Album, ktory Wami najbardziej wstrzasnal

[cze67]

Nie jest to, wbrew pozorom, watek o Waszej ulubionej czy najlepszej plycie. Pokaze
to na przykladzie.
Jak powszechnie wiadomo dwoma plytami, ktore sa na moim topie sa Trick Of The Tail
Genesis i Abbey Road Beatlesow. Ale albumem, ktory mna najbardziej wstrzasnal,
ktory byl przeze mnie rozbierany na czesci pierwsze, dzieki ktoremu troche sobie w
glowie wyprostowalem byl Misplaced Childhood Marillion. Dlaczego? Mysle, ze
wydanie tej plyty zbieglo sie z trudnym okresem mego zycia, a teksty Fisha pozwolily
mi ow ciezki czas przetrwac. Poza tym, byl to chyba pierwszy prog-rockowy album
ktory uslyszalem i zachwycaly mnie te zmiany tempa, te solowki gitarowo-
klawiszowe, to wszystko co jest charakterystyczne dla tego rodzaju muzyki. Ta plyta
otworzyla mi uszy na nowy, nieznany mi dotychczas rodzaj muzyki.

[libertine]

mi uszy otworzyła płyta oasis - 'morning glory', do dziś mówię sobie, że gdyby
nie ta płyta, to kupowałbym muzyczne składanki radia eska... to była dla mnie
rewolucja w muzyce.
to taki najważniejszy album mojego (niedługiego) życia, ale już wcale nie
ulubiony

o to chodziło?

[cze67]

No. O to tez.

[teddy4]

A parę można? (po czym Ted nie czekając na odpowiedź, wymienił)

PINK FLOYD - "A Saucerful Of Secrets". Pierwsza płyta PF, jaką usłyszałem.
Jedyna, gdzie Gilmour nie pomyka po pentatonice. Wright w szczytowej formie
eksperymentatorskiej. Mason grający coś więcej niż "pu ppu cy pu ppu cy".
Waters jeszcze nie wkurwiający. Rodziła się nowa jakość, która zdechła dopiero
przy "The Wall".
KILLING JOKE - "Killing Joke". Po tej audycji Ro-Ro w trójce nic już nie było
takie samo. A tam właśnie zabrzmiało "Requiem" i ta gitara Geordiego.
OPPOSITION - "Intimacy". Ależ grał ten Marcus na basie! I jak śpiewał ten Mark!
Płyta, bez której zespół MADAME nie byłby MADAME a MADE IN POLAND - MADE IN
POLAND:).
DEEP PURPLE - "Made In Japan". Pierwsza płyta hard-rockowa w moim posiadaniu.
Byli wtedy Bogami i co tu gadać więcej. Chociaż te 30-minutowe solówki
strasznie szybko się zestarzały.
THE CLASH - "London Calling". Pierwsza myśl, jaka wtedy przyszła mi do
głowy. "TE PUNKI TO UMIEJĄ GRAĆ". No i skasowałem te wszystkie Yesy i Genesisy,
które mam teraz na kompaktach:).
UNITED KINGDOM - "UK". Nikt wcześniej ani później nie stworzył czegoś równie
dobrego w progjazzrocku (???). Holsdworth, Bruford, Wetton, Jobson. Jedna z
niewielu płyt rockowych, których Bruford spośrod swoich dzieł się nie
wstydzi.
WEATHER REPORT - "Mysterious Traveller". Kto zna wstęp do tytułowego kawałka -
ten wie. Apogeum jazz-rocka.
DJ SHADOW - "Endtroducing". Kto powie, że hip hop jest gównianą muzą - na pewno
nie słyszał tej płyty.

[ilhan]

libertine napisał:

> mi uszy otworzyła płyta oasis - 'morning glory', do dziś mówię sobie, że gdyby
> nie ta płyta, to kupowałbym muzyczne składanki radia eska... to była dla mnie
> rewolucja w muzyce.
> to taki najważniejszy album mojego (niedługiego) życia, ale już wcale nie
> ulubiony


Jestem w stanie się pod tym podpisać.
Wstrząsnęły później:
Jeff Buckley - Grace - przez 2 tygodnie praktycznie non stop we wszystkich możliwych miejscach
Gang Of Four - Entertainment! - porażający, uderzający prosto w twarz przekaz
Joy Division - Unknown Pleasures - Disorder i kolejne otworzyły mi oczy na tę niezwykłą muzykę
New Order - Technique - pierwszy superważny nierockowy album mojego życia
The Go-Betweens - 16 Lovers Lane i Opposition - Blue Alice Blue - niczym najbliżsi przyjaciele, którzy wszystko rozumieją

[gregkor]

W moim przypadku to będzie to kilka albumów.....

1. Pierwszym to chyba było The Wall Floydów, dzięki tej płycie rozpocząłem
poszukiwania i odkrwyanie nowej dla mnie muzyki...ale tak naprawde
to "wstrząsnęła mną płyta "Animals", którą sluchałem mnóstwo razy, to była nowa
jakość w odbiorze muzyki.

2. Następną płytą, która zrobiła na mnie ogromne wrażenie to "Man Child"
Hancocka, spotęgowała moje poszukiwania i odkrywanie jazzu i wszelkich
jazzopodobnych maści..:)))

pozdr

[pagaj_75]

Dwie płyty, o których zresztą już pisałem:

"Spirit of Eden" Talk Talk - to było moje przejście od słuchania popu do muzyki
zakręconej. Po niej nic nie było już takie samo jak przedtem, chociaż pierwsze
przesłuchanie to było szok jak najbardziej negatywny. Przegrałem to sobie w
ciemno na kasetę od takiego jednego i przez pierwsze kilka minut (do wejścia
wokalu Hollisa) myślałem, że facet pomylił się i nagrał mi nie tą płytę co
powinien. Gdyby nie ta płyta pewnie nie sięgnąłbym (lub sięgnąłbym duuużo
później) po King Crimson, Pink Floyd, pewnie do jazzu nigdy bym się nie przekonał.

"Pawn Hearts" Van Der Graaf Generator - płyta, która autentycznie mnie
zdruzgotała, bo nie byłem przygotowany na coś takiego. Jeśli kiedykolwiek miałem
jakieś ambicje zostania muzykiem, to po wysłuchaniu PH przeszło mi dokumentnie
(czego dzisiaj trochę żałuję). Stwierdziłem, że cokolwiek bym zrobił i tak będę
świadomie lub nie porównywał to do tego arcydzieła. A wynik porównania będzie
zawsze taki sam... Ten album pokazał mi jakie cuda można zrobić manipulując
rytmem, tempem, zmianami nastroju.

I żadna z tych płyt nie jest moją absolutnie ulubioną :)

[foxy21]

Bylo to dawno, dawno temu...
Pink Floyd "The Dark Side of the Moon",
czarna, zdarta plyta na gramofonie rodzicow
i ja placzaca nad ta plyta:)
To bylo cos.

[kubasa]

Najbardziej? Hmm... Pierwszym albumem, ktory sluchalem wiele razy z rzedu w
calosci bylo "Dark Side Of The Moon". Lubilem wczesniej i "Substance" JD
i "Pornography" The Cure, ale zdarzalo mi sie przewijac poszczegolne piosenki
na tych albumach czy nie wysluchiwac ich do konca. Z "DSoTM" bylo inaczej. Nie
moge co prawda powiedziec by to zmienilo jakos moja muzyczna droge, nigdy nie
bylem fanem progrocka czy czesto idacego z nim w parze hardrocka ale fanem PF
pozostalem do dzis.

Jednak plyta, nad ktora spedzilem najwiecej godzin, robilem dziesiatki analiz
muzycznych i tekstowych, na ktorej znam kazda nute jest "OK Computer". No i tu
obszar oddzialywania jest oczywiscie wiekszy. Zainteresowalem sie nowa cala
tworczoscia Radiohead, wszedlem w nowa muzyke, poznalem "Turn On The Bright
Lights" i "Source Tags & Codes" - plyty, ktore zrobily na mnie rowniez
nieposlednie wrazenie, poznalem krazki polecane przez Porcysa (skoro tak
uwielbial "moje" Radiohead, to moze i reszta plyt, ktore lubia jest dobra) itd.

Do momentu kiedy nie posluchalem "A Love Supreme", a wlasciwie utworow z tego
albumu ale w innej wersji niz te bedace na oryginale, nie trafial do mnie jazz.
To byla pierwsza plyta jazzowa, ktora pokochalem, glownie dzieki "Psalm" i
Elvinowi Jonesowi. Bez tej plyty, nigdy nie zainteresowalbym sie jazzem.

Takich plyt, ktore mna wstrzasnely jest wiecej. Ostatni przyklad z brzegu
to "Phaedra" Tangerine Dream. A wczesniej? Np. "Abbey Road", ktore to ciagle
bije sie z OKC o miano mojego nr 1, "Born To Run" - plyta, ktora pokochalem od
pierwszych dzwiekow czy "Swordfishtrombones" z przepieknym "Soldier's Things"

[miecio4]

Też mam kilka:)
-Genesis "Seconds Out"- to pierwsza "poważna" usłyszana przeze mnie płyta.
Dowiedziałem się wtedy że na ABBIE i Bee Gees świat się nie kończy. A
Collinsowskie "Supper's Ready" wstrząsnęło mna najbardziej.
-Marillion "Script for a Jester's Tear"- pierwszy raz słyszałem że można TAK
śpiewać o utracie miłości ale i o polityce.
-Joy Division "Closer" -no tutaj zasada: własciwa płyta we właściwym czasie.
Pamiętam akurat zacząłem się na czarno ubierać a tu usłyszałem w Trójce tą
płytę. Typowa płyta torująca późniejsze ulubione klimaty muzyczne.
-The Cure "Disintegration" -niewątpliwe ta płyta uratowała mi życie.
-Archive "You All Look the Same to Me" -jak kiedyś wspomniiłem: gdybym miał
zdolności muzyczne nagrałbym taką wlasnie płytę. Płyta wydarta z moich
wnętrzności:)

[jack9]

Również było takich pare

Dead can Dance - Within the Realm of The Dying Sun - kiedy dotarło do mnie że
płyty pewnych zespołów to nie zbiory "lepszych i gorszych piosenek" ale dzieła
stanowiące pewną całość
Joy Division - Closer...po tej płycie poszło podobnie jak u Miecia - "te
klimaty"...;)
Talk Talk - Spirit of Eden - podobnie jak wyżej + olśnienie że nie tylko rock
jest "interesujący i ciekawy" ...;)
Nick Cave - Tender Prey - odkrycie że mroczną muzykę nie tworzą wyłacznie
faceci ubrani na czarno "co to gotyk i cold wave sie nazywają "...;)

i ostatnio ...a właściwie 3 lata temu...;)
Godspeed You Black Emperor! - Lift your skinny fists like antennas to heaven!

[dziewczyna_mickiewicza]

no to chyba moge wymienic dwie...

1. "alina" a. part
z ta plyta wiaza sie najwazniejsze decyzje mojego zycia: tak sie zlozylo, ze
zrozumialam, co chce robic, ogladajac spektakl w choreografii a. adamczaka
do "spiegel im spiegel" z tego krazka. pomijajac juz w ogole fakt, ze mialam
lzy w oczach, gdy uslyszalam pierwsze dzwieki. do tej pory bardzo mnie
wewnetrznie rusza motyw przewodni melodii... zalewam sie lazmi
ogladajac "niebo" tykwera, w ktorym to wlasnie wykorzystane sa oba utwory
z "aliny".

2. "gold" r. adams
totalnie wywrocilo mnie do gory nogami. zyciowo, muzycznie, tekstowo,
inspiracyjnie i w ogole. teksty "la cienga just smiled", "nobody girl", "wild
flowers" czy "when the stars go blue" totalnie rozwalaja mnie do dzis.
" And i hold you close in the back of my mind
And raise my glass 'cause either way i'm dead
Neither of you really help me to sleep anymore
One breaks my body and the other breaks my soul"
a fakt znajdowania sie na tej plycie "sylvii plath" nadaje jej dla mnie
dodatkowego, bardzo osobistego znaczenia.

[yatzeq3]

King Crimson "Red". Gdy słuchałem "Starless" patrząc na tekst po prostu
wymiękłem. No i jeszcze KC drugi raz: "Islands". Nie jest to mój ulubiony album
Crimsonów, ale to wejście wokalisty w "The Letters" (impaled on nails of ice,
raked with emerald fire...) powaliło mnie. Przewijałem kilka razy żeby usłyszeć
to jeszcze raz. No i tamten tekst... Sinfield był niezrównany
No i oczywiście mój ukochany Santana, pierwszy album pt. zwyczajnie "Santana".
Długo po wysłuchaniu huczały mi w głowie tamte bębny...

[nierymek]

Płyta, która mną wstrząsnęła, wręcz odwróciła cały porządek muzyczny w głowie,
nazywa się dość wybuchowo, bo chodzi o TNT Tortoise'a. To był dla mnie przełom.

[nemrrod]

U mnie podobnie. Tzn. zaczęło się od koncertu To Rococo Rot. Potem był ich
płyta Veiculo, która otworzyła mi uszy na nieznane mi wcześniej obszary:
elektronikę i tzw. post-rock. kontynuacją ścieżki postrockowej była płyta
Standards Tortoise. I to był poważny wstrząs. Ale jeszcze większym chyba była
płyta Millions Now Living Will Never Die rzeczonego Tortoise.

[nierymek]

...także widzimy się dziesiątego.

;)

[nemrrod]

nierymek napisał:

> ...także widzimy się dziesiątego.
>
> ;)


Hehe ;) Mam bliżej do Poznania :)

[jo_loop]

Alice Cooper "Trash" (1989). Na ambitniejsze rzeczy przyszedł czas później, ale to była ta pierwsza płyta, która wywróciła mój świat do góry nogami. To było coś jak: wow, jaka fajna jest muzyka rockowa! No i poszły w kąt wszystkie Belindy Carlisle (ależ ja ją katowałam) i inne popowe badziewia, a zaczęły się podróże po gitarowych światach. Ech ten rok 1989, przełom na całej linii :D

[janek0]

O, było tego trochę.

Płyta z bananem Velvet Underground
Love Supreme Coltrane'a
Metatron Praxis
Koln Concert Jarretta
Większość płyt Can
Większość płyt Sonic Youth
Większość płyt Yo La Tengo
Rock'n'roll Animal Lou Reeda

[mameluch]

niech bedzie piec, w kolejnosci wstrzasania;)

Nirvana - 'Nevermind' - banalne, wiem. ale mialem z 10 lat i z New Kids On The
Block przerzucilem sie na to, wiec jakis wstrzas to byl;)

Pixies - 'Trompe Le Monde' - mlody bylem baaaardzo, nawet nie wiem czy
wstrzasnal tak naprawde wtedy, ale poczulem jakis taki dziwny smak tej plyty.
inne Pixies poznalem chyba dopiero w zeszlym roku, czyli z 8 lat po 'TLM'

Sepultura - 'Chaos AD' - piekna plyta, polaczenie wrzasku, spokoju, niepewnosci
i innych tym podobnych. chyba trzeba do niej wrocic.

At The Drive-In - 'Relationship of Command' - ta wstrzasnela z 1,5 roku temu,
moze 2. dla mnie idealna mieszanka, dokladnie takiej muzyki szukalem.

Interpol - 'Turn On The Bright Lights' - poznana bodajze w pazdzierniku zeszlego
roku. ogromne wrazenie, na pewno wielki wplyw na jej odbior mialy warunki
zewnetrzne, a raczej moze wlasnie wewnetrzne...

pozno jest, wiec pisze jeszcze bardziej chaotycznie niz zawsze, wiec jesli
ktokolwiek to czyta - przepraszam:)

U2 - " War "

[ihopeyouwilllikeme]

Od razu wyjaśniam - nie jest to ani mój ulubiony album, ani nie jest to mój
ulubiony album U2. Ale ta płyta wstrząsnęła mną bardziej niż jakakolwiek inna.
Ze wszystkich płyt U2 na tej jest najwięcej treści, skondensowanej w
najprostszych formach. Pamiętam, gdy byłem jeszcze małym dzieciakiem ( teraz
jestem dużym :) usłyszałem " War " po raz pierwszy, i nie powiem, by zrobił na
mnie ten album jakieś szczególne wrażenie. Teraz rozumiem już, że nie mógł. By
usłyszeć pewne rzeczy, trzeba trochę pożyć na świecie, zobaczyć i posłuchać
tego i owego, coś tam poczytać. Trochę rzeczywiście poczytałem o tej płycie,
parę rzeczy musiałem dopowiedzieć sobie sam, ale czuję, że Bono musiał myśleć
podobnie. Zresztą teraz, gdy niedawno znowu ją sobie włączyłem, nabrałem co do
tego niemal niezmąconej pewności. To wszystko układa się tak wspaniale, tak
cudownie, że to po prostu nie może być przypadek, takie rzeczy się nie zdażają.
Ta historia wciąż żyje, wciąż ma się dobrze, a Bono wciąż śpiewa " how long,
must we sing this song... ". Moim marzeniem jest napisać kiedyś książkę o tym
albumie, i mam nadzieję dopiąć swego. Tylko trochę czasu potrzebuję...

To tyle, dziękuję za uwagę.

[ihopeyouwilllikeme]

ihopeyouwilllikeme się walnął:

> zdażają.

Zdarzają.

[roar]

Słucham i od dawna słuchałem głównie rocka progresywnego i tradycyjnej elektroniki. Ale płyta, która najbardziej mną wstrząsnęła, nie należy do żadnej z tych dwóch kategorii. To było parę lat temu. Mój przyjaciel wręczył mi przywiezioną z wycieczki na zachód płytę Autechre "LP5", ze słowami: "Posłuchaj. To jest techno."
Nic, co wcześniej słyszałem, a słyszałem już wtedy sporo, nie przygotowało mnie na to, że ktoś może TAK grać...

[nemrrod]

Rzeczywiście, Autechre wstrząsa. Mną w sumie też wstrąsnęli, choć znałem, i
znam do tej pory, tylko pojedyncze utwory. Nigdy nie odważyłem się sięgnąć po
CAŁY ich album. Ale przymierzam się do tego. Być może będzie to LP5.

[pagaj_75]

roar napisał:

> Ale płyta, która najbardziej mną wstrząsnęła, nie należy do żadnej z tych
> dwóch kategorii. To było parę lat temu. Mój przyjaciel wręczył mi przywiezioną
> z wycieczki na zachód płytę Autechre "LP5", ze słowami: "Posłuchaj. To jest tec
> hno."

Właśnie posłuchałem sobie tego. Znakomita rzecz, będę się jeszcze w to wgryzał.
Posłuchałem sobie również dwóch wcześniejszych albumów Autechre - "Amber" i "Tri
Repetae". Również bardzo dobre, widać spory postęp jaki panowie wykonali
przechodząc od ambientu do eksperymentalnego "techno". Chyba na razie wolę ich
od twórczości Aphex Twina...

> Nic, co wcześniej słyszałem, a słyszałem już wtedy sporo, nie przygotowało mnie
> na to, że ktoś może TAK grać...

Ja już byłem odrobinę przygotowany, ale mimo wszystko ta muzyka ROBI wrażenie.

[nemrrod]

pagaj_75 napisał:

>Chyba na razie wolę ich od twórczości Aphex Twina...

No jasne. Aphex to ostatnio taki psychopatyczny zgrywus :) Mam wrażenie, że
trochę się pogubił ostatnio. Z kolei Autechre to skupieni profesorowie. Ich
zamiarem było kiedyś oddanie za pomocą muzyki zapachów. Mówili o tym całkiem
poważnie, jeden utwór miał oddawać zapach rozgrzanego piasku, inny gazu
ziemnego. Faktem jest, że to frapująca, bogata, wciągająca, oryginalna lecz
wymagająca muza.

[joseph80]

Mnie najbardziej wstrząsnął In The Court Of CK, zespołu wiadomo jakiego:), ta
płyta otworzyła mi głowę na nową dla mnie ( bo w rzeczywistości starą) muzykę.
Nigdy nie sądziłem, że można tak wspaniale grać, że muzyka rockowa może mieć
taką głębię, taką siłę oddziaływania. Od momentu usłyszenia tej płyty
poprzeczka moich wymagań podniosła się niebezpiecznie wysoko, i m.in. dlatego
część wykonawców których słuchałem poszła na ławkę rezerwową, i wątpię, że w
najbliższym czasie wróci do pierwszego składu. Ta płyta także zapoczątkowała
prawdziwy boom na muzykę lat 60/70 w moim przypadku. No cóż, szok którego
doznałem przy pierwszym przesłuchaniu tej płyty procentuje do dziś:D.

pzdr
Jos

[kubasa]

"Antics" Interpolu. Nie wiem czy nie najlepsza plyta tego krotkiego jeszcze
wieku.

[cisnowiec]

John Coltrane - Impressions
Brand-X - Unorthodox Behaviour
Tortoise - Standards
Ze wskazaniem na środkowy, chociaż bardzo się teraz dziwię. Wszystko przez
Kaczora...

Pozdrawiam

[cze67]

cisnowiec napisał:

> John Coltrane - Impressions
> Brand-X - Unorthodox Behaviour
> Tortoise - Standards
> Ze wskazaniem na środkowy, chociaż bardzo się teraz dziwię. Wszystko przez
> Kaczora...

Dlaczego - dziwię? To znakomita płyta!

> Pozdrawiam

A ja - witam.

[cisnowiec]

W ogóle z tym Brand-X to dziwna dla mnie sprawa. Teraz, po kilku:) latach, po
dotarciu do innych płyt Collinsa/Jonesa mam nieodparte wrażenie, że debiut
(wspomniany "Unorthodox Behaviour") jest przekombinowany, a reszta
niedopracowana. Nie wiem jak było naprawdę, ale wydaje mi się, że mocno
ścierali się poszczególni pretendenci do "liderowania" i dlatego następne
płytowe efekty przepychanek, szturchańców i koniecznych kompromisów nie
wytrzymują próby czasu. Chociaż mam do nich wielki sentyment. I nawet czasem
słucham którejś.
Tyle.

[cze67]

A ja znam tylko ten jeden. I nie mam do niego żadnych zastrzeżeń.

[cisnowiec]

Nie żałuj. Bo aż tak dobrze już nie było, może poza koncertowym "Livestock"
(1977). Wspomniałem o Piotrze Kaczkowskim, tę właśnie płytę wypuścił
w "MiniMaxie", dzięki niej w miarę szybko dotarłem do debiutu i dalszych.
Kaczor polecał więc "Livestock", nie pozostaje mi nic innego jak się pod tym
podpisać. Jeżeli dotrzesz do tej pozycji z KOSZMARNĄ czarno-białą okładką, nie
pożałujesz, bo muzyka na niej zacna.

[cze67]

Wielkie dzięki. Będę miał to na uwadze.

[kwiat_paproci]

co prawda krótko żyję, ale parę rzeczy zdążyło już mną wstrząsnąć:
1. Dave Matthews Band "Before These Crowded Street" - pierwsza płyta, którą
samodzielnie kupiłam za własne, zaoszczędzone pieniądze. Właściwie, to sama nie
pamiętam dlaczego akurat ta, skoro słuchałam wtedy zupełnie innej muzyki. Po
pierwszym przesłuchaniu byłam w szoku, że istnieje coś innego niż to badziewie,
które grają w radiu. Chyba nawet nie umiałam na początku docenić wartości
muzycznej tej płyty itp., po prostu słuchałam i nie mogłam przestać. Jak ktoś
już wcześniej napisał: gdyby nie ta płyta, dzisiaj kupowałabym składanki radia
Eska ;-)
2. Radiohead "OK Computer" - gdy słuchałam tego po raz pierwszy, miałam
wrażenie, że ta płyta została nagrana specjalnie dla mnie (wiem, że to głupio
brzmi ;-) Miałam wtedy lekkiego doła i trochę mnie z niego to wyleczyło. Od
tego też zaczęła się moja miłość do Radiohead i kupowanie wszystkiego, co ma
ich nazwę na okładce.
3. The Notwist "Neon golden" - pierwsza w mojej kolekcji płyta z lżejszym
brzmieniem od rockowego. Potem już posypały się inne z gatunku avant -
popowych, ale ta jest dla mnie najważniejsza.

[cze67]

Przez tą Twoją sygnaturkę, kwiecie, chce mi się od razu Pogodno słuchać...

[ilhan]

kwiat_paproci napisała:

> 3. The Notwist "Neon golden" - pierwsza w mojej kolekcji płyta z lżejszym
> brzmieniem od rockowego. Potem już posypały się inne z gatunku avant -
> popowych, ale ta jest dla mnie najważniejsza.

Również zachwyciła mnie ta muzyka od pierwszych dźwięków. Nie miałem jeszcze płyty, nagrałem 5 czy 6 utworów z nocnej Trójki i odpadłem zupełnie. Moja płyta roku 2002 i absolutne 10/10.

[miecio4]

kwiat_paproci napisała:

> Radiohead "OK Computer" - gdy słuchałam tego po raz pierwszy, miałam
> wrażenie, że ta płyta została nagrana specjalnie dla mnie



Miałem całkiem podobne odczucia. W sumie ciekawe kogo zespół miał bardziej na
myśli nagrywając tą płytę- mnie czy Ciebie:)

[kwiat_paproci]

to pewnie są dobrze wychowani mężczyźni, więc nagrali ją dla kobiety ;-)

[lostdog]

od pierwszego usłyszenia zakochałem się w "grace" jeffa buckleya... a poza tym
największy wstrząs przy "surrealistic pillow" jefferson airplane.

[cze67]

Philip Glass "Photographer".
Było to z 15 lat temu. Kumpel dał mi do posłuchania kasetę, którą właśnie miał
na walkmanie. To była owa płyta Glasa a ja przeżyłem szok. Nigdy wcześniej nie
słyszałem niczego podobnego. Te niezwykłe kobiece głosy, te dziwne brzmienie
klawiszy Glass, a przede wszystkim wciąż powtarzające się motywy były dla mnie
kompletnie nowym muzycznym doznaniem, czymś co otworzyło mi uszy na zupełnie
inne muzyczne rejony. Kompozycje nie miały refrenu i zwrotki a właściwie miały
same refreny lub same zwrotki. Wtedy nazywano to "minimal music". Kompletny
wstrząs.

[jo_loop]

kwiat_paproci napisała:


> 2. Radiohead "OK Computer"

zdecydowanie

Kolejnym wstrząsem był dla mnie The Piper at the Gates of Dawn, ze szczególnym naciskiem na "Interstellar Overdrive". Ten album uświadomił mi, że muzyki nie zaczęto komponować po roku 1977, że wcześniej też powstawały cudowne dzieła, pełne eksperymentalnych dźwięków, a ile z nich wyprzedzało swoje czasy. Do dzisiaj Flojdzi są u mnie w top ten (jak to brzmi). Ten album pozostaje ulubionym z ich twórczości.

[duke.ellington]

I. My bloody valentine "Loveless" - chyba z tydzień zbierałem szczękę z podłogi, do dziś nie do końca wierzę, że można tak grać... utwierdza mnie w tym fakt, że ta plyta stoi samotna i odległa od wszystkiego i wydaje się jednorazowym, iście nadprzyrodzonym wyczynem

II. Stereolab "Transient random" - zadzialalo jak narkotyk, wciaz tak dziala
III. Arvo Part "Tabula Rasa" - myslalem, ze skonam z rozpaczy
IV. Steve Reich "Music for eighteen musicians" - och, zmiażdżyło mnie to
V. John Coltrane "Live at the village vanguard" - od chwili uslyszenia tej plyty stalem sie fanatykiem jazzu, rzucilem sie w to glowa w dol i to byla dobra decyzja

[cze67]

duke.ellington napisał:

> I. My bloody valentine "Loveless" - chyba z tydzień zbierałem szczękę z podłogi
> , do dziś nie do końca wierzę, że można tak grać... utwierdza mnie w tym fakt,
> że ta plyta stoi samotna i odległa od wszystkiego i wydaje się jednorazowym, iś
> cie nadprzyrodzonym wyczynem

Odnosze dokladnie takie samo wrazenie. Lecz nie potrafilem tak ladnie jak Ty go
zwerbalizowac.

[dziewczyna_mickiewicza]

> III. Arvo Part "Tabula Rasa" - myslalem, ze skonam z rozpaczy

o, a to jest idealne okreslenie wplywu na mnie muzyki parta:)

[martolka]

wstrząsy były mniejsze i większe, ale jak już to trzy wymienię i od razu z
grubej rury:

- Chris de Burgh (:-))) 'The Getaway' - moje życie potoczyłoby się zupełnie
inaczej gdyby nie ta płyta
- Nick Cave 'Live Seeds' - zmiana kierunku, i radość, że istnieją ludzie,
którzy tak myślą, i śpiewają, i są
- Archive 'You All Look The Same To Me' - trafiła na dobry moment, żeby
wstrząsnąć, już na zawsze będzie piękna i okropna, the beauty and the beast

[ihopeyouwilllikeme]

Mną ostatnio wstrząsnął album " Tales From Topographic Oceans " Yes. Nie
wiedziałem, że można w 80 minutach zmieścić tyle muzyki...

Brawo dla Ihope`a

[joseph80]

ihopeyouwilllikeme napisał:

> Mną ostatnio wstrząsnął album " Tales From Topographic Oceans " Yes. Nie
> wiedziałem, że można w 80 minutach zmieścić tyle muzyki...

Brawo stary, tak trzymać:). Oceany rulezzzzzzz

[piautre]

60': please please me - beatles
70' : wish you were here - pink floyd
80' : koln koncert - jarrett
90' : gershwin w wykonaniu makowicza (szczególnie jego wykonanie błękitnej
rapsodii)
00' : odkryty na nowo koncert g-dur ravela- herbie hancock

to tak bardzo w skrócie
pi autre

[argus1]

METALLICA - "...And Justice for all" - na niej uczylem sie smakowania muzyki
BATHORY "Twilight of the gods" - klimat,patos,mrok i cudowne dzwieki gitary
akustycznej, ktore snia mi sie po nocach do dzis
VAN DER GRAAF GENERATOR "Still life" - bo to muzyka wnikajaca w najglebsze
podklady psychiki
KING CRIMSON "Islands" - czyste piekno
SBB - "Ze slowem biegne do ciebie" - wszechswiat mozna opisac dzwiekami -
wiadomo to od lat i niekoniecznie trzeba siegac po Pink Floyd. Na naszym
podworku tez to uczyniono.
a ostatnio...jakos tak nic nie wstrzasalo do czasu gdy odkurzylem sluchany
jakis rok temu album - wtedy kolo 5 razy. Teraz juz kolo 50-ciu.
OPETH "Blackwater park" - przeciez "Harvest" to najpiekniejsza ballada tego
wieku.... A inne utwory wprawiaja po prostu w oslupienie. - czyli wstrzas!

Argus! Juhuuuuu!!!

[cze67]

Niniejszym pozwoliłem sobie wyrazić radość z powodu obecności na moim forum
znanego znawcy niebanalnej muzyki, a prywatnie mego ziomala, kolegi argusa.
Witaj.