Czy zdarzyło się Wam uderzyć partnera?

[Gość: Triss Merigold]

W kolejnych artykułach wraca temat przemocy domowej. Mnie chodzi o trochę
inny problem. Czy zdarzyło się Wam kiedyś w złości, w jakiejś gwałtownej
kłótni, w reakcji na wyjątkowo obraźliwe słowa czy oskarżenia uderzyć
partnera (albo ddać mu jeśli uderzył pierwszy)? Chodzi mi o sytuację
jednorazową, która np. w ciągu kilku czy kilkunastu lat już się nie
powtórzyła a nie o nagminne rozwiązywanie sporów przy pomocy pięści. Jaka
była jego a później Wasza reakcja, jak długo pamiętałyście taką sytuację.
Tylko proszę bez postów pt. "nie wyobrażam sobie takiej sytuacji w moim
związku i nigdy do niej nie doszło" bo pytanie jest konkretne.

tak... :(

[Gość: mala]

poklocilam sie z moim chlopakiem o cos bardzo dla mnie waznego(dla niego wazne
bylo zebym przyznala mu racje), on czepial sie slow i klotnia trwala kolo 4 dni,
koniecznie usilowal mnie przekonac do czegos, czego nie chcialam i jak juz
doprowadzil mnie na kres wytrzymalosci dostal otwarta dlonia w twarz, jego
zatkalo, ja sie rozbeczalam i zwialam, wogole chyba bylam w stanie klinicznej
histerii (jesli cos takiego istnieje...)

po chwili dogonil mnie przytulil i przeprosil ze mnie tak wkurzyl

sama bylam na siebie zla ze go uderzylam ale juz nie panowalam nad soba, a kiedy
prosilam zeby przestal, ze koncze ta rozmowe on nie reagowal i tak sie skonczylo...

a wogole to czesto sie silujemy, "bijemy" ale tylko jak jestesmy w dobrych
humorach i dbamy o to by nie zrobic sobie krzywdy, bo kiedys kiedy mnie laskotal
na lozku a ja probowalam sie wyrwac to, SAMA NIE WIEM JAK, podbilam mu oko
kolanem :( po tym mialam dopiero ogromne wyrzuty sumienia, bo na poczatku
myslalam ze udaje zeby znow mnie zwabic do lozka... chyba z 2 tyg mial taka sliwe...

Nie/nt

[tralalumpek]

i sytucja 7 lat zwiazku 4 lata po zdarzeniu nie

[Gość: mala]

powtorzyla sie miedzy innymi chyba dlatego ze kiedy zadne z nas nie chce ustapic
(mimo iz sie kochamy, mamy czesto odmienne zdania i czasem wybuchaja wielkie
klotnie, choc wiele spraw zalatwiamy od reki polubownie) albo ja wychodze na
pare godzin zeby ochlonac albo on kiedy widzi ze mam juz dosc troche sie hamuje
i kiedy mowie dosc to czesciej slucha, a jak nie slucha to trzaskam drzwiami i
wylaczam telefon

[tralalumpek]

Gość portalu: mala napisał(a):

> powtorzyla sie miedzy innymi chyba dlatego ze kiedy zadne z nas nie chce
ustapi
> c
> (mimo iz sie kochamy, mamy czesto odmienne zdania i czasem wybuchaja wielkie
> klotnie, choc wiele spraw zalatwiamy od reki polubownie) albo ja wychodze na
> pare godzin zeby ochlonac albo on kiedy widzi ze mam juz dosc troche sie
hamuje
> i kiedy mowie dosc to czesciej slucha, a jak nie slucha to trzaskam drzwiami
i
> wylaczam telefon


nie przepadam za takim sposobem bycia ze soba, cenie sobie spokoj
jest takie slowo jak szacunek a nie wydaje mi sie zeby ryczac na siebie mozna
bylo sie jednoczesnie szanowac a jezeli ludzie sie nie potrafia szanowac to co
tu mowic o molosci
zazanaczam ze to moj swiatopoglad a tobie wolno miec swoj

jak jest kryzys to mimo szacunku i milosci trudno

[Gość: mala]

czasem z soba wytrzymac ale z tego co kojarze to jesli sie klocimy to jedynie o
rzeczy dla nas istotne

nie wyobrazam sobie sytuacji ktora oboje zaobserwowalismy w Ikei kiedy sami
urzadzalismy nasze mieszkanie

kobieta dostala szalu bo facet chcial kupic inne lustro niz ona i zbluzgala go
jedynie ze zatrzymal sie przy lawce-szafce na buty, bo ona takiego szkaradztwa
nie bedzie w domu trzymac, facet sie nawet na temat szafki nie odezwal...

taka sytuacja jest dla nas nie do pomyslenia, a dodam ze podobaly nam sie
zupelnie inne stoliki i ten do kuchni i ten do pokoju, ale sprawe zalatwilismy
szybko i bez zadnych napiec, bo do rzeczy praktycznych podchodzimy praktycznie

przedstawilam nasz zwiazek z najgorszej strony przedewszystkim dlatego ze Triss
pytala nie o lozkowe dokonania, nie o najromantyczniejsze wyznania, nie o
poswiecenie, szacunek czy oddanie drugiej osobie a tego w moim zwiazku nie brakuje

z moim facetem nie klocimy sie codziennie, cale miesiace nierzadko wolne sa od
klotni, ale to chyba nie na temat

a Triss pytala czy ktos mial taki przypadek u siebie i co czul po tym
ja czulam sie zle i wcale nie mam ochote na powtorke

gdyby taka sytuacja byla czestsza mysle ze nie bylabym z moim facetem, wtedy
mialam ochote go wyrzucic ze swojego zycia, ale nie wyrzucilam i nie zaluje

bo oboje sie dla siebie staramy zyc i byc i kochac i zrozumiec, jesli nie
rozmumiemy to jedyny sposob to rozmowa, a jesli temat wzbudza emocje to czasem
przeradza sie to w klotnie... moze dla mnie jest to takie naturalne, bo moi
rodzice czesto sie klocili nadal sie kloca prawie codzienne, ale to zupelnie
inna bajka cos w stylu tej kobiety z ikei o rozne pierdoly...
a ja nienawidze klotni wlasnie z tego powodu i mimo iz jestem dorosla miewam
stany lekowe kiedy slysze podniesione glosy moich rodzicow, moze dlatego tak
histerycznie zareagowalam

to byla nasza pierwsza klotnia po 3 latach bezklotniowego zwiazku i bylam pewna
ze tak bedzie zawsze

ale widocznie kiedy nasz zwiazek sie poglebil zaczelismy od siebie wymagac
wiecej i stad sie to wzielo

a ty masz szczescie i zycze by trwalo wiecznie :)

buziaki

kiedyś młodą będąc

[Gość: Agata]

jakieś głupie kłótnie i w pysk
a potem moja teściowa (której nie lubię) nauczyła mnie, ze faceta nie wolno bić
tesciowa była bita przez męża
ale tłumaczyła mi, ze jesli facet odda - a oddawanie ma niejako we krwi - do
się nie pozbieram
ale ja potrafię się znęcać psychicznie
więć nie muszę bić
pa

Owszem.

[Gość: Kasia]

Połamałam mu żebra.
Byłam wtedy w stanie permanentnego stresu. On pił codziennie, przyprowadzał
kumpli, albo po prostu wracał nad ranem i nie dawał mi spać. Mielismy
kilkumiesięczne dziecko.
Tamtego dnia nieźle wstawiony usiadł nad ranem na brzegu mojego łóżka i
rytmicznie kopał. Nie chciał wyjść. Wstałam i wypchnęłam go z pokoju. Wrócił po
dłuższej chwili, kiedy zaczęłam ponownie zasypiać i zaczął znów. Znów
wypchnęłam, ale furia we mnie wzbierała. Za trzecim razem kiedy tylko stanął w
drzwiach i znów mnie obudził - kopnęłam go w klatkę piersiową. Nie mam pojęcia,
skąd miałam wiedzę techniczną jak to zrobić. Skąd miała siłę - wiem - z furii i
skumulowanego stresu. Wyleciał z pokoju i zatrzymał się na ścianie dwa metry
dalej. Potem poprawiłam pięścią w szczękę.
Dał mi spokój, ale wzburzona i tak nie mogłam zasnąć.
Rano pamiętał zajście. Przestraszył się mnie, nie wiedział, że tak mogę. Do tej
pory był bezkarny. Próbował mnie postraszyć. Wziął obdukcję lekarską. Stąd
wiem, że połamałam mu żebra. Nigdy jednak tego nikomu nie zgłosił.
Od tej pory zachowywał sie znacznie spokojniej. A ja trochę podniosłam głowę.
Nie pozwalałam juz soba pomiatać. Wiecej nie dałam się doprowadzic do
ostateczności.
Ale tak sie z nim rozwiodłam.
Szczegóły techniczne - ja 50 kg, 164 cm; on wtedy ok 80 kg, 178 cm. Znany
gwiazdor muzyki rozrywkowej, a nie żaden meliniarski lump.

Chyba nie da sie tego zapomnieć. Pisząc to po raz pierwszy od wielu lat
patrzyłam na tę scene ponownie. Ciągle "działa".
Oczywiście, żałuję, że do tego doszło. Trzeba było być odważniejszą wcześniej i
nie dać sie doprowadzić do takiego stanu. Mogłoby sie obejść bez rękoczynów.
Ale skoro juz sie stało, przynajmniej wyciągnęłam z tego wnioski.
A dlaczego pytasz? Przywaliłaś i nie wiesz co dalej?
Pozdrawiam
Kasia

[Gość: Stauffenberg]

To jednak się rozwiodłaś??? Niestety, podejrzewałem, że tak będzie. Od początku, jak do Ciebie przyszliśmy, wiedziałem, że to facet dla nikogo. A już najbardziej nie dla Ciebie. Ale znając Ciebie, myślę, że dajesz sobie radę...i osuiągniesz to, co zamierzyłaś
Ps.Mnie spotkało to samo. Co prawda bez żadnych ekscesów poza słownymi...

[Gość: Kasia]

Jak do mnie przyszliście?? Nie mam pojęcia, kim jesteś!

[Gość: Stauffenberg]

Przypomnij sobie...rok 1991 i 1992...tworzyła się w Polsce wolna
prasa...pracowałaś w redakcji nowopowstałego dziennika...w działe "Media". Była
tam Beata, Tomek, Paweł, Ty i..także ja. No, a teraz pamiętasz?
Pozdrawiam ciepło

[Gość: Kasia]

Sorry, to nie ja.
Szkoda.
Swoją drogą - czyżby ktoś miał takie samo życie jak ja?
Zdumiewające jest, że to był mniej - więcej ten sam czas, a ja też pracuję tej
branży.
To nie jest moje prawdziwe imię. Nadal noszę jego nazwisko, a on jest dosyc
znany. Nie chcę, zeby ktoś znał prywatne sprawy. To nie Gala, czy inna Viva.
Mam nadzieję, że tamtej, takiej samej, też sie powiodło.
Pozdrawiam

[Gość: Stauffenberg]

Nie do wiary! Przecież zgadzało się wszystko! No tak, tylko - jak sama piszesz -
imię inne...Reszta niemal do konca ta sama. "Twój" też ostro pił (ciągi) i
chadzał na panienki, a Ty mu wierzyłaś, że załatwia BARDZO WAŻNE SPRAWY i JEST
BARDZO ZDOLNY tylko troszkę leniwy??? I Tez jesteś szatynką? Bo jeśli tak...to
już sam nie bedę wiedział co myśleć...

[Gość: Kasia]

Hmmm... jestem szatynką. Też nie wiem, co mysleć.

[Gość: Stauffenberg]

No to brakuje tylko jednego...czy Twoje dziecko to córka???

[Gość: Kasia]

Nie. Wręcz przeciwnie. Ale i tak dziwna sprawa. Kosmos się w to wmieszał.
;-)

[Gość: lola]

Mimo wielu powodów gdy byłabym usprawiedliwiona nigdy go nie uderzyłam.
Ale pamietam raz gdy po popchnełam bo sie ze mna droczył, uszczypnał czego
bardzo nie lubie i tak niefortunnie uderzył głowa w metalową rurke ze upadł i
na chwile stracił wzrok.Boze, co ja przez pare minut przezyłam, on sie
wystraszył, płakał, ja nie wiedziałam co robic, makabra. Na szczescie za 5
min. mu przeszło.Od tej pory zero takich przepychanek bo wiem jak moga byc
groźne.

[Gość: Triss Merigold]

Przyznam się, że mnie się zdarzyło kilka razy w życiu. Pierwszy raz kiedy
złapałam męża na ewidentnym kłamstwie dotyczącym innej kobiety. On łgał w żywe
oczy a ja trzymałam dowody w ręku (bilingi telefoniczne), trzasnęłam go w twarz
z bezradności, rozpaczy i wściekłości tym większej, że sytuacja miała miejsce
trzy miesiące po ślubie. Potem sama się przestraszyłam. Kiedyś podpity mąż mnie
uderzył (nie poświęcał mi specjalnie uwagi ale był chorobliwie zazdrosny) bo ze
spotkania z koleżankami wróciłam pół godziny później a on sobie uroił, że byłam
z jakimś facetem. Oddałam, dostałam histerii potem szału i tej samej nocy
wyrzuciłam go z domu. To nie był udany związek i rozwiedliśmy się po niecałych
trzech latach. Każdą z tych sytuacji pamiętam do dziś, żałuję, że mnie poniosło.

[Gość: Marta]

Mi się zdarzyło kilka razy popchnąc go mocno, w żalu , wściekłości, gdy się
kłóciliśmy. I raz też o mały włos nie wybiłam mu oka kluczami do mieszkania
które w niego rzuciłam. On nigdy na mnie ręki nie podniósł, raz tylko
wyprowadzil mnie siłą z jakiejś imprezy. Już potem nic się takiego nie
powtórzyło, choć wiem że np. dostałoby mi się nieźle gdyby przyłapał mnie z
innym ( to tylko teoria bo nigdy nic nie zrobię takiego). Ogólnie się kochamy i
tworzymy silny i dobry związek.

Ale mam znajomą parę i patrzeć na to nie mogę. Dziewczyna tak poniża swojego
chłopaka, potrafi przylać mu płaskiego na dyskotece przy ludziach za to że
ośmielił się zniknąc z pola widzenia, ogólnie dostaje często i za nic. I pomalu
wysiada, czuję że niedlugo od niej odejdzie.

Takei pytanie? a ja myslalem ze...

[niuniek6]

... ze to norma ze facet co chwila dostaje po glowie od swojej kobity.
Zapytam lepiej czy jest jakis zwiazek gdzie to sie nie zdaza?

[Gość: Marta]

niuniek6 napisał:

> ... ze to norma ze facet co chwila dostaje po glowie od swojej kobity.
> Zapytam lepiej czy jest jakis zwiazek gdzie to sie nie zdaza?


TO NIE JEST NORMALNE, AGRESJA I RĘKOCZYNY MIĘDZY LUDŹMI KTÓRZY SA RAZEM...
NIEŁADNIE.

[Gość: Triss Merigold]

Uważam, że sytuacje w których dochodzi do rękoczynów są absolutnie nienormalne.
Moi rodzice nie krzyczeli na siebie, nie popychali się, nie zachowywali
agresywnie w stosunku do siebie i do nas - dzieci więc pewnie dlatego mam uraz
na punkcie rozwiązywania sporów siłą tzn. nie zgadzam się i nie akceptuję. Wg.
mnie związek w którym dochodzi do bicia prędzej czy później rozpadnie się (tak
jak mój), jeśli tylko któraś ze stron nie jest typem męczennika. W ogóle nie
toleruję popychania, ciągania na siłę za rękę itp. zachowań wymuszających
posłuszeństwo.

[Gość: Marta]

tak Triss to nie jest normalne, na szczęscie u mnie się to już nie powtórzyło a
bywaly okazje. Jestem wybuchowa ale ręce na wodzy umiem powstrzymać, mój
partner też, wtedy bylismy młodsi i bardzo zazdrośni o siebie. jak sie kogos
kocha to trzeba go głaskać i calowac a nie bić i szarpać.

ale z drugiej strony na miejscu mojego kolegi notorycznie dostającego plaskacze
od swojej krewkiej dziewczyny - nie oddałabyś? Ja bym w koncu oddała a potem
pannę rzuciła.

[Gość: Ju]

Rzucilam kiedys nozem w jego strone, ale uwazajac jednak, zeby go nie trafic. I
kiedys, na poczatku wspolnego mieszkania razem, powtorzyly sie kilkakrotnie
sceny przemocy. W obydwie strony. Ale wyroslismy z tego.

[Gość: dora]

kiedys wyjechlismy razem na 2 tygodniowe wakacje.po tygodniu zniknal na 36
godzin zostawiajac mnie bez forsy i klucza do pokoju. drzwi do pokoju otworzyl
mi wlasciciel a gdy moj eks pojawil sie i bez slowa probowal pojsc spac nie
zwracajac na mnie uwagi uderzylam go w twarz i rzucilam w niego lusterkiem. na
szczescie nie trafilam bo jeszcze by sie cos mu stalo a ja bym za to
odpowiadala.
kolejny raz uderzylam go 2 lata pozniej gdy mi powiedzial ze mnie zdradza od 3
miesiecy.wtedy odeszlam. uwazam ze to bylo zupelnie ludzkie i nie czuje sie
winna. kazdy ma jakies granice wytrzymalosci.

[moniorek1]

Pierwszym i chyba ostatnim partnerem jaki dostal ode mnie po buzi byl moj
pierwszy chlopak, moja wielka milosc.Niestety mial dar do wyprowadzania mnie z
rownowagi ,doprowadzil do tego ,ze obudzil we mnie takie poklady agresji w
stosunku do jego osoby,ze w koncu z obawy o moje zdrowie psychiczne zerwalam
ten zwiazek.
Obiecalam sobie ,ze wiecej nikogo, kogo kocham nie uderze i jak narazie mi sie
to udaje ,ale rownoczesnie nie recze za siebie, jesli jakas obca osoba
wyprowadzilaby mnie z rownowagi, wtedy moge przywalic.

[Gość: Triss Merigold]

Nie mam nic przeciwko przywaleniu obcej osobie w samoobronie albo za paskudne
chamstwo, niczym nie sprowokowane wyzwiska. Jestem choleryczką, staram się nad
sobą panować (zresztą od dłuższego czasu nikt mnie osobiście poważnie nie
zdenerwował) ale miałam parę razy takie ataki szału, że facet się mnie bał.
Jednak za każdym razem kiedy zdarzyło mi się uderzyć (dosłownie 4 razy w życiu)
wiedziałam co robię, to była taka zimna furia. A powody zasze były poważne, nie
jakaś durna kłótnia o śmieci, zakupy czy coś w tym rodzaju.

[Gość: kobieta dojrzala]

powazne powody? nie ma takich powodow zeby uderzyc swojego partnera, jestem w
zwiazku 24 lata, nigdy mi sie nie zdarzylo uderzyc, czytajac te posty nie
dziwie sie ze sa faceci ktorzy bija swoje partnerki, Panie znajduja zawsze
usprawiedliwienie na to ze uderzyly czemu Panowie by nie mieli, zawsze sie
jakis powod znajdzie, straszne

[Gość: dora]

no to masz szczescie.
wyzej jest moj poprzedni post. ciewkawa jestem jak bys zareagowala w takiej
sytuacji. mozliwosci wyjechania niestety nie mialam. uderzylam z bezsilnosci.

Żeby walnąć starego....

[pajdeczka]

...musiałabym być słusznego wzrostu i wagi. Niestety, czasami raćzki mnie
świerzbią, ale on jest silniejszy. Poza tym mam straszne łaskotki i jemu
wystarczy, że mnie połaskocze i już leże (hm,hm), a na niego nawet to nie
działa.
A poza tym, on i tak jest poszkodowany przez los. Po co mam go jeszcze tłuc?

[Gość: Marcin]

Chodzi o to, że los i tak pokarał go pajdą jako żoną ?:)