Opowiadam bajki:

[el_morfeusz]

Za siedmioma stronami, za siedmioma forami mieszkały e_persony. Czatowały
jedne na drugich lub wieszały się w pokojach. Dyndały, dyndały a Dziad z
Wielkim Worem logował jak popadło.
Wielu z nas dynda od wieków, Ci nabierali kolorów...

[el_morfeusz]

... co byli ładni albo nie. Byliśmy przywiązani do swoich pokojów, dyndając i
gestykulując nóżkami wiedliśmy społem rozmowy kontrolowane. Od czasu do czasu
przylatywał kontroler jakości z wyciągniętą pięścią, rozwianym płaszczem i
czerwoną koszulką „superban”, wywołując radość i uśmiechy dyndających. Trafiał
albo nie, ale był. Od początku...

Czekam na ciąg dalszy...

[wredna.gargamella]

Czy będzie wersja audio, do słuchania przed snem??

[el_morfeusz]

...nikt nas nie rouzmiał, dlatego też hermeneutyka i fenomenologia były
najlepiej rozwijającymi się dziedzinami w naszej społeczności - i dobrze nam
tak. Nie tylko nie rozumieliśmy samych siebie ale i ludy sąsiedniej Interii i
Wirtulandii trzymały się od nas z daleka, kiedy dyndając miarowo w ciszy i
spokoju często, z sobie właściwym upodobaniem kontempluliśmy. Szczególnym
powodzeniem cieszyło się kontemplucie transcendentne, wykraczające poza granice
jednego pokoju.
Król Ja_person żył długo a żona jego Admin_istacja szczęśliwie i miała się
dobrze...

[evenka1]

Jak ładnie...

[argentynka]

czekamy na dalszy ciąg :)

[el_morfeusz]

Wątek o barwnym życiu na dworze Jego Najwyższej Jakośći i Jej Miłości Własnej
zjadłem na widok OPa_trunkowego w izbie przyjęć przy logowaniu. Muszę to
przetrawić, tak łatwo dziś o biały kaftanik między nami a i
incydenty „przypadkowych” odpadnięć i zniknięć częste.
Dyndam czatując, dna nie widać, chyba że to czego się trzymamy...hyhy..., jakie
to ekonomiczne i ekologiczne – e_recykling.
Wiara w reinkarnację nicków i netykietę jest obowiązująca...

[el_morfeusz]

Jesteśmy ludem czatującym, samoprojektującym się, hardym, wolnym i dumnym
aczkolwiek mało licznym – w sumie parę osób (w tym połowa to dworzanie i
rodzina panujących). Tak wyliczył demo_graf królewski. Ja_person w obawie przed
detronizacją wydał dekret „No login”. Nastąpiło „cudowne” rozmnożenie.
Przychodziliśmy z reala do naszego pokoju bez możliwości logowania się.
Zakładaliśmy na twarze nicki-jednorazówki, gubiąc się w domysłach kto jest kto.
Ja za każdym razem z innym nickiem bo krótką pamięć mam. Optycznie powiększono
organ państwowy, zostawiając dla wytrwałych możliwość logowania się od tyłu
(minimum kilkanaście kliknięć). Loguj się kto może, heh... do czego to jeszcze
dojdzie...

[t_waits]

myślę, że ludzkość trzykrotnie zmniejszy objętość (kondensacja) i wtedy dla wszystkich starczy miejsca pod wielkim dachem nieba,
nigdy nie byłem fanem globalizacji
bo indywidualności należy pielęgnować

[zosl]

Jakże bajkowa jest uroda indywidualnosci , szczególnie (jak to w bajkach)
przeistacza się owa w indywiduum ,o nazwie znanej populacji czatowej, czyli
klon , lub troll.

[t_waits]

skoro Innym nie starcza własnej inwencji, fantazji i kreatywności aby stawić czoła wyzwaniom - najwyraźniej chwytają się różnych sposobów,
ocena zjawiska - kwestia światopoglądu (najlepiej certyfikowanego)

[el_morfeusz]

Wychodziłem dziś z pokoju 30 do reala dłużej niż zwykle. Wylogitymowanie na
granicy przeciągało się. Operatory świdrowały mnie wzrokiem, nerwowo obracając
zakrwawione topory w rękach. Cofając się tyłem, przy oddawaniu zwyczajowego
ukłonu, potknąłem się o wiadro. Dziwne. W kącie stały, worki z cementem, pod
40tką chodziła betoniarka. Na ścianach pojawiły się plakaty promujące włoską
kinematografię a przez głośniki sączyła się muzyka z „Ojca Chrzestnego I”.
Baaardzo sugestywne, poczułem się jak własny klon.
Nie zostało mi wiele czasu. Tyle jeszcze chciałem napisać...

[oldpiernik]

"...czerwony sztandar do góry wznieś..."
Zardzewiała gilotyna tępych dowcipów, plaster za plastrem, odkrawała kawałki
ula. Bezradne pszczoły bzyczały wściekle w poszukiwaniu królowej.
Wokół, niemowlęcy zapach przewrotu mieszał się z fetorem upadającego imperium.
Wszystko to jedno e-g...! - krzyczał niewielki tłumek.
Miotając się (pozornie) w przód i w tył, sparaliżowany bezużyteczną stałością
nicków, złorzeczył bezrozumnej gwardii, strzegącej wejścia.
Tego lata nie było miodu...

[butnaa]

jeszcze....ja chcę jeszcze....:)

Bajki e-botów? (n/t)

[she_5]

butnaa napisała:

> jeszcze....ja chcę jeszcze....:)

[el_morfeusz]

Schyłek lata w naszym imperium nadchodził nieubłaganie. Ruchy wsteczne i
postępowe ogarniały kolejne pokoje. Masowe banowanie i ograniczenia stały się
jedyną, „słuszną” drogą utrzymania Jakości (choć słowo masowe w naszym
przypadku jest cokolwiek na wyrost).
Przyszli po mnie nad ranem, wyciągając z priva tak jak stałem, znaczy wisiałem.
W pokoju z tabliczką „o wszystkim”, założyli foliowy worek z IP mojego
komputera. Stanąłem przed komisją.
- Morfeusz! Nazwisko panieńskie matki?
- Polucja – zażartowałem.
Zapisali. Wtedy zauważyłem że ława przysięgłych jest wycięta z gazety. Głupi
uśmieszek zniknął mi z twarzy. Dostałem bana na 100 lat w zawieszeniu na 200 z
paragrafu 22, jedynego zresztą jaki mamy, za spanie i usypianie na czacie, co
jest poważnym wykroczeniem przeciwko Najwyższej Jakości.
Świst, gwizd, pomroczność jasna – siedzę w bani. Jest ogromna a w niej setki,
tysiące zbanowanych użytkowników. Nooo, teraz wszystko jasne...

[zosl]

Witaj o Yossarianie.:))

[el_morfeusz]

Czasami żałuję, że nie istnieję.
Pozdrawiam ;)

[el_morfeusz]

Procedura banowania przebiegała standardowo. Nie wierzgałem, mimo że wyrok
pozbawiał mnie czci i honoru oraz dopuszczał bezkarne zabicie, gdybym pojawił
się ponownie na terytorium swego kraju. Po skanowaniu i stygmatyzacji mojego IP
pieczęcią „banita”, zamknęli w bańce z e_terem. Chcieli mnie, podobnie jak
pozostałych uśpić. Hyhy..., mnie uśpić hiiiiiii...
Przymknąłem oczy, udając że mnie pobiera. E_gaz przyjemnie łaskotał nozdrza...

[el_morfeusz]

hhrrrrr......mmmnnnnmm....hhhrrr

Nie spać! Opowiadać!

[wredna.gargamella]

Czekamy na ciąg dalszy...

[el_morfeusz]

Orzesz... Uhhh... kto mnie... Ja p... ale mnie łeb... . Jednak mnie uśpili...
............
- Hypnos: „synu, ludzie opowiadają bajki o miłości, honorze, ideałach i różne
takie, często w to wierzą hyhy... ale wiesz, paradoks polega na tym, że to
jedyne w co warto wierzyć...”
............
Wlekli nas wzdłuż neo_strady pod osłoną spamu, rozrzucając po stronach w miarę
oddalania się od granic ukochanego El_landu. Byłem przykuty do informatyka,
który odpowiadał za wdrożenie programu „No login”. Na jego dziale zrobili
czystki po tym jak się okazało, że przemycili sposób logowania „na leniucha”
(vel „kawosza”). Rozejrzałem się wokół po opisach na koszulkach: kilku
politycznych, źle ocenionych przez system, paru samobójców no i poważna grupa
zboczeńców (o mój Loginie, ileż to słów człowiek nie zna). Ja miałem „nie
poczytalny” z grupy „pozostałe”.
Najbardziej żal mi było dzieci. Nie miały u nas pokoju. Pałętały się w
portalach po bezdrożach En_terii a kiedy przychodziły do nas, chcąc zwrócić na
siebie uwagę ... Społeczeństwo nam się starzeje.
Ech... nie wiem czemu się dziwię, był czas się przyzwyczaić...

[oldpiernik]

Ul padł.
Rozwleczone po okolicy szczątki plastrów obsiadły muchy.

Zagubiony truteń z nadzieją podlatywał kawałek, by w kolejnym błysku złota
rozpoznać fragment utraconego domu.
Schyłek lata nie wróżył nic dobrego.
Nawet osy straciły zainteresowanie splądrowanymi wceśniej szczątkami.
A miało być tak pięknie.
Rewolucja, wolność, równy dostęp dla wszystkich...
Jakoś nie mógł sobie przypomnieć, do czego miał być ten dostęp.
Ostatecznie, teraz, to już nieważne.

Nieoczekiwanie, pomiędzy kępkami trawy, dostrzegł grupkę eksgwardzistów,
zdążającą na południe. Pomiędzy nimi, poszturchiwane bezceremonialnie, mniejsze
postacie... To musza być użyszkodniki - przypomniał sobie tę prawdawną sektę.
Z ciekawości, a może z braku lepszych pomysłów, powlókł się z rezygnacją za
nimi.

[el_morfeusz]

Z początku byłem pewien, że to zwykłe opróżnianie folderu „usunięte” ale ciągle
zastanawia mnie fakt wybudzenia nas, no i po co ta eskorta? Zauważyłem też, że
rozrzucają nas w różne strony sieci według jakiegoś schematu:
- W lewo, lewo! Nie, w prawo! Oszszzz.. trzeba było skręcić w lewo... Dlaczego
nie skręciłeś w lewo? – sapał gwardzista z googlami w rękach do prowadzącego,
wyrzucając w otchłań śród_terii jednego z nas.
Analizowałem. Hmm... najpierw znika wejście do naszych pokoi z bramy głównej.
Podobno tego dnia sam król wszedł do nas w samo południe za potrzebą –
pustostan – nie było nawet obsługi. Jak to mówią „Do pustego nawet Ja_person
nie naleje”. Decyzja o zamurowaniu kompromitującego wejścia nie wymaga
komentarza, wystarczą drzwi kuchenne. Potem program testujący wytrzymałość i
postawy użytkowników, pozbawionych tożsamości logowania.
Jaka jest nasza rola w tym przedstawieniu...

[el_morfeusz]

... skoro możliwości i powodów rozpuszczania nas w En_terii jest tak wiele.
Wydaleni możemy działać:
- jako szkodniki czyli działania dywersyjne na tyłach konkurencji Ja_persona
- jako antyreklama, tak modna w pewnych kręgach, budząca zainteresowanie
docelowej grupy konsumentów (przy założeniu, że domyślą się skąd przybywamy lub
że się sami wygadamy)
- jako testery, nośniki informacji, nowa generacja e_wywiadu
Hmm... a może to tylko:
- względy ekonomiczne, statystyczne, estetyczne, higieniczne, polityczne, ...ne
- uczestniczymy w zabawie: „Centrala nas uratuje”
- centrala się wypaliła i stosuje „burzę w bani”
- Admin_istacja wysłała komunikat pozawerbalny do Ja_persona (np.: uniesione
lekko brwi): zrób coś, żeby było dobrze bo...
- żadne z powyższych, ponieważ to wszystko w gruncie rzeczy jest przypadkowe i
bezcelowe a ja wykonuję swoiste „e_ruchy Browna”, jako reakcja na wybudzenie -
co w sumie wydaje mi się najbardziej prawdopodobne...

[el_morfeusz]

Od rana miałem złe przeczucia. Nie myślałem o buncie, tym bardziej, że moja
kolej na desant do E_nterii była blisko. Zaczęło się od tego, że zgubili
kluczyki od łańcuchów.
- Ja cię loguję – zaklął szpetnie gwardzista – w dwuszeregu zbiórka! Apel! –
ryknął.
- Zgubiliśmy się, to znaczy zgubiliśmy klucze – cedził do nas przez zęby –
jakieś pomysły?
Staliśmy na baczność, drżąc i przewracając oczami, nie nawykli do rozmawiania z
OP_rawcami o naszej kondycji.
- „Na każdym zebraniu jest taka sytuacja, że ktoś musi zacząć pierwszy” –
powiedziałem.
Kłopotliwa cisza.
- „Bardzo niedobre dialogi są. W ogóle brak akcji jest. Nic się nie dzieje” –
wyszeptał jeden z naszych.
- „Pan mówi o tekście, ale pan ma na myśli wyłącznie treści, których tu nie ma.
Aha. No więc jeśli to jest forma bez treści to nie ma to waloru obiektywności,
no więc jest to formalizm. I to jest groźne, ale formalizm jest jeszcze groźny
dlatego, że jak nie ma tam treści, to po prostu można tam sobie podkładać różne
treści i może nawet takie, które by nam tu nie odpowiadały” – gwardzista z
googlami na oczach.
- „I kto za to płaci? Pani płaci, Pan płaci.. Społeczeństwo”... – nie dokończył
mój towarzysz niedoli...

[sir_elmin]

Treści są Panie rezyseze :). Takie heavy metalowe Heaven And Hell - z demonami i
aniołami, smokami i lochami (w sensie podziemi - drogie czatowniczki;) ). Alboż
Sabbath Bloody Sabbath - treściwy w nocne mary i nieopisanie wszechogarniającą
głębokością bezmiarów przestworzy R'yleh... Treści są, niektórzy ich nie widzą :)

--
Uwaga! Debilny obrazek :)

I,,I {*_*} I,,I

[el_morfeusz]

Wyobraziłem sobie te nasze lochy, wracając myślami do rodzinnych stron
El_landu. „Powszechnie uznawano, że miasto jest bardzo zdrowe. Niewiele
zarazków potrafiło tam przetrwać.” Eh... śmiech bezradności ogarnął mnie w
dławiącym uścisku łkania i spazmów.
- Morfik!? A z czego ty się tak śmiejesz – zawył operator z googlami jak
młyńskie koła.
- Ja?
- Co Ty myślisz, że jesteś „Miś na miarę naszych potrzeb”? Albo rycerz z filmu
Monty Pythona, szukający Graala?!
Miałem nadzieję, że nie nawiązuje do Czarnego Rycerza... Świst topora pozbawił
mnie jednak tej nadziei razem z miękkim pacnięciem mojej dłoni na ziemię.
- To tylko powierzchowna rana – powiedziałem, podnosząc kikut na wysokość oczu –
poza tym w filmie rycerz stracił całe ramię, no i zacząłeś nie od tej ręki...
Sssswist, ssssswist, ręce mi opadły.
- Eeetam, to tylko draśnięcie...
Następny świst i padłem z nóg. Hmmm, w filmie miałbym szanse poskakać na jednej
nodze... heh... a tu obie na raz. Co za pech...
- Napompować go lotnym samogonem – warczał majstrując przy googlach –
będzie "latającą książką skarg, wniosków i zażaleń". Kto się nie wpisze „to
znaczy, że nie kochał nigdy swojej matki”.