Coldcut.

[mechanikk]

Ja znam Coldcut głównie w teorii. Ale ten nowy singiel do niej mi nie pasuje.
Wygląda na to, że się trochę zmienili, zupełnie niczym Mouse On Mars
na "Raddical Connector". Taka fajna piosenka to jest. Bardzo mi się podoba.
Posłuchajcie Państwo "Man In A Garage" (często w "Trójkowym E..ee, sorry,
Programie Alternatywnym"). Przy okazji może by jakiś forumowy znawca napisał
pare słów o Coldcut, co warto a co nie itd.

[grimsrund]

Ja znam tylko LET US PLAY. I to warto, bardzo warto :))

[braineater]

Warto posłuchac Coldcuta (a przynajmniej do pewnego momentu), chocby po to, by
spróbowac załapac o co chodziło z fenomenem Ninja Tune w poczatkowej fazie
działalności. Dla mnie był to jeden z pierwszych (po Jazz Brakes Dj Fooda)
kontaktów z ta wytwórnią i dośc mocno wpłynął na moje nastepne szukania muzyki.

Kontakt warto chyba zacząc od dwóch płytek - Let us play i Let us Replay. Na
tych dwóch albumach załozyciele Ninja Tune pokazali swiatu w która strone
podązy muza przez nich wydawana i wytyczyli parę ścieżek, z których pozostali
NT artyści zaczeli schodzic dopiero niedawno. Cechy charakterystyczne koktailu
a'la Coldcut: żelazna precyzja w dobieraniu sampli - od speachów filmowych,
przez rewelacyjne funkowe groovy, po zestaw melodyjek z płyt dla dzieci, az po
cytaty z płyt edukacyjnych i umoralniających. Do tego niesamowita ilośc
skreczy, robionych przez najlepszych w owych czasach mistrzów - od Strictly
Kev'a, przez wariatów z Herbalisera, do jednego z chyba w ogóle najlepszych
turntablistów ever czyli Lorda Fadera.

No i przede wszystkim na Let us Play pojawia się numer sztandarowy, sevrski
wzorzec hiciaka made by Ninja Tune, czyli najgenialniejszy elektro-temacik lat
90 - Timber (Requiem to Amazon Forest). Cała warstwa rytmiczna tego numeru
została zbudowana w oparciu o dźwiek pił tarczowych. Wcześniej takie numery
robili świrole pokroju Einsturzende Neubauten, czy Laibacha, ale bynajmnie nie
po to, by numer uczynic przyjemnym. Natomiast Timber jest po prostu jednym z
najbardziej megadancowych numerów jakie pojawiły sie kiedykolwiek. Świdrujacy
dźwięk pił, potężny bas, zapętlona nawijka, oraz automat perkusyjny podsypany
chyba kilogramem spida - i mamy hymn nowej muzyki.

Potem niestety było juz tylko gorzej, bo panowie przestawili sie zdecydowanie
na prowadzenie wytwórni, robiąc kawałki chyba tylko i wylacznie po to by inni
twórcy z tej stajni mogli sobie na nich poszaleć i poremixować - to sa Cold Cut
Outs i Journeys by Dj's - da się tego słuchac, ale na pewno nie robią aż
takiego wrazenia jak oba Let'y.

Natomiast rzeczą nie do pogardzenia sa live sety Coldcuta robione na potrzeby
Solid Steel - 60/70 minutowe jazdy, głownie przez czarna muzę z lat 70',
połaczone z tymi wszystkimi elementami o ktorych wyżej (były kiedyś do
ściągniecia z strony Ninja, nie wiem jak teraz).
Natomiast co do ostatniej płytki, czyli Sound Mirrors, to po 15 minutach
została wyjęta z odtwarzacza, zapakowana na dno szuflady i nie wychynie z niej
wczesniej, az bede chciał sobie udowodnić, że nawet legendy mojej młodości nie
były odporne na nagrywanie koszmarnie chujowych kawałków...

P:)

[mechanikk]

> Natomiast co do ostatniej płytki, czyli Sound Mirrors, to po 15 minutach
> została wyjęta z odtwarzacza, zapakowana na dno szuflady i nie wychynie z
niej
> wczesniej, az bede chciał sobie udowodnić, że nawet legendy mojej młodości
nie
> były odporne na nagrywanie koszmarnie chujowych kawałków...

Czyli, że jakbym lepiej znał Coldcut niż znam, to spotkałoby mnie takie samo
rozczarowanie-nierozczarowanie jak w przypadku MOM. Ci, po
wstrząsającym "Idiology" zrobili płyte popową, miłą w słuchaniu niczym nowy
singiel Coldcut, a jednak zmuszającą do westchnięcia: "Ehh, panie, to już nie
to samo..."

[mechanikk]

> Timber (Requiem to Amazon Forest). Cała warstwa rytmiczna tego numeru
> została zbudowana w oparciu o dźwiek pił tarczowych. Wcześniej takie numery
> robili świrole pokroju Einsturzende Neubauten, czy Laibacha, ale bynajmnie
nie
> po to, by numer uczynic przyjemnym. Natomiast Timber jest po prostu jednym z
> najbardziej megadancowych numerów jakie pojawiły sie kiedykolwiek. Świdrujacy
> dźwięk pił, potężny bas, zapętlona nawijka, oraz automat perkusyjny podsypany
> chyba kilogramem spida - i mamy hymn nowej muzyki.


Uuu, Panie Zjadaczumózgów, to się nazywa reklama. Zauważyłem, że ostatnio
zapominam co chciałem napisać i produkuje posty podwójne - za co sory ;) Dzięki
za ten mały rys historyczny. Się przyda.