pytanie o labrusco

[catullus]

Witam,
Mam fragment zdania: persona aliquid suat et labruscat, comedat.

Chodzi mi o słowo "labruscat". Czy ktoś z Was kiedykolwiek zetknął się z
takim czasownikiem? Zdanie pochodzi z wczesnego druku (łacina
średniowieczna). Porównanie wariantów wykazało, że niemożliwy jest błąd w
odczycie. Natomiast możliwy jest błąd drukarza. Jakie mielibyście
propozycje "literówki"? Dodam, że sprawdzałem we wszystkich znanych mi
słownikach (z Du Cangem włącznie, oczywiście) i nie ma czegoś takiego,
jak "labrusco". (Formę "lambrusco" też sprawdzałem). Słowo raczej nei ma
wiele wspólnego z labruscum, i - owoc winorośli, labrusca, ae - dzikie wino
ani z labrum, i - kocioł, warga, brzeg naczynia.
Serdecznie pozdrawiam.

[ardjuna]

Hm, może chodzi po prostu o 'labasco'...

[catullus]

Dziękuję za propozycję. Jednak myślę, że nie. Dwa pozostałe czasowniki wymagają
dopełnienia w accusativie. Myślę, że ten też musi mieć taką rekcję. Co miałoby
znaczyć "persona aliquid labascat"?

[ardjuna]

catullus napisał:

> Co miałoby znaczyć "persona aliquid labascat"?

Nie mam pojęcia, nie znam kontekstu ani okoliczności powstania tekstu - kraju,
w którym powstał, czasu powstania itede... A to wszystko ma znaczenie przy
tłumaczeniu 'Küchenlatein' :)

[catullus]

Witaj,
tekst powstał w 1503 roku w Krakowie (środowisko Akademii Krakowskiej), ale
należy go uznać za średniowieczny. Dotyczy sztuki pamięci (jeśli czytałaś pracę
Yates "Sztuka pamięci" albo mniej więcej kojarzysz o czym mówiły zalecenia
mnemotechniki starożytnej, to skojarzysz). Kontekst jest taki, że należy
wyobrazić sobie osobę, która coś "suat, labruscat, comedat", żeby zapamiętać
słowo "suave". Suat, bo suo i suave "zbiegają się" w pierwszej sylabie.
Comedat, bo jedzenie kojarzy się z czymś słodkim. Ale dlaczego labruscat?
Czyżby jednak chodziło o winne grono, które jest słodkie? Wtedy powinno
być "labruscam", a zatem błąd drukarza. Zgadzasz się?
Pozdrawiam

[ardjuna]

Hm, zaciekawił mnie ten problem. Daj może całe zdanie, to pogłówkujemy
(nawiasem: comedo niekoniecznie kojarzy mi się z czymś słodkim; ale z
przyjemnością - i owszem :).