Gość: Zhenis
IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl
21.10.03, 20:30
Potok się nie zdumiewa, gdy spada w dół
i lasy milcząco zstępują w rytmie potoku
- lecz zdumiewa się człowiek!
Próg, który świat w nim przekracza,
jest progiem zdumienia. [Jan Paweł II, Strumień]
przemija, szkoła przemija. niektórzy powrócą, reszta wątpliwie i nawet po
latach przychodząc nie zobaczą nic oprócz przemijania. Nie zauważamy owego,
póki wewnątrz strumienia lecimy dzień za dniem; odsłoń twarz, obrócz się i
wpatruj się. I tu widzisz już próg, jaki przekraczają ludzie w szkole [W
Tryptyku Rzymskim chodzi o głebsze i istotniejsze progi, ale dlaczego szkoła
nie może być też ważną, bardzo ważna, niesamowicie ważną, gdy biegniesz
ulicą, aby nie spóżnić się]. patrzę na nich, widzę przemijanie, po roku
ćwierci nie będzie...
chce się złapać jednego z pierwszaków, utulic go i powiedzieć: "Bracie, na
razie przemijamy razem, ale próg jaki sami w sobie przekroczymy za te lata
będzie jeden, bęzie jeden na nas dwoich! Nie ważne, że tak samo zwątpisz na
końcu, jak teraz my wątpimy, bo studia, bo egzaminy, bo nie umię; nie ważne.
Ważne, że przemijamy, ale tylko wzrok ze strony i już jesteśmy w zdumieniu,
sami jesteśmy zdumieniem. W szkole, w dobrej szkole człowiek przekracza próg
zdumienia samym sobą"
ale nie podejdę, będę przemijał tak samo, być może nazwisko zostanie niegdyś
dla ambitnych widoczne na tablice: "Znani w Polsce i zagranicą" Ale tylko nie
jest to ważne, wcale.
nigdy nie wiedziałem, że tu odnajdę to wszystko, co odnalazłem. Zdumienie
życiem i człowiekiem. Jeszcze kilka miesięcy i przeminę; pamiętajcie:
casta placent superis; pura cum veste venite, et manibus puris sumite fontis
aquam [To, co czyste, podoba się niebianom; przychodźcie czystko ubrani i
czystymi rękami czerpcie źródlaną wodę]...