Laurie Anderson we Wrocławiu

[neandertalski]

www.nowamuzyka.pl/newsy-spis.php?wybranymiesiac=2006-01
ciekawe, czy w charakterze męża wystąpi razem z nią Lou Reed...
w każdym razie szykuje sie niezłe widowisko, kolejne brawa dla Wrocławia

[cze67]

Ach, chętnie wybrałbym się na Laurie... Gdyby była latem albo bliżej niż we
Wrocławiu:-)

[to.ya]

Qsiciel, buu ;)

[neandertalski]

oj od razu kusicielu... ;-)
zapowiada się naprawdę wydarzenie, no to informuję, sam pewnie się nie wybiorę,
bo pewnie nie będzie mi sie chciało stawać na rzęsach aby zdobyć bilety, które
zreszta pewnie też będą drogie jak jasna cholera, co z kolei spowoduje, ze po
doliczeniu kosztów dojazdu przestanie mi się chcieć.
Zresztą jak znam życie pewnie lada dzień Kazik nagra płytę z "piosenkami"
Laurie Anderson i juz w ogóle wtedy przestane jej słuchać :-)
Jak widzisz jestem czlowiekiem mocno przewidujacym, póki wiec jeszcze mogę sie
informacją cieszyć puszczę sobie w domowym zaciszu jej ulubine płyty i tym
sposobem opędzę obchody nadchodzącego konceru ;-)

[to.ya]

A nie Qsieciel? Jak nie, jak tak? :))))))))))

Dasz znać jak będzie jakaś informacja o terminie i biletach, proszę?
Cmok! ;)

[teddy4]

Nie podniecajcie się. W tamtym roku miała być PJ Harvey, a był jak zwykle Kazik
czy inna Kasia Groniec. Obstawiam, że zamiast Laurie będzie Antonina
Krzysztoń:))))

[neandertalski]

ale taki nick cave i tom waits to zdaje się jednak swego czasu dojechali? chyba
że coś popierniczyłem w swoim myśleniu zyczeniami :-) Może to chodziło tylko o
to, ze Kazik jakies autoryzowane występy miał? Nie pamiętam.
A propo występów, w zeszłym roku zdaje się grała taka dziwna kapela z dziecinną
perkusją, pamietasz może ich nazwę? Przypomniało mi sie wlaśnie, ze mialem ich
poszukać :-)
ogólnie za tym festiwalem specjalnie nie przepadam ale z tą L.A. jakby jednak
słowo miało stać sie jej ciałem to cholera sam nie wiem...

[teddy4]

Nie byłem nigdy na tej imprezie bo chętniej chodzę na koncerty death-metalowe
niż na piosenkę aktorską:)))).

THE TIGER LILLIES

[neandertalski]

e tam, to że jest to festiwal obciachowy nie wyklucza tego, ze nie moze tam
nikt warty uwagi zagrać. Ta kapela o której dumałem, zagrała dwa lata temu a
nie w zeszlym roku i do dziś żałuję, ze jednak poskąpiłem paru złotych na
bilet, nadrabiam teraz zaległości w moim internetowym sklepie muzycznym i np
powalila mnie piosenka "banging in the nails" z płyty "the brothel to the
cemetery", to zdaje się dosyć nietypowe spojrzenie Jezusa prosto z krzyża :-)
Jakby kogoś interesowało cos o nich to zamieszczam notatke po ich koncercie w
Poznaniu.

borowski.republika.pl/kultura/kabaret.htm
The Tiger Lillies śpiewają o wszystkim najgorszym, co tkwi w każdym z nas

Ich koncerty porażają ekspresyjnością muzyków i intensywnością przeżyć
słuchaczy. Artyści w swoich pieśniach mieszają kicz z groteską, makabrę z
liryczną refleksją. Przy okazji festiwalu Malta 2001 mieliśmy możliwość
obejrzenia po raz pierwszy w Polsce jednej z najbardziej intrygujących formacji
muzycznych ostatnich lat - londyńskiego tria The Tiger Lillies.

250 koncertów rocznie

Osobą odpowiedzialną za każdorazowe dostarczenie zestawu niecodziennych wrażeń
estetycznych jest lider zespołu - Martyn Jacques. Ubrany jak Dickensowski
Pickwick, z akordeonem przewieszonym przez ramię, śpiewa pisane przez siebie
utwory najwyższym z możliwych męskich głosów - falsetem. Obrazu frontmana
dopełnia przesadzona, groteskowa mimika przypominająca aktorów filmu niemego.
Pomocą w spektaklu służą w każdej chwili pozostali muzycy - kontrabasista
Adrian Stout i perkusista Adrian Huge. Zwłaszcza ten ostatni wyróżnia się mocno
niekonwencjonalnymi poczynaniami. Zamiast pałeczek używa ogromnych gumowych
much, zapala sztuczne ognie, parodiuje wokalistę. Właśnie z powodu nieustannych
eksperymentów został nazwany przez Davida Byrne’a, założyciela Talking
Heads, "Jamesem Joyce’em perkusji".

The Tiger Lillies potrafią bez reszty pochłonąć uwagę widza, mają w tym
długoletnią zaprawę. - Przez kilka pierwszych lat graliśmy wyłącznie w
londyńskich pubach. To nie były koncerty, lecz mecze bokserskie z
publicznością. Zamiast na pięści walczyliśmy na głosy - kto kogo przekrzyczy -
wspomina Martyn Jacques. - Nigdy w życiu nie przeprowadziliśmy ani jednej
próby. Żeby przeżyć, musieliśmy grać po 250 koncertów rocznie. To one
zastępowały nam żmudne ćwiczenia - dodaje Jacques.

Muzyka, która powstała wskutek tego nieustannego fermentu, jest doskonale
eklektyczna. Jeden usłyszy w głosie lidera Toma Waitsa, drugi Edith Piaf.
Odnajdziemy frazy bluesowe, ale także iście punkową motorykę. Dominuje klimat
kabaretu, kapel podwórkowych, orkiestr cyrkowych, cygańskich zespołów
żebraczych. Trudno jest zaliczyć do jakiegoś konkretnego nurtu. - W USA grały
przed nami najróżniejsze zespoły. Na Zachodnim Wybrzeżu jeden z naszych
występów otwierał wokalista jeżdżący po scenie na deskorolce. Zaś w Nowym
Orleanie wystąpił przed nami zespół 12 gitar klasycznych, grając klasyczne
argentyńskie tango - śmieje się Adrian Stout.

Wszystkie dewiacje świata

Niezwykle ważne są dla zespołu towarzyszące muzyce słowa. Często w prasie
zagranicznej podkreśla się, że The Tiger Lillies śpiewają piosenki o
prostytucji, narkomanii i kloszardach. Jest to prawda niepełna i przez to
krzywdząca. Wyżej wymienione tematy są powszechne wśród wykonawców rocka.
Tymczasem repertuar londyńskiego tria jest o wiele bogatszy. Wykonują także
wiele utworów o piromanii, sadyzmie, gwałtach połączonych z zarażaniem AIDS,
mordowaniu, kanibalizmie i zoofilii, której The Tiger Lillies poświęcili w
całości jeden ze swych krążków. Z kolei płyta "Shock-headed Peter", do której
słowa napisał Jacques na podstawie makabrycznych bajeczek Heinricha Hoffmanna,
to zestaw opisów okrucieństwa popełnianego na dzieciach przez rodziców pod
płaszczykiem nauki dobrego wychowania. O tym, co po troszę - a czasami w bardzo
dużym stopniu - tkwi w każdym z nas. Słysząc przekaz płynący z songów The Tiger
Lillies, "skandaliści" w rodzaju Marilyn Mansona mogliby co najwyżej przetrzeć
zapłakane ze strachu oczka i czym prędzej uciec do czekającej przy piaskownicy
mamusi.

Co powoduje, że jesteśmy skłonni przyznawać wysoką wartość artystyczną
nieokrzesanej muzyce i najmakabryczniejszym tekstom? Kluczem jest zapominana
coraz częściej, a podstawowa dla wszelkiej sztuki kategoria umowności.
Artystyczne wzięcie w nawias nawet najbardziej odrażającego tematu czy motywu
powoduje, że można o nim odbiorcom opowiedzieć. Dzięki niemu Topor mógł pisać o
zjadaniu nóg przyjaciół, a Przybora o biciu "butem i knutem" podczas miłosnych
uniesień. Martyn Jacques i jego Lillie nie robią niczego innego. Robią to tylko
o wiele intensywniej.

mala poprawka

[neandertalski]

zamiast:

spojrzenie Jezusa prosto z krzyża :-)

powinno byc
spojrzenie na Jezusa prosto z krzyża :-)

zresztą sami sobie przeczytajcie
www.tigerlillies.com/2003/index.php?main=recordings&trackId=9
I'm crucifying Jesus, banging in the nails,
And I am so happy, because old Jesus failed.
I'm crucifying Jesus, nail him to the cross,
The poor old bastard bleeds to death and I don't give a toss.

I'm bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm crucifying Jesus, in my piss he bathes.
I think I am a pervert, I think I am depraved
I'm crucifying Jesus, beat him to a pulp,
I stick my organ in his mouth and on it he must gulp.

I'm bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

You see that crown of thorns upon his head?
Well that was my idea.
I think I might be going to hell,
Oh dear!

I'm bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

I'm bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang, bang,
banging in the nails.

[braineater]

Ech...żałuj:)
Ale miło mi, że przynajmniej jedna osoba rozpoznaje na tym forum (i Kubasa
drugi:) mój najukochanszy zepsół...:)

P:)

[neandertalski]

nawet nie wiesz jak żałuję... z kazdą kolejna płytą bardziej
no coż, cierpienie uszlachetnia ;-)

[braineater]

16 regularnych płyt i jeden koncertowy split z Leningradem pod wymownym
tytułem 'Huynia'. Żadnych słabych numerów, żadnego tekstu, który dałoby się bez
obaw zacytować w tzw kurturalnym tofaszystfie. No i gumowy kurczak jako
instrument perkusyjny...
Nie ma drugiej takiej kapeli

P:)

[neandertalski]

przy czym może sie kulturalna ludożerka nabrać z kolei na kooperację z kronos
quartet i sięgnąć niechcący po kolejna płytę, co moze spowodowac, że ową rekę
sobie delikatnie mówiąc ubrudzi ;-)

przyjemności kosztują

[neandertalski]

wyszła z tego atrakcja dla bogatych snobów, szkoda...

muzyka.gery.pl/cms/23220,3,wiadomosc.html
Na stronie Wrocławskiego Przeglądu Piosenki Aktorskiej pojawiły się szczegóły
odnośnie
koncertu Laurie Anderson, największej gwiazdy tegorocznej imprezy.

Ta słynna wokalistka, performerka i kompozytorka wystapi 12 marca 2006 o
godzinie 20.00 w Teatrze Polskim. Bilety w kosmicznych cenach 150zł, 200zł i
250zł zamawiać można na stronie bilety.ticket-art.pl. Artystka wystąpi ze swoim
multimedialnym projektem The End Of The Moon
www.ppa.art.pl/pelna.htm

...inne gwiazdy

[neandertalski]

a o tych coś kiedyś slyszeliscie?

Wrzeszczący Faceci (Mieskuoro Huutajat) powstali w 1987 r. w Finlandii. Podczas
pierwszego historycznego występu chór wzbudził sensację wykrzykując kilka
patriotycznych pieśni i marszy, z hymnem narodowym włącznie. Specyficzne
aranźacje znanych utworów wykonywanych techniką sterowanego krzyku postawiły
sztukę w nowej, niecodziennej sytuacji. Chór demontuje pierwowzory, rozkładając
je na rytmiczną strukturę, która uwydatnia treść.

Twórczość Wrzeszczących Facetów składa się z ostrych kontrastów.
Zdyscyplinowana ekspresja w połączeniu z siłami pierwotnymi, precyzyjna
artykulacja zmieszana z niewerbalnym wyciem i zabawa obrócona w rzecz
niezwykle powaźną. W tej chwili niemoźliwe jest szufladkowanie działań
fińskiego chóru, który wykonuje przeróźne utwory począwszy od dziecięcych
piosenek, przez słodką muzykę klubową i rock, aź po klimaty kameralne. W ich
repertuarze znajdują się robotnicze piosenki, hymny narodowe, kwestie z
fińskiego prawa i międzynarodowych umów.
Koncertowali na całym świecie dziesiątki razy, w tym często w miejscach i
sytuacjach niebanalnych, np. w salach muzyki kameralnej, na rockowych
festiwalach, w klubach jazzowych, w galeriach sztuki i muzeach, na dworcach
kolejowych, w supermarketach, na budowach i stadionach olimpijskich, w
zamieszkanych domach i na szczytach gór.

[cze67]

Jest film "Wrzeszczący faceci" na DVD. Był onego czasu w "Przekroju". Byłem
zauroczony i ubawiony widząc owych facetów a szczególnie nabór do tego zespołu.
Znakomity pomysł!!!

[martolka]

rozumiem, ze to tez we Wrocku... szkoda. Film byl super, obejrzalabym z mila
checia na zywo. Zawsze maja na zakonzcenie jakis utwór z kraju, w którym
wystepuja, w oryginalnym jezyku, najczesciej hymn narodowy. Ciekawe jak im
pójdzie po polsku :-)

widziałeś słyszałeś

[neandertalski]

martolka napisała:

Zawsze maja na zakonzcenie jakis utwór z kraju, w którym
> wystepuja, w oryginalnym jezyku, najczesciej hymn narodowy. Ciekawe jak im
> pójdzie po polsku :-)

poszło im całkiem nieźle :-) w sobotę na zakonczenie części zasadniczej
wykonali jeden z najpopularniejszych hymnow polskich, czyli "one hundert years"
jak zapowiedział pan konduktor :-) przy czym muszę powiedzieć, ze jak dla mnie
mocno zapunktowali swoją interpretacja bo szczególny nacisk polożyli na słowa
hymnu "jeszcze raz", dzięki czemu ich wykonanie, pomimo tego, ze nie sa naszymi
rodakami okazało sie być naprawdę bliską intencjom twórców owego hymnu ;-)
kto sie nie wybrał aby krzykaczy posłuchać, niech żałuje, ze zdumieniem dzis
rano w aradiu wrocław nawiasem mowiąc usłyszałem, ze wczorajszy koncert Laurie
Anderson nie wywołał zbyt wielu wzruszeń i sobotni koncert fińczyków należy w
tej chwili do tych najmilej wspominanych.
No cóż odetchnąłem trochę, bo jednak tego koncertu wczorajszego, który sobie
odpuściłem żałowałem, teraz moje łzy już sie osuszają.
Z kolei Krzyczącym Facetom to naprawdę wielki ukłon. NIe potrafię powiedzieć co
prawda czy potrafia oni w ogóle śpiewać, daleki tez jestem od przewidywania
mozliwości rozwoju ich techniki okreslaej mianem modulowanego krzyku, ale w ich
koncercie było coś czego mi zwyczajnie brakuje w tym całym swiecie zawodowych
wirtuozow i profesjonalnych kampanii promocyjnych. W ich koncercie bylo czuć,
ze to co robią - nawiasem mowiąc więcej niż oryginalnie - sprawia im zwyczajnie
przyjemność, przeciez w ich wypadku nie ma mowy nawet o zarabianiu na
czymkolwiek, nie wydają płyt, nikt o nich praktycznie nie słyszał.
NIe ma tu co im budować pomników ale jak na prawie godzinny koncert dali z
siebie dużo, bez żadnego praktycznie wspomagania - pomijając megafony chyba w
dwóch utworach i dziwaczne trąby tzw alpejskie z "ocynku". Dla mnie to była
prawdziwa podroż do korzeni z których wyrasta caly szoł biznes, tzn z korzenia
który odpowiadał za muzykowanie dla przyjemności własnej i ogółu, tak po prostu
i niczego więcej. Dwudziestu pięciu facetów w każdym razie wyszło na scenę
chyba nawet bez nagłośnienia i nie byli ani chwilę nudni, tak prawdopodobnie
ludzie w dawnych czasach oddawali sie rozrywce, zanim jeszcze wynaleziono,
fajerwerki, tiry transportujące scenografię i wielkie dupy wielkich gwiazd oraz
całą resztę bez której nie ma dziś mowy o tzw. wielkim/najwiekszym/ wydarzeniu
artystycznym. Ot taka mała wycieczka w przeszlość, dla mnie osobiście więcej
niż ciekawa.

[tupot]

Tiger Lillies to jest to:)
Pamiętam koncert w Poznaniu, z okazji malty, jak Panowie wdzięcznie rozpieprzać
zaczęli instrumenta, ku lekkiemu przerażeniu eleganckiej i wychuchanej części
publiczności. Wtedy właśnie pomyślałam, że wszystko pasuje idealnie do siebie i
TL to zdecydowanie miłość od pierwszego wejrzenia:)))))