Saint Patrick's Day 2026

[dorota_333]

...i nie mogę przestać zazdrościć Irlandczykom. Nie, nie tylko muzyki. Choć oczywiście też.

Niby są jak Polacy: katolicy i pijanice, ale jednak potrafili sobie poradzić z wszechwładzą kościoła. Oni mogli, czemu my nie możemy się wyrwać z tej czarnej d..y?

Ech.....

• Flogging Molly - Devil's Dance Floor (Official Audio)

[zimna-wodka]

Wreszcie coś co się nam obojgu podoba. I muszę ci podziękować. Kiedyś, dawno temu był taki serial "Historia muzyki rozrywkowej" . Był odcinek o piosenkach protestu zilustrowany pewnym nagraniem. Nie podali kto i co a ja szukałem aż zapomniałem. Przypomniałaś i znalazłem. Nie jest oryginalna wersja ale bardzo zbliżona do tego co usłyszałem 40-50 lat temu i co mnie zauroczyło.

• Come Out Ye Black And Tans (Celtic Rock Version)

[dorota_333]

Piękny kawałek, doskonale zinstrumentalizowany, solówka gitarowa cudo.

To właśnie uwielbiam w celtyckim rocku/punku, że jest to najpiękniejszy wk..rw świata. Jak ma się ochotę komuś przywalić to nie ma lepszej muzyki. No i ich cała muzyka "pijacka", pubowa. Tego niestety nie mamy.

[zimna-wodka]

dorota_333 napisała:

> Piękny kawałek, doskonale zinstrumentalizowany, solówka gitarowa cudo.
>
> To właśnie uwielbiam w celtyckim rocku/punku, że jest to najpiękniejszy wk..rw
> świata. Jak ma się ochotę komuś przywalić to nie ma lepszej muzyki. No i ich ca
> ła muzyka "pijacka", pubowa. Tego niestety nie mamy.

No właśnie. Tak opisywałem ten kawałek - chce się dać w mordę. A serial leciał chyba w 80 roku (albo 81). Tyle lat szukania...
Wersja oryginalna jest spokojniejsza ale ta urzeka dynamiką.

Polecam tekst. Trudno zrozumieć z samego clipu (a może cię nie doceniam?) więc polecam tekstowo.pl. Tłumaczenie dobre, moim zdaniem.

[dorota_333]

O, tekst jest mocny. I przyznam sie, że słuchając tylko ogólny zarys wyciągnęłam z tego. No, piękne.

To może ty wiesz

[zimna-wodka]

Dawno temu znalazłem gdzieś opis i tekst piosenki. Źródło oddałem bezpowrotnie, tekst był w języku szkockim, a z opisu pamiętam tak:

Na wiejskiej zabawie gdzieś w Szkocji młodzież rozsypała na podłodze owoce dzikiej róży. Tańczono ostro a panie wówczas nie używały majtek. Efekt łatwy do przewidzenia, było tak ludycznie, że wieści wśród włościan krążyły długo a nawet powstała piosenka.
Piosenka stała się sławna kiedy podczas Londyńskiej parady zwycięstwa na zakończenie WWII oddziały szkockie odśpiewały ją przed Churchillem i innymi dostojnikami. A śpiewali długo bo kolejne pokolenia dopisały kolejne zwrotki tak, że opowieść praktycznie nie miała końca.

I może ty wiesz co to było, jakaś muzyka, tekst...

PS. Podobno Churchillowi się podobało.

[zimna-wodka]

A jak lubisz gitarowe solo to masz. Jeden z lepszych kawałków grany przez jednego z lepszych.

• Steve Vai - For the Love of God (Live In Concert)

[dorota_333]

Nie słyszałam o tym (zabawne świntuszenie), ale jak odpowiednio zadać pytanie wujkowi Google ("rosehips on the floor scottish song churchill"), to się okazuje, że jest nawet strona w Wiki:

en.wikipedia.org/wiki/The_Ball_of_Kirriemuir
...a tam po przypisach coś znajdziesz.

[zimna-wodka]

Genialna jesteś! Pomyliłem defilady ale reszta się zgadza.

[zimna-wodka]

Na podsumowanie - jeszcze lepszy irlandzki wkurw. Faktycznie - the best of the best pośród wkurów. A tekst - miód na moje pacyfistyczne serce.

• Johnny I Hardly Knew Ya (Irish Folk Song) - Celtic Rock Cover

No, nie nie kończmy akcentem pacyfistycznym

[dorota_333]

...bo na pacyfizm jestem silnie uczulona.

To na koniec dam tą samą piosneczkę, ze źródła, w którym ją znalazłam. Fragment nowego serialu o Sherlocku Holmesie i ilustracja krótkiej bójki; przy mordobiciu ta muzyka jest genialna:

• Moriarty Breaks Sherlock Out of Jail | Young Sherlock | Clip | Prime Video

To jest właśnie błysk geniuszu anglosaskiego (w szerokim znaczeniu), żeby do dziewczyny i do bitki iść z muzyką.

Make war not random f*cking.

[zimna-wodka]

To się wykaż i znajdź samą piosenkę.
A co do pacyfizmu - zrozumiałaś słowa tej piosenki co linkowałem? W sensie przetłumaczyłaś sobie? Jeśli nie to skorzystaj z tekstowo - tak jak poprzednio.
A w ogóle to o pacyfizmie bym z tobą pogadał. W końcu ktoś o poglądach liberalnych powinien być pacyfistą. Uczulenie na pacyfizm to raczej domena nazioli którzy chwalą wojnę na której giną INNI.
A ci INNI giną bo muszą (nikt ich o zdanie nie pyta) albo dlatego, że są kompletnymi idiotami bo wierzą w "świętą (kurva mać) sprawę.

PS A np. na Remarque'a, Szwejka, Paragraf 22, Cichy Don też jesteś uczulona?

[zimna-wodka]

Tekst to w zasadzie erotyk....
Tu oryginał (wyrazy wdzięczności dla AI)

• Flogging Molly - Devil's Dance Floor (HQ) + Lyrics

[dorota_333]

Umiarkowany erotyk.

[dorota_333]

Zrozumiałam słowa piosenki i współczuję Johnniemu.

O pacyfizmie już rozmawialiśmy. W skrócie: ruch pacyfistyczny został tak skompromitowany w okresie zimnej wojny, że nic nie zostało z idei. Skompromitowany, ponieważ istniał niemal wyłącznie w demokratycznych krajach Zachodu i był niczym innym jak sowiecką agenturą bądź pod sowieckim wpływem. Pacyfistów w samym ZSRR można policzyć na palcach jednej ręki; byli to dysydenci i skończyli w psychuszkach.

Tymczasem pacyfizm w krajach Zachodu aktywnie działał na rzecz dominacji sowieckiej. Z takimi sukcesami jak masowa krytyka amerykańskiej interwencji w Wietnamie, przez którą Wietnam został oddany w ręce komunistów. Bardzo skuteczny cios w plecy amerykańskiej armii.

Bo to jest tak, że w krajach demokratycznych ruch pacyfistyczny działa, a w krajach autorytarnych - z natury agresywnych - jakoś go nie ma. Patrz przykład obecnej Rosji. Inaczej to ujmując: pacyfizm rozbraja tych, którzy i tak nie zaatakują pierwsi a nie obchodzi tych, którzy mordują bez wahania.


Tak nawiasem: myślę, że poparcie dla idei pacyfizmu może się wiązać z niezdrowym stosunkiem do własnej agresji. Niektórzy ludzie swoją naturalną agresywność - np. nawet słuszny gniew - represjonują, wypierają. Stąd fantazje o świecie bez przemocy. A czasem niestety trzeba komuś w mordę dać, słusznie i sprawiedliwie.

[zimna-wodka]

dorota_333 napisała:


> Tak nawiasem: myślę, że poparcie dla idei pacyfizmu może się wiązać z niezdrowy
> m stosunkiem do własnej agresji. Niektórzy ludzie swoją naturalną agresywność -
> np. nawet słuszny gniew - represjonują, wypierają. Stąd fantazje o świecie bez
> przemocy. A czasem niestety trzeba komuś w mordę dać, słusznie i sprawiedliwie
> .

Podobno najbardziej pacyfistyczną powieścią jest "Na zachodzie bez zmian". To może przejedź się po niej, także po Szwejku i Paragrafie 22 zamiast powtarzać o głupich hippisach i mądrym Johnsonie.
Czekam ciekaw twojej krytyki tej durnej pisaniny.

[dorota_333]

Remarqua nie czytałam, Szwejka uwielbiam (jak może zauważyłeś), Paragraf 22 takoż.

Tyle że to nie ma nic do pacyfizmu. Wojna jest najgorszą rzeczą na tym świecie, ale czasem jest nieunikniona a próby uniknięcia konfliktu zbrojnego za wszelką cenę kończą się...właśnie konfliktem zbrojnym.

W dwudziestoleciu międzywojennym (teraz tak nazywamy ten okres, wtedy to było "po Wielkiej Wojnie") elity (i pewnie społeczeństwa) nastawione były na uniknięcie konfliktu wszelkimi możliwymi sposobami. Doskonale wykorzystał to Adolf Hitler - tak nawiasem mówiąc, w wielu wywiadach i przemówieniach przedstawiał się jako obrońca pokoju.

Pacyfizm Zachodu lat 20-tych i 30-tych zakończył się powszechną rzezią.

W sumie trudno o ideę, która byłaby bardziej przeciwskuteczna.

[zimna-wodka]

dorota_333 napisała:


> Tymczasem pacyfizm w krajach Zachodu aktywnie działał na rzecz dominacji sowiec
> kiej. Z takimi sukcesami jak masowa krytyka amerykańskiej interwencji w Wietnam
> ie, przez którą Wietnam został oddany w ręce komunistów. Bardzo skuteczny cios
> w plecy amerykańskiej armii.

Miałem tego nie ruszać ale nie zdzierżyłem. Czy mam zrozumieć, że młodzi obywatele USA pałali żądzą oddania życia i zdrowia za powstrzymanie komunizmu w płd-wsch Azji ale zdeprawowała ich sowiecka propaganda wszechobecna na świecie a w Ameryce szczególnie? Czy oddawanie życia albo zdrowia za fanaberie władców jest mądre i chwalebne?
To mam pytanie. Jest wojna, całkiem świeża. Dla kogoś jest sprawiedliwa , dla kogoś nie. Wybierz sobie tą stronę sprawiedliwą a potem urżniemy ci nóżkę - właśnie jako wyraz twojego uznania dla wojny sprawiedliwej. Albo rączkę, pomyślimy. Nie tłumacz, że strona dla której się poświęcasz tego nie zauważy. To oczywiste. Władców interesują co najwyżej statystyki. I to nie ilość urżniętych nóżek czy główek tylko jej wpływ na słupki poparcia.
Chcesz zostać kaleką w imię słupków poparcia? A może wolałabyś polanie napalmem, gaz musztardowy albo wyprucie flaków bagnetem? Wybieraj, asortyment jest duży.

[dorota_333]

Odpowiadam postem powyżej: pacyfizm prowadzi do wojny.

[zimna-wodka]

To poczytaj Remarque'a. Bo warto. I zrozum jedno. Pacyfizm NIE JEST nadstawianiem drugiego policzka. Zafiksowałaś na kontrkulturze żyjącej raptem kilka lat, w historii świata ważnej ale niekoniecznie godnej naśladowania. W końcu hippisi albo wymarli (np. na skutek chorób czy narkotyków) albo stali się szanowanymi obywatelami z sentymentem wspominający długie włosy i kolorowe kiecki.
Remarque, Hasek, Heller nie byli hippisami. W tym co pisali była miażdżąca krytyka wojny jako takiej; widzianej z perspektywy szarego człowieka. Zmuszonego do szafowania własnym życiem w imię czegoś czego nie rozumie i co go ni cholery nie obchodzi. Szwejk nie chciał umierać za najjaśniejszego pana a Yossarian za pułkonika Catharta. Bohater piosenki Johnny został kaleką skazanym na nędzę w wojnie na Cejlonie. Kurva, co on miał do Cejlonu?
Wojna jest kompletnym absurdem. Zarabiają na niej tylko władcy (kiedyś) albo producenci broni (współcześnie).
I to jest pacyfizm. Hair do tego się dokłada jako barwny punkcik ale bez znaczenia. Sam czuję się hippisem bo jestem przeciw wojnie, lubię kwestionować schematy, cenię sobie niezależność i mam długie (coraz rzadsze) włosy. Tylko tyle i aż tyle.

Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy »do ludności«, »do żołnierzy«
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysiączną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić »historyczną racją«
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę — bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się, rozchami
Wrzask liter z pierwszych stron dzienników
A stado dzikich bab — kwiatami
Obrzucać zacznie »żołnierzyków«. —
— O przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Króle z panami brzuchatemi;
Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: »Broń na ramię!«,
Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;
Że coś im w bankach nie sztymuje,
Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Cło jakieś grubsze na bawełnę.
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj, broniąc swej krwawicy:
»Bujać — to my, panowie szlachta!«

Julian Tuwim - hippis.

Jakież to głupie, o Boże

[dorota_333]

...wiersz Tuwima to głupota skrajna. Aż sprawdziłam, kiedy go opublikował - w 1929 - czyli nie było jeszcze bezpośredniego zagrożenia faszyzmem (bo wtedy taki wiersz byłby głupotą g..nianą), ale i tak to głupie.

Schłodzony, jakbyś nie rozumiał: to, że wojna jest złem, to rzecz oczywista, nikt z tym nie dyskutuje. Ale wojna czasem bywa konieczna - np. obronna, lub przeciw agresywnemu państwu totalitarnemu. I wtedy Heller ze swoim Paragrafem 22 jakby trafia kulą w płot. Co nie zmienia faktu, że to książka kapitalnie zabawna.

Samo fiksowanie się na myśli "wojna to samo zło" jest bezdennie, przykro głupie.

> Remarque, Hasek, Heller nie byli hippisami

Życiorys Haszka wymyka się prostym opisom:

dzieje.pl/kultura-i-sztuka/rocznica-smierci-jaroslawa-haszka-autora-przygod-dobrego-wojaka-szwejka


...więc przedstawianie go jako wzoru pacyfisty jest ryzykowne (co nie zmienia mojego uwielbienia dla Szwejka).