panicznie boję się

[jemejska]

owadów i innych stworzeń latających...
można powiedzieć, że zakrawa to już na fobię.
Jak i gdzie szukać ratunku? Bardzo mi to przeszkadza w zyciu. Do tego jest to
krepujące i uciążliwe.
Słyszałam, że ponoć pomaga hipnoza, ale nic dokładnie na ten temat nie mogłam
znaleźć.
Może wy znacie jakiś sposób?

[fergie18]

ja się boję bardzo ale to dlatego że jestem uczulona na jad

[jemejska]

u mnie przerodziło się to w niezłą schizę. Brzydzę sie tego robactwa i boje
panicznie. wszystkiego, owadów, motyli, much, biedronek. Koszmar.
nie wiem, jak z tym walczyc, a mam juz tego dosyć.

[pretensjaa]

Moim zdaniem najgorsze sa skorki i pajaki.

Brzydze sie tez strasznie dlugich, czarnych bezskorupowych slimakow.
Ble!

[jemejska]

ale jak z tym walczyć?
jak zaradzić?
wizyta u psychatry?
hipnoza?

[asdfcxz]

Noś ze sobą dezodorant i spryskuj te bardziej natarczywe. Ale motyle
i biedronki oszczędź, co one ci zrobily? :)

[jemejska]

wlasnie siedze w mieszkaniu, a w kuchni 3 biedronki. boję sie tam wejśc, nie
mówiąc o tym, jak sie polozyc spać, jezeli ONE gdzieś są.
nie potrafie sobie tego wytlumaczyc, że nic mi nie zorbia, boje sie ich.

[yannika]

Moskitierę w oknie zamontuj.
Tylko latające?

[jemejska]

moskitierę juz mam. wszędzie tam, gdzie się da...
niestety nie tylko latające.
Jestem obstawiona takimi rzeczami, jak Raid, moskietiery i inne. ale mnie chodzi
o to, jak zlikwidowac w sobie te fobię.

[pikapikaczu]

A musisz? To już normalnie człowiek nie możne fobii mieć??

[jemejska]

chciałabym bardzo. Za bardzo mi przeszkadza w normalnym zyciu.

[007lenka]

Dokładnie wiem o co chodzi, ja mam dziwną fobię - zupełnie powiedzmy
"nieuzasadnioną", nie wynikającą z żadnych traum czy złych skojarzeń, dotyczącą
motyli. Nie boję się pająków, obrzydliwe glizdy i ślimaki mogę brać do ręki -
ale motyle to jakaś kompletna obsesja. Oczywiście równiez ćmy,
świerszcze,wszystko co skacze,lata,trzepocze skrzydełkami - także biedronki.Ale
motyle najbardziej mnie przerażają (tak,to nie obrzydzenie,to irracjonalny
strach).Nie dotyczy to jednak much,pszczół i os(boję się użądlenia jak każdy,
ale to nie typowa fobia).Psychika ludzka jest kompletnie pokręcona. Co z tym
robić?Ja długo myślałam o rozmowie z psychiatrą (!),bo to rzutuje bardzo na moje
życie,np.kiedy motyl wleci do mieszkania,a mojego chłopaka nie ma,to potrafię
wyjść tak jak stoję,w kapciach,na ulicę,wziąć taksówkę i jechać 15km do
rozdziców i siedzieć tam dopóki on nie wróci z pracy 8-D Albo:wiem,że nie
spełnię przez to jednego z moich zyciowych marzeń, jakim jest podróż do
Tajlandii i Wietnamu, bo tam z taką fobią nie przeżyłabym dnia:-/ Tak bardzo
boję się niektórych owadów,że aż boję się podjąć jakiejś terapii,bo
podejrzewam,że w jej ramach trzeba będzie zmierzyć się ze swoją fobią,myśl o tym
mnie paraliżuje...Ale będę myśleć jeszcze o tym.Zainspirowałaś mnie,może
faktycznie hipnoza?:-)i dobrze wiedzieć,że nie jestem sama z tym śmiesznym (dla
WSZYSTKICH moich znajomych)problemem.niby taka bzdura,a potrafi zatruć
życie.Pozrawiam!

[ogromne.oko]

Osz... Masakra:( Przykro mi. Ja tak mam z pajakami. Mieszkam na parterze i
notorycznie wlaza mi do domu. Wieczorem jak jest ciemno i mam otwarte okno,
szczegolnie jak jestem sama w pokoju, wyobrazam sobie legiony tych demonow
wedrujacych po parapecie, oknie, scianie w mieszkaniu, prosto az pod moje lozko.
Kiedys gonilam takiego po pokoju pol godziny. Najgorsze jest to, ze sie ich
panicznie boje, ale wiem ze jak uciekne, to on tam bedzie, wiec sie trzese z
przerazenia i poluje... Albo jak wieczorem ide sie umyc, wlaczam swiatlo, a tam
w wannie dwa... to sa takie pajaki ogromnie grube, z cienkimi, grubymi i
wlochatymi (tak, wlochatymi!) nogami. Zapieprzaja jakby mialby motorek w
odwlokach.A czasami jak sie splucze, to jeszcze wylaza po chwili z odplywu.
Zdarza sie tez, ze patrze gdzies w lustro czy sciane, wchodze do wanny i...
zauwazam, ze nie jestem tam sama. Brrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!
Ale to popularna fobia, na pajaki, wiem, duzo ludzi ja ma wiec nic we mnie
niesamowitego.
Natomiast motylki uwielbiam, naprawde uwielbiam. Robie im zdjecia. Dla mnie sa
kochane :)

[ogromne.oko]

>że w jej ramach trzeba będzie zmierzyć się ze swoją fobią,myśl o tym
mnie paraliżuje...
No, chyba to tak jest ze trzeba. Gdzies cos mi sie kojarzy ze czytalam,
slyszalam(?) ze w ramach terapii ktora miala wyleczyc z arachnofobii, gralo sie
w gry w ktorych byly ogromne pajaki, a Ty taka malutka. Albo byla to jakas
hipotetyczna dyskusja o takiej terapii, nie pamietam. Moze daliby mi pajaka w
sloiku i kazali na niego patrzec albo wypuscic? Potworne!

[007lenka]

I jak tak sobie teraz myślę o spotkaniu z wielkim motylem - mam
regularne skurcze żołądka, to są po prostu fizyczne objawy, no,
nazwijmy to - psychosomatyczne :-) Ale chyba faktycznie - tak
trzeba: "wtłoczyć" w podświadomość poczucie, że ten motylek/pająk/
żuk etc. to po prostu element rzeczywistości - ożywionej natury, tak
samo jak pies, kot czy ślimak. Swoją drogą, nie tylko względy
praktyczne (wyeliminowanie pewnych komplikujących życie codzienne
okoliczności), ale też czysta ciekawość sprawia, że chyba
zainteresuję się tego typu terapią :-) pozdrawiam!

[izabellaz1]

Przepraszam Cię ale jesteś dorosła??
Może to nietakt i z góry przepraszam za takie podejście do sprawy, ale dla mnie
tego typu "fobie" brzmią śmiesznie. Rozumiem tylko fobie wynikające z
traumatycznych przeżyć, ewentualnie takie, które są zespołem chorobowym
wynikającym np. z upośledzenia błędnika jak lęk wysokości (człowiek się np.
wysokości nie boi, ale niezależnie od tego kręci mu się w głowie, traci
przytomność etc.)
Reszta, to takie gadanie. Możesz tego nie lubić i nie chcieć mieć z tym do
czynienia, bo Cię brzydzi, bo to, bo tamto, ale żeby zaraz nazywać to fobią...

[ogromne.oko]

dla mnie
> tego typu "fobie" brzmią śmiesznie. Rozumiem tylko fobie wynikające z
> traumatycznych przeżyć, ewentualnie takie, które są zespołem chorobowym
> wynikającym np. z upośledzenia błędnika jak lęk wysokości

Bo jak sie czegos nie rozumie, to wydaje sie to smieszne. Rozumiesz wynikajace z
traum, tych nie rozumiesz. Ciesz sie :)

[izabellaz1]

ogromne.oko napisała:

> Rozumiesz wynikajace z traum

Tak, bo one mają swoją przyczynę, uzasadnienie:)

[ogromne.oko]

Ale nie wszystko w zyciu miewa swoje przyczyny. Czasami cos sie pojawia, bo sie
pojawia. ;)

[jemejska]

jestem. mam trzydzieści prawie lat i wstyd mi, jak na chodniku muszę ominąć
zuka. ostatnio w Krakowie wpadłam na kobiete, bo siadł na mnie jakis owad! Ta
schiza zaczela narastac od dziecięcych lat i jest to naprawde spory problem,
ktory nazywa sie ENTOMOFOBIA. Ni mam zadnych traumatycznych przezyc.

A ja, szczerze mowiąc, mam dosyc bo wstydze sie tego, ze nie moge siąść na
zewnątrz, isc do lasu, na ryby.

A dlaczego nazywam to fobią? bo zgodnie z twierdzeniem lekarzy, jezeli tak jak z
owadami, patrzysz na muszkę, a widzisz potwora, ktory moze zrobic ci krzywde i
boisz sie milimetrowego robaka, to juz fobia.

[007lenka]

Ja mam 27 lat, więc tak, chyba jestem dorosła :-) oczywiście, piszę
o "fobii" tylko po to tak naprawdę, żeby się trochę polansić na
forum GW, wiesz - każda metoda jest dobra ;-) A tak serio - panią
Racjonalistkę (w racjonalizmie łączę się ideowo, tak swoją drogą)
chciałaby oświecić, iż w tym akurat temacie kulka w płot - ponieważ
FOBIA (termin medyczny) ma to właśnie do siebie, że, aby lęk nazwać
fobią,cyt. "musi być irracjonalny oraz niezgodny ze zdrowym osądem".
W przeciwnym wypadku to właśnie strach, obrzydzenie, traumatyczne
skojarzenia itd. Idąc tropem "nie ma (dodam od siebie - na tę
chwilę)racjonalnych/udokumentowanych/wynikających-z-czegoś
uzasadnień zjawiska, więc ono nie istnieje", nie istnieje np.
zjawisko deja vu, nie istnieją choroby takie, jak schizofrenia,
depresja, czy z bardziej "fizycznych" - łuszczyca albo choroby
autoimmunologiczne - no nie istnieją, bo nie potrafię jednoznacznie
wyjaśnić przyczyn ich występowania;-) jestem jak najdalsza od
"wmawiania" sobie chorób czy "takiego tam gadania" o swoich lękach i
obsesjach, ale w tej kwestii wymiękam - coś jest na rzeczy, skoro
zdarza mi się tracić CAŁKOWICIE przytomność umysłu (zapewniam, że
jestem osobą kładącą wręcz zbyt duży nacisk na opanowanie
emocjonalne i zachowywanie tzw. zimnej krwi w każdej sytuacji) w
okolicznościach, o których mnie samej wstyd wspominać (rezygnowanie
z wycieczek,ucieczki z domu,histeria na plaży pełnej ludzi itp. -
wolę nie wspominać niektórych sytuacji :-/) A przy tym wszystkim - W
ŻYCIU chyba nie potrafiłabym zabić motyla czy świerszcza (może w
obronie koniecznej? ;-) ) , ogólnie uważam większość zwierząt,
również owadów, za najlepsze cuda natury i zmiażdżenie kapciem
takiej istotki pewnie kosztowałoby mnie sporo niesmaku w stosunku do
samej siebie (to już chyba w ogóle schiza - agresja w stosunku do
przedmiotów moich fobii, tfu, wmawianych sobie "obrzydzeń";-) nie ma
racji bytu, uskuteczniam wyłącznie defensywę - dodatkowe utrudnienie
w walce ze zueeem ;-) )

[mary_an]

Ja sie balam os az mnie kilka dni temu jedna uzarla i stwierdzilam, ze nie jest
to az takie straszne. Juz sie nie boje. Moze musisz pojsc gdzies na lake, albo
nawet na dluzej - na 2 tygodnie wedrowki przez gory z namiotem w towarzystwie
robaczkow i motylkoz i sie wtedy z nimi zaprzyjaznisz.

[jemejska]

Sporo juz probowałam:
pobyt na wsi - koszmar, chociaz naprawde sie starałam.
oglądanie filmów pzyrodniczych - koszmary nocne i wskutek tego problemy ze snem.
Niestety zaczynam sobie zdawać sprawe, ze sama sobie nie dam rady.

[green_basik]

Idź do psychologa i niech da ci proszki na to.

[jemejska]

są na to proszki? tak prosto?

[pan_i_wladca_mx]

a co ty na to zeby pojsc na terapie? wlasnie dla ludzi z fobiami, nie bedziesz
czula sie wyobcowana, inni tez maja schizy:)

do tej pory pamietam odcinek jakiegos programu hamerykanskiego gdzie zaproszono
ludzi z dziwnymi fobiami, no i babka z placzem uciekla ze studia bo.. w niesiono
do niego ogorki..

[007lenka]

pan_i_wladca_mx napisała:

babka z placzem uciekla ze studia bo.. w niesionodo niego ogorki..

:-DDD

[ogromne.oko]

Moze na poczatek tylko psycholog? A nie tam ze psychiastra od razu, leczenie
jakies...
Moze pomoze ;)

[donyaa]

Znam sposób- na mnie podziałał bardzo skutecznie :)
Kiedy miałam ok. 10 lat, cholernie bałam się ciemności, ciemnych i
zamkniętych pomieszczeń itp. Moi koledzy naśmiewając się z mojej
fobi zamknęli mnie w ciemnej piwnycy, w której spędziłam niecałą
godzine. To się okazało skuteczną terapią, bo ciemność jak się
okazało nie jest wcale taka straszna i idzie się do niej
przyzwyczaić.
Jeszcze do niedawna dostawałam palpitacji serca na widok pszczół,
bąków, szerszeni i innych latających paskudstw. Wykorzystałam więc
metodę kolegów z dzieciństwa i zamiast uciekać przed pszczółką
zaczęłam ją obserwować(mimo że moja panika sięgała zenitu), nawet
gdy usiadła mi na nodze. Warto było się trochę postresować bliską
obecnością pszczoły, bo teraz już mnie wcale nie przerażają.
Spróbuj podejść tak do sprawy, mnie to pomogło :)

[spacecoyote]

Ja mam arachnofobie i sprobowalam nawet hipnozy, ale tylko jedna
sesje. Potem juz nie wrocilam. Na poczatku bylam otwarta na
nietypowe metody, ale po tej jednej sesji wydalo mi sie to glupie.

[blue-bazzz]

jeśli fobia jest aż tak silna, że znacząco utrudnia Ci codzienne funkcjonowanie,
to najpierw najlepiej idź do psychiatry. lekarz najprawdopodobniej przepisze Ci
leki. w złagodzeniu fobii skuteczne są leki antydepresyjne, które działają też
przeciwlękowo - i to bylby pierwszy krok. a później to już koniecznie na
psychoterapię (lekarz najprawdopodobniej podpowie Ci, gdzie się skierować)
powodzenia!