Ona

[chatka_]

Ona, najdrozsza przyjaciolka, osoba niezbedna w zyciu kazdej kobiety,
przyjaciolka od wspolnych zakupow, pozyczania sobie rzeczy, przytulania sie,
powierzania sobie sekretow a przed wszystkim od mowienia sobie prawdy o sobie
nawzajem. Moja Ewa od trzech lat mieszka w Ameryce, tesknie za nia bardziej
niz za jakokolwiek inna bliska osoba, ktora jest i ktorej jeszcze nie ma w
moim zyciu... Mam nadzieje, ze Wy macie troche wiecej szczescia.

[ogabignac]

Nasza typowa wschodnioslowianska dziewczynska serdecznosc.
Na ludowych zabawach, w remizach dziewczyny siadywaly ze soba, chichotaly z
wchodzacych kawalerow i ze soba tanczyly. Tylko na wschodzie Polski i dalej na
calej ogolnie rozumianej Rusi.
W Polsce zachodniej i Zachodniej Europie budzi zdziwienie i nasuwa calkiem
nietrafne skojarzenia. Osobiscie odbieram to z sympatia jako kawalek naszej
tradycji.

[ogabignac]

Co za glupoty powypisywalem - to chyba z zazdrosci, ze masz taka fajna
przyjaciolke. Ale sa w zyciu samotnika takie momenty, ze rozum i hamulce
moralne siadaja i pozostaje nagi instynkt.
Wszem i wobec przepraszam Chatke.

[chatka_]

ogabignac napisał:

> Co za glupoty powypisywalem - to chyba z zazdrosci, ze masz taka fajna
> przyjaciolke. Ale sa w zyciu samotnika takie momenty, ze rozum i hamulce
> moralne siadaja i pozostaje nagi instynkt.
> Wszem i wobec przepraszam Chatke.

Ale za co Ty przepraszac??? :) Ja tez zazdroszcze wszystkim tym, ktorzy maja
taka przyajaciolke blisko siebie, bo sama juz jej nie mam, odleglsoc dzieli, i
czuje ze mi to bardzo ujmuje...

[ogabignac]

chatka_ napisała:

> Ale za co Ty przepraszac??? :) Ja tez zazdroszcze wszystkim tym, ktorzy maja
> taka przyajaciolke blisko siebie, bo sama juz jej nie mam, odleglsoc dzieli,
i
> czuje ze mi to bardzo ujmuje...

Oj jest za co. Za bezdusznosc i medrkowanie.

[saunne]

Udała mi się rzecz wspaniała. Długa, długa, ponad 6-godzinna intensywna aż do
guli w gardle i wilgotnych oczu rozmowa z osobą, z którą nie rozmawiałam
poważnie od kilku lat. 6 godzin gadania o emocjach. I wszystko stało się jasne.
I znowu ta radość, że cokolwiek się stanie możemy do siebie zadzwonić. Bez obaw.

[ashanti5]

Miałam kiedys taka przycjaiółkę. To była dłuuuuuga, idealna przyjaźń dopóki nie
sięgnęła po mojego chłopaka. Po 2 latach nastąpił come back: i przyjaźni i
związku. Trwa to do dzisiaj, ale przyjaźni nie ma juz takiej formy, o jakiej
pisze Chatka. Ona wyszła za maż, urodziła dziecko, wyprowadziła się daleko.
staram sie ja odwiedzać najczęściej jak się da, ale to już nie to samo...
Na studiach pojawiła się inna przyjaciółka. Typ biznes woman. Kochana kobieta,
ale zbyt zabiegana i zapracowana.
Niedawno poznałam Anę. Poczułam, że to mogłaby być prawdziwa przyjaźń na całe
życie. Gdyby tylko nie mieszkała na drugiej półkuli. Prze miesiąc miałam taką
przyjaciółkę, o jakiej całe życie marzyłam i jakiej wcześniej nie miałam. Może
nie powinnam się wypowiadać o niej w czasie przeszłym, ale wiem że takie
dystanse jednak zabijają przyjaźćnie i związki.

[ralston]

Wiecie co, chyba Wam trochę zazdroszczę. Nigdy nie miałem kogoś takiego przy
sobie. I nie wiem czy to dlatego że sam nie jestem na tyle w stanie komuś
zaufać, żeby móc z nim rozmawiać absolutnie o wszystkim, czy może nie czułem
potrzeby mieć kogoś takiego. Ale jeśli to drugie, to skąd to lekkie uczucie
zazdrości?

[oka4]

Moja Alicja jest w Bialymstoku. Przez te ostatnie 12,5 roku widujemy sie
niestety bardzo rzadko. Ale wystarczy, ze o niej pomysle i przyjemne ciepelko
rozlewa mi sie po sercu.

[fringilla]

A ja mam taką przyjaciólkę, z którą znamy się od zawsze. Nasi rodzice się
przyjaźnili i poniekąd moje pojawienie się na świecie skłoniło jej roziców do
pojęcia trudnej decyzji o rodzicielstwie. Właściwie nasze drogi przez całe
zycie się rozchoziły i gdyby nie rodzice, pewnie w końcu nasz konatkt by sie
urwał. Ale nie urwał sie i była przy mnie w najtrudniejszych chwilach, jest
chrzestną mojej córki i mimo, że z roku na rok mamy ze sobą coraz mniej
wspólnego, to, że znamy się tak dobrze i tyle wspomnień nas łączy, sprawia, że
czujemy jakąs szczególną więź, że ufamy sobie i możemy na siebie liczyć, choc
często działamy sobie na nerwy.

Mam tez przyjaciółkę, z którą rozmawaim głównie przez telefon, bo choć mieszka
niedaleko, ciągle na nic nie ma czasu. Nie lączy nas właściwie nic, poza tym,
że doskonale się rozumiemy. Mogę jej powiedziec wszystko. A ona zawsze wie co
powiedzieć i jak szybko o tym zapomnieć.

Dopiero niedawno poznałam swoją drugą połówkę. Kompletna różnica temperamentów,
idealna zgodność zaineresowań. Rozumiemy się bez słów, myślimy to samo. Z
charakteru i sposobu bycia troche przpomina moja mamę, może dlatego jest mi tak
bliska?

Niestety niejdnokrotnie doświadczyłam, że odległość, odmiennośc dróg zyciowych
moga nadwyrężyc nawet najserdeczniejsze więzy. Starciłam kontakt z
przyjaciólkami, z którymi byłam kiedyś tak bardzo blisko! Czasem trochę szkoda.

Ale się rozpisałam!

[poziomk]

to jeszcze sa tacy ludzie....??

`zazdroszcze :)

[anahella]

Mam przyjaciolke od 20 lat - tyle stuknie nam w tym roku w maju. Dawno do niej
nie dzwonilam az mi wstyd