Australia

[ilhan]

Pisałem już sporo o płytach The Go-Betweens, teraz włączyłem sobie bardzo lubiany przeze mnie album "Heyday" The Church z 1985 r. Pewnie jest jeszcze kilka takich zapomnianych perełek rodem z Australii. Chodzi mi głównie o lata osiemdziesiąte i gitarowe granie w tym stylu. Jakieś podpowiedzi?

[grimsrund]

Not Drowning, Waving. Poza Australią zaistnieli dopiero w 1988 roku, a powstali
w 1983. Największą popularność przyniosła im muzyka do filmu PROOF (1991), w
którym zabłysnęli Hugo Weaving (aka Agent Smith & Elrond) i Russell Crowe (aka
Gladiator). Znam dwie ich płyty: CLAIM (1988) i CIRCUS (1994), są znakomite
(choć pierwsza bardziej). W połowie lat 90. się rozpadli, a lider, David
Bridie, nagrał solową ACT OF FREE CHOICE (2000) - równie dobrą. Polecam
serdecznie.

[jack9]

Oczywiście Birthday Party - gitarowe jak najbardziej...;)
Hugo Race - nowoczesny rock-blues, wart poznania - szczególnie dla sympatyków
Nicka Cave

[ilhan]

jack9 napisał:

> Oczywiście Birthday Party - gitarowe jak najbardziej...;)

Próbowałem ostatnio "Prayers On Fire", ale... Hm, chyba muszę trochę więcej popracować nad tą muzyką...

Do Grimsrunda: tamtych panów znaleźć na razie nie mogę, ale poszukiwania trwają :)

[grimsrund]

Wątpię, czy cudowne programy namierzą coś z muzyki ND,W. Wszystkie trzy
wspomniane płyty (CLAIM, CIRCUS oraz ACT OF FREE CHOICE) można natomiast bez
problemu znaleźć na eBay'u (innych jednak praktycznie nie sposób - wiem, bo
polowałem na nie miesiącami).

Zaznaczam jednocześnie, że Not Drowning, Waving nie grali dokładnie tak jak The
Church, a zwłaszcza Midnight Oil. Jeśli chodzi o ich klimaty, to zbliżały się
chwilami do jakiegoś, rzekłbym, prog-jazzu, na CLAIM były także elementy
etniczne, które bardzo przypadły mi do gustu. CIRCUS jest nieco mniej
zróżnicowana, bardziej piosenkowa (albo cuś takiego, bym rzekł). Płyta
Bridie'go jest również właśnie w tym stylu, z dodatkiem elektroniki. Jeśli
jednak miałbym ich z The Church porównać - to chyba najbardziej z płytą
MAGICIAN AMONG THE SPIRITS, te fragmenty nastrojowe i tajemnicze. Jak się ich
muzyka miała do The Go-Betweens, nie wiem, bo znam jeno solowe płyty G.
McLennana (które bardzo dobre są, nawiasem mówiąc :)) ).

Pozdrawiam.

[ilhan]

grimsrund napisał:

> Jak się ich
> muzyka miała do The Go-Betweens, nie wiem, bo znam jeno solowe płyty G.
> McLennana (które bardzo dobre są, nawiasem mówiąc :)) ).

Zaintrygowałeś mnie z tym NDW...
Dasz się namówić na parę słów o solowych dokonaniach Granta? Bo ja akurat znam TGB, a McLennana ani Forstera (też chyba nagrywał solo) nic a nic.

[grimsrund]

Nu, ładnie gra... :)) HORSEBREAKER STAR (1994) i IN YOUR BRIGHT RAY (1997)
spokojne są, nawet kantrowate powiedziałbym (zwłaszcza pierwsza). Smyki tam są
też! Na Allmusic dodatkowo czytam, że pierwsza z nich została nagrana w Athens,
w Georgii, a produkował John Keane, czyli współpracownik R.E.M., Widespread
Panic i Vica Chesnutta... No i wszystko jasne. Coś z tego melancholijnego
nastroju w.w. twórców na nią trafiło. Druga jest mniej "południowa", bardziej
gitarowo-popowa. Ale świetna.

Muszę też przyznać, że czas jakiś temu słuchałem płyty SNOW JOB (1996) projektu
o nazwie Jack Frost (McLennan & Steve Kilbey!), ale, najpewniej dlatego, żem
wtedy był niewyrobiony żłób, to mnie nie zwaliło z nóg. Ponieważ było to zanim
poznałem tamte dwie, a także twórczość The Church - podejrzewam, że powinienem
żałować, bo owa płyta wymknęła mi się z rąk... :((.

A tak w ogóle, to pan McLennan mógłby ruszyć d*** i nagrać wreszcie coś nowego.
Bo na to, że Simon Bonney znów da z siebie głos, straciłem już nadzieję.

No właśnie, skoro Bonney, to wszak propozycja w związku z wątkiem - Crime & The
City Solution! Jak mogłem o nich zapomnieć...

Pozdrawiam.

[ilhan]

Udało mi się dorwać właśnie większość albumu "Fire Boy", drugiego solowego dokonania Granta McLennana (1993) i faktycznie jest to muzyka pozbawiona większego napięcia, faktycznie spokojna, faktycznie głównie oparta o akustyczne granie. Co nie znaczy że nieciekawa, bo piosenki są wciąż ładne i solidne. (Na marginesie dodam, że solowe nagrania Roberta Forstera, do których dotarłem, również zrobiły na mnie dobre wrażenie.)
Przypomina to co nieco popowrotowe albumy The Go-Betweens, również w klimatach już mniej "płaczliwych", a bardziej "hamakowych" (ciekawe czy ktoś w ogóle wyobraża sobie co mam na myśli). W każdym razie, Grimsrundzie, jeśli podoba Ci się to co Pan Grant sobie tutaj pogrywa, to obowiązkowy jest album "16 Lovers Lane" (1988), a potem wcześniejsze płyty McLennana, Forstera i reszty koleżeństwa.

I jeszcze drobna ciekawostka, czyli fragment (triumfalnego ponoć) występu Go-Betweens w Londynie w czerwcu tego roku, w naprawdę dobrej jakości. "Right Here" z albumu "Tallulah" (1987), nie żebym zaliczał ten akurat utwór do grona najbardziej ulubionych czy reprezentatywnych, ale i tak jest ładnie.

www.go-betweens.org.uk/The%20Go-Betweens%20-%20Right%20Here%20(live).mp3
Pozdr.

[grimsrund]

Dzięki!

A w ramach wypełniania luk w wykształceniu posłucham sobie HEYDAY The Church,
która to płyta właśnie przyfrunęła do mnie z krajów zamorskich :))

[ilhan]

grimsrund napisał:

> Dzięki!
>
> A w ramach wypełniania luk w wykształceniu posłucham sobie HEYDAY The Church,
> która to płyta właśnie przyfrunęła do mnie z krajów zamorskich :))

A ja się w końcu zabieram, jak dobrze pójdzie to jeszcze dziś, za Crime And The City Solution. Co sądzisz o albumie "Room Of Lights" na początek? W zasadzie nie mam wyboru ale i tak spytam... ;-)

[grimsrund]

Nic nie sądzę, bo nie słyszałem. W całości znam jeno ostatni - PARADISE
DISCOTHEQUE, zaś BRIDE SHIP znajduje się dopiero na wstępnym etapie długiego
transportu z dalekich krain. Ale ROOM OF LIGHTS, czyli ich "pełnometrażowy"
debiut, uchodzi za najlepszy w karierze zespołu :))

[grimsrund]

Poprawka - wcześniej była płyta JUST SOUTH OF HEAVEN :)))

[jack9]

Crime And The City Solution z pewnością warte posłuchania, klimatyczne (wiadomo
w końcu korzenie Birthday Party, Cave) wczesne granie troche jakby pozbawione
melodii więc na początek polecam właśnie "Paradise Discotheque"

[mameluch]

moze Men At Work?;P tak na powaznie nie kojarze nic niestety:( a Midnight Oil
nie jest australijskie (bo grali chyba na zakonczenie Sydney'00?), ale ich i tak
znacie. wiec nie wiem, moge polecic Architecture In Helsinki, ale nie jest ani
gitarowe (stricte gitarowe) ani stare:)

[ayya]

The Lucksmiths. Ale oni to raczej do posłuchania w kategoriach ciekawostki, jak
Australijczycy z przymrużeniem oka kopiują The Smiths :) Słyszałam 3 ostatnie
albumy Lucksmiths i słucha się ich dosyć przyjemnie. Zwłaszcza ostatnia
płyta "Naturaliste" jest bardzo sympatyczna, szczególnie utwór "There Is A Boy
That Never Goes Out" wywołuje uśmiech na twarzy :)

Jakby trochę OT :)

[pixie]

Pod wpływem tego wątku przypomniał mi się zespół (właściwie z Nowej Zelandii)
Split Enz. W wydaniu art-rockowym wspierał ich jako producent Phil Manzanera
(Roxy Music), ale w okolicach lat 80 zaczęli grać new wave i z tego okresu znam
na razie tylko ich największy hit „I Got You” (bardzo fajny kawałek, można
posłuchać niezobowiązująco ;) i nabrałam właśnie chęci na poznanie całej płyty
zawierającej tę piosenkę, czyli na „True Colours” z 1979. Autor wspomnianego
przeboju, Neil Finn, po rozwiązaniu Split Enz założył chyba bardziej znaną
współcześnie grupę Crowded House. Muzyka Split Enz pewnie nie brzmi zbyt
podobnie do the Church i the Go-Between, ale nowozelandzki pop (zwany też „kiwi
rock” :) może się okazać całkiem interesujący.

[ilhan]

Grzebiąc dziś w sieci trafiłem na ciekawe (chyba) zestawienie. Otóż w 2001 roku wśród 100 najwybitniejszych australijskich kompozytorów, krytyków, muzyków itp. przeprowadzono ankietę na najlepszą australijską piosenkę wszechczasów.

Dziesiątka wygląda tak oto:
1. Friday on My Mind - The Easybeats
2. Eagle Rock - Daddy Cool
3. Beds are Burning - Midnight Oil
4. Down Under - Men at Work
5. Pub With No Beer - Slim Dusty
6. The Loved One - The Loved Ones
7. Don't Dream It's Over - Crowded House
8. Khe Sanh - Cold Chisel
9. It's A Long Way To The Top - AC/DC
10. Quasimodo's Dream - The Reels

Podano też 20-tkę zaplecza, są tam m.in. The Saints, The Go-Betweens ("Cattle And Cane"), Triffids, ponownie Midnight Oil ("Power And The Passion"), Nick Cave and the Bad Seeds ("Ship Song"), Powderfinger i inni.

Mam ambitny plan zapoznania się z tymi utworami, na razie zacząłem od przypomnienia sobie nr 1 ;-))

Tu link: www.apra.com.au/Comm/Mr010528b.htm

The Triffids

[ilhan]

Trafiłem ostatnimi dniami na taki oto zespół i dziś zgłębiam kilka jego nagrań, na razie tylko z Peel Session z 1985 roku, niemniej jednak jestem poważnie zaintrygowany i zamierzam sięgnąć po album tej grupy. Istnieli sobie, z tego co czytam, od 1980 do 1989 roku (rozwiązanie oczywiście na skutek frustracji spowodowanej brakiem komercyjnego sukcesu). Muzycznie sekstet ten zdaje się lokować gdzieś pomiędzy Echo And The Bunnymen (utwór "Lonely Stretch"), Dexy's Midnight Runners, a może nawet Midnight Oil - te nazwy rzucam na razie trochę w ciemno, pewnie lepiej byłoby napisać, że to po prostu takie solidne, nowofalowe, melodyjne granie. Jeśli ktoś zna cokolwiek The Triffids - proszę dać mi tu zaraz znać.