[Nic dwa razy]

[sloggi]

Nic dwa razy się nie zdarza
i nie zdarzy. Z tej przyczyny
zrodziliśmy się bez wprawy
i pomrzemy bez rutyny.

Choćbyśmy uczniami byli
najtępszymi w szkole świata,
nie będziemy repetować
żadnej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie powtórzy,
nie ma dwóch podobnych nocy,
dwóch tych samych pocałunków,
dwóch jednakich spojrzeń w oczy.

Wczoraj, kiedy twoje imię
ktoś wymówił przy mnie głośno,
tak mi było, jakby róża
przez otwarte wpadła okno.

Dziś, kiedy jesteśmy razem,
odwróciłem twarz ku ścianie.
Róża? Jak wygląda róża?
Czy to kwiat? A może kamień?

Czemu ty się, zła godzino,
z niepotrzebnym mieszasz lękiem?
Jesteś - a więc musisz minąć,
Miniesz - a więc to jest piękne.

Uśmiechnięci, wpółobjęci
spróbujemy szukać zgody,
choć różnimy się od siebie
jak dwie krople czystej wody.

/Szymborska/

[groha]

A pamiętasz, dzięki komu ten wiersz poszedł "do ludu", czyli kto pierwszy go
śpiewał? Bardzo, bardzo dawno to było.

[impostor]

hmmm... ja kojarze tylko maanam... byl ktos przed nimi?

[groha]

Chyba pierwszą wykonawczynią była Fryderyka Elkana. Rzadkie imię i niski głos.
Ale nie wykluczam również Joanny Rawik. To było tak dawno... Lata
sześćdziesiąte ubiegłego wieku, czyli prehistoria.

[sloggi]

Też kojarzę tylko Rawik i Korę.

[frida2]

Tak myślę sobie, że to dobrze, iż pewne sytuacje już nigdy nie będą miały
miejsca.

[sloggi]

frida2 napisała:

> Tak myślę sobie, że to dobrze, iż pewne sytuacje już nigdy nie będą miały
> miejsca.
>
Pewne tak, ale czy wszystkie?

[frida2]

sloggi napisał:

> Pewne tak, ale czy wszystkie?

Jasne, że nie, zawsze są jakieś wyjątki.

[sloggi]

frida2 napisała:

> sloggi napisał:
>
> > Pewne tak, ale czy wszystkie?
>
> Jasne, że nie, zawsze są jakieś wyjątki.
>
Dla mnie zawsze ogromne znaczenmie mają te wyjątki.

[frida2]

Dla mnie nie inaczej.
Ale przyznac się muszę, że czasami miewam napady i chcę, aby jeszcze raz się
zdarzyło.

[sloggi]

Nic dwa razy!!!

[skiela1]

czy aby na pewno?

[sloggi]

skiela1 napisała:

> czy aby na pewno?

Dla własnego dobra tak powinienem.

[lekia]

skoro do trzech razy sztuka