Kaj a qui

[szubad]

pogrążel żółty, grzebień biały łabądź co bądź
papla siwa

i nie ma sie co w suche przebierać, bo zara będzie mokre, lepi w mokre sie
przebrać :-)

[lira_korbowa]

Szubad w szuwar szeleszcząc zaszywa się szczwanie...

[szubad]

a Lira liliowe tralalili tryluje :-)

[mateuszwierzbicki]

szumi Szubad nad szumiącą szwaczką...

[mateuszwierzbicki]

a Lira liga linkami lirycznymi do linotypów

[lira_korbowa]

Oj, Mati, z Gazowni takie obscena przywlekasz... ;-)

[lira_korbowa]

Na witce wierzbowej piegża wierzga...

[mateuszwierzbicki]

jakie obscena, jakie obscena, co tam Lira kombinuje? :)

[immanuela]

Liry to nie są od kombinowania, cześć Mat :-)

[mateuszwierzbicki]

cześć :)

[lira_korbowa]

A ostatnio w Berlinie w muzeum instrumentów widziałam kombinowaną lirę -
skombinowaną z organami. Nawet zdjęciem służę.

[mateuszwierzbicki]

jutro wstawię opis wymyślonego przeze mnie instrumentu. Dobranoc :)

jednak teraz wklejam :)

[mateuszwierzbicki]

GIOVANNI MARIA RUGGIERI – włoski kompozytor, autor powstałej w 1708 roku i do
dziś nie odnalezionej ,,Glorii”, niewiadomego charakteru kompozycji, której
finał Antonio Vivaldi zaadaptował do własnej, identycznie przez potomnych
zatytułowanej. Ruggieri, który większą wagę przykładał do doskonalenia sztuki
gry na violi d’amore, odkrył w międzyczasie zjawisko powidoczności, mające
trochę wspólnego z teorią malarskich powidoków odkrytych na początku
dwudziestego wieku przez Władysława Strzemińskiego. Powidoczność według
Ruggierego miała polegać na tym, że oglądane przez nas w lustrze odbicie jest w
rzeczywistości naszym wizerunkiem sprzed trzydziestu trzech sekund. Nie jest
wiadomo w wyniku jakich obliczeń Ruggieri doszedł do takiego wniosku. Nie jest
to najistotniejsze. Własne odkrycie, do dnia dzisiejszego niedocenione, próbował
zastosować w dziedzinie muzyki, a ściślej rzecz biorąc w sztuce jej wykonywania.
Całe swoje życie poświęcił próbom zbudowania instrumentu, dźwięk z którego
docierałby do słuchaczy z opóźnieniem występującym w powidoczności. Chodziło o
to, aby wirtuoz tego instrumentu skończywszy na nim grę, mógł opuszczać
zasłuchane w trwającą jeszcze muzykę audytorium, unikając w ten sposób
upokarzających ukłonów, koniecznych nawet w przypadku nikłych, wyrażających
dezaprobatę oklasków. W ten sposób, rozumował Ruggieri, duma i godność wirtuozów
takiego instrumentu byłaby ocalona. Wedle zachowanych rysunków, instrument nad
którym pracował Ruggieri przywodził na myśl violę da gamba, smyczkowy instrument
przypominający trzymaną na kolanach wiolonczelę. Z nieznanej nazwy instrumentu
Ruggieriego na zewnątrz wystawała jedynie głowica gryfu i z pozoru pozbawiony
był strun. Ukryte były wewnątrz odlanego z brązu pudła rezonansowego pod
otworem, nad którym w instrumentach smyczkowych zwykle przechodzą struny. Otwór
w kształcie doskonałego koła zakryty był szczelnie rodzajem skórzanego pęcherza.
Radykalnie skrócony smyczek wprowadzany miał być do wnętrza pudła rezonansowego
przez dopasowany i uszczelniony otwór w bocznej jego części. Wydobywane
poruszającym się smyczkiem dźwięki gromadzone byłyby w skórzanym pęcherzu i po
jego napełnieniu uwalniane poprzez rodzaj wentyla. Wirtuoz skończywszy grę
zwalniałby znajdujący się w skórzanym saku uszczelniający zawór i pozostawiając
instrument na scenie, mógłby z niej bez szkody dla własnej dumy i wykonywanego
koncertu zejść. Oczarowana grą publiczność mogłaby wysłuchać do końca
dobywającej się ze skórzanego miecha muzyki, bez zbędnej w takim przypadku
fizycznej obecności artysty.

[millefiori]

Oczarowana publicznosc siedzi zastygla w zasluchaniu:)

[brezly]

Ja tuz juz czytalem :-) Tego samego autora. OM pana Mateusza.

[madurka]

a będzie na nim, można ♪♫♫♫♪♪

[madurka]

ups.. już ♪♫♫♫♪♪:)

[brezly]

Slicznsycie wountek zalozyli, ryyyli

[brezly]

szubad napisała:

> a Lira liliowe tralalili tryluje :-)

Tralalili Cordatatilii, ofkoz.