedy Wasz
przyjaciel i tylko przyjaciel się do Was od wczoraj nie odzywa?

[eleni80]

nie, bo to oznacza, że nie jest tylko przyjacielem

[aasb]

Ja tak mam, tęsknię za przyjacielem (i to jest TYLKO, a może AŻ przyjaciel),
brakuje mi go. Jest mi smutno kiedy jemu jest źle, cieszę się kiedy ma dobry
humor, denerwuję kiedy nie wiem co się z nim dzieje...bo czy nie na tym między
innymi polega przyjaźń?

[la_seniorita]

aasb napisała:

> Ja tak mam, tęsknię za przyjacielem (i to jest TYLKO, a może AŻ
przyjaciel),
> brakuje mi go. Jest mi smutno kiedy jemu jest źle, cieszę się
kiedy ma dobry
> humor, denerwuję kiedy nie wiem co się z nim dzieje...bo czy nie
na tym między
> innymi polega przyjaźń?
Zawsze trudno mi było, kiedy nie mogłam z nim porozmawiać, ale teraz
pierwszy raz tak długo, no od czwartku to może nie jest specjalnie
długo, nie możemy ze sobą pogadać, powygłupiać się i okropnie się
za nim stęskniłam. Cały czas łapię się na tym, że mi go brakuje i
jest mi smutno.

[aasb]

la_seniorita napisała:

> Zawsze trudno mi było, kiedy nie mogłam z nim porozmawiać, ale teraz
> pierwszy raz tak długo, no od czwartku to może nie jest specjalnie
> długo, nie możemy ze sobą pogadać, powygłupiać się i okropnie się
> za nim stęskniłam. Cały czas łapię się na tym, że mi go brakuje i
> jest mi smutno.

Mnie jest chyba teraz jeszcze gorzej :(
Widzimy się codziennie, ale ostatnio coś się z nim dzieje, a ja nie wiem co.
Nie mam możliwości z nim porozmawiać, bo ostatnio wokół jest nas wiele osób.
A kiedy już mamy chwilę dla siebie On się jakoś zamyka, obraża się, nie wiem o
co mu chodzi :(
ech takie życie :(

[la_seniorita]

aasb napisała:

> la_seniorita napisała:
>
> > Zawsze trudno mi było, kiedy nie mogłam z nim porozmawiać, ale
teraz
> > pierwszy raz tak długo, no od czwartku to może nie jest
specjalnie
> > długo, nie możemy ze sobą pogadać, powygłupiać się i okropnie
się
> > za nim stęskniłam. Cały czas łapię się na tym, że mi go brakuje
i
> > jest mi smutno.
>
> Mnie jest chyba teraz jeszcze gorzej :(
> Widzimy się codziennie, ale ostatnio coś się z nim dzieje, a ja
nie wiem co.
> Nie mam możliwości z nim porozmawiać, bo ostatnio wokół jest nas
wiele osób.
> A kiedy już mamy chwilę dla siebie On się jakoś zamyka, obraża
się, nie wiem o
> co mu chodzi :(
> ech takie życie :(
To okropne, kiedy nie wiemy, jak możemy mu pomóc, co go dręczy. Mnie
zawsze martwi fakt, gdy on mało mówi, bo znam jego naturę i wiem, że
gdy wszystko jest okej, może rozmawiać do upadłego. Jak nie wiem, o
co dokładnie chodzi, to zawsze się do niego przytulam. Czasem
potrzebna jest sama obecność.

[aasb]

la_seniorita napisała:


> To okropne, kiedy nie wiemy, jak możemy mu pomóc, co go dręczy. Mnie
> zawsze martwi fakt, gdy on mało mówi, bo znam jego naturę i wiem, że
> gdy wszystko jest okej, może rozmawiać do upadłego. Jak nie wiem, o
> co dokładnie chodzi, to zawsze się do niego przytulam. Czasem
> potrzebna jest sama obecność.


Ja postanowiłam się z nim "rozprawić" w poniedziałek :)
tzn wezmę go na stronę i zapytam co i jak. Koniec z obrażaniem i milczeniem...
tylko będzie mi trudno, bo w piątek straciłam głos (7 godzin śpiewu na karaoke w
zadymionym pomieszczeniu plus zimne piwo zrobiło swoje ;).
Ale tak czy siak, najwyżej mu napiszę, albo pobawimy się w kalambury :) hehe
ale muszę wiedzieć.

[chigurh]

Kobiety, niektóre z Was są tak marudne, i tak rozchwiane emocjonalnie, że ręce i
wszystko opada... Nic, tylko wiać od was. Na szczęście moja żona jest mądrą,
stabilną i bardzo tolerancyjną kobietą. Może to kwestia wieku? Właśnie skończyła
50 lat

[aasb]

Za to po Twoich wypowiedziach widać, że jesteś "wielce doświadczonym" mężczyzną
z ogromem rad :)
Nie czepiam się, ale chyba każdy ma prawo do wypowiedzi i swojego zdania i
ocenianie go nie jest chyba mile widziane, szczególnie na forum.

A tak z ciekawości, jeśli tak bardzo należy uciekać od kobiet to dlaczego Ty
masz dwie (trafiły się mądre nie marudzące rodzynki?)

[chigurh]

Należałoby wiać od rozchwianych, histeryczek, neurotyczek itp. Ja mam mądrą i
stabilną emocjonalnie (żona) oraz piękną, młodą, ale zneurotyzowaną, ale to
tylko d..a do rżnięcia.

[aasb]

Dziękuję za odpowiedź :)

w sumie to myślę, że zarówno można powiedzieć tak o kobietach jak i o
mężczyznach. Tak naprawdę to kwestia charakteru a nie płci.
Może stereotypowo mówi się że kobiety są większymi neurotyczkami, ale w
dzisiejszym świecie zagubienia emocjonalnego myślę, że jest po równo :)


chigurh napisał:

> Należałoby wiać od rozchwianych, histeryczek, neurotyczek itp. Ja mam mądrą i
> stabilną emocjonalnie (żona) oraz piękną, młodą, ale zneurotyzowaną, ale to
> tylko d..a do rżnięcia.

[chigurh]

Mylisz się. Biochemia mózgu, fizjologia sprawia, że być nie może mowy o
porównywaniu kobiet i mężczyzn. Jesteśmy inni, to fakt. Kobiety są generalnie
rozchwiane - najpierw cykl, potem klimakterium itd. Jakie jesteście, to zależy
nie tylko od dziedzicznych skłonności temperamentalnych - te rozkładają się
zgodnie z rozkładem normalnym, ale również od fazy cyklu itd. Po prostu więcej
czynników wpływa na wasze rozchwianie.

[gwenfrewi]

stary, jesteś klasycznym przykładem andropauzy więc nie chrzań tu o
biochemii i fizjologii.

[gwenfrewi]

chyba średnio mądrą skoro związała się z takim palantem ja Ty. [vide
wątek o szacunku dla kochanki]

[ksieni_smutnego_pierdofonu]

nie mamy. napij się wody. ze sokiem