Jak ugotować faceta?

[ursz-ulka]

Także zainspirowana poniższymi wątkami kulinarnymi pytam - jak
ugotować faceta- w sytuacji krytycznej, gdy już się pokłóciliście,
wyrzygaliście wszsytkie rzeczy, gdy już nie ma więcej do dodania, a
dobrze wiecie, że i tak będziecie razem. Czy są, czy macie jakieś
sposoby przyspieszenia pogodzenia, by się nie dąsać, by ominąć etap
cichych dni?

[cich-awoda]

my łagodzimy obyczaje będąc dla siebie "miłymi" w nocy - ale nie w
sensie seksu, tylko przytulania, spania w swoich objęciach całą noc.
jak rano wstaję taka wyprzytulana, to jestem na niego mniej zła, on
też, bez zbędnych słów, ale też szybciej się godzimy przez tę
bliskość

[hipotamica]

Dokładnie tak samo robimy. Nie ma opcji, że mnie odepchnie i nie
będzie się chciał przytulić, jeżeli to zrobi to obraza będzie
ciężka, oj ciężka...

[ind-ja]

my wspolnie doszlismy do wniosku,ze takie zawieszenia sa
najgorsze.po kazdej akcji,kiedy juz nastepowal spokoj,podchodzilam i
bez slow przytulalam sie do niego.Zawsze wyczuwalam czy on tez chce
sie juz pojednac,czy jeszcze potrzebuje chwile pobycia sam ze
soba.Wczesniej czesto zdarzaly nam sie niesympatyczne rozmowy(my sie
nie klocimy,nie krzyczymy,tylko rozmawiamy nawet w tych najgorszych
sytuacjach).Na szczescie takie sytuacje zdarzaja sie
rzadko.Pracujemy razem,kazdy dzien spedzamy wspolnie (dlatego czasem
nawet szczegoly zaczynaja nas draznic).ale sa chwile kiedy oboje
staramy sie zapobiec tym niesnosnym rozmowom.W takich momentach
pytamy sie nawzjem,czy na pewno chcemy zeby znow bylo miedzy nami
zle.Zadne z nas tego nie chce,wiec dajemy spokoj,zaczynamy
zartowac,zmieniamy temat albo po prostu kazde z nas wraca do swojej
pracy.

[ind-ja]

i oczywiscie mieszkamy tez razem od ponad 2 lat,jestesmy
zareczeni,planujemy slub za jakies 2 lata.Obydwoje chcemy
szczesliwego malzenstwa i szczesliwej rodziny,dlatego juz teraz
uczymy sie przebaczac sobie nawzajem nasze niedoskonalosci,doceniac
starania i rozwiazywac problemy droga pokojowa.zdarzaly sie
momenty,kiedy mowil,ze chce mnie zostawic bo ma juz wszystkiego
dosyc.po jakims czasie zawsze okazywalo sie,ze nie chce mnie
zostawic bo przestal kochac ale dlatego,ze czasem ie dawal sobie
rady z problemami zycia codziennego.Byly kryzysy,ja zaciskalam
zeby,tlumaczylam i sobie i jemu,wprowadzilismy kilka zmian i co?i on
dalej kazdego dnia caluje mnie po rekach za to,ze dostal cieply
obiad,pomimo,ze wracamy z pracy o tej samej porze.Jezeli wasz milosc
jest silna,ty tez bedziesz silna,poradzisz sobie z tym i kazdym
nastepnym kryzysem.

[ursz-ulka]

Na początku robiliśmy sobie tzw. znak pokoju, ale teraz wiele rzeczy
nas przerasta, oburzamy się na siebie, w kółko wracają te same
tematy, żale, nie wiem co robić. Coraz więcej cichych dni między
nami. żadne pierwsze nie wyciągnie ręki. Niepokoi mnie to.

[cich-awoda]

chyba słusznie Cie to niepokoi. my też mieliśmy takie okresy, że np.
mnie już się nie chciało z nim godzić, wyjaśniać czegoś co
wałkowalismy 100razy, znow sie kłócić o to samo za jakis czas. nie
wiem, albo się już dotarliśmy, albo troche doroslismy, że coraz
rzadziej tak mamy i rzadziej sa zgrzyty. ciągłe przepychanki są dla
mnie nie do zniesienia na dłuższą metę
musisz sama ocenić, czy da się jeszcze wyjść na prostą, czy lepiej
to skończyć i życ w spokoju

[ursz-ulka]

Sama nie wiem, kocham go bardzo, ale wciąż są kłótnie, wciąż sobie
dogryzamy. Niby potem przepraszamy, zachowujemy się normalnie i
zastanawiam jak znów mogliśmy tak na siebie najechać. Ale mija czas
i znów to samo. Dałaś mi nadzieję. W sumie już kiedyś też tak bylo,
straszny kryzys, ale wyszło na prostą. Może teraz też?

[cich-awoda]

trzymam kciuki:)
powodzenia!

[ursz-ulka]

Dziękuję! Bardzo mi miło. Znów nie przespałam nocy i beczałam przed
snem, więc miło, że ktoś trzyma kciuki.

[cich-awoda]

a długo z nim jesteś?

[ursz-ulka]

dosyć, trzy lata, z tym że tak po roku zaczęły sie kłótnie bo
zamieszkalismy ze sobą

[onomatopejaxy]

Wiesz, skądś znam tę historię.. Ja nie mam już siły po raz 100 wracać do tego samego i tłumaczyć coś, co już wyjaśniałam i już nie jest pamiętane. Czy też słuchać różnych złośliwości - postanowiłam wyprowadzić się i odpocząć. Czasem tak lepiej :)

[ursz-ulka]

Nie wiem, nie wiem. Nie jest łatwo podjąć takie decyzje, gdy wiele
wspólnych rzeczy łączy. On znów się bardzo stara. Znów czułe słówka,
zapewnienia. Patrzę w jego oczy, obserwuję mowę ciała i widzę, że to
szczere. Tylko że w głowie znów tkwią te słowa wypowiedziane w
wielkiej złości. Bo ani ja ani on nie potrafimy ugryźć sie w język.
Jak miłość to na maksa, jak kłótnia też na maksa. Gdzieś czytałam,
żę tak w związkach jest - że nie da sie utrzymać miłości na tym
samym poziomie non stop, że są odchylenia raz w tą i w tamtą.

[wbita_w_jego_cien]

Jestem typem choleryczki wiec przewaznie kłótnie wychodza odemnie. No i
przeważnie to ja wciagam rękę bo jest mi przykro jak on tak siedzi zly albo
smutny, nie mam serca zeby sie dlugo klocic. Moze to źle ale szybko zapominam
krzywdy...

[ursz-ulka]

Hmmmm, też tak miałam, że zaczynałam i przepraszałam. A teraz nie,
już tak szybko nie zapominam.

[mamba8]

hmm jeśli przewinęłam ja to wyczuwam co mu poprawi humor i to robię, wtedy
włączam swój urok osobisty podwójnie i kiedy wreszcie się uśmiechnie to już
wiem, że jest mój spowrotem :)

kiedy oboje się pokłócimy o głupotę to po chwili nam przechodzi.

Kiedy to z jego winy to zbywam go milczeniem dopóki on pewnych rzeczy nie zrozumie.