Trójmiejska Korporacja Tańca 28-31 sierpnia 2003

[maciej_florek]

Festiwal
Trójmiejska Korporacja Tańca
28-31 sierpnia 2003
KLUB ŻAK
Zapraszamy na drugą edycję Festiwalu Trójmiejska Korporacja Tańca. Podczas
czterech wieczorów w Klubie Żak pokażemy dziewiętnaście spektakli, w tym pięć
premier. Przez pięć dni trójmiejscy tancerze-pedagodzy będą też prowadzić
warsztaty dla adeptów tańca z całej Polski. Zapraszamy!
„Taniec z Trójmiasta jest rozpoznawalny. Taniec z Trójmiasta jest niezależny”.
TKT to „organizacja” zrzeszająca najlepszych tancerzy związanych z
Trójmiastem - artystów, którzy stąd się wywodzą, tu tworzą lub w jakikolwiek
inny sposób są związani z trójmiejskim zagłębiem tanecznym. Jej inicjatorem
jest Leszek Bzdyl - tancerz, choreograf, aktor, szef Teatru Dada von Bzdülöw.
Wieczory z Korporacją odbywają się w Żaku co kilka tygodni, raz do roku
odbywa się festiwal. Na pierwszym festiwalu TKT, który odbył się w ostatnich
dniach sierpnia 2002 w Klubie Żak zaprezentowaliśmy aż 17 spektakli, w tym 6
premier. Pokazy były tłumnie oblegane przez publiczność i otrzymały świetne
recenzje. TKT pokazała wysoki poziom i rozmaitość propozycji artystycznych.
Nasza prezentacja jest pierwszą tego rodzaju akcją w Polsce, a ilość i poziom
przedstawień prezentowanych na TKT pokazuje siłę miejsca jako jednego z
najważniejszych w kraju centrów tańca.
na Festiwalu Trójmiejska Korporacja Tańca wystąpią:

Anna Steller i Milena Rewińska - "O!"
Iwona Strupiechowska i Jacek Krawczyk - "W czerni i bieli"
Teatrzyk Okazjonalny - "Aromaty"
Andrzej Morawiec - "Kamol" - premiera!!!
Wojtek Mochniej - "MW... czyli MUZEUM WYOBRAŹNI"
Leszek Bzdyl - "Strategia"
Bożena Eltermann - "[e-mail]"
Anna Haracz - "Kwietne wojny"
Anna Haracz i Joanna Czajkowska-Krawczyk - "Lata nie będzie"
Katarzyna Chmielewska - "Fragment"
Scena Ruchliwa Teatru AGT (Olecko) - "A2"
Scena Ruchliwa Teatru AGT (Olecko) - projekt w reżyserii Leszka Bzdyla
premiera!!!
Plastiyque dod - premiera!!!
Karolina Garbacik
Rafał Dziemidok i Mirosław Zbrojewicz (Warszawa) – „Strzałka Czasu"
Aurora Lubos, Patrycja Kujawska, Piotr Martin - premiera!!!
Teatr Dada von Bzdülöw - "Magnolia"
Robert Przybył - „SamZeSobą”, „Cielesny Żart Na Bacha” - premiera!!!


Bilety na jeden wieczór: 15 - ulgowe i 20 – normalne
Karnety na całość: 40 – ulgowe i 55 – normalne

*
Warsztaty tańca współczesnego
i improwizacji

prowadzenie: podagodzy Trójmiejskiej Korporacji Tańca

27-31 sierpnia 2003

Proponujemy dwa bloki zajęć, które zawierają technikę tańca współczesnego,
improwizację i techniki różne.

Grupa I
(Pałac Młodzieży, Gdańsk, ul. Ogarna 56, sala 22)
9.30- 11.00 Technika – Leszek Bzdyl (średnio zaawansowana i zaawansowana)
11.15 – 12.45 Improwizacja- Katarzyna Chmielewska
13.00 – 14.30 Techniki orientalnych systemów ruchowych – Jacek Krawczyk,
Joanna Czajkowska

Grupa II
( Stocznia Gdańska, Teatr Cynada, Gdańsk, ul. Doki 1 „Młode Miasto”)
ponieważ trudno trafić spotkanie przy Trzech Krzyżach (Stocznia Gdańska) o
9.15
9.30 – 11.00 Technika – Andrzej Morawiec
11.15 – 12.45 Improwizacja – Anna Haracz
13.00 – 14.30 Współczesne aktorstwo w teatrze tańca i ruchu – Bożena
Eltermann

Koszt całego bloku (Grupa I lub II) - 3 lekcje dziennie przez pięć dni – 200
zł
2 wybrane lekcje dziennie – 150 zł
1 wybrana lekcja dziennie – 100 zł

zapisy: Klub ŻAK, Gdańsk, ul. Grunwaldzka 195/197
tel. [phone] (pon.-pt. w godz. 10-16),
e-mail: [e-mail], www.klubzak.com.pl ,
e-mail: [e-mail]


O WARSZTATACH:

TANIEC WSPÓŁCZESNY - TECHNIKA
Leszek Bzdyl

Zamiast opisu warsztatu:
Taniec stał się elementem mojego teatralnego doświadczenia stosunkowo późno.
Dopełnił i pogłębił niejako zestaw technik scenicznej wypowiedzi. W ciągu lat
pracy okazało się, że jest bazą dla pracy z głosem, w jakiś szczególny sposób
wspiera określanie charakteru postaci scenicznej, służy kreowaniu atmosfery
emocjonalnej widowiska teatralnego. Taniec, o którym mówię jest wypadkową
wielorakich systemów ruchu: od medytacyjnych technik pracy z ciałem rodem ze
Wschodu, poprzez wyrazistość mima ze szkoły Henryka Tomaszewskiego, na
technikach tańca współczesnego rozwijanych w Europie i Ameryce kończąc.
Taniec, który mnie interesuje nie zamyka się w ciasnych ramach estetyki.
Taniec wspiera aktora-tanczerza w jego wysiłku, aby istnieć na scenie tu i
teraz, pozwala widowni współuczestniczyć w akcie kreacji. Ten taniec nie
tworzy metafor. Taniec, którego ciągle na nowo poszukuję jest opowieścią o
człowieku w jego powszedniości.
Propozycja warsztatu skierowana jest do zaawansowanych i średnio
zaawansowanych tancerzy.

IMPROWIZACJA
Katarzyna Chmielewska

O warsztacie:
Improwizacja taneczna głównie skierowana jest na poszukiwanie indywidualnego
ruchu każdego uczestnika. Proponowane ćwiczenia indywidualne, w duetach i
grupie, umożliwiają znalezienie innej, bardziej organicznej motoryki ruchu,
jak również rozwinięcie kontaktu w pracy z partnerem i grupą. W trakcie
warsztatu duża uwaga poświęcona jest pracy z przestrzenią, impulsami
inicjującymi ruch oraz zmiennym rytmem w tańcu. Warsztat zawiera elementy z
kompozycji tańca oraz wiele improwizacji grupowych.
Katarzyna Chmielewska - lat 29, tancerka i choreograf. Od 1993 roku związana
z Teatrem Dada von Bzdülöw. Ukończyła Państwową Szkolę Baletową w Gdańsku,
studiowała taniec współczesny w Brukseli, w P.A.R.T.S (Performing Arts
Research and Training Studios, pod dyrekcja Anny Teresy De Keersmaeker). Od
1998 tworzy własne spektakle (min. „/si/”, „so beautiful” i „Fragment”).
Stale współpracuje z choreografami z zagranicy (min. Roberto Olivan),
przygotowuje choreografie dla polskich teatrów dramatycznych, prowadzi
zajęcia z techniki tańca współczesnego oraz improwizacji.


TECHNIKI ORIENTALNYCH SYSTEMÓW RUCHOWYCH
W TAŃCU WSPÓŁCZESNYM
Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska

O zajęciach:
Warsztat twórców Teatrzyku Okazjonalnego jest wypadkową ich doświadczeń z
zakresu tańca i sportu, która stanowi spójną całość. Obejmuje technikę tańca
współczesnego, w której nacisk położony jest na pracę centrum i opozycji w
ruchu, z jednoczesną pracą nad energią w kontekście orientalnych systemów.
Lekcja zawiera również elementy wywodzące się ze sztuk walki, tai chi i hata
jogi, plastyki ruchu i relaksacji. Uczestnik zajęć doświadcza w praktyce
kompleksowego treningu, dzięki któremu uzyskuje nowe jakości w ciele.
Warsztat przeznaczony jest dla tancerzy, a także dla osób z predyspozycjami
ruchowymi i z doświadczeniem sportowym.
Joanna Czajkowska: absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego i Kwalifikacyjnego
Kursu Instruktorów Tańca Współczesnego przy SAK w Gdańsku (dyplom z
wyróżnieniem); pedagog, choreograf i aktor – tancerz, w latach 1995 – 97
związana z Teatrem Patrz Mi Na Usta K. Dziemaszkiewicza; adeptka przy
Gdańskim Teatrze Tańca Melissy Monteros i Wojciecha Mochnieja; od roku 1997
współpracuje z innymi tancerzami niezależnymi; od stycznia 2000 roku wraz z
Jackiem Krawczykiem tworzy Teatrzyk Okazjonalny; współautorka ponad 10
spektakli tanecznych (m.in. „Niunia poważnie myśli o życiu”, „Obrazki z
wystawy”, „Kometa donikąd”, „Art Cafe”, „Aromaty”, „Im wyżej tym
lepiej”, „Lata nie będzie”); jako choreograf i tancerka występowała na wielu
festiwalach teatralnych i tanecznych w kraju (m.in. Trójmiasto, Warszawa,
Kraków, Lublin, Szczecin, Poznań, Goleniów) i za granicą (Litwa, Czechy);
wraz z Jackiem Krawczykiem zrealizowała choreografię do przedsięwzięcia
plenerowego Teatru FETA z okazji 300 urodzin Petersburga; jako pedagog
prowadziła zajęcia z techniki tańca współczesnego, kompozycji

Trójmiejska Korporacja Tańca 28-31 sierpnia 2003

[maciej_florek]

TECHNIKI ORIENTALNYCH SYSTEMÓW RUCHOWYCH
W TAŃCU WSPÓŁCZESNYM
Jacek Krawczyk, Joanna Czajkowska

O zajęciach:
Warsztat twórców Teatrzyku Okazjonalnego jest wypadkową ich doświadczeń z
zakresu tańca i sportu, która stanowi spójną całość. Obejmuje technikę tańca
współczesnego, w której nacisk położony jest na pracę centrum i opozycji w
ruchu, z jednoczesną pracą nad energią w kontekście orientalnych systemów.
Lekcja zawiera również elementy wywodzące się ze sztuk walki, tai chi i hata
jogi, plastyki ruchu i relaksacji. Uczestnik zajęć doświadcza w praktyce
kompleksowego treningu, dzięki któremu uzyskuje nowe jakości w ciele.
Warsztat przeznaczony jest dla tancerzy, a także dla osób z predyspozycjami
ruchowymi i z doświadczeniem sportowym.
Joanna Czajkowska: absolwentka Uniwersytetu Gdańskiego i Kwalifikacyjnego Kursu
Instruktorów Tańca Współczesnego przy SAK w Gdańsku (dyplom z wyróżnieniem);
pedagog, choreograf i aktor – tancerz, w latach 1995 – 97 związana z Teatrem
Patrz Mi Na Usta K. Dziemaszkiewicza; adeptka przy Gdańskim Teatrze Tańca
Melissy Monteros i Wojciecha Mochnieja; od roku 1997 współpracuje z innymi
tancerzami niezależnymi; od stycznia 2000 roku wraz z Jackiem Krawczykiem
tworzy Teatrzyk Okazjonalny; współautorka ponad 10 spektakli tanecznych
(m.in. „Niunia poważnie myśli o życiu”, „Obrazki z wystawy”, „Kometa
donikąd”, „Art Cafe”, „Aromaty”, „Im wyżej tym lepiej”, „Lata nie będzie”);
jako choreograf i tancerka występowała na wielu festiwalach teatralnych i
tanecznych w kraju (m.in. Trójmiasto, Warszawa, Kraków, Lublin, Szczecin,
Poznań, Goleniów) i za granicą (Litwa, Czechy); wraz z Jackiem Krawczykiem
zrealizowała choreografię do przedsięwzięcia plenerowego Teatru FETA z okazji
300 urodzin Petersburga; jako pedagog prowadziła zajęcia z techniki tańca
współczesnego, kompozycji i świadomości ciała m.in. w Studium Animatorów
Kultury w Gdańsku, Mlodzieżowym Domu Kultury w Sopocie, Integracyjnym Klubie
Artystycznym WINDA (obozy teatralne) i Klubie Plama. Jacek Krawczyk: absolwent
Akademii Wychowania Fizycznego w Gdańsku (specjalizacje m.in. z odnowy
biologicznej, kinezyterapii i gimnastyki sportowej) , przez wiele lat zgłębiał
tajniki orientalnych systemów ruchowych – tai chi, karate tradycyjne, hata
joga; w latach 1987 – 97 pedagog z zakresu dynamiki i plastyki ruchu, aktor –
tancerz Teatru Ekspresji W. Misiuro; współtwórca, pedagog i animator szeregu
działań teatralnych m.in. Teatru Abebe, Teatru Improwizacji Tańca, Kino
Variatino; współpracował m.in. z Teatrem Dada von Bzdulow, z Teatrem Patrz Mi
Na Usta, niemieckim Audio Gruppe; od sezonu 2001/2002 współpracuje też z
Teatrem Miejskim im. W. Gombrowicza w Gdyni, biorąc udział w
spektaklu „Antygona”; jako pedagog prowadził m.in. zajęcia z medytacji w ruchu
dla Gdańskiego Teatru Tańca; realizował autorski program w ramach
Kwalifikacyjnego Kursu Instruktorów Tańca w SAK w Gdańsku; prowadził zajęcia z
zakresu teatru tańca w Alternatywnej Szkole Teatralnej Żak w Gdańsku ( ze
studentami zrealizował dwa spektakle „Klasa” i „Viva la Vida”); jako aktor –
tancerz występował na wielu festiwalach w Polsce (Trójmiasto, Łódź, Warszawa,
Kraków, Szczecin, Lublin, Poznań, Chorzów) i za granicą (Turcja, Rosja, Włochy).

TANIEC WSPÓŁCZESNY-TECHNIKA
Andrzej Morawiec

Opis warsztatu:
Warsztaty oparte na zasadzie kompilacji różnych technik tańca współczesnego:
wybranych elementów techniki M. Graham, J. Limon, release, body mind, elementy
improwizacji i contact improvisation. Zajęcia mają na celu: wyrobienie
umiejętności sprawnego, wyrazistego i świadomego wykorzystywania możliwości
ruchowych ciała, ze szczególnym uwzględnieniem umiejętności kontrastowania
ruchów pod względem dynamiki, ekspresji i tempa oraz ich izolowania i
koordynowania.
Andrzej Morawiec - absolwent bytomskiej Szkoły Baletowej i Instytutu Kultury w
Leningradzie na wydziale pedagogiki baletu i choreografii. Tańczył w zespole
baletu Państwowej Opery Śląskiej i Śląskim Teatrze Tańca w Bytomiu, gdzie
jednocześnie zajmował się asystenturą i repetycją prac choreografów
zagranicznych. Występował gościnnie w Gdańskim Teatrze Tańca i Kieleckim
Teatrze Tańca. Pedagog tańca klasycznego i współczesnego oraz twórca licznych
prac choreograficznych dla szkół baletowych w Bytomiu i Gdańsku, prezentowanych
w kraju i za granicą. Wykładowca metodyki nauczania tańca współczesnego w
Państwowej Akademii Muzycznej im. F. Chopina w Warszawie na wydziale Pedagogiki
Baletu. Nauczyciel tańca współczesnego i klasycznego w OSB w Gdańsku.

IMPROWIZACJA
Anna Haracz

O warsztacie
Warsztat skupiał się będzie na poszukiwaniach indywidualnej drogi powstawania
ruchu poprzez szczególną pracę ze zmysłami dzięki wyeliminowaniu zmysłu wzroku.
Krótko mówiąc część zajęć spędzimy przy zamkniętych oczach by móc odbierać
sygnały z zewnątrz i wewnątrz za pomocą pozostałych zmysłów. Indywidualnej
drogi powstawania choreografii poszukamy poprzez tworzenie tzw. struktury i
pomysłów na jej określenie. Wszystko to zmierzać będzie do poszerzenia
świadomości siebie, partnera a w przypadku spektaklu również widza.
Anna Haracz jako absolwentka Państwowego Studium Animatorów Kultury i
Bibliotekarzy we Wrocławiu, specjalizacja taniec oraz rocznego studium
pantomimy prowadzonego przez Marka Oleksego swoją edukację poszerzała
uczestnicząc w wielu warsztatach tanecznych i choreograficznych organizowanych
przez Śląski Teatr Tańca, Gdański Teatr Tańca, Bałtycki Uniwersytet Tańca i
innych. Jest współzałożycielką i kierownikiem artystycznym teatru Kino
Variatino, z którym realizuje własne choreografie prezentowane na offowej
scenie trójmiejskiej, konferencjach i festiwalach teatralnych i tanecznych w
Polsce (Kalisz, Lublin, Kraków, Warszawa) oraz zagranicą (Odessa, Estonia).
Brała udział w projekcie społecznym Risy Jaroslaw organizowanym i prezentowanym
na zeszłorocznej Międzynarodowej Konferencji Tańca Współczesnego i Sztuki
Tanecznej w Bytomiu oraz warsztatach dla młodych choreografów zorganizowanych
przez Polli Talu Art Center w Estonii orasz festiwalu MOVEMENT ON THE EDGE 2002
w Bukareszcie.
Obecnie w swojej pracy najbardziej jest zainteresowana szukaniem naturalnych
dróg tworzenia ruchu poprzez improwizację, łączenia go ze śpiewem, słowem,
muzyką graną na żywo oraz obrazem co w konsekwencji tworzy spektakl. Spektakle
te zazwyczaj nie są opowieściami lub historiami, są klimatem, nastrojem lub
relacją z kimś, czymś innym, obcym lub dobrze już znanym. A wszystko to
niezmiennie krąży wokół chęci wniknięcia w istotę magii.

WSPÓŁCZESNE AKTORSTWO W TEATRZE TAŃCA I RUCHU
Bożena Eltermann

O warsztacie:
1. indywidualna obecność na scenie
2. budowanie relacji pomiędzy tancerzami
3. znaczenie pojedynczego gestu
4. etiudy aktorskie:
- znaczenie poprzez symbolikę
- znaczenie poprzez percepcję emocjonalną i intelektualną
- opowieść
Bożena Eltermann jest założycielką Teatru Cynada oraz autorką przedstawień tego
teatru. Prace nad ruchem rozpoczęła w 1989r w Teatrze Ekspresji Wojciecha
Misiuro.
Kalendarium:
1989 – 1995 – solistka Teatru Ekspresji
od 1995 – aktorka Teatru Patrz Mi na Usta Krzysztofa Dziemaszkiewicza
1997-1998- tancerka Gdańskiego Teatru Tańca Melisy Monteros i Wojciecha
Mochnieja
1998 – założycielka Teatru Cynada

Klub ŻAK
Gdańsk, ul. Grunwaldzka 195/197
tel. [phone], (fax) 3440573
e-mail: [e-mail]
http://www.klubzak.com.pl

Sponsorzy: Plus GSM, PZU SA, Fabryka Porcelany „Lubiana”, Mecenat Miasta
Gdańska. Patroni medialni: „Gazeta Wyborcza”, http://www.trójmiasto.pl, „Radio
Gdańsk”.

Info od Leszka Bzdyla

[maciej_florek]

27 - 31.08.2003

spektakle:

28-31.08.2003

Klub Żak, ul. Grunwaldzka 195/197, Gdańsk
tel. [phone]

warsztaty:

27-28.08.2003

Pałac Młodzieży, ul.Ogarna 56, Gdańsk
Stocznia Gdańska, Teatr Cynada, Gdańsk, ul. Doki 1 "Młode Miasto"





W trakcie Korporacji Teatr Dada von Bzdülöw celebruje swoje dziesięciolecie.
Celebrujemy to dziesięciolecie przez cały rok !!!
Tak więc Korporacja jest kolejną okazją !!!
Zapraszamy


P.S.

W sprawie warsztatów realizowanych w Pałacu Młodzieży
( prowadzący: Leszek Bzdyl, Kasia Chmielewska, Jacek Krawczyk/Asia Czajkowska )
kontaktujcie się również ze mną
e-mail: [e-mail]
T: 0 501 763 066

warsztat tylko dla 20 osób !!!

inne informacje w załącznikach


pozdrawiam

Leszek Bzdyl

Gazeta Wyborcza

[maciej_florek]

Festiwal Trójmiejska Korporacja Tańca zakończony
LUDMIŁA JEZIERSKA, AGNIESZKA KMIECIAK 01-09-2003, ostatnia aktualizacja 01-09-
2003 19:11

Widzowie festiwalu Trójmiejska Korporacja Tańca przekonali się, że taniec
współczesny może nawet dość daleko odbiegać od form, które zwykliśmy nazywać
tańcem

Prezentacje trójmiejskich zespołów i solistów wypełniły cztery (do niedzielnego
włącznie) wieczory. Większość była już prezentowana na różnych scenach,
zobaczyliśmy też pięć spektakli premierowych.

Ciśnienie rośnie

Jedną z ciekawszych, jeśli nie najlepszą premierą okazał się spektakl Sceny
Ruchliwej z Olecka "120/80" w reżyserii gdańszczanina Leszka Bzdyla. Pięcioro
młodych, znudzonych życiem ludzi po zażyciu narkotycznej pigułki przez chwilę
szybuje w świecie własnych urojeń. Jednym pigułka podniosła tytułowe ciśnienie,
jak postaci granej przez niezwykle dynamicznego Igora Podsiadłego, wykonującego
fantastyczne, breakdance'owe ewolucje, ujawniające jednocześnie niezwykłą
gibkość i finezję ruchów. Tomasz Graczyk, obserwując rozszalałego partnera, też
eksplodował - tyle że potokiem słów.

Natomiast trzem tancerkom tętno wyraźnie spadło. Oszczędne w ruchach, szybowały
dużo wolniej we własnych bańkach mydlanych, uśmiechając się do własnych myśli.
A kiedy pigułka przestała działać, wszyscy stali się znowu tymi samymi,
znudzonymi ludźmi, dla których narkotyk nie był przyczyną, lecz raczej
konsekwencją.

Drugą z kolei premierą festiwalu był "Kamol" w wykonaniu Andrzeja Morawca.
Tancerz z klasycznym zacięciem odegrał etiudę w roboczym kombinezonie i
tytułowym kamieniem w tle. Mogą żałować ci, którzy nie zostali na sobotnim,
improwizowanym przez tancerzy i DJ-a Elfa, Free Dance Jam Session - wtedy
Morawiec naprawdę pokazał, co potrafi.

Żarty i miłość

Tych, którzy oczekiwali pokazów tanecznych, a nie spektakli parateatralnych, na
pewno nie rozczarował Robert Przybył. Solista zaprezentował w sobotę "Cielesny
żart na Bacha". Miło było patrzeć, jak przy muzyce Jana Sebastiana postawny
mężczyzna, odziany w męską koszulę, bojówki i... zwiewną dziewczęcą spódnicę,
wiruje lekko na środku czarnej żakowskiej sceny. Ten muzyczny żart zepsuł
nieco, wplatając w swój spektakl recytację. Wydała się zupełnie niepotrzebna,
tak jak "spontaniczny" śmiech tancerza. Widz nie potrzebował podpowiedzi, sam
się zorientował, że ma do czynienia z dowcipem.

W taneczną konwencję wpisał się też znany już publiczności spektakl "W czerni i
bieli" znakomitych Iwony Strupiechowskiej i Jacka Krawczyka. Ich przejmująca
opowieść o dwojgu ludziach, o walce zwanej miłością, ciągle robi wrażenie.

Zatańczyć dzień dzisiejszy

W zupełnie innych kategoriach, odrzucając kryteria oceny tańca, należało
oglądać premierę "In praxis" w wykonaniu Plastiyque dod (czyli sióstr Magdy i
Darii Jędry), z muzyką Zbyszka Zibi Bieńkowskiego. Ich spektakl, przy
ogłuszająco głośnych dźwiękach generowanych przez Zibiego, składał się z kilku
odrębnych historyjek zbudowanych z ikon współczesności. Oszczędna scenografia
pozwoliła pokazać grę komputerową (biały ekran, rzutnik z niebieskim światłem,
żywa postać i cień jako postaci gierki z obowiązkową strzelaniną i trupami), a
malutka torebka i pasek z cekinami - odegrać rolę kurtyzany. W spektaklu (który
jednak trudno nazwać tanecznym) raziła zbytnia dosłowność, brak wiary w
inteligencję widza, nieczytelność przesłania. Może było go brak? Może to tylko
zabawa, ruch i żywioł? Nie jest dobrze, jeśli widz pozostaje z takimi pytaniami
i potrzebuje podpowiedzi autora.

Czas na teatr

Pokazana na zakończenie festiwalu "Strzałka czasu" tancerza Rafała Dziemidoka i
aktora Mirosława Zbrojewicza, przywieziona z Warszawy, choć według mnie
znakomita, wydała mi się jednak nieco "nie na miejscu". Spektakl świetnie
wpisałby się w każdy przegląd sztuki aktorskiej, ale chyba niekoniecznie
tanecznej.

Zbrojewicz swoim statycznym monologiem "z celi" (w przedstawieniu użyto
fragmentów tekstów Horsta Bienka "Cela" oraz Igora Nowikowa "Rzeka Czasu")
kontrastował z żywiołowym, walczącym z materią Dziemidokiem. Prostokąt tkaniny
stawał się w jego rękach żaglem, posłaniem, biczem, okryciem. Kopany, deptany,
zwijany w szmacianą kulę, nie poddawał się, trwał w niezmienionej formie. W
przeciwieństwie do więźnia, mówiącego do nas z offu głosem Zbrojewicza.
Strzałka czasu wyraźnie działała na jego niekorzyść, prowadząc - jak każdego z
nas - do destrukcji.

Natomiast bardzo dobrym pomysłem okazała się sobotnia Free Dance Jam Session -
wielka improwizacja tancerzy TKT i DJ-a Elfa. Z dużą przyjemnością obserwowałam
miękkie, płynne albo wręcz przeciwnie - gwałtowne i agresywne ruchy tancerzy.
Wspaniale było widzieć, jak wielkim zaufaniem wszyscy się darzą, z jaką
ostrożnością i uwagą na innych poruszają się po niewielkiej (jak dla kilkunastu
osób na raz) przestrzeni. Widzowie byli tak zachwyceni obserwacją tej
spontaniczności i wzajemnego szacunku, że improwizację trzeba było... bisować.

Sponsorzy: Plus GSM, PZU SA, Fabryka Porcelany "Lubiana", mecenat miasta
Gdańska. Patroni medialni: "Gazeta Wyborcza", www.trojmiasto.pl, Radio
Gdańsk, "wolna strefa"

[maciej_florek]

Trójmiejska Korporacja Tańca potrwa cztery dni


Magda Chrzan, Ludmiła Jezierska 27-08-2003, ostatnia aktualizacja 27-08-2003
20:57

Trójmiejska Korporacja Tańca - doroczne święto wykonawców tańca współczesnego -
zaczyna się w klubie Żak czwartkowego wieczoru. Do niedzieli można zobaczyć 15
spektakli, w tym 5 premier

Publiczności zaprezentują się najlepsze zespoły z Trójmiasta i goście specjalni
z Polski. Od czwartku trwają też warsztaty dla adeptów sztuki tanecznej, być
może w przyszłym roku zobaczymy ich już jako profesjonalistów podczas kolejnej
Korporacji. Codziennie po przedstawieniach będzie można spotkać się i
porozmawiać z ich twórcami, a także zajrzeć na wystawę fotografii Iwony i
Jarosława Cieślikowskich z Warszawy (wernisaż dziś o godz. 18, wstęp wolny).

Prezentacje zaczną się o godz. 19. Na początek Leszek Bzdyl pokaże swój
autorski monodram "Strategia" (50 min). Następnie Teatrzyk Okazjonalny (czyli
Iwoja Strupiechowska i Jacek Krawczyk) wystąpi w "Aromatach" (26 min). Wieczór
zakończą "Fragment" Katarzyny Chmielewskiej (20 min) i pierwsza z premier na
TKT - projekt "120/80" Sceny Ruchliwej z Olecka w reżyserii Leszka Bzdyla (30
min).

Anna Steller (na scenie w Żaku zobaczymy ją w niedzielę) wróciła właśnie z
Międzynarodowych Warsztatów i Festiwalu Tańca Współczesnego Impulstanz w
Wiedniu. O udział w nich ubiegało się 1030 tancerzy z całego świata, przyjęto
tylko 43 osoby. - To piękna tancerka, widzę w niej wielki potencjał - mówił o
Ani David Dorfman, nowojorski tancerz i choreograf.

Magda Chrzan: Co to jest Impulstanz?

- To jednocześnie festiwal tańca współczesnego i warsztaty dla profesjonalnych
tancerzy. To najlepszy, najstarszy i najdłużej trwający, bo ponad miesiąc, tego
typu festiwal w Europie.

Chyba trudno było dostać się na tę imprezę?

- Bardzo! Myślę, że pomogły mi listy polecające od Leszka Bzdyla, z którym
współpracuję od wielu lat, i Lenki Flory z zespołu Deja Donne, u której byłam
na warsztatach.

To na pewno był intensywny miesiąc.

- Żyliśmy trochę jak w komunie. Wszyscy mieszkaliśmy w jednym miejscu. Razem
chodziliśmy na zajęcia, wieczorami - na spektakle. Dostawaliśmy najróżniejsze
zadania, na przykład: iść do miasta, nie kontaktować się z nikim znajomym i
rejestrować swoje doznania jako "obcego" w nieznanym mieście. Same warsztaty
były niesamowite. Było 55 nauczycieli do wyboru, wszyscy z naprawdę ogromną
wiedzą. Oprócz techniki tańca nauczyciele przekazywali nam swoją filozofię
rozumienia ruchu, idee budowania choreografii.

Jakie warsztaty wybrałaś?

- Chodziłam na zajęcia do Davida Dorfmana z Nowego Jorku, do Lisy Race, która w
układy wplatała gwiazdy i chodzenie na rękach. Inaki Azpilliaga, były tancerz
znanego zespołu brukselskiego Ultima Vez, uczył mnie zupełnie nowej techniki
operowania ciałem - ruch był bardzo organiczny, niemal zwierzęcy.
Partnerowania - czyli kontakt z tańczącym partnerem - odbywał się nie poprzez
ręce, ramiona, ale plecy, barki, klatkę piersiową. Chodziłam też na warsztaty
improwizacji i gry na bębnach.

Porównujesz taniec współczesny w Polsce i na świecie?

- Europejscy tancerze są na wyższym poziomie, jednak my w Polsce mamy swoje
tradycje - specyficzny rodzaj ruchu, zakorzeniony w naszej kulturze, na
przykład Śląski Teatr Tańca bądź Polski Teatr Tańca Ewy Wycichowskiej.
Zaobserwowałam też inne podejście do przedstawień - tam odchodzą od
fabularności, budowania historii, bardziej skupiają się na eksploracji
fizyczności, eksperymentowaniu. Różni nas też kwestia pieniędzy. Europejscy
tancerze otrzymują stałe pensje, są w stanie wyżyć z tańca. Przykładem są
znajomi z gdańskiego teatru Dada von Bzdülöw, którzy tańczą w Wiedniu: Mariusz
Jędrzejewski, Filip Szatarski, Radek Hewelt.

Jakie są Twoje plany?

- Mam nadzieję, że efekty pracy w Wiedniu jak najszybciej pokażę w kolejnych
przedstawieniach. W październiku rozpoczynam prace z Leszkiem Bzdylem, który
reżyseruje spektakl o czterech kobietach. Wystąpię razem z Partycją Kujawską,
Aurorą Lubos, Kasią Chmielewską. Będę też próbowała dostać się do jakiegoś
zagranicznego projektu.

Bilety na Trójmiejską Korporację Tańca: 15 i 20 zł, karnety: 40 i 55 zł.

Sponsorzy: Plus GSM, PZU SA, Fabryka Porcelany Lubiana, mecenat miasta Gdańska.
Patroni medialni: "Gazeta Wyborcza", www.trojmiasto.pl, Radio Gdańsk, "Wolna
Strefa"

Program na piątek, sobotę i niedzielę - w piątek w "Gazecie Co Jest Grane"