nie chce się żyć

[itusiek5]

Macie czasem tak, że nie macie ochoty na nic? Że teoretycznie macie wszystko, układa Wam się, nie ma większych problemów, a Wy poprostu chcecie umrzeć? Wraca to do mnie co jakiś czas. Nie wiem...może za dobrze mi. A może jakaś skaza genetyczna ;] Czasem po prostu żyję sobie tak, bo żyję. Albo hipochondryzm się pojawia. Jak mam wolne to mogę cały dzień po prostu leżeć w łóżku. Wszystko robię tak byle jak. Bylejakość mnie ogarnia. Jestem zła na siebie, bo jestem młoda, a ludzie naprawdę mają źle w życiu. Ale to też nie to, że ja narzekam na życie. Mi się po prostu już nie chce. Tak jakbym na nic już nie czekała. A mam przyjaciół, rodzinę, partnera. Czuję tak jakby mi nie zależało na życiu. Źle mi z tym, wiem że to bluźnierstwo :/

też tak miewam

[delayla]

nie jesteś sama :)
Uczucie to odchodzi raz szybciej raz wolniej, ale na razie jeszcze żyję;)

[pretensjaa]

To sie nazywa: osobowosc depresyjna.

[mrs.solis]

Nie ty jedna tak masz.

[pajda-chleba]

to sa stany depresyjne.Polecam psychologa.Powaznie,takich objawow nie mozna
lekcewazyc.

[cairo7]

No oki ja przesypiam 3/4 doby...bo mi sie nic nie chce,tesknie za
plazą ,za sloncem itd...ale po co chciec umrzeć????Tobie potrzebny
wpierd...ol....bo sie w glowie z dobrobytu poprzewracalo...albo
zapraszam pod pociag...moge Cie podprowadzic bo glupoli nie
lubie...ku...a...ludzie nie maja co jesc,dzieci nie mogą do szkoly
wyposazyc...a Ty beeeeee...moja wersja o snie jest prawdziwa..ale po
co sobie zycie odbierac???

[marguyu]

cairo,
piano, pianissimo

Dziewczyna jest po prostu chora. Musi isc do lekarza i zaczac sie
leczyc. Poza tym przydaloby sie jej jakies zajecie, zainteresowania.

Najpierw domowe sposoby

[kam-ka]

Spokojnie, spokojnie, to - w takim zakresie, jak zostało opisane przez autorkę
wątku - jeszcze nie wymaga interwencji lekarza.

Najpierw są domowe sposoby - refleksja, mądre książki, próba odnalezienia, co
naprawdę jest dla mnie w życiu ważne, próba postawienia sobie celów. Spotkania
(towarzyskie, z rodziną), sport oraz zabranie się za działanie, na początek
choćby najmniejsze.

Dopiero gdy to nie pomaga - psycholog i dopiero później, jeśli i psycholog nie
pomoże, to lekarz (psychiatra).

[trypel]

itusiek5 napisała:

> Czuję tak jakby mi nie zależało na życiu. Źle mi z tym,
> wiem że to bluźnierstwo :/

A dlaczego bluźnierstwo? Czy ktoś powiedział że zycie jest
obowiazkowe? Tylko w razie czego nie rób takiego numeru jak ten
kretyn w metrze bo tysiącom ludzi popsujesz dzień.

[taurusp]

jak ja Cie rozumiem, w kazdym słowie... i tez mam zal do siebie, ze
nie umiem docenic. Tylko, ze chyba wlasnie w tym docenianiu tkwi
klucz do odzyskania chęci i radosci życia
na pewno są rzeczy na które warto czekac, pewnie dużo dobrych ale i
przykrych
bylejakosc nie jest zła, jesli przyjąc ze wtedy ładujesz akumulatory!
głowa do góry
ciekawe chwile przyjdą niespodziewanie...

[alpepe]

sprawdź tarczycę, niby głupstwo, ale ten mały gruczoł odpowiedzialny jest za
depresje poporodowe, czego nawet położnicy zdają się nie wiedzieć.

[melixsa]

Takie osoby to powinno się raz, a dobrze zjechać- to najlepsza terapia na
narcyzm( wszystko JA. JA najważniejsza).

Ludzie mają problemy, mają naprawdę ogromne problemy. A tu taka ze swoim
użalaniem, że jej życie za mało po tyłku dało i się nudzi i litujcie się nad nią
narody.

[rdza84]

melixsa napisała:

> Takie osoby to powinno się raz, a dobrze zjechać- to najlepsza terapia na
> narcyzm( wszystko JA. JA najważniejsza).
>
> Ludzie mają problemy, mają naprawdę ogromne problemy. A tu taka ze swoim
> użalaniem, że jej życie za mało po tyłku dało i się nudzi i litujcie się nad ni
> ą
> narody.

Oczywiście, że "Ja" jest najważniejsze. Egoizm to zwykła ludzka cecha, a
altruizm jest niezgodny z naturą człowieka. To normalne, że ktoś użala się nad
swoimi wyimaginowanymi problemami niż nad realnymi obcych ludzi.
A autorce wątku mogę powiedzieć jedno: Nie martw się, życie może być piękne,
wystarczy prawidłowo dobrać środki antydepresyjne. Pozdrawiam^^

[magnolia_liliflora]

Zarezerwuj miejsce w jakimś pensjonacie, potem po prostu pojedź i pozwiedzaj.
Nawet się za bardzo nie przykładaj do pakowania. Im więcej będziesz musiała -
poznawać ludzi, pytać o drogę, radzić sobie jak jedyne buty przemiękną - tym
lepiej. Jak wrócisz pocałujesz podłogę w korytarzu swojego domu...

[psiapszczola]

Zadbaj o więcej różnorodności. Czasem wręcz się do niej zmuszaj. Po
ok. trzech tygodniach wejdzie Ci w nawyk, żeby wciąż coś ulepszać,
zmieniać i wtedy doły się skończą, jak łapką odjął.

[mruff]

Nie, to nie jest "normalne" myślec o śmierci

I ja nie myślę,że chciałabym umrzeć.

Czasami, w dołku myslę jedynie, że życie jest szare i nudne i że
marzenia jednak nie spełniają się.