wóz czy przewóz?

[ku-le-czka]

Co wybrać? - wielki życiowy dylemat:

Wariat pierwszy: życie w samotności i z tego powodu poczucie wybrakowania, stany depresyjne, brak drugiej połówki; stała ale nieciekawa (nudna, nierozwojowa) praca, brak mieszkania (wynajmowane),poczucie zmarnowanego życia

czy wariant drugi:
wyjazd za granicę do ukochanego - kraj nie anglojęz., nauka języka, kupno mieszkania na kredyt, brak perspektyw dobrej pracy, ale życie z tym jedynym i zaryzykowanie, że może być szczęśliwiej ale niekoniecznie lepiej pod względem ekonomicznym.

radiowoz :)

[dziewice]

[abrakadabra-0]

Ja bym wybrała wariant drugi bez mrugnięcia okiem...

cd

[ku-le-czka]

jeszcze do wariantu drugiego:

rezygnacja z pracy w PL, a w przypadku niepowodzenia/rozstania tam, powrót do
kraju i zaczynanie od zera - brak pracy, brak mieszkania - co nie będzie łatwe
(36 lat)

[errare_humanum_est]

A może zamiast rezygnowania z pracy dogadaj się z szefem na roczny (albo i
dłuższy) urlop bezpłatny? Wtedy zawsze będziesz miała do czego wrócić, gdyby
życie na obczyźnie nie wypaliło...

[anna_heche]

Wybór to jest chyba oczywisty. Nie widzę żadnych plusów w pierwszym
wariancie. Nad czym się tu zastanawiać?

[thefellow]

Jedyne rady jakich możesz się tu spodziewać to :
- rzuć go natychmiast i pomyśl o sobie
- idź jak najszybciej do specjalisty

Wydaje mi się, że powinnaś poszukać też na innych forach, może tych
związanych z emigracją, a może tych gdzie znajdziesz ludzi
starszych, którzy mają za sobą takie wybory, może jakieś kobiety ok
40 lat, ludzi doświadczonych, bo z tego jak widzisz ten wybór to
wydaje mi się że jesteś jeszcze młodą osobą. Życie nie jest takie
statyczne, ciągle coś się dzieje, ludzie nie wyjeżdżają zawsze na
całe życie, często wracają po kilku latach. A jeśli twój chłopak
jest Polakiem to będzie to łatwiejsze.
Porozmawiaj z chłopakiem jak on widzi wasze życie tam.
Rozpisz sobie na kartce wasz tygodniowy plan zajęć, ile czasu
będziecie razem , co ty tam będziesz robić, jaką pracę podejmiesz ?
Czy jesteś typem pracocholika i potrafisz samodzielnie zapełnić
sobie dzień zajęciami, czy też osobą o dużej potrzebie kontaktu i
emocjonalnego "doładowywania" przez bliską osobę.
Jak widzi twoją rolę chłopak, co według niego miałabyć tam robić,
czy mogłabyć tam realizować tam jakąś swoją pasję, czy w tym kraju
jest coś czego nie ma nigdzie indziej na świecie, czy ludzie są
wylewni czy zamknięci w sobie i czy tobie to odpowiada ?
Czy jest to blisko od Polski i będziesz mogła widywać się z rodziną
raz np. na kwartał, czy jest to daleko i zobaczysz rodzinę raz na 5
lat ?
Czy jesteście razem z wielkiej miłości i jesteście wzajemnym
dopełnieniem czy też trochę z przypadku, bo nikt inny się nie
trafił ? trochę to tak brzmi jak piszesz o pozostaniu w polsce to
taki opis samotności bez przyszłości ?

[ku-le-czka]

Nie jest Polakiem, kraj europejski, ludzie bardzo otwarci. Niestety nie mam
wyspecjalizowanego zawodu i tam na pewno nie będę mieć dobrej pracy.
A opis samotności bez przyszłości wynika z tego, że po ostatnim rozstaniu z kimś
innym potrzebowałam naprawdę bardzo bardzo długiego okresu czasu żeby wrócić do
siebie. Nie jestem osobą która łatwo wpada w inne ramiona i wiem, że jeśli nie
ten to już nikt inny. Przez długi okres też nigdzie nikogo nie udało mi się
poznać. Aż do niespodziewanego naszego spotkania...

[thefellow]

jeśli czujesz że on tego naprawdę chce, że namawia cię szczerze, to
może warto zaryzykować, zacząć coś od początku.
jeśli mowi o kupnie mieszkania to chyba myśli o tobie poważnie,
stara się zapewnić wam lepsze życie - to też dobrze.
Chyba warto abyś miała tu jakiąś "polisę", jakiś kąt u rodziny na
wszelki wypadek, rozmawiałaś o tym z rodzicami ?

[jj1978]

tak z ciekawosci, jaki to kraj i jak sie porozumiewacie skoro nie
znasz jezyka?

[cloclo80]

Służba z Polski ma niebywały dar zrozumienia poleceń wydawanych
krzykiem, kopniakami i pięściami. Znajomość żadnego konkretnego
języka nie jest konieczna.

[figgin1]

1

2. bez zastanowienia.

[gooochab]

[cytrynka_ltd]

dlaczego od razu kupno mieszkania na kredyt za granicą?
łatwiej tam wynajmować. popracujcie razem, a później zobaczycie.
za granicą możecie mieć szansę, ale na początek dopóki również razem nie
sprawdzicie się w tej wyjątkowo trudnej dla wszystkich sytuacji, nie zobowiązuj
się bardziej.
najpierw ślub ;)
a, tak możesz nawet sama zostać z kredytem umoczona za granicą. zresztą kto wam
da kredyt za granicą?

[kadfael]

Dlaczego z góry zakładasz, że nie znajdziesz dobrej pracy? Nie
zamierzasz się rozwijać? Najpierw trzeba się nauczyć języka a
potemmoże znależć sobie jakieś kursy dokształcające...
A w ogóle jaki to kraj?

[lizeska]

kadfael napisała:

> Dlaczego z góry zakładasz, że nie znajdziesz dobrej pracy? Nie
> zamierzasz się rozwijać? Najpierw trzeba się nauczyć języka a
> potemmoże znależć sobie jakieś kursy dokształcające...
> A w ogóle jaki to kraj?

Albania

[frying.pan]

Sama dobrze wiesz, co powinnaś zrobić:) Zaryzykuj, spójrz jak niewiele masz do
stracenia, nic Cie tu nie trzyma. Nie mów, że ta nudna praca i wynajmowane
mieszkanie są dla Ciebie taką ostoją bezpieczeństwa, że nie możesz ich po prostu
porzucić i spróbować czegoś lepszego. Z partnerem możecie wszystko obgadać,
mógłby pomóc Ci poszukać jakiegoś zajęcia na początek. Nawet mało ambitną i źle
płatną pracę za granicą powinnaś potraktować jako miejsce do nabywania nowych
znajomości i szlifowania języka. Nowe znajomości + język = lepsza praca i lepsze
zarobki. Gdyby jednak losy znowu przywiodły Cie do Polski, to pamiętaj, że
wrócisz bogatsza. Może niekoniecznie finansowo, ale będziesz miała bezcenny
bagaż doświadczeń + świadomość, że nie chowałaś głowy w piasek.

ten kraj to

[ku-le-czka]

Hiszpania.

Ukochany już szuka mieszkania, które mógłby kupić na siebie na kredyt- ogląda oferty, umawia się z pośrednikami.
Ktoś pytał w jakim jęz. się dogadujemy. Odp - po angielsku. Znam i nie jest to żaden problem.

Oczywiście, że mam wiele obaw i niepokoju. Mogę wyjechać, a jak coś nie wyjdzie to zostaję goła i niewesoła - jak pisałam bez pracy i z kilkoma dodatkowymi latkami bądź rokiem na karku. Dlatego bardzo bardzo się waham i zastanawiam - czy tkwić w dotychczasowej codzienności czy też zrobić wielki krok do przodu mając świadomość, że nie wszystko może się udać. Z drugiej strony może wszystko będzie ok....
Kraj mi bardzo odpowiada, znam jego rodzinę, znajomych, mamy także znajomych - małżeństwa polsko - hiszpańskie. Boję się o perspektywy pracy tam i zarobki (tu mam pracę biurową a zarobki tam mogą być na tym samym poziomie co tutaj, dopiero uczę się języka) Na pewno jest tam praca sezonowa w turystyce, zimą będzie ciężko, ale z drugiej strony to wtedy na dłużej będę mogła przyjechać do rodziny.
Nadal nie wiem co robić.

Thefellow - bardzo dziękuję za odpowiedzi.
p.s. a wypowiedzi w stylu - idź do lekarza mnie nie interesują.

[cloclo80]

Myślałem, że to Szwecja, albo Holandia, ale jeśli to ESP to nic jak
jechać, jechać.

jasne

[facettt]

ze zaryzykowac :)

pod jednym warunkiem:
ze ten Pan NIE jest Muzulmaninem.


Hiszpania to piekny kraj do zycia...

- La abeja chica feliz :)

[bajlandia1]

Nie jest muzułmaninem. I nie wygląda na Hiszpana ;-) ale jest bardzo dobrym i
odpowiedzialnym facetem. Znam jego rodzinę, on moją, moi rodzice go uwielbiają i
czasami bardziej się pytają co słychać u niego niż co u mnie ;-)

[cyjanek123]

> czasami bardziej się pytają co słychać u niego niż co u mnie ;-)

wspołczuje, to musi być niemiłe...

[cloclo80]

Dlaczego? Ludzie dobrze kumają, że skoro u chłopa wszystko OK, to i
ogólnie też bedzie OK.

ha ha ha

[anaisanais]

a ja jednak bym spojrzala na te posty dotyczace specjalisty

wez zycie z swoje rece i np. doksztalc sie, znajdz inna prace,
zajmij sie czyms
wariant 1- jak tu zostaje to mam zmarnowane zycie, jak wyjezdzam i z
tym facetem sie nie uda to tez

zacznij na siebie liczyc i dzialac

[zimowa.net]

Nie wiem nad czym sie w ogole zastanawiasz..