abOrcjA..pomozcie,doradzcie...

[sensitivee]

Prosze pomozcie i doradzcie mi...jestem w ciazy, 6-ty
tydzien..cche dokonac aborcji bo chce skonczyc nauke,chce sie uczyc
a potem pomyslec o rodzinie..to ze tak sie stalo to nie przez
nierozwage lecz przez jak ja to nazywam-pecha,bo stosowalam tabletki
antykoncepcyjne i stalo sie. moi rodzice nic nie wiedza,ale znam ich
bardzo dobrze i zostalabym wygoniona z domu. prosze pomozcie mi,
moze ktoras z Was dokonywala zabiegu i moze mi poradzic co moge
zrobic,jakie tabletki zazyc. Licze na Wasz pomoc..
Nie zostawiajcie mnie z tym sama...

[twoj_aniol_stroz]

Urodzenie dziecka naprawdę nie jest przeszkodą w nauce, można mieć
nie jedno, ale kilkoro dzieci i z powodzeniem skończyć studia ))
Rozumiem Ciebie, wieść o nieplanowanej ciąży jest w stanie wybić z
równowagi człowieka o psychice nosorożca, a co dopiero kobietę,
której właśnie hormony przestawiają się na tryb ciążowy. Wyobrażam
sobie, że nie jest Ci łatwo i widzisz tylko jedno rozwiązanie.
Przykro mi, ale aborcja jest tylko pozornym rozwiązaniem problemu,
tak naprawdę jest to początek znacznie trudniejszej sytuacji niż
ciąża. Wiem, że rodzice reagują zwykle szokiem na wieść, że zostaną
dziadkami, ale uwierz mi, że potem kochają wnuka nad życie i jakoś
za nic nie umieją sobie przypomnieć początkowego niezadowolenia.
Pamiętam swoją ciążę w 6-tym tygodniu. Lekarz zrobił USG i ku mojemu
totalnemu zdumieniu zobaczyłam na ekranie maleńkie bijące serduszko.
Teraz to serduszko ma już 9 lat i jest oczkiem w głowie tatusia,
który na wieść o ciąży powiedział głosem pełnym zgrozy:"O Boże, to
straszne!!!" Na początku wszyscy są zszokowani, ale później
powolutku wszystko się układa i jak dzieciątko się rodzi to już nikt
nie pamięta, że był mało entuzjastycznie nastawiony do ciąży. Po to
wlaśnie Pan Bóg wymyślił 9 miesięcy ciąży, żeby wszyscy zdążyli się
oswoić z myślą, że przybędzie nowy człowieczek ))))
Głowa do góry dziewczyno, zostałaś mamą, a to duży sukces, choć
teraz może wydawać się porażką )))
Jeśli potrzebna Ci jakakolwiek pomoc to pisz tu na forum lub na
priv. Tu jest dużo dobrych ludzi, którzy w razie potrzeby zorganzują
Ci pomoc, więc spokojnie możesz czekać na maleństwo ))

[vocativa]

Droga Sensitivee,rozumiem,ze jest Ci ciężko i jesteś przerażona.Ale
tak jak napisała Anioł aborcja to jest tylko pozorne rozwiązanie
problemu.Twoje Dziecko już żyje i rozwija się.Żadne rozwiązanie nie
cofnie tego.Rozumiem,że jesteś załamana(zwłaszcza,że starałaś się
postępować odpowiedzialnie a tabletki zawiodły).Nie wiem czy
wierzysz w Boga.Ja wierzę,że Bóg jest nas w stanie wyprowadzić z
nawet najgorszych sytuacji.Jeśli nie jesteś wierząca to może pomoże
Ci myśl o tym,że już wiele kobiet przed Tobą było w takiej
sytuacji,udało im się przetrwać najgorsze chwile,a teraz dziecko
jest dla nich największym skarbem!Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie!
Trzymaj się i prosze przemyśl dokładnie swoją decyzję!

[kasikback]

Depresja 'po' nie zabija, komplikuje tylko zycie..
Dziecko w tym czasie to dla Ciebie zabojstwo, dobrze wiem.
Przezylam..
Zdecydowalam sie urodzic, mam oddanego partera, obecnie jestesmy
szczelsiwi, ale.. co przeslzam to moje.
Ciaza, porod, potem niemowle w domu-n i e ma n a U K I!!!!!! BO sie
nie da, bo trzeba ciagle kogos prosic, bo bez innych by sie nie
obylo. naprawde nikeidy trzeba spojrzec na psrawy 'trzezym okiem'

Ja juz bym tak nie wybrala! Nie urodzilabym. Taak jest prawda, musze
to przynzac. wYSTARCZY PRZYPOMNIEC SOBIE DZIEN PO NOCY Z BUDZACYM
SIE CO 3 GODZINY DZIECKIEM,A POTEM DO SKZOLY MARSZ!!

Dziecko nie jest dla dzieci. Jestem za swiadomym i Dobrowowlnym
macierzynstwem. HjESTEM za wyborem, wolnym wyborem.

Nie mowie, jak jest po abnorcji, jest zal,ale jest i ulga. A dziecko
to inna bajka, kto ma, ten w pelni swiadomie wie!

Chcialabym bys urodzila, ale prawda jest taka jaka Ci napisalam. Nie
ma nauki z dzieckiem, bez wzgledu kto CI tu co powie. Musisz
odczekac co najmniej rok, a potem wracasz do zycia. Jesli oczywiscie
ma kto z dziekciem zostac..
Inna sprawa,ze ja gdybym usunela swoje dziecko, nigdy nie
wiedzilabym, czy cierpienie by mnie nie przeroslo..
Bo sie cierpi.
Daj sobie czas. Dziecko, ciaz to nie koniec zycia,ale to znaczna
mziana zycia-wywrocenie.....................

czy jestes na gotowa? czy jestes gotowa nA WYRZUTY PO?
nikt z nas nie jest, poki nie zobaczy...

ale nie usuwaj!

[kasikback]

nie mam porownania
wiem, ze teraz jestem szczeliwa, wszystko sie ulozylo

mam bol doswidczen....

[nati1011]

Karolinka proszę!!!!

Czy ty zdajesz sobie sprawę, że swoimi słowami możesz być winna
czyjejś tragedi???? Twoje emocje są bardziej rozchwaiane niż kobiety
na poczatku ciąży, a próbujesz doradzać innym, mimo iż sama sobie
nie potrafisz pomóc. Czy wiesz, że istniej coś takiego jak
współodpowiedzialność, i że może kotoś po przeczytaniu twojego
postu - nie znając całej twojej sytuacji - zdecyduje sie na aborcję?
A wtedy to TY będziesz jej winna. Naprawdę chcesz wziąć na siebie
taką odpowiedialność?


Ja wiem, że jest ci ciężko, ale tyle razy odrzucałaś już pomoc
innych. Z depresji poporodowej naprawde można się wyleczyć. Wiem, że
trudno ci w to uwierzyć, ale to nie dziecko jest powodem twoich
problemów.

[mamaanieli]

z małym dzieckim i drygim w brzuchu napisałam bardzo dobrą pracę
magisterską. więc niech mi nikt nie mówi, że dziecko jest przeszkodą
w nauce. owszem, było ciężko. ale nie licz, że życie będzie lekkie.
nigdy nie będzie. aborcja chwilowo rozwiązuje "problem". poczytaj
sobie, choćby posty Illady81. baardziej zdecydowanej na aborcję,
chyba nie było... a teraz? rodzice? nie, kochana. nie znasz ich!
wydaje ci się, że ich znasz. owszem, najpierw będą w szoku, co jest
normalnym stanem. a nawet, jeśli ci nie pomogą (co jest
nieprawdopodobne, bo jesteś ich DZIECKIEM), to są ludzie którzy ci
pomoga na pewno. pisz, co z Tobą. nie rób czegoś, czego będziesz
żałować całe życie. można urodzić, skończyć szkołę, ułożyć sobie
życie. można urodzić, oddać do ADOPCJI, skończyć szkołę. nawet nie
wiesz ile dziewcząt tak robi! a dzieciaki trafiają do rodzin, które
je kochają i potrzebują. pisz, czego Ci trzeba: jeśli chcesz żeby w
rozmowie z rodzicami ktoś pośredniczył, to się da załatwić.

jesteś w szoku. to normalne, bo hormony szaleją. do tego jesteś
młoda. ale to nie usprawiedliwia niczego. osoba, która pisze ci, że
największą tragedią życiową jest wstawanie do dziecka, jest... mocno
niedojrzała. i nie chodzi tu o wiek. wchodzi tu często, pod różnymi
nickami. współczuję jej, ale zaczyna być drażniąca. problemy
emocjonalne rozwiązuje się u psychologa...

[mamadulki]

ludzie co Ty kobieto wypisujesz...Boga sie nie boisz...
Ja takze zaszłam z córka w ciaze w czasie nauki, bylam wowczas na trzecim roku
studii, i tez tabletki zawiodły...na poczatku tez bylam zalamana, ale
..przeniosłam sie na studia zaoczne, nigdy nikogo nie prosiłam o pomoc, dla mnie
jedym wsparciem byl maz, z corka na rekach uczylam sie, prałam,
gotowałam..pisalam prace mgr i obronilam ja na bdb...i jestem z tego bardzo a
bardzo dumna

[123justyna123]

kasikback napisała:

> Ciaza, porod, potem niemowle w domu-n i e ma n a U K I!!!!!! BO
sie
> nie da, bo trzeba ciagle kogos prosic, bo bez innych by sie nie
> obylo. naprawde nikeidy trzeba spojrzec na psrawy 'trzezym okiem'
Absolutnie sie NIE zgadzam!!!!!! Ja urodzilam dziecko bedac na
studiach doktoranckich. Odkladalam, odkladalam... ale w koncu sie
zdecydowalam i tak wyszlo, ze akurat mialam male dziecko, kiedy
mialam rowniez najwiecej pracy na studiach. Mieszkalam za granica.
Kidy mala miala 4 miesiace wrocilam do Polski, bo studiowanie na
odleglosc nie jest latwe. Moj maz zostal za granica. Ja mieszkalam u
mamy, ktora pracowala. Cale dnie bylam sama z corcia. Zazwyczaj w
dzien niewiele robilam, za to nadrabialam wieczorami, kiedy spala. I
wiesz co - udalo sie!!! Wszystko da sie zrobic i wcale nie jest tak,
ze dziecko uniemozliwia i sobie w zaden sposob nie poradzisz. To
jest bzdura.

Moja kolezanka urodzila coreczke na studiach, kiedy akurat musiala
pisac magisterke i co? Napisala i... skonczyla rowniez drugie
studia. Kolejna dziewczyna pisala majac jedno dziecko i bedac w
drugiej ciazy - swietnie sobie poradzila. A ile jest dziewczyn,
ktore maja dzieci wczesniej?! I radza sobie - koncza szkola, ida na
studia. Wtedy wlasnie to male dzieciatko dostarcza najwiecej
radosci! Majac juz je przy sobie, zdajesz sobie sprawe, ze to
wlasnie ono jest dla ciebie najwazniejsze i gdybys miala teraz
wybierac, nigdy nie zdecydowalabys sie go/jej nie miec! Wiem to z
wlasnego doswiadczenia.

[nati1011]

Po pierwsze musisz pamiętać, że na poczatku ciąży wiele kobie nie do
końca jest sobą Burzo hormonów robi taki mętlik w glowie, że nawet
rozsądne i spokojne kobioety potrafią wpadać w szał lub wygadywać
niestworzone głupstwa.

Strach, niepewność, chęć ucieczki toważyszy każdej ciaży, nawet tej
najbardziej oczekiwanej. Podejmowanie jakichkolwiek decyzji - nawet
nie najpoważniejszych - w takim stanie jest po prostu nierozsądne.
Daj sobie trochę czasu. Przemyśl to wszystko. Porozmawiaj z kimś
bliskim. I przede wszystkim porozmawiaj z rodzicami. Gdyby moja
córka zaszła w ciażę - choćby najmniej spodziewaną - i nie przyszła
z tym do mnie, to uznałabym to za totolną porażkę wychowawczą.
Rodzice marudzą, pokrzykują, straszą, stawiają wymagania.... Ale
robią to wszystko z miłości do dzieci. Wszelkimi siłami starają sie
zaoszczędzić im wszelkiego zła tego świata. I jezeli kiedykolwiek
przestrzegali cię przed zbyt wczesną ciążą, grożąc nawet wyklęciem z
rodziny, to nie dlatego byś dokonywała aborcji tylko żebyś nie
wpakowała się w klopoty. Wielu rodziców sądzi, że taką postawą
uchroni dzieci przed wczesnym współżyciem. Ale jak pokazują historie
wielu dziewczyn często efekt jest odwrotny i końcy się aborcją.
Boisz się powiedzieć o ciąży, a miałabyś odwagę powiedzieć mamie
kiedyś o aborcji???? I tak jak pisała anioł, rodzice najpierw
gderają a potem za wnuka dają się pokroić w drobne plasterki.
Powiedz mamie. zanim zrobisz cokolwiek, czego nie da sie już cofnąć.


A co do nauki. Ja wróciłam na drugi rok studiów jak moja córka miała
2 tygodnie. Urodziła się pierwszego października, a 12 rozpoczynały
się zajęcia. No przyznaję uczciwie, ze pierwszy tydzień trochę
odpuściłam. Ale potem chodziłam na niemal wszystkie zajęcia. Mała
jadła jak smok, więc mąz dowoził mi ją na przerwach na karmienie. Z
12 przedmiotów jakie miałam w semestrze tylko 2 przełożyłam na
jesień. 2 semestr poszedł już bez problemów. Nie było łatwo.
Wymagało to więcej wysiłku, ale dąło się zrobić bez jakiejś
heroicznej mocy. Po urodzeniu 2 dziecka też wróciłam na studia.
Niedawno spotkałam dziewczynę, która zrobiła maturę i skończyła
studia mając 7 dzieci. o już może skrajny przykład, ale pokazuje, że
jak sie chce to naprawdę wie można.

Dziecko nie odbiera ci możliwości ono daje ci nowe perspektywy.
Jeżlei jednak odrzucisz ten dar, to stracisz o wiele więcej niż
możliwośc kontynuacji nauki.

Służe wszelką pomocą, także materialną. Proszę. Daj sobie choć ze 2
tygodnie na podjęcie ostatecznej decyzji. I pogadaj z nami. Może
naprawdę uda suie to wszystko poukładać.

[sensitivee]

Droga Nati. Bardzo dziekuje Ci i pozostalym za udzielenie mi
rad,czuje ze nie jestem, sama. Nie myslalam ze ktokolwiek mi
odpisze..Dalej nie wiem co mam zrobic,bo dla mnie to jest tak latwo.
Ja jeszcze nie studiuje..chcialam na nie pojsc..a rodzce mi nie
pomoga,sa bardzo konsekwentni i jesli podejma decyzje to jej nie
zmienia. Mieszkam z rodzicami,chodze do szkoly,ucze sie takze
dodatkowo. Nie wyobrazam sobie tego jak to bedzie wygladalo gdybym
im powiedziala..Wiem ze powinnam je urodzic,ale kto sie nim zajmie??
Moi rodzice na pewno nie, ojciec dziecka(chce zebym usunela
ciaze,ponadto zamiast mi pomagac to pozostawia wszystko w moich
rekach,nie pociesza mnie, nie pomoze,nie powie dobrego slowa). Jego
zachowanie sprawia ze czuje sie samotna,odrzucona..nie wiem czy
podejme sie urodzenie tego dziecka bo nie wiem czy dam
rade..tymbardziej psychicznie..ale dziekuje Wam za wszystko,dziekuje
za dobre slowa.

[twoj_aniol_stroz]

No sama to Ty już przy nas nie będziesz )) Masz nas, a to co
pisałyśmy o pomocy materialniej jest nie czczym gadaniem, ale
faktem - napisz skąd jesteś to będzie nam łatwiej. Co do Twojego
taty, to faceci tacy już są, oni po prostu myślą, że taką
szorstkością dodają sobie powagi. A mama?
A przyszły tatuś zachowuje się jak struś, schował głowę w pisaek i
mu się wydaje, że problem ma z głowy. Tym bardziej nie zdejmuj mu
problemu z głowy idąc na zabieg. On na to liczy, bo dla niego to
jest koniec problemów - nestety dla Ciebie byłby to początek, więc
nie rób sobie krzywdy ))

[malpolid]

Dziewczyno kochana, dziecko w młodym wieku to jeszcze nie tragedia. Są o wiele
gorsze. Stało się , trudno- tego już nie cofniesz. Będzie pewnie trochę wstydu,
zażenowania, płaczu, krytyki z ust bliskich ale przeżyjesz to. To Twoi rodzice,
nie demonizuj ich tylko powiedz prosto z mostu co i jak. A co z ojcem dziecka?
Uciekł? Nie bój się, dziecko już jest i trzeba teraz dalej żyć.

[domuls]

ja nie bardzo wiem co mam robic... od niedawna biore tabletki antykoncepcyje
wlasnie zaczelam kolejny cykl. zapomnialam wziac jednej tabletki, wlasciwie to
wzielam ja jakies 7 godzin pozniej niz powinnam. dzien wczesniej uprawialam seks
z moim chlopakiem. nie bardzo wiem co mam teraz robic bo w ulotce napisali ze
najgorzej jest pominac tabletke na poczatku i na koncu cyklu. a jesli pominelo
sie w pierwszym tygodniu a w tygodniu poprzedzajacym utrzymywano stosunki
seksualne jest mozliwe zajcie w ciaze i nalezy sie skontaktowac z lekarzem. ja
jak zarazie takiej mozliwosci nie mam bo przebywam akurat za granica i nie mam
kiedy szukac jakiegos ginekologa, ale nie wiem co mam robic czy brac dalej
tabletki czy moze przerwac? czy jesli okazaloby sie ze jestem w caizy to moga
one zaszkodzic?? moze ktos cos wie bo ja nie mam pojecia

[kizdam47]

droga Domuls, raczej nie ma się czym przejmować. Własciwie to
powinnaś zasięgnąć rady na forum Antykoncepcja, ale napiszę, co wiem.
Wg mojej lekarki zapomnienie jednej tabletki w trakcie cyklu nie
powinno nic zmienić, tym bardziej,że nie jest to Twój pierwszy cykl.
A w sytuacji, gdy spóźniłaś się z zażyciem tabletki ok. 7 godzin to
naprawdę nie bierz sobie nic do głowy.
Pisząc to uśmiecham się pod nosem, gdyż kilka miesięcy temu sama
zapomniałam kolejnej tabletki, zażyłam ja dopiero na drugi dzień
koło południa, a wieczorem również był seks Byłam śmiertelnie
spanikowana, okazała się, ze niepotrzebie. Oczywiście najlepiej
zażywac zawsze o jednej porze.

A propos rewelacji, które zdarza mi się często czytać: ciąża pomimo
regularnego i prawidłowego zażywania tabletek. Właśnie moja lekarka
twierdzi, że ich nieprawidłowe działanie, tj. niezapobieganie ciąży
może być spowodowane wyłacznie złym wchłanianiem leków (wszystkich
leków) przez organizm.

[wzr1]

> moze ktoras z Was dokonywala zabiegu i moze mi poradzic co moge
> zrobic,jakie tabletki
A może zamiast tabletek dom samotnej Matki
Może tak naprawdę nie znasz rodziców.
Nie wiem dlaczego piszesz o sobie i dziecku a nic nie piszesz o ojcu
on też ma się troszczyć o dziecko

[anxx_von_en]

moja koleżanka wpadła na 3 roku
w 8 ,9 miesiącu chodziła sporadycznie a po urodzunieu przez 2 mies.
siedziała w domu "zapominajac" że jest na studiach
na jej szczęscie jest na wieczorowych, płaci, więc jakoś jej
darowali i nadal studiuje, ale .... widzę ze nie daje rady, mówi że
w domu nie jest w stanie nic zrobic bo mały....

[sensitivee]

Pisalam o ojcu dziecka..nie interesuje go to...nawet nie zapoyta sie
czy dobrze sie czuje, czy czegos nie potrzebuje, czy chce sie z nim
spotkac.. nic... zapomnial i chce jak najszybciej zapomniec o tym..

[wzr1]

> Pisalam o ojcu dziecka..nie interesuje go to...nawet nie zapoyta
sie
> czy dobrze sie czuje, czy czegos nie potrzebuje, czy chce sie z
nim
> spotkac.. nic... zapomnial i chce jak najszybciej zapomniec o tym..

Nieładnie z jego strony. Pewnie liczy że swoją obojetnością zmusi
Ciebie do zabicia dziecka. Pewnie śąd będzie mu musiał przypomnieć o
obowiązku łożenia na utrzymanie dziecka.
Matura jest szumnie zwana egzaminem dojrzałości, ale prawdziwy
egzamin zdaje się gdzie inndziej niż w szkole a prawdziwa dorosłość
polega na odpowiedzialności szczególnie na odpowiedzialności za
własne dziecko. Papier jest ważny ale czy warto aby dyplom
ukończenia szkoły ociekał krwią przecież na naukę nigdy nie jest
zapóźno czego nie można powiedzieć o macierzyństwie

sensitivee

[nati1011]

powiedz przede wszystkim mamie.

Matka to jest taka instytucja, która potrafi wybaczyć największą
zbrodnie i zawsze kocha - mimo wszystko. Pewnie rodzice nie będą
zachwyceni. Może nawet pokrzyczą, czy popłaczą, ale na pewno ci
pomogą. cokolwiek by się nie miało stać, bedzie to i tak lepsze niż
skutki dokonanej aborcji. Jezęłi jesteż z pomorza zachodniego, to
ofiaruję swoją pomoc - jeżeli potrzebujesz - w rozmowie z rodzicami.
Jak jesteś z innej cześci Polski, to też pewnie znajdzie się jakaś
dziewczyn, kóra pójdzie z tobą.

Nie zakładaj, że rodzice cię wygonią z domu. Przecież cie kochają.
Będą się smucić nie dlatego, że zawiodłaś ich nadzieje, ale dlatego,
że chcieli ci oszćżędzic tak szybkiego wchodzenia w dorosłość. Ale
wczesne macieżyństwo ma też swoje zalety. Poczytaj wątek olinki.

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=20823&w=59387468

ona miała podobną sytuację, tylko że dotyczyła jej córki. Wszystko
się poukładało.

Jeżeli bedziesz potrzebować jakiejkolwiek pomocy możesz tez do mnie
pisać na maila:

[e-mail]

wszystko się ułoży. zobaczysz.

[sensitivee]

Nati1011 dziekuję Ci za pomoc..boje sie tego jak bedzie,co sie
stanie a moja mama jest surowa i zyje jeszcze starymi zasadami..nie
wiem kiedy jej powiem.. Ja jestem z woj. lubuskiego,ale dziekuje Ci
za proponowana pomoc. Ciesze sie,ze sa jeszcze ludzie,ktorzy
potrafia zrozumiec drugiego czlowieka i mu pomoc,bo w dzisiejszych
czasach ciezko o to.. caly czas boje sie jak to bedzie,czy dam sobie
rade..bo w przyszlym roku mam mature..i nie wiem czy sobie poradze..

[nati1011]

Lubuskie leży jeszcze w moim zasięgu. Bałam się, ze jesteś spod
Lublina )

W razie potrzeby służę swoją pomocą.

A matura tez nie taka straszna. Na pewno dasz sobie radę.

[mamaanieli]

też chętnie pomogę. ciąża - nie koniec świata!! najwazniejsze, żeby
teraz wszystkie twoje decyzje były już przemyślane. musisz dorosnąć
i tyle. jesli się powiedziało a, mów i be Czyli jeśli współżyłaś
(nawet najlepsze zabezpieczenie może zakończyć się ciążą, więc
dezycja o współżyciu jest w jakimś stopniu związana z ewentualną,
małą i płaczącą, ale kochaną, konsekwencją i zaszłaś w ciążę,
jesteś matką. nawet bez matury. inna rzecz: naprawdę oddanie do
adopcji nie jest wymysłem. dużo dziewcząt w twoim wieku to robi.
owszem, to wysiłek. ale nie żyją z poczuciem, że nie dało się
dziecku życ...
co do pomocy. chętnie pomogę: ciuszki na wyprawkę dostaniesz jesli
będziesz chciała. co do innej formy pomocy: bądźmy w kontakcie.
jeśli masz gg, wyślij mi na priw.
a przede wszystkim poczekaj jeszcze trochę, ochłoń, uspokój się i...
porozmawiaj z matką. nie licz najpierw na łzy szczęścia. mogą być i
złe słowa (cóż. szok to szok). mogą być i groźby, i rozpacz. to
EMOCJE. potem przyjdzie refleksja, zapewniam Cię. zobaczysz, jeszcze
mama oszaleje na punkcie wnuka... z czasem oczywiściepozdrawiam.a.

''jesteś matką. nawet bez matury'' ???????!!!!!!!!

[kasikback]

forum interetowe Ci nie pomoze..
lepiej jak najszybciej pogadaj ze starą, bo jesli rzeczywiscie jest
taka tradycyjna, to do konca zycia sie nie oswoi

bylam w 'podobnym wieku', gdy nagle na mnie to spadlo-gdyby nie
partenr, matka, rodzice partnera, jego siostra i dogladjace wujostwo-
to pewnie bylabym taka w przenosni 'matka bez matury'

Mamaanieli nie pisz takich 'pociaszajcych' postow, bo to niewidaomo
czy smaic sie czy ...!

współczuję "starej" i... mentalności

[mamaanieli]

ps. to nie "spada". no, chyba że oprócz braku matury, ma się jeszcze
ostry brak świadomości i jakiejkolwiek wiedzy.

do sensitive: nie przypuszczam, żebyś była na poziomie smarkuli,
która o matce wyraża się "stara". Przypuszczalnie Wasze relacje,
choć może zasadnicze, opierają się jednak na szacunku. Choć może
teraz to oceniasz nieco inaczej To forum pomogło juz niejednej
dziewczynie, bo za nickami stoją ludzie: dorośli, dojrzali, z
ustabilizowaną często sytuacją życiowo - materialną. Czasem
oczywiście wchodzą niedojrzałe dzieci, ale cóż... Z mojego
doświadczenia wynika, że szybko znikają.
A matką jesteś. Z maturą, czy bez. POzdrawiam ciepło.

[nati1011]

kasikback napisała:

>
> forum interetowe Ci nie pomoze..


Masz rację. Ty jesteś tego najlepszym przykładem. A wiesz dlaczego
kasik/karolino? Bo żeby pomoc była skuteczna, to trzeba ją przyjąć.
A nie odrzucać.

I to nie forum pomaga. Tylko żywi ludzie. Dysponujący
najróżniejszymi możliwościami. Jedni pomogą materialnie, inni
zaoferują swoją pomoc osobistą, ktoś może zapewnić lekarza lub
psychologa, a jeszcze inny pocieszy dobrym słowem i modlitwą.

sensitive pamiętaj, możliwości pomocy sa różne. Jesteś jeszcze
bardzo młoda. Dziecko prawie. Chciałaś być dorosła,a le nie do końca
wyszło. Bo dorosłość to także przewidywanie konsekwencji i ich
ponoszenie. Ale teraz chowanie glowy w piasek nie pomoże. Z twojej
sytuacji nie ma łatwego wyjścia. Wszystkie są trudne, bo trudna jest
sytuacja, gdy pojawia się dziecko bez przygotowania. Ale te trudne
wyjścia dziela sie wyraźnie na dobre i złe.

I powiem ci jeszcze jedno. Wydaje ci się teraz, że nie jesteś
gotowa, że to za wcześnie, zę nie dasz rady. Ale to nie prawda.
Skoro zostałaś obdarowana dzieckiem, to znaczy, że Ktoś na górze
doszedł do wniosku, że można ci ten cenny dar powierzyć. Zaufał, że
się nim zaopiekujesz i uznał, że nadajesz się na matkę. Nic nie
dzieje się bez przyczyny.

[sensitivee]

Droga Mamaanieli i reszta dziekuje Wam bardzo za wszystkie
pocieszajace slowa..podjelam juz decyzje..urodze dziecko..wczoraj
przyjechala moja siostra,powiedzialam rodzicom i ku mojemu
zdziwieniu reakcja byla zupelnie inna niz sie spodziewalam jestem
szczesliwa,mature mam nadzieje zdam na studia tez normalnie
pojde,mama mi pomoze we wszystkim..gdybyscie mialy cos "na zbytku"
tak na poczatek to bylabym wdzieczna Bardzo Wam dziekuje
i...ciesze sie Moj nr gg- 3169888-zawsze lepiej tak porozmawiac

a co do "starej" to ja tak sie ne wyrazam ani nigdy nie wyrazalam o
moich rodzicac bo ich szanuje i kocham..z mama mam teraz lepszy
kontakt, z tata jak zawsze tez moge porozmawiac..wiec wszystko idzie
ku dobremu porod mama planowany na 7 lipca,czyli mature jestem w
stanie zdac na 100%)

Dziekuje Wam i pozdrawiam serdecznie.Odezwijcie sie na gg
Zapamietam Was,bo to tez w pewnym stopniu dzieki Wam nabralam
pewnosci siebie i zrozumialam ze to nie jest koniec swiata tylko
radosc dla mnie,bo bede miala kogos,kto bedsie przy mnie zawsze
Dziekuje i pozdrawiam Was serdecznie;*

dziękuję sensitivee

[nati1011]

jeżeli czegoś potrzebujesz możesz na mnie liczyć.

[twoj_aniol_stroz]

Tak bardzo się cieszę z tych wieści. Reszta na gazetowym )

PS poczta nie chce działać ;(

[twoj_aniol_stroz]

Skoro nie chce działać, to wklejam tutaj. Podaj jakiś swój adres
mailowy ))
Przede wszystkim tak bardzo się cieszę, że rodzice już wiedzą, że
zaskoczyli Cię pozytywnie i, co najważniejsze, z Twojej dojrzałości.
A teraz poproszę o adres i listę rzeczy, ktore Ci są potrzebne. Może
to jeszcze ciut za wcześnie, żeby planować wyprawkę, ale powolutku
zaczynaj myśleć o przemeblowaniu życia.
Ja ze swojej strony mogę Ci zaproponować potrzebne do wyprawki
rzeczy a oprócz tego, będąc mamą dwójki dzieci, mogę też
zaproponować wsparcie psychiczne i porady przy różnych "atrakcjach"
ciążowych, a potem przy opiece nad niemowlakiem ))
Pisz, bardzo chetnie podzielę się z Tobą swoją wiedzą
A teraz pozdrawiam Was oboje (mamę z dzidziusiem) ))
Buziaki, trzymajcie się cieplutko
Kasia

[sensitivee]

Ja tez sie ciesze Podalam juz tu na forum moj nr gg- 3169888.. Jak
na razie niczego nie potrzebuje...to dopiero 9 tydzien ale z gory
dziekuje

SENSITIVE!!!!!

[olinka68]

Bardzo Cię proszę, poczytaj mój wątek..... obiecaj mi to...zanim
podejmiesz decyzję przeczytaj wszystko na moim wątku od początku do
końca....a zwłaszcza nowy wątek, który dzisiaj napisałam. Jestem
mamą nastolatki która 6 dni temu urodziła ślicznego synka.... a
miała kiedyś różne myśli....i powiedz o wszystkim swojej mamie....
jak chcesz możesz do mnie pisać na pocztę gazetową, odpowiem na
każdego maila...
ściskam Cię mocno
Ola

[aleczka26]

witam!! NIE RÓB NAJWIEKSZEJ GŁUPOTY W ZYCIU!!!! NIE USUWAJ SWOJEGO
DZIECKA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Aleczka

[malpolid]

Aleczka i co tak pokrzyczysz i myślisz, że Ciebie ktoś wysłucha?
Lepiej się pomódl za tą kobietę a nie emocjonujesz się ...

szkołe nadrobisz dziecku życia nie przywrócisz-

[mikimum69]

Słuchaj, włączam się do wątku trochę późno. Nie przeczytałam wszystkich postów,
ale większość. Nie wiem czy uda mi się wstrzelić z czymś nowym, ale to nie ma
znaczenia.
Wielokrotnie się wypowiadałam na temat aborcji, bo sama usunęłam dziecko. To nie
była moja decyzja, tylko rodziców. Do dziś nie umiem się z tym pogodzić. Powiem
więcej, po 5latach starań udało mi się zajść w ciąże. Teoretycznie byłam u
świetnego specjalisty, a jednak powikłania wystąpiły.
Jakiś czas temu dziewczyna zaczęła podobny wątek- radzę Ci go przestudiować.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=567&w=70886888&wv.x=2&a=71906996
W każdym razie ostatecznie nie usunęła dziecka. Tu też masz wątek z
wypowiedziami mam, które nie usnęły mimo najtrudniejszych sytuacji.
smyk.com/index.php?option=com_forum&action=thread&id=2977&Itemid=0
Zależy jakim jesteś człowiekiem, ale powiem Ci że dla chcego nie ma nic
trudnego. Nie wyskakuj z argumentem szkoły. Jak nie w tym roku, to za rok
zaliczysz. Nie można stawiać życia dziecka na równi ze szkołą. Będzie ciężko,
ale ciężej ci będzie żyć ze świadomością, że zabiłaś własne dziecko- uwierz na
słowo.

sensitive, tak się cieszę:)

[mamaanieli]

przeczytalam twoją wypowiedź w innym wątku i bardzo się cieszę
jeśli bedzie dziweczynka, możesz liczyć na część wyprawki ja rodzę
w lutym, to moja mała zdąży wyrosnąć a ubranka mam prześliczne
gdybyś czegoś potrzebowała, pisz. postaram się coś wymyślić. A.

[mmilki]

sensitivee,
pozdrawiam Ciebie i dzieciatko.
Ciesze sie z Twojej decyzji.
Moge pomoc,wiec jak cos bedzie potrzebne,
to poszperam w szafie
tylko powiedz,dobrze!

Trzymajcie sie dzielnie,milki

???

[mamaanieli]

Co u Ciebie Sensitivee???

[123justyna123]

Rozumiem Twoje przerazenie, tym bardziej, ze jak piszesz, nie mozesz
liczyc na wsparcie rodziny. To naprawde trudna sytuacje, ale nie bez
wyjscia. W tej chwili wydaje Ci sie, ze pozbycie sie dziecka to
najlepsze rozwiazanie, ale najczescie to poczatek koszmaru. Poczytaj
wypowiedzi dziewczyn po zabiegu, zobaczysz, jak one cierpia.
Jest mnostwo organizacji, ktore pomagaja dziewczynom w Twojej
sytuacji, jestesmy my tutaj - zawsze mozesz liczyc na pomoc. Z
jakiego rejonu Polski jestes? Taka pomoc na miejscu na pewno bedzie
bardzo cenna.
Ponadto, naprawde dziecko nie jest przeszkoda w nauce. Ja posiadanie
dziecka odkladalam 8 lat! Zawsze byl jakis powod, a najczesniej
nauka. I wiesz co, teraz, przez ten czas kiedy mam coreczke (ma 13
miesiecy) zrobilam znacznie wiecej, niz przez wczesniejsze 4 lata,
kiedy bylam bez niej. Paradoksalne, ale prawdziwe. Mam kolezanki,
ktore konczyly studia majac dwojke dzieci i sobie poradzily. Jedna z
nich, majac jedno dziecko i studiujac stwierdzila - mam jedno to
poradze sobie i z dwoma i zaszla w ciaze
Dziecko jest najwiekszym blogoslawienstwem i zapewniam Cie, ze sama
sie o tym przekonasz, jak bedziesz tulila swoje malenstwo.
Zycze powodzenia. Pisz, nie zostawaj z tym sama.

justynka, czytaj uważnie i do konca wątki;))))

[mamaanieli]

[123justyna123]

Ano wlasnie teraz przeczytalam.
Wpadlam tu na chwile, zobaczylam wolanie o pomoc... dalej juz
poszlo
Dzieki mamaanieli. Pozdrawiam

[mamaanieli]

już wszystko wiem))) opis w nowym wątku gratulacyjnym)))