Sztuka zadawanie pytan

[rose2]

Co sadzicie o osobie zadajacej duzo pytan w trakcie spotkania czy wykladu?
Czy potraficie zadawac dobre pytania? Jakie pytanie uwazacie za dobre?
Moim zdaniem sztuka zadawania pytan jest bardzo wazna w naszym zyciu
zawodowym i szkoda, ze moje studia mnie tego nie nauczyly :o(( wrecz
przeciwnie studia techniczne wymagaja od studenta "bezwarunkowego"
zrozumienia i pamietam ze za moich czasow pytania z naszej stony nie byly
pozadane, byly ze tak powiem traktowane jako niewiedze...
Teraz nadrabiam ale kosztuje mnie to wiele nerwow, coz lepiej pozno niz wcale.

[Gość: rudzina]

ZAlezy o jakiich pytaniach mowisz, czy tych na wykladzie tylko czy tych podczas
rozmowy czy moze tych podczas wywiadu,..

[rose2]

mowie o pytaniach zadawanych na wykladach (tudziez w szkole) a pozniej w pracy
w zyciu zawodowym (wylaczam zupelnie rozmowe przez telefon, czy w kawiarni, czy
wywiad).
Bardzo jestem ciekawa odpowiedzi.

[Gość: rudzina]

No to najlepiej zeby pytanie "lechtaly" osoby pytana. Nie za duzo, ale
przemyslane, tak zeby wykladowca poczul ze naprawde Cie temat interesuje i ze
tylko on moze Ci na nie odpowiedziec (w sumie to to dziala na wszystkich, nie
tylko wykladowcow :)). Staraj sie zadawac pytania na ktore odpowiedz bedzie
kilkuzdaniowa (moze to sprowokuje nastepne pytania a potem wrecz rozmowe - to
tez jest dobrze widziane o ile nie przeszkadza w wykladzie i nie odchodzi zbyt
daleko od tematu) a nie "tak" lub "nie".

[fitit]

jeśli to były głupie pytania, to nie dziwię się, że były traktowane jako
niewiedza. A tak na marginesie, chyba studiowałaś na KUL-u?

[rose2]

a jakie pytania zaliczasz do glupich?

[fitit]

Każde, które odbiega od tematu (wykładu) lub nic do niego nie wnosi.
Również wszystkie te,pokazujące, że student czegoś zapomniał się nauczyć.

[Gość: rudzina]

Lub takie ktore z zalozenia ma zlapac osobe pytana na "niewiedzy". To zawsze
przynosi odwrotny skutek do zamierzonego. Wykladowca jesli nie bedzie umial
odpowiedziec na pytanie poczuje sie nieco sfrustrowany, zwlaszcza jesli bedzie
wiedzial ze pytanie zostalo zadane specjalnie zeby wykazac luki w jego wiedzy. I
to sie predzej czy pozniej odbije...

[diab.lica]

nikt nie wie wszystkiego i nawet najlepszemu specjaliscie zdarza sie czegos
nie wiedziec lub zapomniec. i jesli jest rzeczywiscie dobry to potrafi
powiedziec studentom, ze nie wie lub musi sprawdzic. natomiast facet ktory nie
zna sie na swoim przedmiocie jak ognia boi sie, ze moze sie okazac ze czegos
nie umie.

a pyta sie gdy sie chce czegos dowiedziec, a nie zeby kogos "zlapac".
pytanie swiadczy o tez tym, ze ktos sie temetm interesuje. osoby zas ktore
wykladu nie rozumieja najczesciej pytan nie maja.


Gość portalu: rudzina napisał(a):

> Lub takie ktore z zalozenia ma zlapac osobe pytana na "niewiedzy". To zawsze
> przynosi odwrotny skutek do zamierzonego. Wykladowca jesli nie bedzie umial
> odpowiedziec na pytanie poczuje sie nieco sfrustrowany, zwlaszcza jesli
bedzie
> wiedzial ze pytanie zostalo zadane specjalnie zeby wykazac luki w jego
wiedzy.
> I
> to sie predzej czy pozniej odbije...

[rose2]

Przeszlam ostatnio kursy w tym kierunku i wlasnie sie dowiedzialam od
specjalistow, ze:
1. nie ma glupich pytan
2. pytania nie swiadcza o niewiedzy (szczegolnie o niedouczeniu), nawet jesli
pozornie odbiegaja od tematu.

Za bardzo skupiliscie sie na wykladach, chodzilo mi o to ze studia powinny nas
nauczyc zadawac pytania. Poniewaz studiujemy po to aby sie...czegos nauczyc.
Nikt nie wymaga od nas abysmy byli ekspertami w temacie przed wykladem, no tak
do cwiczen trzeba sie przygotowac, ale czasem tak bylo to wszystko
zorganizowane ze cwiczenia mielismy przed wykladem...skutek mierny. Jesli mam
wiedze przyswajac w domu to po co mi studia, do "klepania"? A potem to pietno
niesiemy ze soba do miejsca pracy, bez umiejetnosci komunikowania sie, plus
zaciecie do wykonywania zadan po swojemu, w ciszy, bez konsultacji (bo przeciez
powinno sie wiedziec). Mam wlasnie takiego typka, zawsze probuje robic po
swojemu...

Mowi sie, ze nie ma glupich pytan,

[melinek]

sa tylko glupie odpowiedzi. Jesli tak, to zanczy,
ze nie ma pytania bez wyjscia to jest sytuacji. ;)
Pamietam, ze wielokrotnie prowadzacy wyklady
radzili sobie odwracajac sytuacje i zadajac dajac
w odpowiedzi pytanie. Bardzo ratowalo to ich
z opresji, bo zmuszalo do myslenia studentow,
ktorzy te pytania stawiali.

[rose2]

odpowiadanie pytaniem jest jedna z technik nauczania, ale coz poczac jesli
pytania sie nie pojawiaja bo studenci maja jakies dziwne przekonania. Pamietam,
ze moj kolega wyjechal na studia do UK i byl zszokowany iloscia i jakoscia
pytan zadawanych na wykladach, przeciez to zenada mawial. Teraz okazuje sie, ze
wcale nie. Praca zespolowa jest bardziej wydajna ze wzgledu na rozne podejscie
ludzi do tematu.

[melinek]

Jednak ilosc zadawanych pytan nie musi miec
na celu poglebiania tamatu. Czasem pytania
zadaje sie w celu bardziej prozaicznym, np.
by zagadac profesora i w ten sposob odsunac
w czasie niepozadana czesc lekcji (klasowke).

[rose2]

Jasne ze moze. Zakladam jednak, ze kartkowki, czy testu, czy sprawdzianu nikt
nie planowal, toczy sie normalny wyklad i... cisza jak makiem zasial.
Pamietam, ze czasem ktos probowal zadawac pytania to go obsmiali - naprawde!
Gdy czegos nie rozumialam (trzy kobiety na roku), to balam sie odezwac -
szowinisci mieli by uzywke, wiec musialam dociekac po nocach. Ale po co? Potem
zaczelam lazic na konsultacje, bo bylo mi latwiej zadawac pytania bez swiadkow.
Powtarzam ze studiowalam na politechnice - kierunek wybitnie techniczny :o)) No
i panowala taka zasada, ze powinno sie wiedziec "na wyrost". Jak na tamte czasy
to bylo normalne, teraz jednak mysle, ze spaczylo to troche nasze umysly.

[melinek]

rose2 napisała:


> i panowala taka zasada, ze powinno sie wiedziec "na wyrost". Jak na tamte
czasy
> to bylo normalne, teraz jednak mysle, ze spaczylo to troche nasze umysly.

To juz sama wiesz, na czym to polegalo. Zadajac
pytania ryzykujesz, ze wyjdziesz na nieuka
i ignoranta a w tym srodowisku to akceptowane nie
bylo.
Z reszta zadawanie pytan w tych warunkach wiazalo
sie raczej z wydluzaniem zagadnienia, ktoremu chcialo
sie poswiecic jak najmniej czasu: zakuc, zdac, zapomniec.
Wiec po jakie licho dokladac sobie jeszcze dodatkowe
aspekty, ktorych trzeba bedzie sie uczyc na egzamin?

[aguszak]

melinek napisał:

> Wiec po jakie licho dokladac sobie jeszcze dodatkowe
> aspekty, ktorych trzeba bedzie sie uczyc na egzamin?

A poza tym często wykład się wydłuża, no i znowu ta maruda ma tysiąc pytań, a
my chcemy iść na browca ;)))

[rose2]

hi hi studenci, tesknie za ta beztroska :o))

[sagan2]

Rose ma racje, studia nie ucza zadawania pytan... a to
bardzo wazne w pracy (przynajmniej u mnie).
na moich studiach byl tylko jeden wykladowca
(legendarny), ktory chodzil po sali w czasie wykladu i
pytal "a pan/pani co sadzi o..." i tu pytanie dotyczace
aktualnie omawianego problemu... balismy sie go
panicznie... ;)

tutaj, gdzie pracuje, zwyczaj jest taki, ze pytanie
zadaje sie w czasie seminarium czy wystapienia i nikt nie
traktuje tego jak niewiedzy. w koncu kazdemu moze zawiesc
koncentracja albo zwyczajnie "wykladajacy" jest nie w
formie... lepiej pytac i rozumiec, niz siedziec cicho w
trakcie i nic nie wiedziec po...

[rose2]

w mojej pracy to jest obowiazkowe, przez ostatnie 5 lat cwiczylam ta
umiejetnosc, jako ze nie tylko ja jedyna ma z tym problem i firma zmienia swe
oblicze, musimy bezwarunkowo szkolic sie.
No i wlasnie, poprzez zadawanie pytan najwiecej mozna sie dowiedziec, tylko
sluchanie nie wystarcza.

[sagan2]

zgadzam sie :)
ale ludzie jednak boja sie zadawac pytan...
... albo przyznawac do bledu, na przyklad...

jak wie w pracy cos schrzani, to na ogol na poczatku sie
o tym milczy i po cichu naprawia...
informatycy pewnie znaja dobrze ten fenomen. ciagle sie
slyszy "program x zostal udoskonalony", nikt nigdy sie
nie przyzjane do bledu...
... a jak pytasz, co to znaczy "udoskonalony", to sie
dowiadujesz, ze usuniteto "buga" (i wszyscy wiedza, co to
znaczy, oprocz ciebie, nowicjusza... ;)

[rose2]

no wlasnie jako osoba techniczna (nie informatyk) nosze to pietno :o((
Nie moge jednak zamykac sie w swojej skorupce, to jest takie nietworcze. Do
tego jeszcze to co robimy ma sluzyc innym, a jak mamy sie dowiedziec co inni
chca, jesli nie zadajemy pytan.

[anahella]

Szkola nie uczy zadawania pytan. Czesto nawet one sa niemile widziane. Pamietam
jak pani od geografii w liceum skonczyla wyklad i ze zlosliwym usmiechem
zwrocila sie do mnie: "nie masz zadnych pytan?". Wtedy zrozumialam ze moja
ciekawosc przedmiotu ja denerwuje. Moj szacunek dla niej spadl wtedy do zera.

[kurczak1976]

Niestety w polskim szkolnictwie brakujetych zajec ktore rozwijaja wlasnie
takie zdolnosci. W przecietnej szkole albo uniwersytecie zadanie pytania
zwykle konczy sie smiechem na sali albo wrazeniem, ze spytalismy o co
strasznie glupiego. Przykre.
Umiejetnosci zadawania pytan brakuje nawet samym nauczycielom, bo ilez to razy
po wygloszeniu referatu zadaja pytania na temat "czy mielismy klopoty z
waserwaga, ze te zdjecia tak krzywo przyklejone itp." poniewaz nie sa w stanie
przeprowadzic normalnej dyskusji.
Najgorsze jest to, ze sytuacja sie nie zmieia:o(

[rose2]

Zdecydowanie brak nam umiejetnosci w tym kierunku, bynajmniej ja sie do tego
przyznaje z reka na sercu.
Wiem rowniez ze moja uczelnia jaka byla, taka jest i nic sie nie zmienilo.
Mysle ze pozostale uczelnie techniczne tez tak maja :o)))

[kurczak1976]

rose2 napisała:

> Zdecydowanie brak nam umiejetnosci w tym kierunku, bynajmniej ja sie do tego
> przyznaje z reka na sercu.
> Wiem rowniez ze moja uczelnia jaka byla, taka jest i nic sie nie zmienilo.
> Mysle ze pozostale uczelnie techniczne tez tak maja :o)))


Nie tylko techniczne. Ja studiowalam na uniwerku i mam to samo. Publiczne
wgloszenie jakiegokolwiek pytania jest dla mnie praktycznie niewykonalne.
Staram sie trenowac ale nic z tego nie wychodzi :o(

[tralalumpek]

rose2 napisała:

> Zdecydowanie brak nam umiejetnosci w tym kierunku, bynajmniej ja sie do tego
> przyznaje z reka na sercu.
> Wiem rowniez ze moja uczelnia jaka byla, taka jest i nic sie nie zmienilo.
> Mysle ze pozostale uczelnie techniczne tez tak maja :o)))
>

nie wiem w czym tak naprawde lezy problem u ciebie
masz pretensje ze twoja uczelnia techniczna nie nauczyla cie techniki
zadawania pytan , pewnie dlatego ze o inna technike na tej uczeli chodzilo
moja uczelnia tez mnie nie nauczyla jak zadawac poprawnie pytania ale nauczyla
mnie tego co do nie nalezalo na tym kierunku
umiejetnosc zadawania pytan nie jest potrzebna do wykonywania kazdego zawodu,
ulatwia zycie, nawet prywatne ale nie musi byc zaraz kierunkiem studiow
sa stanowiska pracy gdzie ta umiejetnosc jest niezbedna i sa takie, ktore tego
nie potrzebuja
laborantka, pomimo ze skonczyla biologie, moze cwiczyc technike pytania myszki
czy wlasnie to zdejmowanie skorki z niej ja boli, pomoc zadna ale bez
przygotowania odpowiedniego zaden sprzedawca sobie nie poradzi
jest duzo literatury na ten temat, firmy dla pracownikow zatrudnionych w
dzialach gdzie te umiejnosci sa niezbedne, wysylaja pracownikow na szkolenia,
mozna tez samemu zaliczyc pare semi, jest ich pelno na calym swiecie

[rose2]

Problem nie lezy u mnie, skoro firma (miedzynarodowa) zdecydowala sie na
przeszkolenie calego personelu w moim dziale. No tak ale Ty wiesz lepiej.
Na przyklad z mojego doswiadczenia "angole" sa bardzo dobrzy w te kocki,
dlatego mozna znalezc wielu konsultantow w wielu dziedzinach. Rowniez praca w
zespole wymaga dobrej komunikacji, znaczy sie prowadzenia dyskusji, nie mam tu
na mysli dyskusji typu "moim zdaniem to...." a druga osoba mowi "a moje zdanie
jest inne", a szef powie "a ja mysle ze tak", przy czym nikt nie zapytal
dlaczego, nikt nie zapytal o wyjasnienie doglebne w jednej malej kwestii.
Ludzie skupiaja sie na ogolnikach i czesto przyjmuja cos do zrozumienia bez
zastanowienia i zapytania sie a o co tak wogole chodzi i czy jest nam to
potrzebne (wspolnie nie indywidualnie po spotkaniu). Zazwyczaj takie zachowania
obserwuje sie w firmach o organizacji "pionowej", gdzie podwladni bezwarunkowo
wykonuja polecenia przelozonych, lub sa na tyle ambitni a moze glupi ze
zamykaja sie w swoim pokoju aby w samotnosci rozwalic problem.
Tak jak twoja laborantka, moze udoskonalic trucie myszki poprzez komunikacje z
innymi laborantkami. No tak ale dla ciebie to jest zbedne. Trzeba czekac na
polecenia z gory :o)))
No i kiedys toczyla sie tu dyskusja na temat studiowania. Tak wiec skoro jest
tyle literatury i mozemy sami sie wglebic w nia bez zadawania pytan, to po co
nam studiowanie? Po to aby profesor nam odczytal literature, badz wyrecytowal?

[tralalumpek]

rose2 napisała:

> Problem nie lezy u mnie, skoro firma (miedzynarodowa) zdecydowala sie na
> przeszkolenie calego personelu w moim dziale. No tak ale Ty wiesz lepiej.
> Na przyklad z mojego doswiadczenia "angole" sa bardzo dobrzy w te kocki,
> dlatego mozna znalezc wielu konsultantow w wielu dziedzinach. Rowniez praca
w
> zespole wymaga dobrej komunikacji, znaczy sie prowadzenia dyskusji, nie mam
tu
> na mysli dyskusji typu "moim zdaniem to...." a druga osoba mowi "a moje
zdanie
> jest inne", a szef powie "a ja mysle ze tak", przy czym nikt nie zapytal
> dlaczego, nikt nie zapytal o wyjasnienie doglebne w jednej malej kwestii.
> Ludzie skupiaja sie na ogolnikach i czesto przyjmuja cos do zrozumienia bez
> zastanowienia i zapytania sie a o co tak wogole chodzi i czy jest nam to
> potrzebne (wspolnie nie indywidualnie po spotkaniu). Zazwyczaj takie
zachowania
>
> obserwuje sie w firmach o organizacji "pionowej", gdzie podwladni
bezwarunkowo
> wykonuja polecenia przelozonych, lub sa na tyle ambitni a moze glupi ze
> zamykaja sie w swoim pokoju aby w samotnosci rozwalic problem.
> Tak jak twoja laborantka, moze udoskonalic trucie myszki poprzez komunikacje
z
> innymi laborantkami. No tak ale dla ciebie to jest zbedne. Trzeba czekac na
> polecenia z gory :o)))
> No i kiedys toczyla sie tu dyskusja na temat studiowania. Tak wiec skoro
jest
> tyle literatury i mozemy sami sie wglebic w nia bez zadawania pytan, to po
co
> nam studiowanie? Po to aby profesor nam odczytal literature, badz
wyrecytowal?
>


wlasnie sie wykazalas umiejetnoscia komunikowania
moze przelacz w glowie program na : nie musze gryzc i kopac
nie pracuje w labolatorium, nie mam pracownikow laborantow, to byl tylko
przyklad ale czasem zlosliwosc zaslepia
na polecenia z gory czekac nie musze, sama musze podejmowac decyzje a w moim
zespole nawet jako kierownik jestem dla moich pracownikow raczej podporka niz
zarzadca
takich szkolen mam za soba troche, na tyle duzo zeby miec tez wlasne zdanie na
ich temat, nie tylko sama musialam sie douczac ale i sama w tej chwili takie
cwiczenia prowadze (np. w najblizsza sobote od 10 do 15 poswiecam swoj "cenny"
czas dla nowych pracownikow na cwiczenia )
pozdrawiam mimo czepliwego tonu

[rose2]

widzisz ale ja odczytalam twoj ton jako zaczepny w pierwszym poscie, nie
zwracalam sie przedtem do nikogo personalnie, Ty zaczelas zaczepiac piszac "to
twoj problem", a wiec odpowiadam ze nie jest to moj odosobniony problem. Jesli
chodzi o okreslenie "twoja laborantka" odnosi sie do przykladu ktory
przytoczylas dlatego tak napisalam. Nie interesuje mnie co robisz, czy jestes
kierownikiem, czy nie. Nie o to chodzi.

Wlasnie dlatego ze forma pisana nie jest najlepsza srodkiem komunikacji dlatego
wlasnie preferuje kontakty z ludzmi. Ale forum pozostaje forum.

Nie rozumiem problemu

[sunday]

> Czy potraficie zadawac dobre pytania? Jakie pytanie uwazacie
> za dobre? Moim zdaniem sztuka zadawania pytan jest bardzo
> wazna w naszym zyciu zawodowym i szkoda, ze moje studia
> mnie tego nie nauczyly :o(( wrecz przeciwnie studia
> techniczne wymagaja od studenta "bezwarunkowego" zrozumienia
> i pamietam ze za moich czasow pytania z naszej stony nie byly
> pozadane, byly ze tak powiem traktowane jako niewiedze...

Prawde mowiac, to w ogole nie rozumiem Twojego problemu. Sluchasz, starasz sie
zrozumiec. A jesli cos Ci sie nie zgadza, wydaje sie, ze cos jest inaczej albo
widzisz jakies ciekawe rozwiniecie lub konsekwencje, to pytasz/dyskutujesz. I
tyle. Jesli swiadomie i krytycznie podchodzisz do przekazywanej/dyskutowanej
wiedzy, to pytania pojawiaja sie naturalne. I moze tu wlasnie jest jedyny
problem - gdy sie potakuje zamiast samodzielnie myslec, to rzeczywiscie pytania
moga byc jedynie w stylu: "Ile jeszcze czasu do przerwy?".

A poza tym: studia techniczne wymagaja "bezwarunkowego zrozumienia"!? Alez
skad! Od kiedy!? Dlaczego!?

pozdrawiam, Luki

[atlantis75]

Luki, ja też nie zrozumiałam problemu :)
Być może dlatego, że skończyłam studia humanistyczne, a tam zadawałam mnóstwo
pytań ;) A teraz oglądam teleturniej Va Banque ;)
Teraz serio. Myślę, że studia nie za bardzo wiążą się z UMIEJĘTNOŚCIĄ zadawania
pytań. Przykładem mogą być ludzie, którzy nie mają dyplomu, a potrafią w lot
przyszpilić jakimś celnym pytaniem :)
Moim zadniem ludzie nie zadają pytań, bo:
1. Nie rozumieją treści wypowiedzi rozmówcy
2. Z lenistwa
3. Z niechęci podtrzymywania dialogu
4. Z tzw. grzeczności
5. Ze strachu przed "kompromitacją" (dowiedzą się, że czegoś nie wiem).

Z tym pierwszym boryka się spora grupa młodzieży. Np.testy gimnazajalne pokazały,
że dzieci mają problemy z rozumieniem prostych treści. Wpływ na to ma telewizja,
gry komputerowe, przeładowany program w szkołach, 40-to osobowe klasy - wszystko
wymieniam w ogromnym uproszeczeniu.
Drugiego i trzeciego punktu chyba nie trzeba wyjaśniać. W czwartym często
pokutuje tu wychowanie typu: "bądź grzeczna(y) nie pytaj". Piąty to temat rzeka
(tak samo jak pierwszy). Wiadomo o co chodzi.

Pozdrawiam. Atlantis

[rose2]

Wymagaja bezwarunkowego zrozumienia, bo przeciez jestes inteligentny i dwa razy
powtarzac nie trzeba, a jak masz jakies "braki" (oczywiscie wiekszosc zaklada,
ze jest to Twoja wina) to zapytac nie mozesz tylko powinienes dostukac w domu.
Taka byla zasada na mojej uczelni, nikt nigdy na wykladzie nie proponowal nam
dialogu. A na cwiczeniach rozwiazywalo sie zadania, lub wykonywalo sie
laboratoria, ogolnie prowadzacy odpytywal a my musielismy odpowiadac. Powiem
tyle, ze taka zasade wnioslam do mojego zycia zawodowego. I nie opowiadaj
bajek, ze ten kto nie mysli samodzielnie to nie zadaje pytan (na spotkaniu).
Znam wiele osob, ktore po spotkaniu przylaza do mnie i zadaja mi pytania (bo
znamy sie dobrze) nigdy publicznie, a ja sie zawsze pytam dlaczego
milczeliscie???

[sunday]

> Wymagaja bezwarunkowego zrozumienia, bo przeciez jestes
> inteligentny i dwa razy powtarzac nie trzeba, a jak masz
> jakies "braki" (oczywiscie wiekszosc zaklada, ze jest to
> Twoja wina) to zapytac nie mozesz tylko powinienes dostukac
> w domu. Taka byla zasada na mojej uczelni, nikt nigdy na
> wykladzie nie proponowal nam dialogu.

I znów nie rozumiem - gdy czegoś nie rozumiałem, nie czekałem na "propozycję
dialogu", a po prostu pytałem do skutku, przecież student ma prawo nie
rozumieć. Najwyżej przekładaliśmy dyskusję na przerwę. I nierzadko okazywało
się, że to wykładowca nie rozumie mechanicznie powtarzanych formułek.

> A na cwiczeniach rozwiazywalo sie zadania, lub wykonywalo sie
> laboratoria, ogolnie prowadzacy odpytywal a my musielismy
> odpowiadac.

Pytać nie można było!? Nie rozumiem... Przecież od tego oni tam są!

> Powiem tyle, ze taka zasade wnioslam do mojego zycia zawodowego.

Szkoda mi Twoich podwładnych i współpracowników... Dobrze, że chcesz to zmienić.

> I nie opowiadaj bajek, ze ten kto nie mysli samodzielnie
> to nie zadaje pytan (na spotkaniu). Znam wiele osob, ktore
> po spotkaniu przylaza do mnie i zadaja mi pytania (bo
> znamy sie dobrze) nigdy publicznie, a ja sie zawsze
> pytam dlaczego milczeliscie???

Ach, to fałszywie pojęta uprzejmość lub nieśmiałość. A kto nie myśli
samodzielnie, ten nie zadaje pytań w ogóle, nie tylko na spotkaniu.

Pozdrawiam,
Luki

[rose2]

Propozycji dialogu nie bylo to fakt numer jeden, po drugie duza czesc
zaznaczala sobie na poczatku, ze nie zyczy sobie pytan, a na tych wykladach na
ktorych pytania zadawac mozna bylo smialo to zazwyczaj czesc grupy byla
niezadowolona lub tez nasmiewano sie z ludzi zadajacych pytania (zawsze znalazl
sie prowokator). Zachowania byly raczej agresywne, 98% populacji to byli faceci.
Moze miales wiecej szczescia i Twoi wykladowcy byli proaktywni, jak rowniez
grupa z zacieciem do dyskusji. Nic tylko pozazdroscic.
Nie oznacza to wcale, ze wszedzie tak jest. Na mojej uczelni bylo bardzo zle
pod tym wzgledem, ale nie twierdze, ze przez to nic sie nie nauczylam.

Niesmialosc - ja to nazywam raczej obawa przez zblaznieniem sie w obecnosci
klientow. Bazuje to na panujacym przekonaniu iz pytania sa wyznacznikiem
niewiedzy.

[aguszak]

To chyba nie jest tylko specyfika studiów technicznych.
Od najmłodszych lat szkolnych mamy wpajane - nie wiesz, to się nie odzywaj, co
przekłada się również na zadawanie pytań.
Rodzice też nie kwapią się z wpajaniem nam zasady, że nie ma niemądrych pytań,
a są tylko głupie odpowiedzi. Swoją niewiedzę tuszują zwykle brakiem czasu: nie
zawracaj mi teraz głowy, mam ważniejsze sprawy.
A przecież mogliby przyznać się od czasu do czasu, że nie są tacy doskonali, to
i dzieciom żyłoby się łatwiej, bezstresowo...

[rose2]

a podobno kto pyta ten nie bladzi. Moim zdaniem wiekszosc studentow bladzi :o))
nie jest to wylacznie problem w Polsce, moim zdaniem Niemcy sa w tym lepsi od
nas :o)))

[sunday]

> nie jest to wylacznie problem w Polsce, moim zdaniem Niemcy
> sa w tym lepsi od nas :o)))

Hmmm, nie studiowałem w Niemczech, ale piszę tu doktorat. I muszę powiedzieć,
że relacje student/doktorant - profesor są (przeciętnie) dużo serdeczniejsze
niż w Polsce. Profesorowie, z którymi mam tutaj do czynienia, są nie
instytucjami, a ludźmi, którzy mają mi pomóc. I wiedzą o tym.

Pozdrawiam,
Luki

[rose2]

Nie wiem jak wyglada studiowanie, wiem natomiast ze Niemcow na spotkaniach nie
mozna odroznic od manekinow. W zasadzie to nie ma roznicy, jak cos prezentujesz
to mozesz byc pewien ze sie wyrobisz w czasie bo pytan praktycznie nie bedzie.
Mam wiele kontaktow z nimi i powiem tyle, ze to zalezy od firmy im bardziej
konserwatywna i staromodna tym wieksza cisza na spotkaniu i wiecej niedomowien
i pozniejszych klopotow. A z wlochami to jest tak, ze gadaja za duzo i czasem
nie na temat i jak nie trzymasz sie tematu to mozesz zle skonczyc, zle czyli
wychodzisz z niczym.

[koaa]

Masz racje ma to fundamentalne znaczenie.
Aby na coś odpowiedzieć trzeba na początku sformuować pytanie tak powstaja
wielkie odkrycia -na zadaniu sobie odpowiedniego pytania i próbie odpowiedzi:)