Co sądzicie o pisaniu bloga?

[Gość: Iza]

Ja pisze na stronce lizzie.blog.pl i uważam ze to super sprawa!!

[asiall]

też uważam, że to fantastyczna rzecz.
Piszesz do całego świata o czymś co Cię gryzie, czym chcesz się podzielić a tak naprawdę to nie zwierzasz się nikomu konkretnemu.
Niech żyją blogi:)
Pozdrawiam serdecznie,
A.

[Gość: anna]

ja tez pisze na blogu
oprocz tego ze jest to forma zrozumienia siebie
to takze sposob na to by poznali cie inni i powiedzieli co mysla
na to by poznac roznych ludzi
po odsiewie tych ,ktorym zalezy tylko na ilosci odwiedzajacych i pisza pod
publiczke, mozna znależc ciekawe ziarno do rozmyslań
pozdrawiam:)

[okruszek_1]

Ja tez pisze bloga... lalleah.blog.pl . Pisze go po to zeby gdzies wrzucic te
swoje rozmyslania, wierszyki i mini opowiadanka...i zamiescic fotke baranka...a
moze jednak owieczki!!!

[Gość: ria]

dziewczyny, a ja znalazłam bloga swojej córki, czy powiedzieć jej o tym czy
lepiej nie - jak się zachować ?

[Gość: Bebiak]

Lepiej nie, chyba, że sama podniesie ten temat w rozmowie z Tobą. Tak myślę.

[Gość: ria]

ale znam już jej problemy i ciężko mi będzie je ukryć w rozmowie

[Gość: Bebiak]

Mam takiego 27-latka w chałupce, wiem, że ciągle coś pisze, wysyła, z kimś
gada. Nigdy tam nie włażę bo i po co (nie posądzam Cię tu oczywiście o celowość
Twoich działań!). Ale jak sobie pomyslę, jaki to durny wiek (choć relację
między nami są wspaniałe), jaki to wiek wielkiej wrażliwosci i nadwrazliwosci,
to myślę, że na głowie bym stanęła a nic nie powiedziała. Co najwyżej jeśli w
rozwiązaniu tych problemów (ale naprawdę problemów) mogłabym jako duszek jakoś
pomóc to tak bym zrobiła.

Do Rii

[Gość: Bebiak]

.. ale trzepnęłam i zauważyłam przy wysyłaniu!!! Mam 17-latka a nie jakiego 27-
latka. To jeszcze nie to. Narazie 17-latka! Sorry wielkie

[Gość: ria]

Bebiak, tak się tą pomylką nie przejmuj, moja ma ponad 20 lat i duzo problemów,
ale czytajac to utwierdzam się , że sama musi sobie poradzić i walczyć w życiu.
Wiesz, nawet jak byś była starowiną to i tak nie zmienia to zdania , że zawsze
odpisuje na wpisy.

[Gość: ria]

Bebiak - myślę, że mam szczęście, że znam córki mysli i marzenia, tak więc
obserwuję i nic więcej, czasami lepiej nic nie wiedzieć niż wiedzieć.
przepraszam za poprzedni wpis
z chłopakami jest inaczej

Do Rii

[Gość: Bebiak]

Wiesz, czasami też bym chciala wiedzieć, co w umyśle mojego dziecka siedzi, ale
tak do końca co siezi, a nie to co wiem, bo On mi powie. Domyślam się, że nie
wszystko mi mówi (zresztą tego nie wymagam, bo to dorosły i w miarę poważnie
myślący chłopak). Mam tylko WIELKĄ nadzieję, że zawsze obowiązywała nas będzie
zasada, której przestrzegamy od Jego lat szczenięcych: "jeśli będziesz czuł, że
masz problem i ten problem Cię przerasta, to wiedz, że zawsze możesz liczyć na
moją pomoc i zawsze możesz z tym przyjść, choćby nie wiem co to było". Kurczę,
ja zawsze byłam jakaś skrzywiona (moje dziecko o tym nie wie) na punkcie
targania się na własne życie przez ludzi młodych z powodu kłopotów. Może to
dlatego, że mój kolega w wieku 18 lat tak odszedł? Właśnie z powodu problemów,
z którymi się zaszył sam na sam ze sobą i to go przerosło. Urasta to prawie do
obsesji - tak się boję takich reakcji, a wiem, że u młodych ludzi czasem to
tylko przecież moment. Zawsze uważałam, że każdy problem lepiej lub gorzej, ale
można rozwiązać i takiego myślenia starałam się nauczyć mojego syna. Mam
nadzieję, że to jego zasada. Pozdrawiam się serdecznie

Do Bebiak

[Gość: ria]

wiesz , ja podobny mam problem, tylko , że ćórka mieszka sama w bliżniaku i
czasmi boję się różnych reakcji, mało rozmawiamy, bo cały czas się uczy i ten
blog jest dla mnie wybawieniem, mogę ją teraz obserwować.
Znasz pewnie Beksińskiego , czy wiersze Wojaczka , czy muzykę hewi metal to
powinnaś wiedzieć co to jest strach.
Teraz trochę jestem zapracowana ale z chęcią z tobą porozmawiam na te tematy.
pozdrawiam i cieszę się z naszej rozmowy

Do Rii

[Gość: Bebiak]

Wiem, co to strach, wiem co heavy, wiem kto Beksiński. Niestety, wszystko to
wiem. Nie staram się dać poznać mojemu synowi, że Go kontroluję, ale jednak
lubię mieć rozeznanie, np. w temacie jakiej muzyki słucha czy jak się lubi lub
zaczyna lubić ubierać. Strasznie to wszystko trudno wypośrodkować: niby to już
nie dziecko i powinno mieć prawo do własnego stylu bycia i życia (ja o to
strasznie walczyłam, co skończyło się w domu moim wielkim buntem w wieku lat 16-
tu i o mało nie skręciłam w bok na stałe - niestety, ale jakoś udało mi się
samej wyprostować po dwóch latach), a z drugiej strony to jeszcze dziecko i
zawsze przecież dziecko. Pamiętam świetnie jaka byłam w Jego wieku (właśnie na
a właściwie już w tym wieku za zakrętem), więc i tak cieszę się, że On jest
taki świetny. Ale przecież nie mam gwarancji, że zawsze tak będzie i to jest
przyczyną mojego wewnętrznego niepokoju. Nigdy jak dotąd mnie nie zawiódł,
nigdy mnie nie okłamał, więc może niepotrzebnie się niepokoję, a może to leży w
mojej naturze? Sama nie wiem, ale tak jest. Strasznie się cieszę, że Cię
spotkałam na forum. Idę spać, bo rano będe nieprzytomna. Dobrej nocy (choć
pewnie już śpisz).

[Gość: ria]

Bebiak, czyli to wszystko rozumiemy. Jeśli masz 17 -latka to wiem to wiem, że
jest to najgorszy okres. Twoja ręka na pulsie musi być trzymana cały czas.
Mój okres gehenny zaczął się w wieku 15 lat córki, kiedy zaczeła się ubierać na
czarno i została wegetarianką. Już coś mnie pikło, ale ponieważ ma swoją klasę
i wszyscy ją chwalili za urodę i osobowaść to byłam bardziej dumna .
Uczyła się bardzo dobrze i w szkole zawsze była wyrózniana.
Problem zaczął się wtery kiedy córa poprosiła bym w mieście kupiła jej kilka
kaset, zapisała je na kartce. Ja weszłam do muzycznego sklepu podałam kartkę i
porosiłam o kasety - i pomyśl co było sprzedawca o malo nie zemdlał, popatrzył
na mnie i zapytał czy to są kasety dla mnie, mówię dla córki. On jeszcze raz
popatrzył i powiedział , czy wie pani , że te kasety są szatanistyczne, mnie
jakby ktoś nóż w serce wbił, myślę kupić nie kupić.
Postanowiłam kupić , przyniosłam, porozmawiałam i co zamkla się w pokoju i bunt.
Mezowi nic o tym nie mówiłam , bo awantura gotoawa i jeszcze dziecko coś sobie
zrobi. Obrałam taktyke , żyłam w ciągłym stresie, nocki nieprzespane itd.
Następnym razem opiszę ci taktykę
Czytrajac jej pocztę internetową , nic nie rozumię - skrótowy slang i też
wdepłam w sieć przy okazji.
Pozdrawiam, zaczynam ci ufać
Czy twój syn jest już wegetarianinem ?

[Gość: Bebiak]

Nie bardzo mogę teraz pisać, ale odpowiem Ci, że nie, nie jest wegetarianinem,
ale wszystkie Twoje uwagi bedą dla mnie bardzo cenne (obym nigdy nie musiala z
Twoich rad korzystać!). Ściskam Cię - odezwę się napewno.

[Gość: ria]

nie są takie straszne - to ja je wyolbrzymiam i tu był mój błąd , wyobrażałam
sobie Bóg co wie, a okazała się mądrą dziewczyną, napiszę ci co robiłam, jak
strasznie bałam się kupić jej książkę którą prosiła Rysio Snajper- Vonegutena ,
a dzięki pewnemu forum dowiedzialam się , że to najsłyniejszy mlodziezowy
pisarz i sam zaczelam ją czytać. Jak strasznie było mi iść na spektakl
Czarownice z Salem czy Ogień w Głowie, myslałam , że ma jakieś odchyły, a po
oglądnięciu spektaklu tylko się uspokoiłam - tak więc czuwałam i czuwam.
Okazało się, zę jest jakaś moda na to, sama zauważ ile mlodzieży paraduje na
czarno i chodzi na koncerty - a ja wyobrażałam sobie najgorsze i o mały figiel
nie zniszczyłabym jej życie, a tajemnice przed męzem lepiej trzymać.
Pozdrawiam

[Gość: Bebiak]

Cześć Ria, witam Cię tutaj serdecznie. Myślałam nad tym moim Młodym i jak dotąd
to chyba jest OK. Jest taki normalnie otwarty, jak był zawsze. Jasne, że nie
wiem co klika na gadu gadu czy na jakimś swoim forum, ale ma do tego prawo i
wierzę, żewie co robi. Chodzi ubrany najczęściej na czarno (typu czarne dżinsy
i czarny golf), ale mnie też trudno spotkać w innych kolorach. W lato zakłada
jednak kolorowe koszulki i nie jest to dla niego problem, a przecież sam się
ubiera. Będąc gdzieś w górach na wakacjach w ubiegłym roku (w zimę na tydzień
wyjeżdżam sobie sama, żeby odetchnąć) sama kupiłam mu koszulkę z ryjkiem HIM-a,
bo wiedziałam, że sprawię Mu tym frajdę. Spokojniejsza jednak byłam, gdy w
domu nie było internetu (jest od kilku miesięcy), choć nie mogę mieć żalu ani
pretensji, że plotkuje na forum (jak mogłabym mieć - a ja to niby co robię?).
narazie w szkole wszystko w porządku - to dosc ambitne dziecko od zawsze i nie
mam z nim kłopotów. Jak czytałam o twojej córce, te czarne ciuchy, dobre wyniki
w szkole, to mi się tak jakoś dziwnie zrobiło, ale pamietam, że też miałam w
młodości wczesnej różne napady. Może to tak być powinno? Wiem, że tyle zła
wokół, tyle różnistych subkultur... Ale czy można generalizować? Nie, nie
można, trzeba tylko obserwować i to starannie, i w odpowiednim momencie (aby
go się wyczuło tylko!) - zareagować. Jak - jeszcze nie myślałam bo i potrzeby
nie było. Póki co dziecko chce ze mną nadal spędzać wakacje (2 tygodnie tylko
dla nas w lipcu to świętość żeby nie wiem co - czasami zabieramy męża, jak
wyrazi chęć łazikowania z nami a nie biernego wypoczynku), nadal chodzimy oboje
do teatru (podobne zapatrywania i upodobania), z mężem kibicują razem równo
Legii (jesteśmy z Warszawy), to z mężem chodzi na koncerty typu Scorpions, a
wspólnie we trójkę łazimy na Lady Pank, Maanam i takie właśnie zespoły. Jakoś
tak woli póki co z nami niż z kumplami gdzieś się wybierać, choć jest bardzo
lubiany w klasie (daje ściągać jako najlepszy uczeń i często pisze tzw. prace
wakacyjne za innych, taktując to jako dodatkowe swoje lekcje i sprawdziany).
Dodam jeszczce, że jak jest problem typu trzeba przygotować szybkie 50 pytań na
test dla szkoły w ramach konkursu o belgii to cąła trójka siedziała i wymyślała
przez jeden cały wieczór i nie było ważniejszej rzeczy. Ria, myślisz, że
wszystko jest w porządku? Spójrz na to swoim wzrokiem, z pozycji osobnika
mającego trochę starsze dziecko. Czy patrząc z boku, tak jak Ty możesz
popatrzeć, myślisz, że to wszystko u nas normalne? Jak to widzisz? Niewiem, czy
będę się mogła jeszczce dziś odezwać, ale wrócę do tego wątku. Pozdrawiam Cię.
I dzięki za zrozumienie d. Chyba myślimy podobnie. I jeszcze jedno: myślisz, że
jesteśmy na właściwym wątku cały czas? Ja mam wątpliwości, ale co
tam....

[Gość: ria]

Bebik, u ciebie wszystko w porzadku, taka jest moda dzisiejszej młodzieży ale
obserwować musisz.
Ja chyba wskoczyłam we właściwym czasie i tak swojej córce zaaplikowałam
wycieczkę po dworcu Głównym, a niech zobaczy tam leżących i zdergadowanych
ludzi, oczywiście zrobiłam to w sposób nie specjalny, odwoziłam i przywoziłam z
koncertów, szczególnie nocnych, gdzie wspólnie zawoziliśmy jej kolegów i
koleżanki, rozmawiałam z nimi i okazało się , że są to ludzie bardzo
inteligentni i mają taką wspólną pasję, wakacje też organizowałam w Rabce gdzie
jechały razem koleżanki z klasy.
aha i jescze teatry, to przytwierdzilo naszą znajomość koleżeńską, a nawet
wiesz brałam ją na moje spotkania forumowiczów jako alibi - teraz wiem , że
mogę z nią konie kraść - choć nie wybyła się muzyki hewi - ja ją zatwierdzilam,
no cóż nie ona jedna chodziła na koncerty, były tłumy młodzieży, dziewczyny
leżące pijane na trawnikach - widok okropny i przy takiej jednej stanełam z
córką i porozmawiałyśmy, ale moja nigdy nie była pijana, najwyżej po jednym
piwku.
Teraz cholernie dużo czyta, uczy się , jest na polonistyce i czasami też ją
pytam z łaciny
Nie martw się, jesteśmy na dobrym forum, rozmawiamy w czasie wolnym, czyli
włącz luz bluz i ty nie stresuj się synem
internet i kontakty, właśnie przez sprawdzanie jej , ja tu się znajduję od roku,
ale niestety tylko pocztę mogę kontrolować, teraz już tego zaniechałam , bo jej
ufam i nie widzę nic co by mnie miało martwić.
A Beksiński, też moje zmartwieni i zauważ każdy kto zajmuje się fantastyką go
zna, więc też nie ma zmartwienia tylko nasza wyobrażnia tak nam sugeruje
może znajdziemy sobie inny temat, a rękę będziemy trzymać na pulsie

[Gość: Bebiak]

Witam Cię staruszko (piszę staruszko - z uśmiechem na twarzy oczywiście) i
serdecznie Cię pozdrawiam. A nie poszłabyś na forum Uroda - tam jest taki mój
wątek pt. "Serum - prośba o pomoc". Może tam byśmy pogadały? Obiecaj jednak, że
nie będziesz się ze mnie śmiać - ja naprawdę jestem taka zielona! Ale lubię
Cię, mam do Ciebie zaufanie, i może poplotkujemy w tym temacie, który właśnie
tam? Już mnie tam trochę sympatyczne dziewczyny (chyba znacznie młodsze niż my)
oświeciły zresztą. Przyjdziesz??? Całuski. Jutro sprawdzę, czy się pojawiłaś,
bo moje dziecko już czeka w kolejce?