Bez zadnych skrupulow

[robisc]

czerwoni wija sobie cieple gniazdka na ciezkie czasy po wyborach. Poniewaz
panstowych firm coraz mniej, a i utrzymac sie tam coraz ciezej, probuja
tworzyc super-urzedy poza kontrola przyszych wladz. Jakiez to genialne.

Centrum bezprawia

Opozycja przeciwna powołaniu NCSS

W Sejmie trwa debata nad projektem utworzenia Narodowego Centrum Studiów
Strategicznych. Projekt został przygotowany jeszcze przez rząd Leszka Millera.
NCSS miałoby powstać już w maju, w miejsce Rządowego Centrum Studiów
Strategicznych.

Ugrupowania opozycyjne twierdzą, że SLD i prezydent Aleksander Kwaśniewski
chcą ocalić stołki dla swoich ludzi i powołać superresort. Prezesa NCSS
powoływać ma bowiem na 6 lat prezydent RP i nowy premier nie mógłby go usunąć.
Prezydent określi również statut centrum. Nowy gabinet nie będzie miał
możliwości ingerowania w działania NCSS, w którym pracować ma około 140 osób.
Nowe centrum ma być "niezależną państwową jednostką planowania
strategicznego". Będzie też mogło komercyjnie sprzedawać swoje usługi.

Do tej pory opozycji udało się tylko jedno: przeforsować podczas prac nad
projektem w sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych zmianę zapisu,
który gwarantował nowej instytucji otrzymanie z budżetu państwa w przyszłym
roku i kolejnych latach nie mniej pieniędzy, niż dostało w tym roku Rządowe
Centrum Studiów Strategicznych. W przyszłym roku byłaby to kwota ponad 12 mln
zł powiększona o wskaźnik inflacji.

Zasługę w obaleniu tego przepisu mają również pracownicy sejmowego Biura
Legislacyjnego, który nie kryli, że jest on kuriozalny, świadczy o
lekceważeniu prawa, w tym konstytucji. "Taki zapis naruszałby wyłączne
kompetencje Sejmu do uchwalania budżetu" - napisała w opinii dr Teresa
Augustyniak-Górnej z Biura Legislacyjnego.

Zdziwienie i zaniepokojenie prawników budzi także pomysł powołania Funduszu
Narodowego Centrum Studiów Strategicznych, który miałby gromadzić pieniądze za
analizy zamawiane przez instytucje oraz dochody z badań i darowizn. Zdaniem
fachowców, brakuje przepisów, które gwarantowałyby prawidłowe gospodarowanie
tymi pieniędzmi.

Politycy opozycyjni oraz eksperci zwracają uwagę na inne poważne uchybienia.
Prof. Krystyna Piotrowska-Marczak, kierowniczka Katedry Finansów i Bankowości
z Uniwersytetu Łódzkiego, przestrzega, że powstanie NCSS doprowadzić może nie
tylko do zmarnowania pieniędzy publicznych (bo nowa instytucja ma podlegać
tylko Sejmowi i jedynie co rok informowałaby parlament, na co wydała
pieniądze), ale też niemożliwe byłoby ukaranie winnych ewentualnych nadużyć.
Dlaczego? Ponieważ - jak twierdzi prof. Krystyna Piotrowska-Marczak - projekt
ustawy nie przewiduje żadnych sankcji za niewłaściwe wykorzystanie przyznanych
pieniędzy. Prawnicy z Biura Legislacyjnego przekonują natomiast, że zasada
niezależności kłóci się z pomysłem finansowania z państwowej kasy.

Istniejące w Europie instytucje planowania strategicznego są z reguły
finansowane ze środków publicznych, a ich kierownictwo najczęściej jest
wybierane w konkursach służby cywilnej. Niezależnie jednak od tego, kto łoży
na tego rodzaju instytucje w Europie, państwo zachowuje wpływ na rządowe
centra studiów strategicznych i sprawuje kontrolę nad ich kierownictwem.

Ludwik Dorn, jeden z liderów PiS, uważa, że sprzeczna z konstytucją jest
propozycja, aby to prezydent RP powoływał szefa Narodowego Centrum Studiów
Strategicznych. Kiedy jednak chciał, aby projekt został pod tym kątem zbadany
przez prawników, SLD, UP i SdPl, przy milczącym poparciu PSL, pomysł ten
odrzuciło w czasie prac nad nim w sejmowej Komisji Administracji i Spraw
Publicznej.

Projekt mocno krytykuje również Zyta Gilowska, czołowy polityk PO. Według niej
koncepcja powołania NCSS jest "wadliwa, szkodliwa i politycznie
niebezpieczna", ponieważ nie jest przewidziana w konstytucji. - Instytucja o
charakterze ustrojowym, która ma charakter nadrzędny w stosunku do rządu i w
dużym stopniu w stosunku do Sejmu, jest ponad konstytucją - powiedziała prof.
Gilowska.

W ubiegłym tygodniu posłowie skierowali ponownie projekt ustawy o NCSS do
sejmowej Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych.

WŁODZIMIERZ KNAP

dzis.dziennik.krakow.pl/public/?Kraj/0802/0802.html

[klip-klap]

"niezależną państwową" buhahahahahahaha

Gdzie by tu jeszcze zmarnowac pieniadze ?

[robisc]

klip-klap napisał:

> Gdzie by tu jeszcze zmarnowac pieniadze ?

Zaraz tam zmarnowac - czy ty wiesz jak cenne to beda analizy, tych super umyslow
tam zatrudnionych pod przewodnictwem fachowca od propagandy Nikolskiego? Sluchaj
- toz to oni moga nawet zaczac przynosic dochody ze sprzedazy tych swoich analiz
strategicznych.

[viper39]

robisc napisał:

"Nowy gabinet nie będzie miał możliwości ingerowania w działania NCSS, w którym
pracować ma około 140 osób. Nowe centrum ma być "niezależną państwową jednostką
planowania strategicznego". Będzie też mogło komercyjnie sprzedawać swoje
usługi."

to jest cos w rodzaju amerykanskiego "think tank" ale to tak nie jest oplacane
i nie tak jest organizowane, to jest poprostu ciepla posadka dla 140 osob,
ktorym nie mozna odebrac ani kasy ani posadek...hehehe swietne myslenie panie
kwach.... zlodziejstwo straszne

" W przyszłym roku byłaby to kwota ponad 12 mln zł powiększona o wskaźnik
inflacji."

140 osob, to jakies srednio 86,000 zlotych rocznie na lepka czyli jakies 7,100
zl miesiecznie, niezle, jestem pelen podziwu pomyslowosci sld jak wyprowadzic
kase od ludzi....

a na szefa

[klip-klap]

proponuje Pola,
glebia analiz zapewniona.
Politycy to przezorni ludzie, ciagle blokuja powszechny dostep do broni...

ufff...

[robisc]

"Nie" dla doradców z SLD

- To był zbójecki plan - twierdzi Kazimierz Ujazdowski (PiS)

Nie będzie Narodowego Centrum Studiów Strategicznych. Opozycja zablokowała
powołanie tej instytucji, bo jej zdaniem centrum miało stać się "przechowalnią"
dla ludzi z SLD, którzy nie mieliby pracy po odejściu z Sejmu.

Pomysł zmiany rządowego Centrum Studiów Strategicznych na Narodowe Centrum
Studiów Strategicznych przygotował jeszcze rząd Leszka Millera. Główne zmiany
polegały na tym, aby szefa centrum i jego zastępców powoływał na sześcioletnią
kadencję prezydent, a nie urzędujący premier. Kierownictwo NCSS zgodnie z
propozycją byłoby praktycznie nieusuwalne. Pozostałych współpracowników (około
100 osób) dobierałby sobie już szef NCSS, czyli te osoby także miałyby gwarancję
pracy.

Co zaniepokoiło opozycję w tej propozycji? Nowa instytucja zgodnie z projektem
ustawy miałaby powstać jeszcze w maju. To oznaczałoby, że szefa NCSS wybrałby
Aleksander Kwaśniewski. Opozycja nie ma wątpliwości, kto trafiłby do nowej
instytucji.

- To był zbójecki plan zbudowania pod pozorem tworzenia instytucji dbającej o
strategię państwową czegoś, co miałoby stać się gwarancją etatów dla działaczy
SLD, którzy po przegranych wyborach szukaliby posad. Ten plan stworzenia
zbiornika posad na szczęście się nie udał - cieszy się Kazimierz Ujazdowski (PiS).

- To opozycja przegrywa sprawę, a nie my - twierdzi Józef Oleksy (SLD). - Polska
jest ubogim krajem, jeśli chodzi o zaplecze badawcze i strategiczne. Brakuje
instytucji, które mogłyby przygotowywać analizy i programy - przekonuje.

Co ciekawe, pomysłodawcy wyjątkowo chcieli zadbać o budżet nowej instytucji. W
rządowym projekcie przewidziano, że centrum miałoby mieć zagwarantowaną co roku
kwotę ponad 12 mln zł, powiększaną o wysokość inflacji. Tak zapisanego budżetu
nie ma żadna państwowa instytucja! A zdaniem sejmowych prawników ów zapis byłby
niezgodny z konstytucją, bo narusza wyłączną kompetencję Sejmu do uchwalania
budżetu państwa.

Pomysłodawca powołania NCSS miał po przegranym głosowaniu ponurą minę. - Ta
instytucja była pomyślana jako pomoc dla wszystkich sprawujących funkcje
polityczne. Zwyciężyła jednak bieżąca polityka - stwierdził Lech Nikolski.
Zapewniał, że nie miał zamiaru ubiegać się o pracę w nowym centrum.

Opozycja ma własny projekt dotyczący instytucji doradczych. - CSS chcemy
przekształcić w zaplecze rządu, które dokładnie analizowałoby m.in. skutki aktów
prawnych obowiązujących w Polsce. Brakuje nam takiej instytucji i przez to
powstaje wiele bubli legislacyjnych. Nowe CSS będzie także pełnić rolę
instytucji doradczej i przygotowującej analizy dla rządu - mówi Jan Rokita.
Lider PO zapewnia, że o planach ugrupowań, które niedługo przejmą władzę,
informował rząd. Ten jednak forsował projekty przygotowane jeszcze przez ludzi
Millera. (YAN)

dzis.dziennik.krakow.pl/public/?Kraj/f1/f1.html

Kłopotek, czyli d'Hondt juz sie nam nie podoba

[robisc]

zamiast mojego komentarza post Gerarda z FK

Własnie tak antycypowałem
Autor: camille_pissarro
Data: 20.04.2005 19:37

kwestię tegorocznych wyborów parlamentarnych i to nie tylko w aspekcie ich
wrzesniowego terminu.
Chodzi o zmiane reguł gry w trakcie a precyzując o sposób liczenia
glosów.Widząc swą wyborczą klęskę cała postkomunistyczna lewica zaczęła
się "martwić" o reprezentatywność "małych partii" ( sić!) i zamierza zmienic
przełożenie głosów na reprezentantów w obu polskich izbach z wiekszośćiowej (
z tego co pamiętam d'Hondta ) na mniejszościowa (St.Lague).
Gzie ja k... żyję????
Pierwszą rzeczą co musi zrobić PiS z Platformą po objeciu władzy to uchwalić
raz ( a to juz wystarczy ) ordynacje w oparciu o JOW , zeby juz żadne
postkomunistyczne formacje nie miały racji bytu.

Wybory - zmiany w ordynacji
18.04.2005 17:18 (aktualizacja 17:22)
Przed wyborami do Sejmu posłowie powracają do zmian w ordynacji wyborczej i
metody przeliczania głosów na mandaty.

Sejmowa podkomisja zgodziła się na propozycję Eugeniusza Kłopotka (PSL), by
wprowadzić metodę St. Lague'a premiującą ugrupowania, które zyskują małe i
średnie poparcie.

W wyborach w 2001 roku obowiązywała tzw. zmodyfikowana metoda St. Lague'a. Już
po wyborach w 2002 roku posłowie zmienili ordynację, wprowadzając metodę
d'Hondta, sprzyjającą ugrupowaniom cieszącym się dużym poparciem.

Sejmowa komisja ustawodawcza pracuje nad złożonym przez prezydenta projektem
nowelizacji ordynacji wyborczej, wprowadzającym jednomandatowe okręgi w wyborach
do Senatu. Szczegółowymi pracami zajmuje się podkomisja. Przy okazji prac w
komisji Państwowa Komisja Wyborcza zaproponowała szereg zmian w ordynacjach,
koniecznych na wypadek zorganizowania w jednym terminie wyborów prezydenckich i
parlamentarnych.

Jak powiedział dzisiaj Kłopotek, zdaje on sobie sprawę z tego, że mogą się
pojawić zarzuty, iż jego propozycje wychodzą poza zakres projektu nowelizacji. -
Może bym i takiego wniosku nie składał, ale skoro np. Instytut Spraw Publicznych
zgłosił propozycję pełnomocnika, czyli osoby, która by głosowała za osobę
niepełnosprawną, skoro są rozpatrywane również inne propozycje PKW, niezwiązane
bezpośrednio z projektem prezydenckim, dlatego ośmieliłem się zaproponować
powrót do metody St. Lague'a - podkreślił.

Jego zdaniem, ta metoda bardziej prawidłowo odzwierciedla poparcie w
przeliczeniu na mandaty. - Metoda d'Hondta zbyt mocno preferuje zwycięzców i
daje rażącą nadreprezentatywność mandatów w stosunku do liczby uzyskanych głosów
- ocenił. Kłopotek jest przygotowany także na zarzuty, że jego propozycja
związana jest z wynikami sondażowymi PSL, które balansuje na granicy progu
wyborczego. Posiedzenie komisji, która zajmie się propozycjami zmian w
ordynacji, zaplanowano na ten tydzień.

Kłopotek poinformował również, że prawdopodobnie nie uda się wprowadzić w tej
kadencji zakazu startu w wyborach parlamentarnych i pełnienia mandatu osobom
skazanym za przestępstwa umyślne, ścigane przez prokuratora. Poseł PSL
powiedział, że z wielu opinii, które otrzymała komisja, wynika, że bez zmiany
konstytucji taka nowela przepisów wyborczych nie może być przeprowadzona. A -
jak dodał - raczej nie ma szans, aby do końca obecnej kadencji zmienić konstytucję.

(PAP)

i jeszcze Rybinski

[robisc]

Ordynarna ordynacja

Ordynacja i ordynarność brzmią bardzo podobnie. Łatwo się pomylić. W sposób dość
ordynarny, to znaczy bezczelny, poseł Eugeniusz Kłopotek z PSL, zakłopotany
widać małymi szansami nie tylko własnej partii, ale nawet niedawno sojuszniczego
SLD z wejściem do parlamentu, a jeszcze z odpowiednią reprezentacją,
zaproponował kolejną zmianę sposobu przeliczania głosów na mandaty.

Z przyjętej cztery lata temu metody preferującej partie zdobywające wiele
głosów, na metodę łaskawą dla ugrupowań dostających głosów niewiele.

Kłopotek wystąpił oczywiście w interesie państwa, narodu i sprawiedliwości.

Byłbym jednak gotów postawić buraki przeciwko euro, że gdyby PSL miał dziś w
badaniach opinii publicznej 20 procent poparcia, wszystkie Kłopotki i kłopoty
sejmowe broniłyby dotychczasowej metody liczenia głosów jak niepodległości
Polski.To nie jest wcale błaha sprawa. To laboratoryjna wręcz ilustracja sposobu
myślenia o państwie i regulującym życie w nim prawie, cechującego naszych
parlamentarnych reprezentantów. Co jest dobre dla PSL, jest dobre dla Polski. Co
gwarantuje Kłopotkowi diety i wpływy na następne cztery lata, jest racją stanu.
Naród drży z niepokoju, że do Sejmu w następnych wyborach mógłby nie wejść nie
tylko Kłopotek, ale nawet Oleksy. Ale nie drży aż tak bardzo, aby na nich
zagłosować w obecnie obowiązującej ordynacji. Dlatego trzeba społeczeństwu pomóc
i dać takie zasady, przy których będzie miało małe szanse na pozbycie się Kłopotka.

Polscy politycy przyzwyczaili nas do manipulacji i machinacji zaiste
monstrualnych. W imię własnego dobra, upozowanego na dobro wspólne.

Jest jednak coś wyjątkowo obrzydliwego w tej próbie dłubania przy ordynacji na
krótko przed wyborami. Jest pogarda dla wyborców. Zamiast przekonać Polaków do
siebie, co wydaje się beznadziejne, Kłopotek chce ich zrobić w konika polskiego,
czyli tarpana.

Jestem pewien, że gdyby to miało pomóc, próbowano by zmienić nie tylko
ordynację, ale tabliczkę mnożenia i zasady fizyki.
Maciej Rybiński

www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_050423/publicystyka/publicystyka_a_8.html

emeryturka

[robisc]

Sejmowy skok na emerytury

Na Wiejskiej trwają prace nad utworzeniem finansowanego z naszych podatków
systemu emerytalnego dla parlamentarzystów

Posłowie chcą na odchodne zagwarantować sobie specjalne emerytury. Najwyższe
świadczenie wynosiłoby nawet ponad dwa tysiące złotych.

Prace nad pomysłem trwają od kilku miesięcy. Patronuje im wicemarszałek Józef
Zych. O tym, że trzeba pilnie uregulować sprawę poselskich zabezpieczeń
socjalnych i emerytur, polityk PSL mówił podczas debaty, gdy ubiegał się o fotel
marszałka Sejmu.

Posłowie natychmiast podchwycili pomysł Zycha. Pracują nad nim parlamentarzyści
z sejmowej komisji regulaminowej i spraw poselskich. Wszystko odbywa się w
wielkiej tajemnicy. Główny cel – zapewnić byłym posłom i senatorom
ekstradodatek. Z pierwszych przymiarek wynika, że parlamentarzyści mogliby
liczyć na 10, 20 lub 30 procent swego dotychczasowego uposażenia. Czyli
najniższe odprawy wynosiłyby około 900 złotych miesięcznie, a najwyższe nawet
ponad dwa tysiące.

Według wersji najbardziej oszczędnej, pieniądze dostawać mają ci, którzy po
skończonej kadencji nie mogą znaleźć pracy lub zarabiają bardzo mało. Ale
niewykluczone, że odprawy przysługiwałyby dożywotnio wszystkim
parlamentarzystom. Zakładając, że dostaną najniższą stawkę, tylko w ciągu roku
wydatek sięgnąłby bagatela – około pięciu milionów złotych. A pieniądze dla
byłych posłów i senatorów miałyby pochodzić z budżetu państwa.

Wysokość odpraw byłaby uzależniona od czasu przepracowanego w Sejmie.
Parlamentarzyści nieoficjalnie przyznają, że gotowy projekt leży w szufladzie u
Wacława Martyniuka, szefa komisji regulaminowej i spraw poselskich. Na wszelki
wypadek twórcy projektu unikają określeń „emerytura”. Posłowie wolą mówić o
„dodatkach”.

Przyjąć po cichu
Szef sejmowej komisji, która pracuje nad projektem, niechętnie rozmawia na ten
temat. Poseł Martyniuk twierdzi wręcz, że takiego projektu nie ma i nie było.
Jednocześnie, chwilę później, zapewnia, że „prace zostały wstrzymane”. Nad czym?
Tego już nie chce powiedzieć. Jednak według naszych informacji, ponad miesiąc
temu o opinię w sprawie pomysłu Martyniuk poprosił wszystkie kluby
parlamentarne. Twierdzi jednak, że odpowiedzi jeszcze nie dostał. Nieoficjalnie
wiadomo, że choć szefowie klubów są przeciw projektowi, to szeregowi posłowie
chętnie zagłosowaliby za takim rozwiązaniem. – Wystarczy go tylko uzgodnić. Z
przyjęciem nie będzie żadnych problemów. Sejm może to zrobić w jeden dzień –
mówi wicemarszałek Józef Zych.

Podkreśla, że nie chodzi mu o specjalne emerytury dla posłów, tylko uregulowanie
ich uprawnień, zasad wliczania do emerytury czasu pracy, urlopu. Jednocześnie
mówi, że byli parlamentarzyści, którzy nie mogą znaleźć pracy, powinni być
zabezpieczeni, a nie tylko dostawać jednorazowe zapomogi. Autorzy pomysłu
podkreślają, że do Sejmu z prośbą o zapomogę co roku zwraca się średnio ponad
stu byłych parlamentarzystów.

Posłom trudno o pracę
Posłowie mogą liczyć na ok. dwa tysiące złotych bezzwrotnej pomocy. Senatorów
potrzebujących pomocy jest rocznie znacznie mniej – bo średnio około dziesięciu.
Ale i oni sprzyjają pomysłowi. Sami próbowali wyjść z podobną inicjatywą.

Parlamentarzyści mają ułatwione zadanie, bo korzystają z pomysłów, które
przygotowali ich koledzy jeszcze w poprzedniej kadencji. Stary projekt zakładał
jeszcze korzystniejsze uprawnienia. Minimalna emerytura nie powinna być niższa
niż 45 procent uposażenia parlamentarzysty. Na takie świadczenie mógłby liczyć
poseł, który przepracował w Sejmie dwie kadencje, 55 proc. dostawałby ten, który
na Wiejskiej spędził trzy kadencje, a 65 proc. parlamentarzysta co najmniej
czterech kadencji.

Stary projekt upadł pod wpływem krytyki medialnej. Jednak parlamentarzyści,
pracując nad nową ustawą, chętnie korzystają z zapisów w nim zawartych.
Najbardziej zależy na jego wprowadzeniu tym, których szanse na kolejną kadencję
są marne. O poselskich emeryturach słuchaj także w dzisiejszych Wiadomościach
Radia Plus

Data: 2005-06-07

www.zw.com.pl/apps/a/tekst.jsp?place=zw2_a_ListNews1&news_cat_id=1030&news_id=64441

nepotyzm ponad podzialami

[robisc]

Biura bardzo rodzinne

Chęć utrzymania najbliższych za pieniądze podatników łączy parlamentarzystów
ponad podziałami politycznymi

Czy coś łączy parlamentarzystów tak skrajnych opcji, jak SLD, LPR, PiS oraz PSL?
Przedstawiciele wszystkich tych ugrupowań dają zarobić swoim rodzinom. I to mimo
zakazów wydanych przez marszałka Sejmu.

A chodzi o niebagatelne pieniądze. Co miesiąc każdy parlamentarzysta otrzymuje,
poza pensją, 10 tysięcy złotych na prowadzenie biur poselskich. Pieniądze mogą
rozdysponować według własnej woli, m.in. na pensje dla pracowników, wynajem
lokalu czy opłaty.

Posłowie natychmiast wpadli na kilka pomysłów, jak dorobić do swoich "skromnych"
pensji (zarabiają ponad 10 tys. zł miesięcznie). Część z nich wynajmowała sama
od siebie lokale na biura. Taką metodą zasłynął m.in. Zbigniew Witaszek
(urządził biuro w hotelu będącym własnością syna) oraz Tadeusz Myler (urzęduje w
salonie samochodowym należącym do żony). Ten drugi zatrudnił w swoim biurze aż
dwie osoby z rodziny, podpisując z nimi umowy o pracę do... dnia wygaśnięcia
mandatu poselskiego. Na podobne pomysły wpadło jeszcze troje innych
parlamentarzystów SLD.

Chęć utrzymania najbliższych za pieniądze podatników łączy parlamentarzystów
ponad podziałami politycznymi. W ten sam sposób z bezrobociem w gronie
najbliższych walczy kilku posłów LPR.

Poseł Witold Hatka, za zgodą marszałka Sejmu, przeniósł biuro poselskie do
swojego mieszkania. Tłumaczył, że w poprzednim lokalu zbyt często nękano go
włamaniami. Przenosiny ułatwiły jednak pracę jego córce, bo nie musi martwić
się, jak dotrzeć punktualnie do biura, w którym jest zatrudniona. Wystarczy, że
rano wstanie, po drodze wpadnie do kuchni na posiłek i od razu trafia do pracy w
salonie. Oprócz Witolda Hatki członków rodzin zatrudnia jeszcze trzech posłów Ligi.

O swoich bliskich zadbała także posłanka Prawa i Sprawiedliwości. Małgorzata
Stryjska, mało znana działaczka PiS, zatrudniła u siebie siostrzenicę.

Mimo oficjalnych nakazów Andrzeja Leppera jego najbliżsi współpracownicy wciąż
zatrudniają swoich bliskich w biurach poselskich. Maria Wiśnowska dopiero kilka
dni temu zwolniła z pracy syna.

Pracę dla bliskich znalazło także kilku posłów PSL oraz z małych ugrupowań,
takich jak Stronnictwo Gospodarcze czy Dom Ojczysty.

Na liście, którą otrzymaliśmy z Kancelarii Sejmu, nie ma ani jednego posła z
Małopolski. Zaznaczono jednak, że odpowiedzi na pytanie o zatrudnienie członka
rodziny w biurze poselskim nie udzielił Mariusz Grabowski. Z posłem koła
Porozumienie Polskie nie udało nam się wczoraj skontaktować.

Gdy kilka tygodni temu wyszło na jaw, że Zyta Gilowska zatrudniała w biurze
synową, a ekspertyzy opłacane z funduszu biura poselskiego pisał dla niej syn,
parlamentarzystka została wezwana przed sąd koleżeński. To jedyny przypadek
próby ukarania nepotyzmu. Kary nie wymierzono, bo Gilowska obraziła się i
odeszła z Platformy. (YAN)

dzis.dziennik.krakow.pl/public/?Kraj/0301/0301.html