No to rozpocząłem przygodę:)

[humbak]

z Painkillerem. Od dłuższego czasu się czaiłem, by w końcu zapoznać się z twórczością tego projektu. Zorn, Laswell i Harris... No i w końcu. Album Buried Secrets. Jazzcore pełną gębą. Wspaniałe głębokie linie basowe, rozdzierający powietrze saksofon Zorna i pełne (tak, to dobre słowo:)) brzmienie perkusji. Niesłychane zmieny tempa. Raz spokojne, niemal spowolnione, z melodyjną grą Zorna, po chwili szaleńcza gonitwa w nieznanym celu. Harris od czasu do czasu daje znać, że nie jest typowym perkusistą i modyfikuje brzmienie perkusji. Dodaje pogłos, fuz, jakby dubowe efekty. Dziwaczne kompozycje. Dwa utwory dłuższe (powolne, rozwijące się), a poza tym krótkie 2-3 minutowe pełne szaleństwa dziełka. No i jedna perełka 5 sekund jazgotu. Dziwiłem się gdy ostatnio czytałem że Zorn pisywał Bailejowi utwory 3-sekundowe. No to już się nie dziwię:) Muzyka dość zawiła i raczej skomplikowana, choć to oczywiście sprawa względna. Wspaniała rzecz:)Gorąco polecam nieznającym i zapytowuję o opinię obeznanych. Czuję że to będzie piękan przyjaźń:)
Pozdrawiam

[grimsrund]

Byle ostrożnie - to kłuje :))

[humbak]

Ale na znieczuleniu;)

Painkiller - Guts of a Virgin

[h8red]

Bezczelnie skopiuję z inszego foruma jako, że Humbak zapodał linkę :)

Katastrofa. Wokalno - instrumentalna KA-TA-STRO-FA. Tak jak udało mi się na
ślepo wstrzelić z Teebee przy okazji szukania Madballa, tak teraz poległem
zupełnie. Po tytule płyty spodziewałem się jakiejś grind coreowej jazzdy bez
trzymanki. Tym czasem okazuje się, że granie oznaczone takim szyldem nie ma nic
w spólnego z zawartością tej płyty. Miejscami przypominało mi to dokonania tych
wszystkich "wielkich" zespołów typu Mars Volty czy At the drive-in. Tam też
zdarzają się momenty, że każdy osiąga taka fascynację swoim instrumentem, na
którym gra, że nie zważa absolutnie na to co się dzieje wokół. Jednakże trwa to
w miare krótko i przy Painkillerze tamte zespoły naprawdę grają Muzykę, której
da się słuchać. Na "Guts of a Virgin" nie ma ani krzty melodii. Czasami sekcja
rytmiczna gra to samo ale wydaje mi się, że tylko dlatego, że ktoś postawił
przed nimi metronom i to odciągnęło ich uwagę od instrumentów. Beznadziejne
walenie w struny, wyrzywanie się na perkusji i dmuchanie w saksofon to nie jest
dobry pomysł na płytę. To nie jest pomysł nawet na melodyjkę do telefonu nagraną
w MIDI.

Odradzam zdecydowanie.

[tomash8]

To ten Harris z Napalm Death?

Tak /nt

[d84]

I ten Laswell od Laswella:) /bt

[humbak]

[tomash8]

On miał jeszcze jeden "zryty" projekt... jak to się nazywało... kurde... aaa SCORN.

I Lull jeszcze /nt posts rule! :D

[d84]

[humbak]

Scorn będzie koncertował w Peelu:) A takich rzeczy to on sporo robi.

Nikt

[braineater]

się nie spodziewał mojej obecności w tym watku, ale i tak się odezwę:)
Painkiller też mnie tak średnio bujał, szczególnie własnie podłe epki - Flaki
Dziewicy i Zakopane Sekreciki dały mi dośc sporo do myślenia w temacie: no i po
ch... sie braineaterze tak katujesz...
Aż dopadłem lepkimi łapkoma Executions Ground i po prostu odpadłem - panowie
się zebrali, pozbierali wszystkie dźwięki z obu epek, dołożyli troszke pisków,
trzasków i radosnych okrzyków i zrobili jeden z najlepszych noisejazzowych
albumów ever. Płytka hulała na słuchawach długie tygodnie ciesząc mnie
niezmiernie swoja wesołą radykalnością a przy każdym odsłuchu dawało się
odnaleźć dźwiek, który przy poprzedniej próbie odsłuchu jeszce cie nie
wystraszył.
Ale dopiero Rituals, czyli Live in Japan, pokazał po co jest Pain i co to jest
prawdziwy pain - a co gorsza pierwszy raz ktoś mi ta płyte zapodał w trakcie
jakiejś ostro pojechanej imprezy - efekt był taki, że totalnie skuci z kolega
siedzielismy wtuleni w kolumny a reszta imprezy zmieniła lokal:)Od tego czasu
datuje się tez moja miłość do spiewu Yamasuki Eye, ktory tnie szkło samym
wokalem nawet sie przy tym nie pocąc.
Doskonała kapela do destrukcji mózgu - oto czym jest Painkiller:)

Pozdrowienia:)

[good_morning]

a od kontaktu mojego z yamatsuka datuje sie moja zornofobia ;)
leczenie w trakcie. zamierzalam siegnac po execution ground, ale po Twoim,
braineaterze, opisie, nie wiem, czy nie zrezygnowac...?

[cisnowiec]

Klinem klina! Nie rezygnuj!
Może to było by w sam raz na urazy:
Pashupatinath Ambient i Parish Oftama Ambient ze składanki z wisielcem na
okładce. Zawartość muzyczna (nazwana chyba illbient, wbrew podtytułom) została
nagrana w następujący sposób - znaleziono najgłębszą studnię na Ziemi i
wrzucono do niej mikrofon na baaaardzo długim kabelku. Mikrofon zarejestrował
pogranicza piekła - wrzący olej, wrzaski potępionych, odgłosy raciczek czarcich
etcetera, a wszystko to za mgiełką, z oddali, w dusznym i parnym sosie. Taki to
mały de profundis:) Polecam! I pozdrawiam -
S.

[tomash8]

Eeee ja tam wole jedank zwykły grind. Debiut Napalmów powinien znać każdy i
tyle(w sumie skoro udało się wypromować Merzbow jako coś wielce ambitnego i
"artystycznego" to da się wypromować na tej zasadzie wszystko). Polecam cudo pt.
Agathocles - w ciągu 19 lat istnienia, wydali bagatela 99 wydawnictw(stan na
jakiś tydzień temu).

[good_morning]

cisnowiec napisał:

> Klinem klina! Nie rezygnuj!
>

bardzo rozsadna rada ;)
okazalo sie (te 4 CD), ze pozostala mi jedynie szczatkowa yamatakofobia :D
ale na live in osaka normalnie nie da sie go sluchac!
pozdr :)