słuchanym było - listopad 2006

[pszemcio1]

ok, zapomnieliście o comiesięcznej spowiedzi:

Miles Davis - In a silent way - baaaardzo , kurde no druga część płyty
rozwala mnie tym rockowym rytmem, takim kopem w pewnym momencie , no super

Miles Davis - Amandla - z kolei ten album podoba mi się najmniej z 6 które
znam, jakis taki plastikowy. brzmienie wiele zawdzięcza muzyce pop lat 80-
tych, może nawet to nie zarzut, ale jakoś tak tylko mi się tu trąbka podoba.
reszta taka se

Tom Waits - Closing Time- 8/10 - no nie podejrzewałem go o taki debiut.
zupełny nieWaits, ale klimatyczny bardzo. knajpiany taki:)

Tom Waits - Real Gone - 8.5 - no kapitalna rzecz. taka strasznie, ja
wiem...jak z prozy Faulknera, duszna, sapiąca, ech...

Sparklehorse - Dreamt for Light Years in the Belly of a Mountain - 6.5 - nic
nowego, absolutnie. ale też nie gorsza , kurde brzmi po prostu jak 4 część
tej samej sesji pod nazwą Sparklehorse. no ale co z tego, kurde super nadal.

Beach House - Beach House - 6.0 - ładne, bardzo ładne odświeżenie dźwięków
spod znaków shoegaze i twórców z 4 AD. na zimowe wieczory

Yo La Tengo - I Am Not Afraid of You and I Will Beat Your Ass - 8.0 - płyta
roku?

[pszemcio1]

ech, no i zapomłem:

Bob Dylan - Modern Times i Love and Theft 2x 8/10

Ilhan samżeś jest przehajpowany :P

[kubasa]

Ddddawno tu nie pisałem, więc napiszę:

Afro Kolektyw - Czarno widzę 8,0

No grower straszny, może dlatego że dopiero niedawno kupiłem sobie oryginał,
stąd ten nagły przypływ miłości, o ostatnim koncercie nie wspominając.
Włąsciwie już wszystko mi sie podoba, nawet nie skipuje "Gościnnych występów"
no i faworytów mam coraz to nowych (Kinga Miśkiewicz we "W poprzednim
wcieleniu"). Tekstowo to kopalnia fenomenalnych zupełnie strzałów, od
napęczniałego od hooków "Czarno widzę" przez refren "Trenera Szewczyka"
i "Paranojenabloku" po "Dziesięć sekund". Nawet Pe specjalnie nie obniża
poziomu tekstów, jak sobie teraz myślę. "Gramy dalej" Singiel roku.

The Car Is On Fire - Lake & Flames 7,0

Ze dwa razy przesłuchałem do tej pory więc pewnie ocena będzie rosła bo wierzę,
że te utwory, które podobają mi się póki co mniej zaczną gdzies znajdywać swoje
miejsce. Koncert znakomity.

Papa Dance - Poniżej Krytyki 10,0

Kurcze kiedyś uznawałem oczywistość wojny debiutu z follow-upem, dziś wyższość
drugiego nie ulega dla mnie wątpliwości. Przede wszystim para otwierająca, jak
jakieś dwa asy pik: "In Flagranti" i "Frankie czy Ci nie żal". Chciałbym
usłyszeć którys z nich w wykonaniu Futureheads. Dalej po prostu nie jest
gorzej: od klasycznych "Naj Story" i "Maxi Singla" aż po refleksyjne, synth
popowe cuda: "Ocean wspomnień", "O La la", "Historyjka z talii kart". Kiedyś w
przypływie emocji napisałem Ilhanowi, że jest to koncept-album o Oli Maj.

"w pierwszej piosence podmiot liryczny trafia na nieciekawą sytuację w szkole,
w zamian za milczenie udaje mu się dostać na wymianę i jedzie do Stanów,
(Frankie), tam poznaję Olę, córkę polonijnego biznesmena, przeżywa z nią
najstory, potem jest bez dopingu, taki trochę OT, co zawsze jest w filmach,
potem ona nagle znika, jak już wrócili do Polski, stąd Ola, ale dzieki jego
staraniom i wyznnaniom miłości w Wit Boyu wraca, wtedy pojawia się historyjka z
talii kart - wie że smiesznie krótki wyznaczył nam czas los i że ma tylko
chwile, robi bibę na kórej pzodrawia lud złotym berłem, wreszcie w maxi singlu
opiewa całą tę krótką miłośc, ona jednak odjeżdzą i Paw zostaje sam, nie mgoac
znaleśź sobie miejsca "szary wiruje pył, tylko on mnie nie opuszcza".

Och ;(

Niemen - Aerolit 9,5
Niemen - Katharsis 5,0

Na luziku dorównuje "Enigmatic" i "Marionetkom", wybijając się pierwszorzednym
jak zwykle u Niemena openerem "Cztery strony świata". Ten iGor tu się
inspirował Dzienksim chyba. "Katharsis" jest już męczącym słuchowiskiem.

Joanna Newsom - Ys 9,5

Hohohoho. Płyta roku chyba, pierwszorzędna, koncept od poczatku do końca
zrealizowany, orkiestracje Van Parksa, wybinte teksty Newsom, nie chce mi się
więcej pisać.

Junior Boys - So This Is Goodbye 8,0

Na poczatku odczuwałem wtórnośc wobec debiutu, ale bardzo szybko weszły mi te
wszystkie ich piosenki, w zasadzie satnowiące dopełnienie do "Last Exit". Znowu
brak raczej słabszych strzałów, z "In The Morning" jako czołowym singlem.
Polecam też świetny remix tej piosenki a la Alex Smoke.

Coś jeszcze słuchałem, ale nie pamiętam co. Przez Waitsa jeszcze nie
przebrnąłem.

Poza tym masa singli: trochę Nelly Furtado, Bondage Fairies "Miss Volkova",
Alex Smoke, Alden Tyrell takie tam.

[ton2]

Jedziem...

Płyta miesiąca - Opposition - Blue Alice Blue - miłość od pierwszego
przesłuchania w samolocie zresztą - męczyłem namiętnie, długo i nieprzerwanie,
moja plyta jesieni i jedna z pieknieszych rzeczy jakie ostatnio slyszalem

A dalej... (w wyniku olśnienia płytą Opposition nie mialem czasu na wiele
wiecej), ale sluchanym bylo

Andrew Bird – Weather Systems - poznalem pana przy okazji "Production Of Eggs",
ale jak widze wysoki poziom nie jest nowoscia

Annuals – Be He Me - chyba dla jeden z najfajniejszych debiutanckich albumów,
jakie w tym roku slyszalem - emocjonalna, ciepła, wzruszajaca muzyka kojarzaca
sie miejscami z Arcade Fire, a miejscami z Animal Collective - slyszal ktos?

Jarvis Cocker – Jarvis - no ja tam nie wiem, ale wieje chlodem i lekką nudą, z
trudem zmuszam sie do kolejnych przesluchań

The Dears – Gang Of Losers - nudy panie

Matt Elliott – Drinking Songs - kiedyś kilka razy przesluchalem, ale dopiero
teraz docenilem wielkosc tej plyty - piekna rzecz

Grizzly Bear – Yellow House - za malo przesluchan, zeby oceniac - na razie
chyba nie kumam do konca

The Isles – Perfumed Lands - takie tam wtórne brzdakanie, generalnie zrzyna z
Interpolu i Smithsow

Mitch & Mitch – 12 - właściwie wszystko znalem z koncertow, a kupilem raczej na
znak wsparcia i solidaryzacji - w efekcie kilka przesluchan i same pozytywne
emocje

Joanna Newsom – Y’s - tak ta pani robi wrazenie - powalająca muzyka

The Shins – Wincing The Night Away - poziom utrzymany, choc stylistyka nieco
bardziej zroznicowana w porownaniu z dwoma poprzednimi plytami - glowa sie
kiwa, a geba smieje

Sufjan Stevens – Songs For Christmas 1-3 - wiem, ze o miesiac za wczesnie, ale
co z tego, przecie to Sufjan, generalnie spoko, ale zachwycac nie zachwyca -
ciekawe, czy rodzina zgodzi sie na sluchanie tego zamiast kolend z wyborczej

Swan Lake – Beast Moans - pospieszylem sie z zalozeniem watku o nich nie
zauwazajac, ze takowy juz byl i jak sie latwo domyslec przez pszemcia zalozony,
wiec czym predzej poprosilem o wykasowanie - a sama plyta strasznie wciaga, i
choc w sumie nie zaskakuje, bo sluchajac Kruga slysze Wolf Parade, a slyszac
Bejara sprawdzam, czy to nie plyta Destroyer, to przy kazdym kolejnym
przesluchaniu nowe smaczki sie wynajduje - na pewno przygoda na dluzej

Tap Tap – Lanzafame - fajna indiepopowa plytka kapeli z Reading przywodzaca na
mysl raczej kanadyjskie klimaty, jest tu folk, jest ska ( a co!), jest radosc,
jest akordeon i dudniaca perkusja - kupa radochy

TCIOF - Lake & Flames - sie sluchalo i sie na koncert poszlo i sie nie ma co
ukrywac, ze sie pod wrazeniem jest pomyslow i poziomu produkcji (choc juz wiele
glosow slyszalem, ze przeprodukowana nieco plyta ta jest), ale gdyby skrocic
album i kilka skitowych kawalkow wywalic, byloby jeszcze lepiej

Tom Waits – B,B & B - jasne, ze calosci nie ogarnalem, ale balladowi Bawlersi
chyba najbardziej mi jak na razie podchodza - zreszta zawsze ta barowo, pijacko
balladowa strona Waitsa mnie ruszala najbardziej

Voxtrot – Your Biggest Fan - jak zwykle dobrze, ale nie robi takiego wrazenia
jak EPki Raised By Wolves, czy Mothers Sister - kiedy w koncu plyta do cholery

[pszemcio1]

ton2 napisał:

> Andrew Bird – Weather Systems - poznalem pana przy okazji "Production Of
> Eggs",
> ale jak widze wysoki poziom nie jest nowoscia

po zachłysnięciu się produkcją jajek, czego wyraz dałem nawet w recce na scr
<palacz>, jakoś nie zgłębiałem pozostałych (chyba przez przekonanie, że jesli
znam ten album to znam to co najlepsze)... ale może sięgnę

Swan Lake – Beast Moans - pospieszylem sie z zalozeniem watku o nich nie
> zauwazajac, ze takowy juz byl i jak sie latwo domyslec przez pszemcia
zalozony,
> wiec czym predzej poprosilem o wykasowanie - a sama plyta strasznie wciaga, i
> choc w sumie nie zaskakuje, bo sluchajac Kruga slysze Wolf Parade, a slyszac
> Bejara sprawdzam, czy to nie plyta Destroyer, to przy kazdym kolejnym
> przesluchaniu nowe smaczki sie wynajduje - na pewno przygoda na dluzej
>

no właśnie trochę cicho o tym albumie, a to na prawdę intrygująca rzecz. mnie
właśnie trochę zaskakuje bo jakby mniej oczywista. nie wiele tu typowych
piosenek. aż se odswieżę jak wrócę do domu:)

[ton2]

>po zachłysnięciu się produkcją jajek, czego wyraz dałem nawet w recce na scr
> <palacz>, jakoś nie zgłębiałem pozostałych (chyba przez przekonanie, że
> jesli
> znam ten album to znam to co najlepsze)... ale może sięgnę

Bo rzeczywiscie "Jajka" są lepsze, ale słuchając tej płyty często mam wrażenie,
że to tamten album. Mnóstwo podobieństw, więc nie wątpię, że ci się spodoba.

[tomash8]

W tym miesiącu raczej powrót do cięzarów:

I - Between two worlds - kolejni blackmetalowcy(tym razem z Immortal, Gorgoroth,
i Enslaved) odkryli w sobie chęć grania rock'n'rolla i... bardzo dobrze, świetny
album łączący grzanie w stylu Motorhead ze środkowym etapem twórczości Bathory i
mimo wszystko mroźnopółnocnym klimatem Immortal.

Killing Joke - Hosannas from the basement of hell

This Mortal Coil - Blood

Samael - Worship HIM - ten zespół to świetny przykład że niektórzy nie powinni
się rozwijać wzbogacać brzmienia itp. Niby nowsze płyty świetnie brzmią itp, ale
nawet miliony efektów gitarowych i klawiszy nie stworzą takiego klimatu jak np w
"Into the pentagram"

Dead Infection - Brain corrosion - najnowszy i najlepszy album rzeźników z
Białegostoku

Dropkick Murphys - Warriors code

Siekiera - Archiwum - bootleg zawierający chyba wszystkie zarejestrowane kawałki
pierwszego składu


Cathedral - Endtyme - jedna z najwolniejszych i najcięższych płyt jakie znam.
Brzmi troche jak Black Sabbath z pierwszych płyt na zwolnionych obrotach.

Pentagram - Restless - absolutna klasyka amerykańskiego doom metalu, bez tej
kapeli nie byłoby Kyuss, COC i tym podobnych

The Vibrators - Pure mania i V2 - ostatnimi czasy mój ulubiony punkowy zespół

Babe Ruth - First base

Iggy Pop - the best of

Deep Purple - Fireball - świetny a chyba troszeńke niedoceniany album

[pszemcio1]

tomash8 napisał:

> Dead Infection - Brain corrosion - najnowszy i najlepszy album rzeźników z
> Białegostoku

he he, kiedys mi kumpel nagrał na kompie jakiś ich album i się zachwycał, ale
ten pan bardzo charczał jak coś chciał zaśpiewać więc olałem:)

[tomash8]

no gdzież tam :P

www.youtube.com/watch?v=uKOhHBO9M0A

[cze67]

> Siekiera - Archiwum - bootleg zawierający chyba wszystkie zarejestrowane
kawałki pierwszego składu.

Hmmm, a można coś więcej? Bootleg, czyli raczej nie do ujrzenia w
ogólnodostępnych sklepach?

[tomash8]

Widziałem to na pankowej giełdzie, pewnie w jakichś "true pankowych" sklepach
się to dostanie, bywało na allegro. No i można ściągnąć z netu oczywiście. To są
zwykłe CD-ry z kserowaną okładką.

[cze67]

Czy to jest coś takiego?
siekiera.serpent.pl/bootleg.html

[tomash8]

Dokładnie to to tak wygląda:

pudel.studentworld.avx.pl/siekiera.jpg

[cze67]

O fak, aż dwie płyty nagrań starej Siekiery!

Szczere wyrazy zazdrości.

[d.a.r.e.k]

faith , 17 secounds , pornography - the cure - porażające wrażenie nawet po
latach, warto do tych płyt wrócić ale oczywiście nie za często.

A tak a propos the cure to jestem świeżo po lekturze "nigdy dość - historia the
cure" jeff'a apter'a choć to raczej pozycja dla fanów zespołu.A ja mam dzisiaj
do nich stosunek raczej obojętnie - życzliwy - uważam na przykład że ostatnie
wydawnictwo wcale nie jest takie nieudane jak o nim pisują, to pozycja ("nigdy
dość") warta jest uwagi choćby ze względu na świetny portret tworzącego się w
owych czasach post punkowego zimno falowego środowiska , zależności między
Bunshes A Smithem, przypomina The Glove (z Severinem) Associated i And Also The
Trees, Wire, Jam, jest nawet kilka zabawnych stwierdzeń i faktów o Japan i XTC i
mimo pewnych irytujących niezręczności stylistycznych - spokojnie polecam.

wyznania skatologa

[glebogryzarka1]

PŁYTA MIESIĄCA:

The Car Is On Fire - Lake & Flames 9/10

OK, ja się mogę nie znać. Prawdopodobnie przegapiłem wiele znakomitych płyt.
Wielu nie doceniłem. Ale dla mnie to jest najlepsza polska płyta rockowa od
prawie dwóch dekad. Takiego nagromadzenia świetnych melodii i pomysłowych
aranżacji nie spodziewałem się, podobnie jak takiego przycinania w chuj ze
słuchaczem w zakresie form. Innymi słowy, w "Lake & Flames" widziałem płytę
pop, którą się nie okazała. Przy pierwszym przesłuchaniu to było niekomfortowe -
nie dało się nie zadać pytania czemu chłopcy bez żalu porzucają po jednym,
góra dwóch strzałach najlepsze momenty płyty (początek "Red Rocker",
intro "Take Me There", most "Parker Posey") - przy piątym wszystko się zgrało.
O to chyba chodzi.

Highlight: "Parker Posey"

RESZTA:

Dungeon Family - Even in Darkness 8/10

Zajebiście progresywna i zajebiście przegapiona płyta sprzed pięciu lat. Trzeba
sobie, koledzy, zdać sprawę, że przepowiada jednocześnie "Speakerboxxx/The Love
Below" i "St. Elsewhere". Skojarzenie o tyle oczywiste, że umoczyli tu głęboko
goście z Outkast, prawie całe Goodie Mob oraz oczywiście czołowi guest stars
Atlanty: Killer Mike i Sleepy Brown. Nie mogło wyjść źle. Cały worek na to, że
tak Andre z Antwanem, jak i Cee-Lo na "Even in Darkness" przećwiczyli sobie
opcję typu co będzie jeśli pojedziemy ostrzej niż dotychczas. Do tego klasowa,
żywa produkcja Organized Noise. Zjedzcie to.

Highlight: Follow the Light

Branford Marsalis - Braggtown 7.5/10

Jazz pod zasadniczo każdą postacią mam ostatnio trochę w dupie i sam nie wiem
dlaczego (REGRES PERCEPCJI pewnie), ale nowego Branforda zawsze. Album
właściwie nic nowego nie wnosi - połowa numerów mogłaby się właściwie znaleźć
na "Crazy People Music", a drugie pół na "Eternal" - ale dobrych kompozycji i
zajebistych improwizacji nigdy za dużo. Zwłaszcza że sprawdzony patent
Marsalisa na płyty polegający na sporym (jak widać) różnicowaniu nastrojów znów
jedzie, zupełnie jak na genialnym "Contemporary Jazz". "Fate" to spokojny,
funkowy, lekko brazylijski numer, później coltrane'owskie intro do "Blakzilla"
pojechane na orientalnych skalach przechodzi w agresywny, nieparzysty hard bop,
dalej w "O Solitude" (jedyny COVER) alt szefa brzmi jak skrzypce (!) zalewając
słodyczą równych, długich nut, a w kolejnym numerze basista z pianistą pokazują
w rozwalonych, trącących poważką pasażach rubato, jak się kurwa buduje i
rozwija harmonie. Zaczynam sobie przypominać, za co lubię jazz. No dzięki,
dzięki.

Highlight: Sir Roderick the Aloof (plus nagroda za najgłupszy tytuł roku)

Lloyd Cole & the Commotions - Rattlesnakes 5/10

Miłe, ale niewiele ponadto. Praktycznie zero zaskoczeń - to znaczy nie chodziło
o to, żebym się przy tym zdziwił, ale chciałbym poczuć się chociaż trochę
trafiony w pompę. Prawie cały czas równe 4/4 (sorry, "Four Flights Up" ożywia
schemat), nostalgiczne gitarki w roli głównego narzędzia aranżacji, ładne ale
bezpieczne melodie, nieraz na wpół gadane zwrotki wskazujące na jakąś tam
odległą inspirację Lou Reedem, niezłe teksty. Ale ilekroć "Rattlesnakes"
próbuje zerwać się trochę, tyle razy siada kilka taktów później (brylantowy
przykład - świetne refren i most "Patience" - smyczki! - rozwiązujące się w
maksymalnie bezbarwny sposób). Niby podobne pierwsze impresje miałem i przy "16
Lovers Lane". Więc. Ale.

Highlight: Charlotte Street

[grimsrund]

AFX CHOSEN LORDS
Ładne! Ale ja się przecie nie znam na elektronice, ani żadnych innych Aphexach.
Przepraszam.

Amelia AFTER ALL
Taki se skromny hamerykański bendzik z Portland, a jak miło posłuchać.
Czekoladowawa wokalistka śpiewają ze skandynawskim akcentem piosenki muzycznie
nierzadko przypominające utwory Toma Łejtsa. Co ciekawe, pani Helgerson dla
zespołu postanowiła zaniedbać świetlaną ponoć karierę w pośrednictwie
nieruchomości - a jednak istnieje miłość do muzyki :)

Antimatter PLANETARY CONFINEMENT
Zawsze i wszędzie, zdołowanie słuchacza zapewnione. Każdego.

Steffen Basho-Junghans INSIDE
Niemiecki gitarzysta niuejdżo-dżezowaty. Grzebie i grzebie na swojej gitarce,
kompozycje rozciągają się na kilkanaście minut każda, ale miło się tego słucha.

Tim Buckley GREETINGS FROM L.A.
Nu, nie za taką muzykę wszyscy tego Pana znają i kochają. Tu z iście czarno-
kantrowym wykopem. Bardzo dobra płyta.

Isobel Campbell MILK WHITE SHEETS
Pod wrażeniem. Ta pani będzie w tym roku wysoko.

Cibelle THE SHINE OF DRIED ELECTRIC LEAVES
Ale ładne :)

Diane Cluck OH VANILLE / OVA NIL
Ot, taki kolejny Dylan z harfą. Tyle, że bez harfy, za którą robi gitara
brzmiąca jak harfa. Bardzo sympatyczne, a jak ktoś lubi Joanne Newsom, to
pewnie jeszcze bardziej.

Jarvis Cocker JARVIS
Ja też chyba nie doznałem... przykro mi.

Contemporary Noise Quintet PIG INSIDE THE GENTLEMAN
Już było. Jest naprawdę nieźle.

The Cracow Klezmer Band BERESHIT; SANATORIUM UNDER THE SIGN OF THE HOURGLASS;
BALAN: BOOK OF ANGELS VOL. 5
Current 93 HYPNAGOGUE / HYPNAGOGUE II
The Czars GOODBYE

Detektivbyran HEMVAGEN EP
Szwedzi potrafią! Ich akordeon też. Skojarzenia z muzyką do AMELII bynajmniej
nie błędne.

Devastations COAL
Australia wydała na świat kolejne potomstwo Nicka Cave'a i Tindersticks. Nie
jest źle, ale Artur Rojek mógłby przystopować w "Dzienniku" z dawaniem każdemu
jak popadnie 6 gwiazdek (jeszcze do tego wrócimy)

David Dondero THE TRANSIENT; SOUTH OF THE SOUTH
Gdzieś wyczytałem, że ten pan jest kolegą Conora Obersta - to by się zgadzało,
bo też ma mocno chwilami irytujący głos. Na szczęście muzyka jest bardzo
przyzwoita, a na drugą z tych płyt obok kantry-folku zakradło się nawet trochę
hałasu.

Dave Douglas STRANGE LIBERATION

The Drones GALA MILL
Tych australijskich młodziaków słyszałem już z wcześniejszej płyty, nowa nie
jest gorsza. Znów Nick Cave patronem, ale tutaj ten mroczniejszy raczej. Głos
wokalisty za to przypomina mi raczej konglomerat odgłosów paszczowych Jaggera i
Iana Astbury'ego. Nie jest źle.

Kate Earl FATE IS A HUNTER
Matulu, ale ładna ta pani [tu Kolega Mameluch rzuca się do gugla], a i piosenki
strawne (gdzieś tak od czwartej wzwyż, mówiąc szczerze). Pani (a właściwie
panienka) przyjechała sobie z Alaski, i już za chwilę miała kontrakt z firmą
płytową Johna Frusciante, a na jej debiutanckim albumie zagrali Jon Brion,
Wendy Melvoin, Mitchell Froom oraz Michael Penn. A mówią, że uroda nie ma
znaczenia.

Jonathan Elias AMERICAN RIVER
Rzecz warta wzmianki o tyle, że jest to prawdopodobnie (2004) ostatni gościnny
występ Johnny'ego Casha na cudzej płycie. Kilka lat wcześniej, przy okazji THE
PRAYER CIRCLE, Elias zdołał jeszcze uwiecznić głos Ofry Hazy.

Entrance PRAYER OF DEATH
Jednoosobowe młodociane death-country tornado naprawdę zwące się Guy Blakeslee
uderzyło w bieżącym roku po raz kolejny (chyba już czwarty). Rzecz zafrapowała
mnie na tyle mocno, że wyeBay'owałem sobie jego wcześniejsze płyty.

Ben Folds SONGS FOR SILVERMAN
Gil Mantera's Party Dream BLOODSONGS
Greg Graffin COLD AS THE CLAY
Guided By Voices HUMAN AMUSEMENT AT HOURLY RATES
Robyn Hitchcock / Venus 3 OLE! TARANTULA
Allan Holdsworth THE SIXTEEN MEN OF TAIN
Gustav Holst THE PLANETS

Joan As Police Woman REAL LIFE
Myślałem jednak, że będzie tu lepiej. Pani Wasser może i muzykowała z Reedem,
Antonym i młodym Wainwrightem, ale jej własne piosenki nie za dobrze wiedzą,
czego właściwie chcą i dokąd zmierzają. Zmęczyła mnie bardzo ta płyta, może
jeszcze się przełamię.

Lilium SHORT STORIES
Lilium to Pascal Humbert i Jean-Yves Tola, dwaj członkowie 16 Horsepower
osieroceni przez Davida E. Edwardsa. Tutaj postanowili zaprosić do współpracy
innych wokalistów (choć DEE też się raz pojawia), na płycie odgłosy paszczowe
dają więc m.in. Tom Barman z dEUSa, John Grant z Czars oraz Cal Kahoone
(Tarantella). Wśród gości instrumentalnych - Dana Colley i Billy Conway, czyli
to co pozostało na świecie z Morphine.

Aimee Mann THE FORGOTTEN ARM; ONE MORE DRIFTER IN THE SNOW
Brad Mehldau THE ART OF THE TRIO, VOL. 1
Mi and L'au MI AND L'AU
Grant Lee Phillips NINETEENEIGHTIES
Portastatic BE STILL PLEASE
Marc Ribot SPIRITUAL UNITY

Max Richter MEMORYHOUSE
Po przygodach Pana Piotra z tym większą podejrzliwością przyglądać się będę
Artystom próbującym zmierzyć się z Historią, a nawet Wymierzyć Sprawiedliwość
Widzialnemu Światu. Zapodając tę płytę niemiecko-angielskiego minimalisty bałem
się, że w najlepszym razie zaatakuje mnie drugi, jeno bardziej elektroniczny
Zbigniew Preisner. Na szczęście nie jest aż tak źle.

Damien Rice BBC FOUR SESSION

Jamie Saft BREADCRUMB SINS
Jamie Saft Trio ASTAROTH: THE BOOK OF ANGELS VOL. 1
Zdolny chłopak! Tym bardziej że nagrywa płyty niepodobne do siebie jak dzień i
noc. Tak niepodobne, jak te dwie - jedna elektroniczno-żydowsko-arabsko-mroczno-
dyskotekowa, a druga spokojno-niespokojno-dżezowa.

William Shatner HAS BEEN
Tego pana nie trzeba chyba przedstawiać fanom SF. Kapitan Kirk ze STAR TREKU
nagrał całkiem przyzwoitą płytę, podpierając się przy większości materiału
niewątpliwym talentem Bena Foldsa. Jeśli ktoś jest zaś ciekawy, jak brzmi
paszczowy duet William Shatner - Henry Rollins, to gdzie indziej niż tutaj tej
ciekawości nie zaspokoi.

SING A SONG FOR YOU: TRIBUTE TO TIM BUCKLEY
Utarło się, że jesień to czas wspominania Tima Buckley'a i Nicka Drake'a. Niech
i tak będzie. Na tym podwójnym wydawnictwie słychać m.in. takie byty jak Simon
Raymonde, Anneli Drecker, Mojave 3, Brendan Perry, Shelleyan Orphan (w sumie
więc silną reprezentację 4AD) oraz Mark Lanegan, Dot Allison, Lilys oraz The
Czars (kończący drugi album swoją wersją SONG TO THE SIREN). I faktycznie chyba
jest tak, że o tej porze roku podobne płyty odbiera się najlepiej.

Sparta THREES
Ech... [kolega Mameluch chyba już rozumie]

The Vandermark 5 SINGLE PIECE FLOW; TARGET OR FLAG; SIMPATICO; AIRPORTS FOR
LIGHT
Jestem pod wrażeniem techniki graczy, choć klucza do podobnej twórczości nadal
nie znalazłem. Nie zawsze musi być kawior...

Chad VanGaalen SKELLICONNECTION

Weird Al Yankovic STRAIGHT OUTTA LYNWOOD
Moi faworyci - hymn do trzustki, Rollinsowo/RATMowa pieśń o pozwach oraz
ostrzeżenie wirusowe - ubaw po pachy. Dobrze, że Al powrócił do formy po
rodzinnej tragedii.


Filmowe:

David Arnold CASINO ROYALE
Marco Beltrami HELLBOY
THE BOOK OF LIFE
BORAT!

CHILDREN OF MEN
Ciekawa sprawa - naćkano tu rzeczy ze wszystkich możliwych czasów i parafii
(m.in. Parple, King Crimson, Donovan, Lennon, Roots Manuva, Kode9, Jarvis
Cocker, Kills, Libertines), a jednak słucha się dobrze. Hajlajt - kower RUBY
TUESDAY w wykonaniu Franco Battiato.

Mychael Danna / Jeff Danna TIDELAND
Jerry Goldsmith TOTAL RECALL
Quincy Jones THE PAWNBROKER; THE DEADLY AFFAIR; IN THE HEAT OF THE NIGHT; THEY
CALL ME MR. TIBBS!
David Julyan THE PRESTIGE
Clint Mansell / Kronos Quartet / Mogwai THE FOUNTAIN
Basil Poledouris CONAN THE BARBARIAN; FAREWELL TO THE KING
RESCUE ME
TRUE FICTION PICTURES: MUSIC FROM THE FILMS OF HAL HARTLEY

[jeangenie]

1.Jarvis - Jarvis
Byłam bardzo ciekawa co wymyśli, niestety nie wymyślił za dużo a to co wymyślił,
mogłoby się znaleźć na kolejnej płycie Pulp. Jedyny highlight moim zdaniem to
''Heavy Weather'', bo jako jedyny zapada w pamięci.
2.Nicky Wire - I Killed Zeitgeist
Nie wiem co to miało być ale nie da sie tego słuchać więcej niż raz. Muzycznie
nie jest źle ale jego wokal jest dobijający i zabija przyjemność cieszenia się
tą płytą. W post Manic Street Preachersowym pojedynku zwycięzcą jest James Dean
Bradfield, do którego po kilku przełuchaniach przekonałam się bardzo. Nicky -
NIE. Albo jestem mało wrażliwa.
3.We Are Scientists - Crap Attack
Ja ich po prostu lubię. A na tej płycie trochę zaskakują. Highlighty -
"Hoppipolla" (być może tego kawałka wogóle nie da sie spieprzyć), "Bang Bang
Rock`n Roll" (fajnie, że Art Brut) i "Be My Baby" (jestem dziewczyną..) Reszta
też ok, fajne akustyczne wersje kawałków z WLWTS.
4.The Car Is On Fire - Lakes And Flames
Nie byłam nigdy fanką TCIOF i pewnie nie będę, ale to bardzo dobra płyta i
żałuję, że nie byłam na koncercie we wtorek. Chyba nawet płyta miesiąca, przez
to, ze tak mało nowych słuchałam w listopadzie.
5. Robbie Williams - Rudebox
Jestem fanką Robbiego od czasów..tak. Rudebox - to jest jakiś tam pomysł bla
bla, Robbie jest bardzo wszechstronnym artystą, ale tutaj nie przekonuje mnie do
końca. Wole wcześniejsze dokonania. Jestem tradycjonalistką a ta płyta jest dziwna.
poza tym:
Gary Numan - Exposure (dopiero zaczynam)
New Order - Singles
Razorlight - Up All Night (odświeżone)
Marc Almond - Tenement Symphony
James - Getting Away With It...Live
The Guillemots - EP
no i jeszcze
Fratellis - Costello Music (nie mogę się od nich uwolnić)

[mameluch]

grimsrund napisał:

> Kate Earl FATE IS A HUNTER
> Matulu, ale ładna ta pani [tu Kolega Mameluch rzuca się do gugla]

toć żem widział jakżeś mi parę dni temu na mejla przysłał! ale spoko, mogę
popatrzeć jeszcze;) ba! może nawet posłuchać!

[ton2]

> Dungeon Family - Even in Darkness 8/10

No wlaśnie ja tej płyty nigdy nie mogę od początku do końca. Bo tak, jak
początek mnie rozwala, to środkowa końcówka już miejscami męczy. No ale Cee-Lo
jest mistrzem na tym albumie. Wybija sie spośród całej reszty i to właśnie tu są
jego najlepsze zwrotki i choć uwielbiam Andre z czasów, gdy jeszcze nawijał, to
jednak Cee Lo wiedzie tu prym i w sumie to dla niego do tej plyty wracam.

Elo

[ilhan]

Jeśli chodzi o płyty miesiąca, to nie wiem, więc tym razem bez tej kategorii.

THE CAR IS ON FIRE - Lake & Flames
Było.

SQUEEZE - The Best Of Squeeze 1978-1982
Autorska składanka z pierwszych pięciu płyt, przewymiata na mieście. O samym Squeeze nie będę się już rozpisywał, bo było dużo postów, była publikacja.

SPLIT ENZ - History Never Repeats: The Best Of Split Enz
Wyśmienita składanka singli, zdecydowaną większość tych piosenek plasuję w ósemkowo-dziewiątkowych rejonach. Jeśli chodzi o styl, to właściwie wpisałbym ich przy Squeeze w rubryce "similar artists".

SUGAR - Copper Blue
Jakieś trzy lata temu dostałem kopię od Kubasy i wtedy wzgardziłem, już nawet nie pamiętam dlaczego. Postanowiłem wrócić na fali podjarki Husker Du i załapało od razu. Peedzmy taka kontynuacja "Warehouse" (czyli ostatniej płyty HD) ze wszelkimi uaktualnieniami, jakie niesie ze sobą pięcioletnia przerwa (np. sporo Pixies słychać, acz ciężko to ocenić, bo Pixies też mnóstwo ciągnęli z Du, prawda). Krótko mówiąc, cytując Stefana Jabłońskiego na koncercie Wyjebanych w Dobrej Wierze, CHCIAŁEM PAŃSTWU ZAPROPONOWAĆ KAWAŁ DOBREJ GITAROWEJ ROBOTY.

ROBYN HITCHCOCK & THE VENUS 3 - Ole Tarantula
Spoko płyta, ale znów - jest wątek, więc nie mam nic do dodania.

Oprócz tego słuchałem "Poniżeja" i innych Papsów, The Format, Junior Boys, trochę shoegaze'u, starego Hitchcocka, nowego katastrofalnego Trail Of Dead, nowego przyzwoitego-ale-nic-ponadto Badly Drawn Boya i tego co zwykle w ostatnich miesiącach: Byrds, XTC, Built To Spill.

Hm, jakoś niewiele tego. Za to sporo koncertów.

[ihopeyouwilllikeme]

Neil Young with Crazy Horse - '' Everybody Knows This Is Knowhere '' -
generalnie rzadko wyjmowałem Younga z odtwarzacza w tym miesiącu, ale ww. płytę
sobie
( wreszcie ) kupiłem, i nią się katowałem ( i wciąż katuję ) głównie.

[pszemcio1]

ihopeyouwilllikeme napisał:

> Neil Young with Crazy Horse - '' Everybody Knows This Is Knowhere '' -
> generalnie rzadko wyjmowałem Younga z odtwarzacza w tym miesiącu, ale ww.
płytę
> sobie
> ( wreszcie ) kupiłem, i nią się katowałem ( i wciąż katuję ) głównie.

bo to wielki album jest. może nawet najlepszy tego Pana

[ihopeyouwilllikeme]

Wszystkich nie znam, ale wśród tych klasycznych ( lat 90 jeszcze nie tykałem )
zdecydowanie rządzi ( co nie znaczy że reszta nie powala, bo powala ).

[geigo]

Najczęściej słuchane: z nowych - "Rogue's Gallery" i "Coal" Devastations (wyżej Grimsrund już napisał, że to mocno tinderstickowo-cave'owate granie, ja tylko dodam, że mnie się cholernie podoba). Z niezupełnie nowych - ostatnie Muse i "The Deep End" Madrugady (oba albumy przykleiły się do mnie dokumentnie i na szybkie odklejenie się nie zanosi).

A całość listopadowego słuchania przedstawia się mniej więcej tak:

firstplaye:
VA - Rogue's Gallery: Pirate's Ballads, Sea Songs And Chanteys
Devastations - Coal
VA - The Harry Smith Project: Anthology of American Folk Music Revisited
VA - Plague Songs
Two Gallants - What The Toll Tells
Babybird - Between My Ears There's Nothing But Music
Albert Kuvezin & Yat-Kha - Recovers
Smog - Supper
White Magic - Dat Rosa Mel Apibus
XTC - Drums And Wires
XTC - English Settlement
Susanna & The Magical Orchestra - List Of Lights And Buoys
Susanna & The Magical Orchestra - Melody Mountain
T-Bone Burnett - s/t
Junior Boys - Last Exit
Tom Waits - Orphans
Clint Mansell - The Fountain OST
James Yorkston and The Athletes - Year Of The Leopard

(no i Grinderman, ale o tym na razie ćśśś... ;) )

replaye:
Madrugada - The Deep End
Muse - Black Holes And Revelations
The Veils - The Runaway Found
The Veils - Nux Vomica
Babybird - There's Something Going On
Willard Grant Conspiracy - Regard The End
Willard Grant Conspiracy - Let It Roll
Woven Hand - Consider The Birds
Woven Hand - Mosaic

[pytajnick]

Lepiej późno niż wcale.

To był dla mnie muzycznie najlepszy miesiąc tego roku. Niesamowite, że
zawdzięczam to w znacznej mierze nowościom. Wreszcie! Wreszcie płyty, których
chciało się słuchać częściej niż "wypada".

Kawałki miesiąca:

Joanna Newsom - Sawdust & Diamonds, Cosmia
The Car Is On Fire - Falling Asleep & Waking Up
Isis - Firdous E Barden
z płytki "Rogue's Gallery" - Bully In The Alley (Three Pruned Man) oraz Lowlands
Low (Bryan Ferry i Antony)

## Ania - Kilka historii na ten sam temat - nie zostałem zmieciony, ale cieszę
się że takie płyty u nas wychodzą, momenty są. [6,5/10]

## Bass Communion - Dronework [4/10]
## Bass Communion - Vajrayana [4/10]
## Bass Communion - Indicates Void [7/10]
- z wszystkich trzech, mocno dronowo-ambientowych rzeczy, wydanych na jakichś
winylach w liczbie 150 egzemplarzy, zdecydowanie najpiękniej wypada "Indicates
Void". Tytuły kawałków mówią same za siebie:

1. guitar [10:27]
2. clarinet [7:48]
3. voice musical box [10:49]
4. piano soprano sax [8:52]

To materiał źródłowy, a po drodze dużo się działo. No więc choć "I.V." jest
całkiem fajne, niesamowity klimat, to generalnie żałuję, że Bass Communion -
jedno z moich dwóch ulubionych ambientowych zjawisk ever - poszło w tę własnie
stronę. W sumie mając jedną taką płytę - ma się wszystkie.


## The Car Is On Fire - Lake & Flames [8/10*]
- świetna płytka. Jedna z tych, z których wygrzebuje się odrobinę po odrobinie
przy każdym przesłuchaniu. I nawet jeśli pierwsi faworyci zaczynają już robić
sie nudni (Can't Cook już nie mogę słuchać...), to pojawiają się nowi.

## Cipher - Elemental Forces [6/10]
- no i to miała być najpiękniejsza płyta ambientowa roku. Niestety, nie jest, bo
po pierwsze panowie lekko (lekko!) obniżyli loty w stosunku do dwóch pierwszych,
fenomenalnych moim zdaniem płyt, a po drugie - ukazała się:

## Tim Hecker - Harmony in Ultraviolet [7,5/10]
- śliczna płytka. Przyjemny ambient, a zarazem "szorstki". Prosty, a
jednocześnie niemonotonny, wciągający, ciągle coś się zmienia w tej magmie
dźwięków. Polecam, nawet tym raczej stroniącym od ambientu.

## Dredg - Live At The Fillmore [6/10]
- pierwszy raz słyszałem chłopaków grających na żywo i ni mniej nie więcej,
tylko grają porządnie.

## Isis - In The Absence Of Truth [8/10]
- jedno z odkryć. Odkryć, bo zdecydowanie niczego powalającego się nie
spodziewałem po chłopakach - szczególnie jeśli nie odchodzą od tego, co już
grali. A jednak - "In The Absence", plasując się gdzies w połowie drogi między
"Oceanic" a "Panopticonem", odnalazło idealną równowagę. Rewelacyjna,
wciągająca, olśniewająco monotonna i walcowata płyta. A przedostatnie "Firdous E
Barden"... no rewelka, jeden z kawałków roku, tak jak ta płytka pewnie będzie w
czołówce ostatecznej.

## Joanna Newsom - Ys [8,5/10]
- no i kolejny "szacunek", kolejne odkrycie - chyba największe, bo przyszło
absolutnie znikąd (nie miałem pojęcia o tej pani, trafiłem przypadkiem, ale hajp
mnie zachęcił by szybciej zgłębić i bardzo dobrze). Nie jest to IMO nic
ponadczasowego i jest raczej dość zużywalne, ale co tam, cieszę się tym póki
mogę, a trwa to już któryś tydzień.

## Anna Maria Jopek - Niebo [6,5/10]
- jak lubię tę panią, to nawet ja zaczynam się już nudzić tym samym lekko tylko
modyfikowanym. A to taka nowa wersja starych płyt, tyle że pozbawiona
highlightów. No i obok super kawałków (np. "Ucisz się" mnie rozwala, albo "Gdy
mówią mi") pojawiają się takie beznadziejnie nijakie i rozmyte rzeczy jak
"Pytanie O" czy "Z nadzieją że nie ma istnienia".

## Junior Boys - So This Is Goodbye [7/10]
- moim zdaniem ta płytka jest znacznie lepsza od debiutu, tylko po prostu wyszła
później. Zdecydowanie duża frajda i to przez dłuższy czas. Zasłużone miejsce na
półce i na pewno częstsze powroty, niż do debiutu.

## Kaiser Chiefs - Employment [4/10]

## Nigel Kennedy - Blue Note Sessions [4,5/10]
- nie, to nie jest muzyk jazzowy. Ratuje sytuację szacowne towarzystwo.

## Maria Peszek - Miasto Mania [och/10]

## Madeleine Peyroux - Half The Perfect World [4/10]
- najbardziej nietrafiony hajp "Mojo" od dawna. Miało być odkrycie i "instant
classic", a jest wtórna, pseudo-oldskulowa i niby-klimatyczna nuda. Nuda. No,
poza otwierającym utworem, ten jest dosyć śliczny. Słodka polewa na wierzchu.

## Ry Cooder - Chavez Ravine [?/10]
- nie czuję tego niestety, no nie umiem sobie poradzić z tą płytką. O co chodzi?

## Shakira - MTV Unplugged [2/10]
- zawód roku. Słabiutko. :|

## Sting - Songs From The Labyrinth [3,5/10]
- jest to pewien szok, usłyszeć w tym materiale Stinga, w takich aranżacjach,
produkcji, harmoniach wokalnych, ale gdy pył opadnie - nie zostaje nic
wartościowego.

## VA - Rogue's Gallery - Pirate Ballads, Sea Songs, & Chanteys [7,5/10]
- i kolejne cudowne odkrycie (dziękuję Wam!). Najlepiej działająca na
samopoczucie płyta 2006, a że ciągle pojawiają się nowe postacie - to i nawet to
podwójne CD potrafi cały czas utrzymać ciekawość słuchacza. Piękna sprawa.

## Yo La Tengo - Im Not Afraid Of You And I Will Beat Your Ass [6,5/10]
- zapowiadało mi sie na coś wielkiego, ale po kilku tygodniach okazało się, że
próbę czasu wytrzymuje tylko kilka - naprawdę rewelacyjnych kawałków. Reszta
przelatuje mimochodem, więc niestety lekki zawód z mojej strony i lekka już
niechęć do używania słowa "wybitny" wobec tej płytki.

z nowej dla mnie klasyki głównie:
Giovanni Battista Pergolesi - Stabat Mater (Christopher Hogwood, Academy of
Ancient Music, Emma Kirkby, James Bowman)
Jordi Savall - Harmonie Universelle

[pytajnick]

pytajnick napisał:

> Kawałki miesiąca:

zapomniałem o "Black Flowers" Yo La Tengo, a to może być najpiękniejsza ballada
tego roku.

[nemrrod]

pytajnick napisał:

> ## Tim Hecker - Harmony in Ultraviolet [7,5/10]
> - śliczna płytka. Przyjemny ambient, a zarazem "szorstki". Prosty, a
> jednocześnie niemonotonny, wciągający, ciągle coś się zmienia w tej magmie
> dźwięków. Polecam, nawet tym raczej stroniącym od ambientu.

No tak, to jest to, o czym rozmawialiśmy z Pagajem - że wszyscy zaczną
ekscytować się Heckerem przy okazji jego najsłabszej (i jednocześnie najbardziej
hajpowanej) płyty. Niemniej jednak, z drugiej strony, dobrze, że ktoś w ogóle
słucha ;)

[pytajnick]

nemrrod napisał:

> No tak, to jest to, o czym rozmawialiśmy z Pagajem - że wszyscy zaczną
> ekscytować się Heckerem przy okazji jego najsłabszej (i jednocześnie najbardzie
> j
> hajpowanej) płyty. Niemniej jednak, z drugiej strony, dobrze, że ktoś w ogóle
> słucha ;)

Ano własnie, lepiej późno niż wcale. Ja się poddałem hajpowi pitchforkowemu
chyba, ale jeszcze mocniejsze jest dla mnie, że napisałes, iż to jego najsłabsza
płyta. Bo to oznacza, że to początek mojej przygody z tym panem, a nie przelotne
spotkanie. ;-)

[mechanikk]

Waits - Sieroty
Tyle pamiętam :P

Aha, jeszcze VA - Plague Songs. W kategorii koncept-składanki rzecz doskonała.
Długo będę pamiętać.

[theagata]

listopad objawił się niczym róg obfitości :)

King Crimson - The Condensed 21st Century Guide To King Crimson 1969 - 2003
10/10

Tom Waits - Orphans 10/10

Butchering The Beatles A Headbashing Tribute 8/10

The Beatles - Love 10/10

naturalna konsekwencja tego co powyżej:
The Beatles - Please Me Please Me
The Beatles - Abbey Road
The Beatles - Parlophone
The Beatles - Sgt. Pepper`s Lonely Hearts Club Band
The Beatles - Yellow Submarine
The Beatles - With The Beatles
The Beatles - A Hard Day`s Night
The Beatles - Beatles For Sale

Deftones - Sutarday Nighy Wrist 9/10

Incubus - Light Grenades 10/10
Incubus - A Crow Left Of The Murder

PJ Harvey - The Peel Sessions 1991 - 2004 9/10

Yusuf - An Other Cup 8/10

Rhythms Del Mundo Cuba 4/10 {po co komu tutaj Dido?}

J.J. Cale & Eric Clapton - The Road To Escondido 8/10

The Who - Endlesswire 3/10

TCIOF - Lake & Flames 7/10

i jak co miesiąc:
The Mars Volta - Amputechture
Tool - 10 000 Days
Tool - Lateralus

i jeszcze na jesienną melancholię:
Archie Bronson Outfit - Der Dang Der Dang
Arcade Fire - Funeral

z sentymentu:
Marillion - Script For A Jester`s Tear
Fish - Return To Childhood

w nawiązaniu do aktualnie czytanej lektury:
Pink Floyd - The Piper Of The Gates Of Dawn
Pink Floyd - A Saucerful Of Secrets

i jeszcze:
Genesis - From Genesis To Revelation {z Peterem Gabrielem - to lubię}
Coheed And Cambria - Good Apollo I`m Burning Star IV, Vol. I {przypomnienie
tego co zdarzyło się na początku b.r.}

[cze67]

> The Beatles - Love 10/10
>
> naturalna konsekwencja tego co powyżej:
> The Beatles - Please Me Please Me
> The Beatles - Abbey Road
> The Beatles - Parlophone
> The Beatles - Sgt. Pepper`s Lonely Hearts Club Band
> The Beatles - Yellow Submarine
> The Beatles - With The Beatles
> The Beatles - A Hard Day`s Night
> The Beatles - Beatles For Sale

Niniejszym wyrażam swoją radość z powodu, iż młode pokolenie (?) poznaje tę
muzykę. I że się ona temu pokoleniu (a przynajmniej niektórym reprezentantom)
podoba.

> i jeszcze:
> Genesis - From Genesis To Revelation {z Peterem Gabrielem - to lubię}

Proszę coś więcej o wrażeniach - jest to bowiem nietypowa dla tego zespołu
płyta, właściwie nieco zapomniana i w sumie nie zaliczana do "żelaznej"
dyskografii.

[cze67]

Płyta miesiąca:
The Beatles - Love 9/10

A dalej:
Pere Ubu - The Modern Dance 9/10
Pere Ubu - Dub Housing 9/10
Pere Ubu - New Picnic Time 6/10
Can - Canibalism 9/10
Bob Mould - Workbook 8/10
Type O Negative - The origin of the faces 7/10
Type O Negative - Slow, deep and hard 7/10
Type O Negative - The Best 7/10
The Birthday Party - Hits - 9/10
Erykah Badu - Worldwide Underground 8/10
Republika - 1984 10/10
Republika - Nieustanne Tango 8/10
Republika - 1991 8/10
Republika - Republika 8/10

Niniejszym artystą miesiąca zostaje Republika.

[theagata]

cze67 napisał:

> > Genesis - From Genesis To Revelation >

> Proszę coś więcej o wrażeniach

to jest tak jak z The Piper At The Gates Of Dawn - Pink Floyd; czysta esencja
rocka progresywnego czyli to co ja lubię najbardziej.
1967 to był dobry rok - dwa rewelacyjne debiuty!
btw.
Genesis bez Petera Gabriela to jak Marillion bez Fisha, dla mnie nie istnieje.

[cze67]

Hmmm, wydaje mi się, że akurat na debiucie Genesis rocka progresywnego jest jak
na lekarstwo. Więcej tam słychać wpływów Bee Gees czy stonesowych balladek niż
czegokolwiek zbliżonego np. do King Crimson. A i u pierwszych Floydów, więcej
psychodelii niż progresji.

Acha, i pierwsza płyta Genesis wyszła w 1969 roku.

[theagata]

cze67 napisał:

> Acha, i pierwsza płyta Genesis wyszła w 1969 roku.

co racja to racja, się pomyliłam byłam ;)

[hennessy.williams]

Słuchane w listopadzie było:

PŁYTA MIESIĄCA:
Tom Waits - Orphans
No comments. Albo jedna: jakiś ułomek (par excellence) napisał, że to słaba
płyta z odrzutami itp. Qwa, pokaż mi kogoś, kto ma takie odrzuty i wydaje tak
świetne 180 minut!

SIŁOGRAJ:
The Car Is On Fire – Can't Cook (Who Cares?)
Ależ wciąga ten numer!

MÓJ PIERWSZY RAZ:
Isobel Campbell – Milkwhite Sheets
Jak dla mnie najlepsza Isobel so far. Poza The Gentle Waves.

The Deers – Gang Of Losers
Ładna okładka ;) A poza tym "Find Out Out Of Freedom" jest świetnym numerem.

VA – Rogue's Gallery
Mój słaby punkt. Kocham szanty i pieśni kubryków.

Damien Rice – 9
Nie mogę się przekonać do tej płyty, ale będę próbować. Na razie słaba czwórka
(zamiest obiecanej dziewiątki).

Bert Jansch – The Black Swan
Gdyby nie Waits, to byłaby to murowana płyta miesiąca. I do tego Beth Orton. Och...

Smolik – 3
E, miałem n******ę, że będzie lepiej. Poprzednie płyty bardziej do mnie
trafiały. Szczególnie Mika.

PJ Harvey – The Peel Sessions
Miszczyni. Mój ideał kobiety.

Katharina Franck – First Take Second Skin
Mam słabość do The Rainbirds. Solowa płyta pani Franck jest so so, ale ten głos.
Nie do pomylenia (podrobienia).

The Beatles – Love
Wbrew "Teraz Rockowi" (red. Weiss) uważam, że to świetna płyta. Technicznie.
Aranżacyjnie. Nie wiem, jaki cel przyświecał wydawcy (kasa?), ale mój cel
uświęca środki, więc nowych fanów Beatlesów nigdy dość.

Iron & Wine – Live Session (iTunes)
Over and over again.

Midaircondo – Shopping For Images
Nic nie napiszę, poza tym, że zgadzam się w 200% z Braineaterem.

The Car Is On Fire – Lake & Flames
Dla mnie ta płyta zaczyna się od "Neyorkewr"-a (mój kandydat na przebój roku).
Wcześniej jest nieźle, ale od połowy jest doskonale. Jedyny mankament – teksty.
Ale i tak lepiej niż Razorlight ;)

Mitch & Mitch – 12 Catchy Tunes
Iha!


PLAY IT AGAIN, HENNESSY:

Dżamble – Wołanie o słońce nad światem (1969, powala 2006)
Joanna Newson – Ys (Jak już pisałem miesiąc temu – zakręt na wieki. I to "Emily"
jest najlepszym utworem na płycie.)
The Decemberists – The Crane Wife
Imohen Heap – Speak For Yourself
Peter Bjorn & John – Falling Out
The Shins – Oh, Inverted The World
Grant Lee Phillips - Nineteeneightees

[hennessy.williams]

hennessy.williams napisał:

> jakiś ułomek

Przepraszam, miało być ułamek :P

gazeta webmaster, burn in hell

[d84]

K***a, nie mam już siły do engine'u tego forum. Pół godziny piszę opisy niżej
wymienionych słuchanych w tym miesiącu płyt i jedno przypadkowe muśnięcie Ctrla
wy**** je w kosmos :(

TV On The Radio - Return To Cookie Mountain (2,5-3)
Electric Wizard - Dopethrone (4)
Wrens - Secaucus (5)
Ekkehard Ehlers - A Life Witthout Fear (3)
Oval - 94 Diskont (4-4,5)
SunnO)))/Boris - Altar (3,5)
Deftones - Saturday Night Wrist (3,5)
John Zorn - Moonchild (3-3,5)
Boards of Canada - Music Has The Right To Children (2,5)
Adult - Gimmie Trouble (2)
Quasimoto - The Unseen (3)
Current 93 - Black Ships Ate The Sky (3,5)
Replacements - Tim (5)
Adam Janicki (0)

[grimsrund]

> Adam Janicki (0)

Widzę, że kult Adama Dżej rozlewa się już na całą Polskę :)

[cze67]

Kim jest ów człowiek?

[grimsrund]

Zaiste, jest Kimś (poza tym, rzecz jasna, że duchowym druhem Graftmanna):


www.porcys.com/Forum.aspx?id=3216

[roar]

A, dobra. Skrótowy raport z placu boju:

Marek Grechuta - Korowód (1971) [9/10]
Highlights: Kantata, Świecie Nasz, Korowód, Niebieski Młyn
Marek Grechuta - Droga za Widnokres (1972) [9/10]
Highlights: Może Usłyszysz Wołanie o Pomoc; Wędrówka; Pewność
Marek Grechuta - Magia Obłoków (1974) [7.5/10]
Highlight: Godzina Miłowania

...And You Will Know Us by the Trail of Dead - So Divided (2006) [4/10]
What. The. Fuck?
High... eee, jedyne znośne: Eight Days of Hell

CloudLand Canyon - Requiems der Natur, 2002-2004 (2006) [6.5/10]*

Be Your Own PET - Be Your Own PET (2006) [4/10]*
Tak właściwie to nie wiem, po cholerę tego słuchałem. :)

Plus dużo różnych Red House Painters, ale na razie bez ocen.

[cze67]

Roar, masz box Grechuty, czy pojedyńcze płyty?

[roar]

cze67 napisał:

> Roar, masz box Grechuty, czy pojedyńcze płyty?

Pojedyncze. Ale zastanawiam się nad tym boksem mocno (mowa o tym 15-płytowym oczywiście?), dlatego ostatnio raczej ściągam, żeby się w razie czego nie dublować.

[cze67]

NO ja właśnie też się zastanawiam, cena kusi (ok. 200 zł za 15 płyt). Tyle, że
są tam albumy, które oceniane były raczej średnio (10 ważnych słów, Niezwykłe
miejsca) lub które mniej mnie interesują (Piosenki dla dzieci). Ale i tak
taniej mi wyjdzie kupienie boxu niż wszystkich pojedyńczych interesujących mnie
płyt Grechuty (z trzeciej strony - po co mi płyty, których nie będę
słuchał...).

Zrobię sobie chyba prezent po świętach.

[roar]

cze67 napisał:

> Zrobię sobie chyba prezent po świętach.

No ja też na pewno nie wcześniej.

W razie czego wypowiedz się, proszę, NA FORUMIE paroma słówkami na temat płyt z lat 80. Bo o ile do "Szalonej Lokomotywy" włącznie jestem przekonany o wielkości, o tyle późniejsze nagrania to dla mnie terra incognita, w dodatku - po przebojach patrząc - nie całkiem zachęcająca. (Niezwykłe Miejsca, Piosenki dla Dzieci - wiadomo, na straty. Ale gdybym był pewien, że to są te dwie, trzy płyty na 15, tobym się tak strasznie nie zastanawiał. :)

[cze67]

Niektóre miałem na kasetach: wszystkie płyty do "Wiosny ach to ty" włącznie
bardzo mi się podobały, "10 ważnych słów" jest bardzo słabe, ale dodatki, z
tego co pamiętam, dosyć ciekawe.

Grechuta - Świecie nasz

[cze67]

Chciałem oznajmić koledze roarowi i innemu zainteresowanemu koleżeństwu, że
śliczniutki piętnastopłytowy box stoi sobie właśnie u mnie na biurku i w
najbliższych dniach zostaną zamieszczone wrażenia ze słuchania tych mniej
znanych płyt (zastosuję niezwykle nowatorską metodę badawczą - będę słuchał
dyskografii Grechuty od tyłu).

[roar]

cze67 napisał:

> Chciałem oznajmić koledze roarowi i innemu zainteresowanemu koleżeństwu, że
> śliczniutki piętnastopłytowy box stoi sobie właśnie u mnie na biurku i w
> najbliższych dniach zostaną zamieszczone wrażenia ze słuchania tych mniej
> znanych płyt (zastosuję niezwykle nowatorską metodę badawczą - będę słuchał
> dyskografii Grechuty od tyłu).

No to bardzo się cieszę i ze zrozumiałych względów popieram metodologię. :)

[hennessy.williams]

cze67 napisał:

> Chciałem oznajmić koledze roarowi i innemu zainteresowanemu koleżeństwu, że
> śliczniutki piętnastopłytowy box stoi sobie właśnie u mnie na biurku i w
> najbliższych dniach zostaną zamieszczone wrażenia ze słuchania tych mniej
> znanych płyt (zastosuję niezwykle nowatorską metodę badawczą - będę słuchał
> dyskografii Grechuty od tyłu).

Kiedyś próbowałem słuchać płyt od tyłu, ale nie podobało mi się to, że nie
rozumiem tekstów.

A tak serio, to bardzo jestem ciekaw opinii nt. właśnie tych mniej znanych płyt,
bo też się zastanawiałem box czy hajlajty.

[nemrrod]

PAPA DANCE Poniżej krytyki
O tej płycie napisano już wszystko, także w tym wątku, więc nie będę się wysilał
i udawał, że ogarniam. (Napiszę tylko, że "Maxi singiel" to piosenka miesiąca.)

JOANNA NEWSOM The Milk-Eyed Mender
JOANNA NEWSOM Ys
Za "Ys" trochę nie nadążam, aczkolwiek są tam bardzo ładne momenty ("Cosmia"!) i
rzeczywiście jest to jedna z najciekawszych rzeczy w tym roku. Natomiast debiut
mnie oczarował i mimo wszystko trochę szkoda, że Joanna zrezygnowała z
freak-przebojów w stylu "Peach, Plum, Pear".

FENNESZ Field Recordings 1995:2002
FENNESZ Hotel Paral.lel
KID606 PS. I Love You
MICROSTORIA Model 3, Step 2
ALVA NOTO + RYUICHI SAKAMOTO Revep
"Field Recordings" to zbiór epek, utworów z różnych kompilacji oraz remiksów
(zrobionych dla Ekkeharda Ehlersa) i jak przystało na taki zbiór jest to rzecz
zróżnicowana, od opartej na postindustrialnych rzężeniach i dziwnych beatach
serii "Instrument" do soundu jaki ostatnio bardzo lubię (remiks "Betrieb"
Ehlersa). "Hotel" przesłuchałem słabo, jest to pełnowymiarowy album, ale też
dość zróżnicowany i nierówny - trochę laptop-noise'u, kawałki z beatami, ale
jest też Fennesz jakiego znamy z "Endless Summer" ("Aus").
Kid606 przedstawia własną wizję estetyki clicks & cuts i to wyciszenie chyba nie
do końca mu leży, gdyż jest to człowiek, który lubi, delikatnie mówiąc,
pohałasować, dlatego to jego noise'owe zacięcie też trochę daje tutaj o sobie znać.
Microstoria bez zaskoczeń, glitch-ambient w klimatach Mouse on Mars z okresu
"Instrumentals" i bardziej wyciszonego Ovala.
Na epce duetu Noto/Sakamoto również nic nowego, trzy kawałki w konwencji, do
jakiej nas przyzwyczaili (clicks & piano).

ISOLEE Rest
JETONE Sundown
RHYTHM & SOUND See Mi Yah Remixes
TO ROCOCO ROT Taken From Vinyl
"Rest" wiadomo, choć chyba jednak gorsze od "Wearemonster". "Sundown" to
tegoroczna epka Jetone - 4 nowe kawałki, fajne, choć gorsze od tych z
"Ultramarin", oraz ich remiksy w klimatach nowoczesnego, klubowego minimalu.
Rhythm & Sound prezentują zbiór naprawdę dobrych remiksów zeszłorocznego
one-riddim albumu, którego wysłuchanie w całości gwarantowało
mistyczno-transowo-narkotyczne wrażenia. Hajlajty: remiksy Villalobosa,
Vainqueura, Sleeparchive i Hallucinatora.
Żal że ominęły mnie koncerty TRR łagodziłem słuchając kompilacji epek zespołu,
która ukazała się niedawno, nic specjalnego, ale zawsze coś.

Kuriozum miesiąca:
JIMI TENOR Deutsche Grammophon Recomposed
Ukłony dla Braina, dzięki któremu mogłem się zapoznać z tym osobliwym
wydawnictwem. Doprawdy dziwna, dziwaczna rzecz. Jimi bierze tu bowiem na
warsztat dzieła takich klasyków jak Varese, Satie, Reich czy Boulez. Lubię takie
zderzenia konwencji, covery i remiksy, ale tu nie wiem za bardzo co myśleć,
zadaję sobie pytanie: genialny erudyta czy hochsztapler i szarlatan?

Rozczarowania miesiąca:
STEREOLAB Fab Four Suture
JAN JELINEK Tierbeobachtungen
Najgorsza płyta Stereolab, jednak zespól znajduje się już coraz niżej na tej
równi pochyłej.
Jelinek też przynudza, jakieś plamy dźwiękowe, trochę w klimacie "Planeten in
Halbtrauer" z poprzedniej płyty, tyle że gorsze. Mam wrażenie że cały czas
słucham tego samego utworu.


Oprócz tego: MAPA Fudo (Dymiter i Wirkus, "pierwsza polska płyta postrockowa"),
LABRADFORD Prazision i s/t (postrock/ambient/drony), BENOIT PIOULARD Precis
(nowość z Kranky, dwudziestolatek z gitarą, któremu nieobce są studyjne techniki
manipulowania dźwiękiem i nakładania na siebie kolejnych warstw, trochę jak
Khonnor), FOOD Veggie (jazz z Rune Grammofon, reaktywacja), LCD SOUNDSYSTEM
45:33 (już pisałem, fajne retro-futurystyczne disco).

[roar]

> JOANNA NEWSOM Ys
> Za "Ys" trochę nie nadążam, aczkolwiek są tam bardzo ładne momenty ("Cosmia"!)

Właśnie. Update:

Joanna Newsom - Ys (2006) [5.5/10]*
Highlight: Cosmia

Narzekać ani wybrzydzać nie zamierzam, fajne, ładne, ale akurat tym razem się do hajpu nie przyłączę. (I będę sam stał jak ten głupi.)

[gregkor]

Liquid Soul – „One-Two Punch” 8/10
Alain Caron – „5” 7/10
Citrus Sun - "Another Time Another Space” 8/10
Charlie Hunter – “Bing, Bing, Bing!” 9,5/10
Morphine - “Cure For Pain” 8/10
Zero 7 - "Simple Things" 7/10
The Smiths - "The Queen Is Dead" 7/10
Sztywny Pal Azji - "Szukam Nowego Siebie" 7/10
Patricia Barber - "Companion" 9/10
Stereo Mc's - "Deep Down And Dirty" 7/10
Red Snapper - "Our Aim Is To Satisfy" 6/10
Eberhard Weber/Jan Garbarek - "Chorus" 7,5/10
Nicola Conte - Jet Sound Revisited" 7/10

[braineater]

Lecimy:

<poza kategoriami - Tomasz Czekacz: Sieroty x 3. Oby więcej takich niechcianych
dzieci na świat przychodziło, jestem skłonny fundować becikowe każdemu>

Artysta miesiąca:

się nie powinien tu znaleźć, bo pan ani nie śpiewa, ani nie tańczy, ani na
niczym nie gra, po prostu stoi na scenie i gada (ale nie jest też żadnym MC).
Dociera jednak do mnie głównie przez nagrania i to on na uszach był w tym
miesiącu najczęściej i największa radość we mnie wzbudzał: Bill Hicks.
Płyty:
Arizona Bay
Dark Poet
Love Laughter and Truth
Rant in e-minor
Revelations
Philosophy.

Wątek ku czci tutaj
i to w sumie wszystko na ten temat. Na kolanach.

Muzyczny artysta miesiąca:
i jest ciężko bo:

1) CunninLynguists - A Piece of Strange - czyli Derrty South w natarciu, w
formie mistrzowskiej zarówno producencko, jak i muzcznie oraz tekstowo, z
genialnym w każdym calu hajlajtem Hellfire, czyli kawałkiem według przepisu,
jak wyjebać sąsiadowi mózg, kręcą jedynie gałą Volume. Rymy w tempie serii z
kałasza, sample na bogato od smyków i trąbek, przez oszalałe flety i
ześwirowane wokale i do tego tłuściutkie bity, rzucające subwooferem po całej
chacie. Płyta wrzucona na poranny tram budzi szybciej niż grubo posypana
królewna ścieżka wpakowana w górne drogi oddechowe. Sam mjut po prostu.

2) Geir Jensenn - Cho Oyu 8021 - czyli jeden z najlepszych, jeśli w ogóle nie
najlepszy fieldrecording jaki w życiu słyszałem, zrobiony przez cywilna wersje
Biosphere. Jeśli uznajemy, a ja uznaję:), że fieldrecordingi robi się głównie
po to, by nie trzeba było pisać o wycieczkach, to płyta ta realizuje ten zamiar
w 150%. Jensenn przy pomocy DAT'a i maksymalnie dyskretnej obróbki,
przyozdobionej niewieloma bitami i szumami, przenosi słuchacza między Szerpów i
yaki i w tym dośc krótkim materiale opowiada dużo więcej o włażeniu na 8k
metrów, niż wszystkie pamiętniki zebrane Reinholda Mesnera. Arcydzieło w swojej
klasie.

3) Jimi Tenor - Deutsche Gramophon Recomposed - znaczy się nawiedzony Fin,
próbuje powtórzyć swój własny gest artystyczny z Out of Nowhere i znów wymyka
się do Krainy Dźwięków z Partytury. I wychodzi mu to. Nawet bardzo. W kawałkach
takich jak Vexations, pokazuje, że funka odnaleźć można wszędzie, nawet w
współczesnej poważce, a w numerku Wing on wing w pełni realizuje swoje
programowe hasło, że music is much more psychodelic than any other drug.

i
4) Susannna and The Magical Orchestra - Melody Mountain - osobny wątek.

Te cztery albumy zdecydowanie rządziły i kazden jeden w swojej kategorii sięga
wyżyn moich niewyśrubowanych pragnień, tak więc uznaję egzekfę w tym miesiącu.


Inne:
V.A. - Rogues Gallery - osobny wątek, a na marginesie tylko powiem, że tylko i
wyłacznie dzięki tej płycie udało mi się w tym miesiącu w miarę bezstresowo
przetłumaczyć połowę najgłupszej książki, jaką kiedykolwiek musiałem tłumaczyć
i za to wdzięczność moja nie zna granic. Co prawda Maj Lovli Łajf stwierdziła,
że jak jeszce raz będe o 2 nad ranem śpiewał Bully in the Aley to mi zawartość
komputra potraktuje deletem, ale co tam, flaga na maszt, pirat jest nasz.

Niobe - White Hats, czyli danie spod znaku niemiecki sznycel cybernetyczny,
gdzie pani sobie spiewa piosnki różne a dziwaczne, głównie przez pogłos i inne
ustrojstwa, a muzycznie dzieją się rzeczy dogłębnie smutne, mimo, że wodewilowe
z natury i na housowych bitach. Coś w deseń Dani Sicilliano, tylko tej pani
ktoś kręci zdecydowanie grubsze blanty i zanurza w kwasie.

Nostalgia 77 Octet - Sevens & Eights, czyli klasiko dżeziko marki awiko. Zimne
jak zad polarnego niedźwiedzia napierdalanie przy użyciu instrumentów
klasycznych <i mniej>, z kotłującą się gdzieś w tłach ognistą energią składu
nagrzanych herą czarnuchów z lat 50' ubiegłego wieku. Pierwsze dwa trzy
słuchania wyrywają z butów, potem zmienia się w przyjemna tapetę.

Parov Stelar - Seven and Storm - nujazzyhouse czy co tam sobie jeszce na to
mozna wymyslić. Idealne na spokojne niedzielne przedpołudnie, kiedy człowiek
się budzi, sączy kawę i jego jedynym pragnieniem jest, żeby nic go nie
wkurwiało.

Rosa Ensamble - Blind Spot - minimalowy fortepian, ambientowe tła, monotonny
bas, od czasu do czasu pani sobie śpiewnie, od czasu do czasu ktoś wytnie serię
świdrów na skrzypcach i wiolonczeli, sympatyczne, acz można spokojnie przespać
cała płytę i nawet tego nie zauważyć.

Goldmund - Heart of High Places - pitu, pitu.

Tyle z ważniejszych.

P:)
<oftop - czy zone alarm pro robi kuku klientowi Last.Fm? bo za cholere nie
umiem się połaczyć>