Neil Diamond - Home Before Dark

[grimsrund]

Płyta - zajebioza, ten Rick Rubin to jednak geniusz jest.

Za to jednak, że oryginalnej płyty nie da się normalnie odtworzyć na
kompie (trzaski przesłaniają dźwięki) - składam serdeczne
podziękowania i specjalne życzenia kierownictwu firmy Sony BMG. Oby
was czarnuch pod celą wyruchał.

[pszemcio1]

czy to nie jest tak ze normalnie to by nikt po płyty neila nie
sięgnął jeśli go od dziecka jakiś tatuś nie katował, a dopiero jak
mu coś produkuje po latach rubin to cały muzyczny świat mówi: o boże
jaki klasyk wrócił. czy nie tak było z Cashem? że w pewnym momencie
się taka moda zrobiła na odgrzebywanie takich starszych panów ,
produkowanie mu płyty przez najmodniejsze postacii i sprzedawanie
tego po raz kolejny? Czy teraz z Neilem będzie to samo?

nie wiem , pytam tylko. żeby nie było że atakuje bo mnie się np. te
płyty Casha z amerykańskimi klasykami podobają i mogę słuchać z
radością. a taki właściwy cash to już mniej.

[grimsrund]

> Czy teraz z Neilem będzie to samo?

Nie "będzie", tylko już "jest" właśnie :)

Mnie to tam w sumie porem zwisa, byle muzyka dobra była, tylko się
cieszyć. Trzy lata temu Mark Nevers od Lambchopa odkurzył Bobby'ego
Bare'a seniora, i świat też się jakoś od tego nie zawalił. Co
oczywiście nie zmienia faktu, że Neil Diamond rzeczywiście od lat
leżał se zakurzony w kącie popularności, z krótką przerwą na czas
emisji serialu ALLY MCBEAL, w którym jego piosenki (i Barry'ego
White'a)odgrywały sporą rolę.

[sss9]

u nas to zażarło z Kristoffem Kravcem. lista pomagaczy jest imponująca, a kac,
który ich po tej współpracy (mam nadzieję) dopadł, boli do dziś. :)

[exman]

Jestem po pierwszym, spokojnym przesłuchaniu "Home...". Podobieństwo
do ostatnich płyt Casha (a właściwie produkcji Rubina) nie kłuje w
uszy. Piosenki są świetne, brzmienie znakomite. Jakoś nie czuje się
wieku artysty, sporo serdecznych, uśmiechniętych nut. Małe ale,
ostatni utwór powinien być opus magnum tej płyty, a nie jest.