Agresywna żona

[pyton1978]

Witam serdecznie,

mam taki problem w domu, moja żona jest agresywna. Nie w sensie
fizycznym lecz psychicznym, nie radzi sobie z emocjami i wyładowywuje
się na mnie, a jak mnie nie ma to na dzieciach. Nie rozmawiamy ze
sobą, obraża mnie przy dzieciach "np gnoju" itp. Podważa mój
autorytet, ja coś dzieciom karzę zrobić, ona wkracza i zmienia moją
decyzję. Takich sytuacji jest mnóstwo, nie umiem sobie z tym
poradzić, nie wiem co będzie lepsze. Bo my się nie dogadamy, staram
się rozmawiać z nią na ten temat, ale nie da się.

Co będzie lepsze dla dzieci....

[saksalainen]

Nie daj sie. Nie daj sie, bo dzieci potem beda miały do Ciebie zal: Matka dominujaca, a ojciec nie potrafił sie postawic, nie potrafił byc wzorem. Dzieci buduja swoj model relacji z płcia przeciwna według wzoru relacji rodzicow, i to rodzice sa przykładem jaka powinna byc kobieta, jaki powinien byc mezczyzna.

Najlepsza byłaby terapia dla par u psychologa - tylko nie wiem czy przekonasz do tego zone.

[to.niemozliwe]

Tak, musi sie przeciwstawić żonie dla dobra dzieci. Również żeby nie
nauczyły się w ten sposób zyskiwać przewagi nad inny,mi (krzykiem i
agresją). Może żona potrzebuje jakichś środków uspokajających?
Ewentualna rozmowa kogoś z autorytetem u żony, kto by ją przekonał
do picia ziół uspokajających bez recepty ? Może zadziałać efekt
placebo - jezeli ona potrzebuje wiary w to, ze moze sie opanowywać.

[pyton1978]

Nie dawanie się przynosi efekt na bardzo krótko. Staram się ten problem
rozwiązać trwale. Daje przykład żonie, jak powinno się rozmawiać, ale
to mozolna praca.

[to.niemozliwe]

Jeżeli autentycznie Ci zależy i jesteś skłonny zrobić ten duży ktok
w jej kierunku, to jak będzie jakaś niestresująca sytuacja (np. w
atmosferze wspólnie osiągniętej korzyści - sukcesu) zapytaj ją
wprost co ją gnębi, czego się lęka, czego się obawia....
Czasem takie zaadnie pytania wprost (ale w sprzejających warunkach,
a nie tuż po kłótni) może dać szczerą odpowiedź (może nie wprost i
trzeba będzie się domyslać). Jeżeli usłyszysz odpowiedź, która wyda
Ci się autentyczna, a nie kolejnym usiłowaniem manipulacji, to
przemyśl sobie co musisz sam aktywnie, zdecydowanie i twórczo zrobić
(moze to wymagać Twoich wyrzeczeń) żeby ten jej lęk obniżyć, lub
wykazać swoja postawą, że jest wyolbrzymiany.
Większość lęków ma podłoże egzystencjalne (samotność, przed oceną
przez innych, stabilności finansowej, o dzieci, czasem jest to suma
małych problemów, które przytłaczają swoją obecnością, choć każdy z
osobna jest nieistotny). Może być też lęk przed konsekwencjami tego,
ze nie pisnuje wszystkich spraw (nadmierny perfekcjonizm) - wtedy
niewspółmierny drobiazg rodzi szalona frustrację.
Sama rozmowa jedynie nic nie da - musi za tym pójść Twoja świadoma
zmiana postawy i wspomożenie jej w przemianie. To jedna z funkcji
związku - wspomaganie przemian, a nie wzmaganie lęku, który
konieczność przemiany wywołuje. Dobrze, ze napisałeś na f-m.
Pozdrawiam :)

[wenussa]

" i to rodzice sa przykładem jaka powinna byc kobieta, jaki powinien
byc mezczyzna" - aleś walnął saksalainen - jak łysy grzywką o kant
stołu! A wytłumacz Ty mi jaka POWINNA być kobieta, a jaki mężczyzna?
Bom strasznie ciekawa jaka POWINNAM być!

[saksalainen]

Jak mama Ci nie pokazała, to ja niestety nic nie mogę zrobić.

[bakejfii]

Trafil swoj na swego.Ha, ha,ha.Brawa.Kurtyna.

[zorz_ponimirski]

tak to juz jest, panie dzielnicowy

[s.p.7]

-rozwod
-terapia dla zony
-wiecej milosci
-wiecej milosci
-pruba zrozumeinaa jej obaw i reakcje na nie
(to jest chyba najlpesze)
chodzi o to ze ona nei ma ie za partnera tylko walczy w zwiazku i chce ta
mdominować
to ciezko naprowadzic bo to zazwyczaj jej wplyw jej rodzicow, i jej instynky
przez to rpzemawiają

ogolnie zmona ja dorpowadzic do porzadku najpierw pioprzez dobro i zrozumienie
ale nie mozesz soei pozwic zeby cie obraala

popracuj pare miechow, staraj sie byc wzorowy i bardzo wyruzomialy,
na 90% co nic nei da ale masz te 10%

potem wiadomo - chodzi o dzieci wiec moglbys sprubwoac o nie zawalczyc - to
brudna wojna i nie mieszaj w nie dzieci choc ona pewnie tak zrobi

[jacek226315]

s.p.7 zlituj sie i popraw ortografie,az oczy z orbit wychodza jak
sie czyta Twoj wpis

[masaladosa]

s.p.7 to najwyrazniej siodemka-podstawowka

mdosa

Jędze się nie zmieniają.

[de_witch]

Najlepsze dla dzieci to rozwód od kobiety, która stosuje przemoc w
domu.Matka, ktora stosuje rzemoc psychiczną juz nadużyła swojej
władzy jako matka.
Psychiczna przemoc to też przemoc, choć nie pozostawia po sobie
śladów, jest tak samo groźna. Z czasem dochodzą choroby
psychomatyczne, depresja dzieci, trudnosci w szkole z nauką,
zanlaeżieniem scieżki życiwoej i radości w zyciu, układanie sobie
szczęsliwego życia z kimś innym równiez takie osoby z domu gdzie
matka była toksyczna mają- trudności.

Szkody jakie całe społeczeństwo ponosi z powodu przemocy w rodzinie
są ogromne i ciągnął sie całymi pokoleniami. Pytanie co z tobą jest
nie tak, skoro z taką babą- jedzą się zwiazałes? I jeszcze dotąd nie
wiesz co lepsze dla dzieci?

[to.niemozliwe]

> Pytanie co z tobą jest nie tak, skoro z taką babą- jedzą się
> zwiazałes? I jeszcze dotąd nie wiesz co lepsze dla dzieci?

Złe pytanie, sugerujące. Po co? Co ma być z nim nie tak? Ona się
mogła zmienić, kryła się, panowała nad sobą, tłumiła agresję,
cokolwiek. Sugerowanie, że coś z nim nie tak jest bezprzedmiotowe :)
Pozdrawiam ;P

[pyton1978]

Wiecie tak kiedyś nie było. Jej rodzice nie panowali nad swoimi emocjami, ona się żaliła i nie wykazywała agresywnego zachowania, ani przytłumionego. Była normalną kobietą.

Nasze małżeństwo jest jej drugim, kłopoty zaczęły się kiedy urodziło się nam trzecie dziecko. Od tego czasu rozpasania nie ma końca.

Jak reaguję ostro (tzn. krzyknę), to kończy się akcją pod tytułem znęcam się.
Obawiam się bo jestem pod pręgierzem, nie potrafię zostawić dzieci. A prawdopodobieństwo, że sąd mi przyzna dzieci jest bliskie 0, nie zapominajmy że żyjemy w Polsce. Sąd nawet potrafi przyznać dzieci alkoholiczce (byle matka, ale matka).
Mam wrażenie, że problem kobiet psychicznie znęcających się nad facetami jest powszechny i ukrywany. Dlatego, że jest prześpiewany i trudny do uwierzenia. W sieci można znaleźć nagrania kobiet znęcających się nad meższczyznami i komentarze do nich są okropne typu: "na pewno ją sprowokował"....

Otóż nie ma takiej prowokacji, którą można by wytłumaczyć takie zachowania, czy wyzwiska, dotyczy to kobiet jak i męższczyzn.

Pokazuje ten problem, aby uwidocznić wam, że daleko nam ludziom do równego traktowania. Do szanowania godności jednostki. Feministki osiągnęły to co chciały, ale czy to demokratyczne. Myślę iż ruch ten ma więcej wspólnego z totalitaryzmem niż nam się wydaje. Kobiety chowa się w przeświadczeniu, że są nietykalne. Niestety sami faceci to wypracowali (głównie nasi ojcowie i dziadkowie), a my nasze pokolenie musi coś z tym zrobić, mówić o tym, bo inaczej nic się nie zmieni.....

To z feminizmem nie ma nic wspolnego.

[de_witch]

Nie zapominaj to XXI w i jezeli nagrasz wyzwiska zony i pokazesz
sadowi to mysle, ze jest nadzieje, a kobiete wezma na leczenie,
widac jest powaznie chora. Pewnie z bordelina, albo kolejna ofiara
DDA. Osoby te nie nadaja sie ani na zony, ani na matki. I taka
wiedze o ludziach nalezy miec zabierajac sie za zwiazek.

Teraz jedynie musisz przelamac swoje emocje i brak zaufania i zaczac
dzialac zanim rozpasana baba zniszczy zycie dzieciom!
To sa kolejni pacjenci na dlugoletnie leczenie.
zacznij od komendy policji gdzie pokazesz jak ona wyzywa i krzyczy
na dzieci.
Nie martw sie Polska nie jest zacofana!

[leda16]

A z czegóż de witch chciałabyś tę babę leczyć?! Z pospolitego, prymitywnego CHAMSTWA, którego wyuczyła się w domu rodzinnym od mamusi i tatusia? Takie wiano tam dostała i takie wniosła mężowi w posagu. W Polsce nie produkuje się pigułek na chamstwo, ordynarność, wyzwiska, wulgarność,a chamstwo nie jest osiowym symptomem borderline ani choroby psychicznej. Od żalącej się na chamskie stosunki w rodzinie należało wiać jak najdalej, zamiast pocieszać, co wszyscy rodzice powini z kolei takim naiwnym młodziankom zawczasu uświadomić, żeby synuś i wnuki nie byli następnymi ofiarami dowartościwanej poprzez małżeństwo ordynarnej dziwki, której młodość i uroda szybciutko przeminą a wulgarność i chamstwo zostaną.

[to.niemozliwe]

Jak rozumieć Twoją sygnaturkę? :)

[dupablada9999]

> zacznij od komendy policji gdzie pokazesz jak ona wyzywa i krzyczy
> na dzieci.

nie polecam - ona wtedy wyjedzie z tym, że molestujesz dzieci i masz przej.bane.

> Nie martw sie Polska nie jest zacofana!
>
jest

[to.niemozliwe]

Pyton...Fajnie, że masz szerszą perspektywę, że feminizm,
demokratyczne traktowanie, że nasi ojcowie dali ciała...ale tak
konkretnie, to Ty masz temat do rozwiązania, więc nie tłumacz sobie
wszystkiego az na takim poziomie ogólności, bo skonkludujesz, że nie
ma co sie brać za bary z problemem :D

[lapikus]

Słuchaj, a może to zbyt duży natłok obowiązków, brak wsparcia z którejkolwiek
strony (Ty, dziadkowie ...), może czuje się niespełniona, bo siedzi w domu z
dziećmi, ma dość tego po dziurki w nosie, może chce jeszcze coś osiągnąć, praca
jej nie satysfakcjonuje, może .... możliwości jest wiele. Nie rozwiążesz
sytuacji: rozwodem, krzykiem itp. Trzeba poszukać przyczyny.
Powiem tak - kiedyś znalazłam się mega potrzasku. Wyszłam za mąż, urodziła się
córka, straciłam pracę, żyliśmy za 1000 zł na 3 osoby, poszłam do opieki
społecznej prosić o pomoc .... Mąż mnie nie wspierał. Nie interesowało go, że
nie mamy co jeść. To znaczy ja gotowałam dla niego i dla córki oczywiście, a
sama jadłam wodę z kostką rosołową, albo cokolwiek, żeby przeżyć. To ja musiałam
kombinować, ja musiałam złotówkę do złotówki dokładać, ja musiałam iść do opieki
społecznej, pomimo, iż byłam po studiach, zarabiałam dosyć.
I wiesz co ... stałam się wredną jędzą, głupią suką!!!! Nie radziłam sobie ze
wszystkim... miałam dosyć takiego życia, gdzie nie mieliśmy pieniędzy, a ja
szłam do opieki po prośbie, że mój mąż nie czuł potrzeby zarobić na dom,
poszukać dodatkowej pracy, albo wspomóc mnie. A on brał kredyty za moimi
plecami, bo potrzebował części do komputera. Uwierz, że nie radziłam sobie z
sobą, z całym życiem!!!! Nie miałam jak wrócić do pracy, nie mogłam znaleźć
pracy, nie miałam za co podnieść swoich kwalifikacji, więc stałam w miejscu ....
dziecko, dom, gotowanie, pranie, sprzątanie, szukanie oszczędności ... Ja nawet
nie mogłam pozwolić sobie na ciuchy ze szmateksu!!! Mojego męża to nie
interesowało. On wychodził z domu do pracy, wracał późno. Nie wiedział, co się
dzieje. Ja za to go atakowałam, nienawidziłam. Miałam dość jego i całego tego
życia, a on był ślepy.
Dalej była tragedia - alkohol, wypadek, rozstałam się z mężem, jesteśmy po
rozwodzie już ponad 3 lata. Dziś jestem w szczęśliwym związku z kimś, kto
rozumie moje potrzeby, moje oczekiwania. Znalazłam super pracę, zarabiam sporo,
stać mnie na wiele, skończyłam podyplomówkę.
Moim zdaniem Twoja żona straciła wiarę w to, że jeszcze ja od życia coś czeka. I
egzystuje. I jest zła na Ciebie i na cały świat za to, że się nie spełnia. Bo
nawet mając furę pieniędzy, bez wsparcia ze strony najbliższych nie ma szans na
to, aby być szczęśliwym. Gdy zaszyjemy się w pieluchach, zupkach, papkach,
obiadach, praniu i sprzątaniu. Odechciewa się życia.
Więc nie krzycz, ale poszukaj przyczyny, pomóż i wesprzyj żonę. Może niech
gdzieś wyjedzie, odpocznie, może niech idzie do pracy/ zmieni ją lub pójdzie na
jakieś studia i kurs.
Czujesz się poszkodowany, ale postaraj się ją także zrozumieć ... jestem pewna,
że czuje się pogubiona i nie umie o tym powiedzieć ... bo jesteśmy takim
społeczeństwem, że kobieta nie ma prawa mieć dość domu i siedzenia w nim i
niańczenia dzieci i męża ... to ma sprawiać jej radość - macierzyństwo,
małżeństwo, pranie brudnych gaci .... uśmiechać się i udawać szczęście!!!! A za
rogiem stoi depresja i chęć ucieczki ...

[to.niemozliwe]

Naprawdę, bardzo dobry post ! Trzeba się wspierać, nawet w
drobiazgach, szczególnie mocno, kiedy życie daje w kość, ufając, że
trudności są przejściowe. To najmniej destrukcyjne działanie.

[s.p.7]

trzeba siebei wspierać ale czy mozna cos osiagnac przez szantaz i agresje?

wymusic na kims zarabianie wiecej pieniedzy czy zainteresowanie? siłą?

wg mnie skutek jest odwrotny. I konsekwencja jest destrukcja zwiazku.

Byc mzoe o to chodzi ze dana osoba nie jest odpowiednia osobą.
NEI potrafi wspierac, dbac o emocje, motywowac, dawc ciepla, troszczyc sie,
dbac o emocje - poniewaz jesli eni dba sie o wmocje pojawia sie wiele "czarnych
domyslow"

jesli partner nei spelnia oczekiwan finasowych i wspieranei go oraz mobilizacja
czsyta nie spelnai skutku byc mzoe trzeba znalesc partnera z grubszym portfelem
i wieksza pensją

czy kobeita moze miec prawo miec dosc domu?
mysle ze w dobrych relacjach kobeita nei ejst w zaden sposob uwiazana do domu,
powinan sie rozwijać

kiedy kobeita ma dosc meza - skutkiem pewnie bedzie rozwod

keidy kobeita ma dosc dzieci - skutek bedzie krzywdzenei dzieci

dlatego ejsli kobeita decduje sie na ziecko musi byc troche odpowiedialna za to
co robi

zrobic dziecko, potem stwirdzic ze maz jest nieopdowieni a nianiczenie dzieci
sie znudzilo,
dziecko wyrzucic do kosza a meza wycisnac jak cytryne i znalesc sobie kochanaka
-oczywiscie mozna, ale wg mnei nie jest to dobra postawa
Abstrachuje tu od plci, bo podobne zachowania mogą wynikac z dowolnej strony
jedyne co ocenic sobie powole to nei wilno przestawac kochac dziecka - a
stwierdzanie ze naniczenie sie po prostu komus moze znudzic jest bardzo
nieodpowiedzialne - ktos taki nei powinien miec w cale dzieci po prostu

[lapikus]

Widzisz .... masz właśnie taką postawę, o której pisałam .... uważasz, że
kobieta powinna co dzień ze szczęściem budzić się i uśmiechem na twarzy znosić
trudy życia.
Po pierwsze - nigdy nie powiedziałam, że nie kocham mojego dziecka. Jest dla
mnie całym światem. Dziecko jest niemym świadkiem, niemającym wpływu na to, co
czynią jego Rodzice.
Po drugie - nie odeszłam od męża, bo mało zarabiał. Odeszłam od niego, bo nie
potrafił sprostać zadaniom, jakie do wypełnienia mąż i ojciec. Żyliśmy pod
jednym dachem, ale zupełnie jako obcy ludzie. Do tego musiałam prać, sprzątać i
gotować. Nie zrozumiesz tego. Nie było miłości, wygasła, gdy nie miałam żadnego
wsparcia z jego strony.
Wyobraź sobie, gdy żyjesz z kimś, kto ma Cię wspierać w dobrych i złych
chwilach. Przychodzą te złe a on się odwraca i mówi - radź sobie sama, moim
obowiązkiem jest iść do pracy. Ty masz zadbać o dom. I tyle. I dawał mi 1 000
zł. Nie chodzi tu o pieniądze, ale o to, że na prawdę nie mieliśmy co jeść!!!!
Bałam się o przyszłość córki, o wszystko sie bałam. Nie spałam po nocach,
chudłam, wpadłam w depresję. Stąd moje zachowanie.
Nie byłam nieczuła, czy wredna. To była bezsilność. Stoisz nad mężem i mówisz,
że do końca m-ca zostały dwa tygodnie, a masz 30 zł, że nie ma pieniędzy na
mleko dla dziecka, na pieluchy, na NIC. A on drwi ... że co on na to może. Czy
to jest wspieranie siebie nawzajem? O to w tym wszystkim chodzi?
Nie oceniaj mnie, nie masz prawa mówić, że nie powinnam mieć dziecka. Zostawiłam
męża i to była najlepsza decyzja pod słońcem. Ucichłam, uspokoiłam się, wróciłam
do siebie, jestem szczęśliwa. Moja córka także jest szczęśliwa. Wyobrażasz sobie
co by miała za dom, gdybym tkwiła w tamtym małżeństwie. Moje dziecko było
zaplanowane i wyczekiwane. Było moim marzeniem, moim życiem, moim wszystkim.
Ledwo donosiłam ciążę, była zagrożona. A w ciążę zajść nie mogłam kilka lat -
leczyłam się. Nie masz prawa pisać tego, co napisałaś. Czy myślisz, że ja
przewidziałam, że stracę pracę? Że mój mąż okaże się niedojrzały? Targałam
wszystko sama na plecach. I dziś nie wiem, jak dałam radę. Jak mi się to udało.
Tamten czas to dla mnie czarna dziura ... staram się nie pamiętać ...
Byłam z córką dwa lata sama. To był cudowny czas. Dopiero wtedy czułam, że żyję.
Jej ojciec się nią nie interesuje. Nie spotyka, nie wie nic o niej .... nie
chce .... a ja mu nie zabraniam.
Jestem szczęśliwa dziś, spotkałam mężczyznę, którego kocham i który kocha mnie i
córkę. Jest dla niej ojcem. Lepszym i bardziej odpowiedzialnym. Nie tak chciałam
sobie ułożyć życie, ale nie przewidzisz tego, co się stanie. Nie mówię, że
jestem bez winy, ale dziś już wiem, jak NIE CHCĘ żyć ...

[s.p.7]

MOja postawa opiera sie na wspieraniu czlowieka, pelnej milosci, pozytywnych
emcojach, radosci i szczesciu.

Nize znasz mojej postawy do konca lub interpretujesz ją żle.

Są dze ze kobeita czy eni kobieta kazdy czlowiek zasługuje na szczescie w zyciu,
i moze je mieć jako ktos kto realziuje sie na sposob który jest dla niego najlepszy.
Sadze ze mozna opierkowac sie domem i jendoczesnie rozwijac sie na wielu
plaszycznach wraz z mezem majac jako glowny cel swoje dzieci.

Tylko mozna to robic w swposob ktory komus nie odpowiada luba taki ktrory komus
odpowiada. JEsli ktos ma jedno dziecko i male mieszkanko i 24 godziny w ciagu
dnia zajmuje pranie sprzatanie o gotowanie to chyba cos nie tak jest tu z
orgaznizacją czasu.

W rozwoju trzeba pomagac i wspierac i dotyczy to kazdego. Czolowie kpotrafi
dawac tyko wedy kiedy sam sobacos reprezntuje

Czesto jest jednak tak ze gdy kobieta i zasem nawet mezczyzna co juz w ogole
jest porazką kiedy ma ze sobą problem zaczyna naginac otoczenie po to by ten
problem za niego rozwiązało, upatruje sie problemach w swiecie zewnetrznym a nie
w sobie.
Czest jest tak ze nawet poczucie jakiegos chorego ego ktore wmawia sobei ze jest
dobre i doskonale blokuje jakakolwiek obiektwne spojrzenie na rzeczywistosc.
I w pewnym moemencie kobieta zajmujaca sie domem kiedy czuje ze nie rozwija sie
a jej sciezka zyciowa jest marnowaniem potencjalu zaczyna czesto wymuszac,
szantazowac, oczekiwac ze to otoczenie sie z nia wszystkimi jej problemami
zajmie i je rozwiaze.

Wteyd nagle "uswiadamia" sobie ze maz sie nie nie iteresuje tak jak pownien,
atakuje go, wymusza, manipuluje, zniewala, deprecjonuje, niszczy jak nagorszego
wroga.

Pisalas ze zaczelas nienawidziec swojego mozeza... jesli sie juz raz zaczelo
kogos nienawidziec to juz nigdy nie bedzie mozna go w pelni pokochac wg mnie.
Ale zeby ninawiziec kogos za swoje problemy?
Ze ma za malo pieniedzy. Bo chiala bym pojechac sobei na wyczieczke na majorkę.
Najpierw trzeba wg mne izadac sobie pytanie w jaki sposob mobilizuje meza do
rozwoju.
MObilizowac mozna go tylko przez milosc. Postawa roszczenia szantazu - jak mi
nei dasz tego co chce to cie zniszcze jest postawą nei tylko przeciw rodzinie,
ale przeciw spoleczenstwu i czlowiekowi.

Bo jak ktos ma kogs dosc - to niech to powie otwarcie - za malo zarabiasz wic
nei nadajesz sie na mojego meza ide szukac dalej... cala pozniejsza manipulacja
i niesczenie czlowieka, dominacja jest juz po prostu zbrodnią

pozatym jesli ktos pisze ze kocha swoje dziecko a nienawidzi ojcia dziecka to
ejst to jedna wielka brednia.
NIE da sie w pelni kochac dzicka nienawidzac jego ojca.

obcy ludzie nie bylo milosci.
No ok dla mnei to ejst oczywiste.
eni mchce nikogo oskarazac cz oceniac.
Ale z kad bierze sie ten brak milosci?

Zazwyaj jedna osoba przestaj kochac i druga po czasie przestaje kochac.
I robi sie bigos. milosc musi byc calkowita od poczatku do konca, tylko ze w
pewnym moemencie trzeba powiedziec ze dana osoba to nei jest ta z ktora
chccielibysmy dalej zyc, ze sa inne ktore beda leppsze.
- i to jest najlepsza postawa. NEi ma tam negatywnych emcoji, obrzucania
pcozcuiem winy, desrukcji czlowieka.


> Wyobraź sobie, gdy żyjesz z kimś, kto ma Cię wspierać w dobrych i złych
> chwilach. Przychodzą te złe a on się odwraca i mówi - radź sobie sama, moim
> obowiązkiem jest iść do pracy. Ty masz zadbać o dom. I tyle. I dawał mi 1 000
> zł.

uzwasz słow "ma cie wspierac"
nikt nei ma obowiazku wspierania kogokolwiek z wyjatkiem relacji rodzice - dziecko.
Wiec ja tu wyczuwam postawe rozczeniowa a to nie ma nic wspolnego ze zdrowym
zwiazkiem.
o ja tu czucje cos takiego:
sa problemy finansowe - zaczyan sie atak i nienawisc do meza o to ze nei spelnia
oczekiwań. Bo akurat moze dopadlo bezroocie na kilka miesiecy itp, nie znam
sytuacji ale wiem ze mogla byc ciezka.

Zadajmy sobie pytanie jak maz jest wspierany? podejrzewam ze byl atakowany.
Kobieta po czesci nbedac intuicyjnym zwierzakim pocucla zafroznienie dal siebie
i chciala wymusic zmiane sytuacji. W efekcie tego maz sie odwraca.Pniewaz nei
rozumie dlaczego jest w trudnej chwili atakwoany.

Wiec dla mnei to yflada tak:
problemy finsowe - strach - oczekiwania - ataki, dominacaja ,manipulacja sznataz
(priba ymuszneia zmiany) - odwrucienie sie meza i jego zobojętnienie - jeszcze
wiecej atakow, jeszcze wiecej wymuszen - depresja - rozstanie

nie twierdze ze maz byl doskoanly, czy przywzwoity, nie znam do konca sytuacji.
pisze z tego jak to widze z wyczucia ogolu.

najwieksza glupota meza chyba bylo by twierdzenie ze pomimo problemow
finansowych twoja rola jest siedzenei w domu bo to totalny nonsens

Stoisz nad mężem i mówisz,
> że do końca m-ca zostały dwa tygodnie, a masz 30 zl

-to jest wlasnie manipulacja, szantaz i wymuszanie.
Stoisz nad nim: czyli presja, oczekiwania, szantaz.
Przeciez o n wie o tym ajka jest sytuacja a twoja postawa to roszczenie.

Wg mnie wlasciwa postaw to jest tak. Heniek wiesz ze brakuej nam pieniedzy, jak
sadzisz co powinnismy zrobic?
To ejst cos innego niz postawa: daj kase albo cie zniszcze.

Piszesz o wspieraniu sie ale twoja postawa wyklucza to wspieranie.
Powiedzmy ze miala bys naprawde meza na poziomie. To potrafil by zrozumiec twoj
trach, twoje obawy i twoje sposoby na jego rozwiazywanie i doprowadzic d
ozrozumienia i utrzymania relazji wspolpracy opartej na milosi,, jednak wciaz
trzebaby podobnyc intencji obu stron.

Czy aj ci mowie ze nie powinans miedc dziecka?
Powinan s miec jak najwiecej.

Twierdze tylk oze osoby wyznajace zasade "nianczenie dziecka ma prawo mi sie
znudzic" i realizujace je w zyciu nie zab ardzo maja kompetencje
emocjonalno-moralne do tego zeby w ogole miec dzieci.

Ty swierdzilas ze moze kobieta sobie tak robic. Dla meni to ejst
niedopuszczalne. To tak jak by mezczyzna powiedzial ze ma prawo znudzic mu sie
np utrzymywanie rodziny...
to podobna historia.
To sie nie ma prawa "nudzic" bo wtedy staje sie ZBRODNIĄ

Pytasz mnei czy moglas przewidziec utrate pracy.
Postawa posiadanai dziecka bierze pod uwagęto ze prace mozna stracic. To ejst
wlasnie ta odpowiedzialnosc wobec dziecka, ze co by sie nei dzialo, czy praca
jet czy nei ma ono jest kochane i wspierane.
Jesli ktos uwaza ze dziecko moe miec w bezpiecznej sytuacji tylko to jest
niepowazny - i niezbezpieczny, eni powinien miec dzieci. POniewaz zawsze mzoe
sie stazyc ze bezpieczenstwo materialne sie moze zmienic i co wtedy? szal
panika? Dzicko nie powinno z tego powodu cierpiec, a histeria wokol tego
atakwoanie meza jest przez dziecko odczuwane.

NIE twierdze przy tym ze z mezem trzebab ylo byc do konca, ale sposob w jaki sie
to zalatwai jest tu wg mnie zwyczajowao chory.
BArdziej opiera sie na strachu.

Nei oceniam meza czy cieie, zauwaz ze jea sie odnosze jesli jzu oceniam to
calkowcie bezosobowo. Oceniaja postawy a nie konkretnego czloowieka.
B mam prawo myslec o nich co chce.

Oczywiscie maz mogl sie stac czlowiekiem bardzo nieodpiwednim - to sie zdarza,
tylko po co wokol tego tyle histeri?
Wg mnie janpierw trzeba wspierac pomoc i dawac wiecej a potem zwyczajnie sie
rozstac. Manipulacja, szantaze, ataki, niszczenie... to jest wg mnei destrukcyne
dla dziecka, dla ludzi w ogole i pewni tez dla ciebie jak sadze i ja ksama piszesz.

Gratuluje cie nowego meza i zmiany sytuacji> asposob w jaki sie to odbywalo -
msyle ze byl destrukcyjny dla wszystkich ktorzy byli z tym zwiazani.
Metody sa istotne ejsli ludzie przy tym cierpią.
Bo to zbrondnie sa na dzieciach i na ludziach. NIekto eni ejst nikogo wlasnoscią.

teoretycznie kiedy w obecym zwiazku cos zaczelo b ysie psuc? podejrzewam ze
metody beda podobne, czyli postawa wymuszania zamiast zaufania i wiary w
czlowieka. Ale byc moe zbedzie inaczej.

Bo ot ochodzi w tym watku o metody.
Kto moze miec probblemy ale dlaczego niszczyc czlowieka przy czy zdrowie
psychczine dziecka? Norma

[wiedzma_hobbystka]

Lapikus,
szacunek.
Ale dyskutujesz z nastolatkiem, to nie żadna tam dyslekcja, to mądrząca się
młodość...

Niespełniona?

[de_witch]

No to co z tego,że ktos jest 'niespełniony'. A ilu ludzi się spełnia
w tym zyciu i czy to w ogole tłumczy agresję skierowaną przeciwko
ludziom bezbronnym i uzależnionym, jak małe dzieci? Agresora na
ulicy też będziesz tłumaczyła, bo miał problemy finansowe, dlatego
skatował staruszkę?
Pewnie nie. Ale przemoc jaką stosowałaś wobec męza i dziecka,
tłumacząc,ze o wodzie zyłaś w dupę se wsadź. Moze naiwni ci uwierzą,
ale nie ja.
Pretensje mozesz mieć jedynie do siebie, bo żadna rozsądna kobieta
nie zachodzi w ciąze tak, aby z pracy wylecieć, a w końcu jak się
już stało to co to za sprawa pójśc i poprosic o pomoc.To z tego
tytułu histerii sie dostaje?

To nie jest powód do darcia włosów z głowy i na wyzywaniu się nad
niewinnymi ludźmi. W końcu wiedziałaś za kogo za mąż wychodzisz,
ile zarabia i co cię czeka, gdy pracę stracisz, twoje ryzyko i twoj
biznes. Nie jest to zdanym usprawiedliweniem dla agresji wobec
bliskich osób, a już napewno nie wobec malutkiego, czy nawet
wiekszego dziecka! Wstydź się babo zachowałaś sie jak ostatnia
kretynka.

[lapikus]

Pierdoły opowiadasz i gó... o życiu wiesz, człowieku. Tyle Ci powiem. Nigdy się
na nikim nie wyżywałam. Ani na mężu, ani na dziecku. To była reakcja na reakcję.
Jak ktoś Cię bije - bronisz się! Boże, jaki Ty głupoty wypisałaś!
Nie potrafisz czytać ze zrozumieniem.
Potrafisz jedynie ranić ludzi! Nie znasz mnie, nie znasz mojej sytuacji, a od
razu mnie skopałaś. Sprawiło Ci to przyjemność?
Nie możesz mi nic zarzucić. Mogę Ci pokazać opinię z sądu na temat mojego męża,
opinię psychologa, przytoczyć słowa sędziny!!!
Wychodziłam za mąż za faceta, którego kochałam i który kochał mnie. O dziecko
starałam się latami. A czemu straciłam pracę? Jak szefowa się dowiedziała o
ciąży, powiedziała, że na moje miejsce jest zastępstwo i żebym sobie głowy nie
zawracała powrotem ... Uważasz, że takie coś jest wyjątkiem? że ja jedna po
macierzyńskim nie miałam gdzie wrócić??? To nie znasz życia !!!!
I nie byłam agresorem, nie podniosłam na nikogo reki, nie wyzwałam. Z
bezsilności krzyczałam i płakałam, ale byłam mocno rozbita i potrzebowałam tylko
jednego - wsparcia.
Piszesz,że histerii dostaję z powodu pójścia po pomoc. Powiedz, czy jeśli żyje
się w małżeństwie, to tylko kobieta powinna chodzić i prosić o pomoc, a jej mąż
za plecami brać kredyty na części do komputera, nie wspierać i nie pomagać. W
końcu to ich wspólna rodzina, wspólne dobro, wspólne życie. Dlaczego uważasz, że
tylko jedna strona powinna się starać? A druga???
Kretynką nie jestem, jak powiedziałam GÓWNO wiesz o życiu. To Ty stosujesz
przemoc w stosunku do mnie, robiąc szmatę ze mnie. Ale niech Ci będzie, życzę
Ci, aby całe Twoje życie płynęło bez skazy. A jak na drodze stanie problem ....
napisz jak Ci poszło :)

A na czym, to niby...

[de_witch]

"I wiesz co ... stałam się wredną jędzą, głupią suką!!!! Nie
radziłam sobie ze
wszystkim..."
..................................
Ma się opierać owa niegó...ana znajomość życia? Ze niby co, nie
rozumiem jak ktoś może być 'wredną jedzą i głupią suką' i wczyniać
awantury w domu z powodu braku pieniedzy? Ze ma iść sam i poprosić
o pomoc ekonomiczną? Ządać od męza, aby wzioł dodatkowy i kolejny
etat, aby utrzymać niezaradną, niesamodzielną pannicę z dzieckiem?
Widać masz wąski poziom postrzegania, a przy tym jak pisze leda, w
innym poscie, jesteś zwolenniczką chamskich metod zachowania w domu,
wobec członków rodziny.
Bardziej rozsądna dziewczyna w twojej sytuacji agresje skierowałaby
tam, gdzie ona była potrzebna czyli w obec pracodawcy, który usunął
cię z pracy. Powiadasz bezprawnie, Siaaaa, to takie bezprawne dziś
już nie jest. Gdy się weźmie sprawę pod lupę, to wychodza drobne
prawne powikłania, o których wcześniej nie myślałaś, bo ci nie
chciało sie poczytać dokładnie prawa, jakie ci przysługuje, a jakie
ci nieprzysługuje. Szefowa widać wykorzystała 'dobry moment' i
poszukała na twoje meisce lepszego pracownika. Widocznie ty nie
byłaś dobra w pracy skoro ciebie nie chceili zatrudniać po
macierzyńskim. Inaczej szli by ci na rękę w każdej sytuacji.

Czy moje życie płynie bez skazy? Tak, płynie bez skazy, a gdy mam
problemy to nie zrzucam winy na inne osoby z żadaniami i
pretensjami, tylko przyczyn i rozwiązania szukam w sobie.Poza tym
nigdy nie uciekam przed problemami, bo kocham je rozwiazywać. I to
mi bardzo ułatwia życia. Czego i tobie życzę :)))

[leda16]

lapikus napisała:

> Pierdoły opowiadasz i gó... o życiu wiesz, człowieku. Tyle Ci powiem. Nigdy się
> na nikim nie wyżywałam. Ani na mężu, ani na dziecku.


Widzę, że jednak stajesz się ordynarna, jeżeli ktoś nie ocenia Cię tak, jak sobie tego życzysz i zwykłą krytykę swoich roszczeniowych postaw za kopanie uważasz. A przecież parę postów wcześniej sama napisałaś: "stałam się wredną jędzą, głupią suką!!!!...Ja za to go atakowałam, nienawidziłam" Oczywiście nie oceniasz tego jako wyżywanie się, uważasz, że miałaś prawo wrzeszczeć o pieniądze, beczeć, histeryzować, zamiast zakasać rękawy, dziecko szurnąć do żłoba albo do teściowej i wziąć się za machanie miotłą. Wygodniej było do MOPSU lecieć, łapy po forsę wyciągać,jakiejś samotnej matce po podstawówce z trójką dzieci, kalece bez ręki czy nogi je wydzierać, bo... jeść co nie miałaś. A o darmowych jagłodajniach słyszałaś, a o pomocy finansowej Kościoła Katolickiego bądź gminy żydowskiej, o kg. wieprzowych kości za 80 gr. jarzyn za 2 zł. z których można zupę na 2 tygodnie gotować też nie? 1000 zł. na męża Ciebie i niemowlę to mało? A skoro tak długo się o to dziecko starałaś, to w momencie jego poczęcia byłaś ok. 30-stki i jakieś oszczędności z pracy chyba posiadałaś? Więc co, na wyprawkę przeputałaś wszystko? I niby w czym to miał Ci ten mąż "pomagać"? We wrzucaniu pieluch do pralki? Przecież codziennie pracował 8 godzin a Ty żywą laleczką bawiłaś się w dom. Tylko wg. Ciebie gadżetów do dobrej zabawy okazało się za mało, ponieważ wredny mąż "mój mąż nie czuł potrzeby zarobić na dom,
poszukać dodatkowej pracy," Niepojęte, czemu Ty tej pracy nie szukałaś zamiast strugać męczennicę?
A wracając do sytuacji autora wątku, chamstwa nic nie usprawiedliwia. Żadna "bezsilność", "utrata wiary", "spełnienia" "depresja", "chęć ucieczki" itp. infantylne tłumaczenia.

[dorotaniejest]

lapikus, ciiii...
sp7 trolluje, pisze niechlujne, pełne byków elaboraty które są tylko erupcją
bezładnego słowotoku.
nie ma co męczyć oczu czytaniem, a już na pewno próbować wchodzić w dyskusję;)

[borru]

dorotaniejest napisała:

> lapikus, ciiii...
> sp7 trolluje, pisze niechlujne, pełne byków elaboraty które są tylko erupcją
> bezładnego słowotoku.
> nie ma co męczyć oczu czytaniem, a już na pewno próbować wchodzić w dyskusję;)

Lapikus, powiedz coś jeszcze..
Bo mówisz z sensem, logicznie i mądrze.
A że odrobinkę seplenisz ( błędy)? Nikt nie jest doskonały. Dorotaniejest ma
np wredny charakter, i krzywe nogi.

[borru]

borru napisał:

> dorotaniejest napisała:
>
> > lapikus, ciiii...
> > sp7 trolluje, pisze niechlujne, pełne byków elaboraty które są tylko erup
> cją
> > bezładnego słowotoku.
> > nie ma co męczyć oczu czytaniem, a już na pewno próbować wchodzić w dysku
> sję;)
>
> , powiedz coś jeszcze..
> Bo mówisz z sensem, logicznie i mądrze.
> A że odrobinkę seplenisz ( błędy)? Nikt nie jest doskonały. Dorotaniejest ma
> np wredny charakter, i krzywe nogi.

Powyższy post odnosił się do sp7 , za pomyłkę przepraszam

[dorotaniejest]

borru, jestem pod wrażeniem. jak na to wpadłeś? mam krzywe nogi i wredny charakter.
do tego również alergię na trolle, które nie opanowały sztuki pisania po polsku
w stopniu umożliwiającym podstawową komunikację.
buziaczki.

[borru]

Mój powyższy post odnosił się do sp7. To ona jest ta z nas najmądrzejsza. Za
pomyłkę przepraszam.

[fun.iti]

Oczywiste jest, że jak trzeba robić wszystko samemu i nic, ani płacz ani krzyk, ani błaganie, ani tłumaczenie, ani motywowanie, nic nie potrafi wpłynąć na męża, który w Twoim przypadku lapikus jest zwykłym leniem i nic mu nie pomoże, to nie ma co się męczyć. A tym bardziej tłumaczyć swoją decyzję, jak najbardziej słuszną zresztą, jakieś gromadce zahukanych miłosiernych, co by miłością góry przenosiło (s.p.7 przoduje widzę, de_witch, leda16). Życie jest życie, trzeba umieć wziąć na siebie odpowiedzialność, a nie dłubać w swoim komputerku. Dziwi mnie, że nie widział jak się meczysz, jak nie śpisz po nocach. I jeszcze kredyty na części :D Niesamowite.

A wszystkim szaleńcom, którzy myślą, że można "podrzucić dziecko teściowej" i iść "szorować podłogi" a przy okazji motywować męża, żeby zarabiał więcej niż 1000zł (aż dziw, że sam na to nie wpadł), życzę właśnie takiego chłopa pierdoły. Takiego, co to będzie sobie siedział, kran będzie kapał, ale jemu to nie będzie przeszkadzało, skarpety mu sie skończą to założy stare, będzie się mówiło coś do niego, ale on będzie siedział i grał w grę. Takiego 'skarba' życzę. Pozdrawiam serdecznie :-)

[pyton1978]

Wolność jednych nie może być kosztem drugich....

Dzisiejszy świat jest tak zbudowany, że cena jaką płacimy za
demokrację (choć nie bezpośrednio) jest wysoka. Nie ma systemu, który
gwarantuje wolność jednostki, społeczeństwa. Demokracja płaci za to
wysoką cenę, zniewalając inne narody i je wykorzystując. Taki jest
człowiek.

Ale jeżeli wychodzisz za kogoś, kto obiecuje Ci zmiany i widzisz je w
początkowej fazie związku. A kończą się w momencie kiedy rodzi się
dziecko, to jest oszustwo matarymonialne.

Potem jeszcze jedno dziecko, bo zawsze chciałem mieć trójkę, a jak
już jest troje dzieci, to po co się zmieniać i tak facet od Ciebie
nie odejdzie.

Trafiłem na Wampa, to jest fakt.
Wiem, że żona się nie zmieni, nic ją nie zmieni, po ostatnich
wydarzeniach wiem to na 100%, dlatego powoli szykuje się do lotu....

Ważne żeby się nie poddawać....

[aga1418]

Ty chyba naprawdę nie znasz życia, nie masz [prawa obrażać kogoś,
jeśli nie znasz jego sytuacji. Kiedy czytałam post Lapikus, to moje
dawne życie stanęło mi przed oczami. Wymarzone, wymodlone dziecko,
prawie stracone, bo głupia p. doktor stwierdziła,że w ciąży musi
boleć. Szpital, podtrzymanie, potem wreszcie szczęście, córcia jest
z nami. Ustalone dużo wcześniej - mąż zarabia na życie, ja na
wychowawczym. Po 2 latach drugie, zaplanowane dziecko Wymarzony
przez mężą syn. A potem brak pieniędzy, pan zaczyna pić, dla męża i
dziecka (syn na cycu, więc bez problemu) dobry obiad, ja ziemniaki z
surówką, bo na kotlet już nie starcza. Proszę, błagam, pomyśl ( a ma
możliwości dodatkowej pracy) i jego odpowiedzi: Co ja ci poradzę,
nie mam. To ja chodzę błagać, żeby nie podnosili czynszu, na
szczęście właścicielka mieszkania to ludzka kobitka, nie podnosi.
Potem chowam dyplom mgr do szuflady i idę na 1/2 etatu jako
sprzątaczka. Żyje się trochę lepiej. Potem nagły zwrot,
przeprowadzka do pięknego domu dziadka, lepsza praca mężą, dzieci do
przedszkola, ja do swojej pracy. 3 lata jest dobrze. Pan mąż zaczyna
nałogowo pić, gnębi mnie psychicznie, wylatuje z dobrej pracy za
alkohol, ja sama utrzymuję rodzinę. Potem kolejna praca męża, picie
na umór, kolejna utrata pracy. Sprzedaż domu, rozwód. Ja jestem
zołza, wredna, zostawiłam biednego misia. A on, jak ma kasę, to da
dla dzieci, jak nie ma, to nie da, no bo niby skąd. Przechlał już 5
możliwości dobrej pracy, w międzyczsie był utrzymankiem bogatej,
dużo starszej pani. Ale to ja jestem wredna k...a, bo się z nim
rozwiodłam. Nigdy nie wyżywałam się ani na nim, ani tym bardziej na
dzieciach. Więc zanim de-witch rzucisz błotem w innych, zastanów
się, czy masz do tego prawo!

[pyton1978]

Wiesz,

myślę że nie wolno oceniać innych patrząc przez pryzmat swojego życia.
Należy zachować odrobinę obiektywizmu....

[norma_derm]

Zgadzam się w 100% - bardzo mądra wypowiedź. A facet zamiast poszukać winy w sobie jak zwykle mówi "to ona jest winna - jest agresywna"... czytać się tego odechciewa. Żal mi faceta i to wcale nie z powodu jego agresywnej żony...

[kaa.lka]

- diabel tkwi w szczegolach-

To odpowiedz enigmatyczna na sygnaturke,ktora bez pytajnika ale jak Twoj nick, pytaniem.

a teraz moje pytanie:
Ludisz sie?




bo ja Ciebie, tak:)

[paco_lopez]

jeden tutaj na tym forum radził zeby patrzec na kobiety jak na
macice i całą resztę do tego. macica bywa agresywna . poobserwuj ją
i sie po prostu nie odzywaj.

[43agawa]

No już nie wrzucaj wszystkich do jednego wora,co w twojej sytuacji
maja do rzeczy feministki?Trafiłeś na chory egzemplarz,po
prostu.Męskie okazy też sa,uwierz mi.

[powie-wiatru]

pyton1978 napisał:

> Jak reaguję ostro (tzn. krzyknę), to kończy się akcją pod tytułem
znęcam się.
> Obawiam się bo jestem pod pręgierzem, nie potrafię zostawić
dzieci. A prawdopod
> obieństwo, że sąd mi przyzna dzieci jest bliskie 0, nie
zapominajmy że żyjemy w
> Polsce.

To wiele mówi o tobie, jedyny sposób rozwiązania widzisz w krzyku,
ale ponieważ boisz się, nie wiesz dalej co czynić.
Boisz się, bo wierzysz w antyojcowski spisek sądów rodzinnych.
Snujesz mściwe myśli na temat żony, kobiet w ogóle a feministek w
szczególności - gdyby nie prawa kobiet, poradziłbyś sobie w ten
jedyny znany ci sposób, prawda?
Oboje się pod tym względem dobraliście i oboje możecie nauczyć się
innych sposobów funkcjonowania - bez agresji, jednocześnie wyrażając
złość, gdy trzeba.
Zacznij od siebie, skoro żona nie widzi problemu.
Możesz też zmienić swoją wiarę w męczeństwo ojców w polskich sądach
zapoznając się z faktami.

[theorema]

No to tu sie wypowie "okresowa jędza":)
miałam kiedyś takie fazy w życiu, że darłam się na wszystkich, na własnych
rodziców, na każdego, kto myślał inaczej, niż ja, chciał czegoś innego.
Teraz mi przeszło, ale...to nie tak, że po prostu wyszłam z wieku dojrzewania.
Po prostu, w pewnym momencie zadałam sobie pytanie, dlaczego kocham innych
ludzi, a dlaczego ja się czuję permanentnie niekochana, nierozumiana,
lekceważona - to były bezpośrednie przyczyny mojej agresji - ogólne poczucie, że
nikt się ze mną nie liczy.
I - po pierwsze - zdałam sobie sprawę z tego, że inni, w tym mój ukochany,
nieżyjący już Dziadek, stawiają na pierwszym miejscu sprawę - jak inni czują się
w moim towarzystwie, czy nikogo nie ranię. Zapytałam Go o to, jak Mu się udawało
zawsze powstrzymywać gniew - powiedział tylko: Wystarczy wyobrazić sobie siebie
na miejscu tej drugiej osoby, jej uczucia w tym momencie i później, po awanturze.
Po drugie - uświadomiłam sobie, że ja strasznie mało z sibie innym daję, nie
ułatwiam nikomu życia, nie umilam, a tylko żądam, żądam...potem nastąpiło
odkrycie, że dając swój czas, cierpliwość, wyrozumiałość, oferując pomoc nie
proszona - sama czuję się lepiej i inni ze mną też.
A poza tym, po prostu dorosłam, nauczyłam się zauważać, że są rzeczy ważne i
mniej ważne, że nie warto drzeć mordy o błahostki.
Jednak, są sprawy, kiedy automatyczny pilot każe mi rozedrzeć się natychmiast
nie przebierając w słowach. Jakie?
1.Moje zdrowie - kiedy ktoś naraża je przez głupotę, albo fanaberię, a ja
cierpię, albo narażam się na niebezpieczeństwo - kretyńskie popisy za
kierownicą, potwornie głośno i nagle włączona muzyka, bezceremonialny palacz
"umilający" wspólny posiłek itd, itp. Robię się wtedy wredna, agresywna i
potwornie złośliwa
2. Cudza złośliwość - kiedy ktoś myśli, że jest zabawny i łamie ustalone
wcześniej zasady - bo, co innego jak ktoś nie wie, że czegoś nie lubię, a
inaczej, gdy celowo sprawdza moją wytrzymałość.
3.Kidy ktoś mnie posądza o złe intencje, o złośliwość, nawet nie chce mnie
wysłuchać, tylko wygłasza obiegowe czy to w społeczeństwie, czy to w kręgu
rodzinnym banały jak to "kobiety zawsze", "wszyscy wiemy, że jesteś leniwa",
"lepiej się przyznaj, że to ty zepsułaś". Nie mam problemów z przyznawaniem się
do faktycznych przewinień, więc bardzo źle znoszę zarzuty kłamstwa, czy braku
cywilnej odwagi, albo lenistwa, kiedy wyć mi się chce ze zmęczenia i przepracowania.
Może ta moja "spowiedź" jędzy pomoże autorowi wątku w diagnozie, albo pozwoli
podsunąć jakąś refleksję żonie?
Aha, jeszcze jedno - przebywanie z ludźmi agresywnymi,przeklinającymi, oglądanie
brutalnych filmów, ba, wiadomości w TV nawet - nakręca spiralę agresji. Sama
pamiętam, kiedy po powrocie z imprez w gronie ukochanych kumpli, klęłam jak
szewc przez tydzień - to jest po prostu jak cholernie zaraźliwa choroba..tylko
co na oddtrutkę? Pan Tadeusz? Szekspir w oryginale?:)

[bakejfii]

Jaki maz taka ma zone.Skoro jest niezle szurnieta to leczyc i tyle.

[ipta]

najlepsza jest terapia z pomocą jej przyjaciółek ,
kiedyś za namową mojego dużo starszego przyjaciela ją zastosowałem,
i zadziałało,jest bardzo prosta i bardzo skuteczna,
zawsze przy żonie i tylko w jej obecności ,
należy adorować jej przyjaciółki.

[dyn-ex]

ipta napisał:

> najlepsza jest terapia i bardzo skuteczna

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
ogorem kochana...ogorem

[ferero]

pewnie przestała brać tabletki antykoncepcyjne. daj jej czas na uregulowanie
hormonów, a ty w tym czasie idź i poodbijaj piłkę głową

Agresja nie rodzi się z kaprysu lub z niczego...

[4v]

Seks udany jest? Oczywiście nie ma. I to na pewno jest powód, jak nie
najważniejszy to przynajmniej jeden z powodów. Ludzie są agresywni z powodu
seksualnej frustracji, co widać na przykładzie pseudokibiców i innego
pospolitego ścierwa, którego nie stać na dobre kobiety.

Druga sprawa to dzieci. Jeśli macie w rodzinie dorastającą córkę, to jest to
znany powód agresji u jej matki (ojca zresztą też, z zupełnie innych powodów). W
takiej sytuacji faktycznie przydałaby się psychoterapia.

Trzecia sprawa to ewentualne inne problemy Twojej żony (zdrowie, praca,
koleżanki itp), o czym wypadałoby zwyczajnie porozmawiać.

jeśli data w Twoim nicku to rok urodzenia...

[4v]

... punkt drugi oczywiście odpada :)

[drugikraand]

Szkoda zachodu, wymienic na inny model. Naprawa relacji jest
uciazliwa i nie ma zadnej gwarancji sukcesu.
Zyje sie tylko raz i straconych lat nigdy sie nie odzyska...,
humanistyczno-naukowe podejscie do sprawy moze jest i ladne lecz och
jak uciazliwe!

A kto by chcial uprawiac sex z agresywna baba??

[senseiek]

> Seks udany jest? Oczywiście nie ma. I to na pewno jest powód, jak nie
> najważniejszy to przynajmniej jeden z powodów. Ludzie są agresywni z powodu
> seksualnej frustracji, co widać na przykładzie pseudokibiców i innego
> pospolitego ścierwa, którego nie stać na dobre kobiety.

A kto by chcial uprawiac sex z agresywna baba??
Agresja nie jest kobieca, i seksowna..
Wrecz przeciwnie- agresywni sa faceci nabuzowani testosteronem (dlatego bokserzy maja zakaz uprawiania sexu 1-2 tyg przed walka, zeby nie spuszczali tego napiecia i zlosci)

[leeloo2002]

Jeżeli agresja wystąpiła po urodzinach dziecka to po prostu jest przemęczona,
przytłoczona i sfrustrowana. Jeżeli chcesz się z nią dogadać to tylko na
spokojnie, z miłościa. Musisz być mądrzejszy, bo jej po prostu buzują hormony.
Nie wiem jaka jest Wasza sytuacjia (czy żona jest w domu z dziećmi?) Jeśli tak
jest to powinniście wygospodarować trochę czasu tylko dla siebie - bez dzieci,
jedno 2 popołudnia w tygodniu. Myślę że to jest przejściowe i minie ale
stanowczo poproś ją aby nie obrażała Cię i zaoferuj wsparcie psychiczne (w
czasie normalnej rozmowy a nie kłótni)

[alissea]

a może kłopoty ze zdrowiem po urodzeniu dzieci.. np. tarczyca? może warto zrobić
badania... Po porodzie, w organizmie dzieje się rewolucja hormonalna a przy
kłopotach z tarczycą zmiany zachowania, agresja są częste... pozdrawiam

[pompompom]

Alissea, nie pociągnęłam wątku do końca i wpisałam pierwsze
skojarzenie, ale jak widzę nie tylko ja na to wpadłam.
Przepraszam za dubel :)

[pompompom]

A może to kłopoty z tarczycą, z hormonami?

[klubikowa]

Mężu, to Ty?

Puść ją w trąbę. Rozumiem, że kierujesz się dobrem

[zbrojarz.betoniarz]

dzieci ale uświadom sobie, że pozostawanie w związku z tą babą sytuacji nie
polepszy. Jeśli wg Ciebie obecna sytuacja nie jest korzystna dla dzieci to nie
trać czasu. Zrób to zanim któregoś pięknego dnia coś w Tobie pęknie i strzelisz
ją na odlew.

Powodzenia.

[grogreg]

Cóż.... ludzie się z takich powodów rozwodzą.
Rozumiem, że nie jesteś szczęśliwy w małżeństwie, zatem.......

[jelly_kitten]

To jest forum psychologia?
I wy tak(prawie) wszyscy jak jeden maz po tej kobiecie jedziecie?

To moze byc depresja, po prostu objawiajaca sie agresja.
Byc moze po urodzeniu trzeciego dziecka Twoja zona poczula, ze sobie nie radzi.
Ojciec mojego chlopaka tak mial gdy jego dzieci byly kilku-/kilkunastolatkami. Dostal leki, przeszlo.
Niestety, leki bierze do dzis, a dzieci juz po 30-tce.

Z kolei moj przyjaciel jako nastolatek/mlody czlowiek mial problem z agresja (rodzice sie rozwiedli jak byl maly i wlasciwie przestali sie nim interesowac) - to samo, dostal leki, przeszlo. Leki przestal brac po jakims czasie, dzis ma 34 lata.

może to po prostu H O R M O N Y ?

[polibezkontroli]

pyton:
czasem "złe" ustawienie hormonów potrafi nieźle mózg podkręcić:

i kobieta ma np. permanentny PMS (moze nawet zabić w afekcie)
- i napewno absolutnie nie jest w stanie kontrolować tego.


Potem na terapię par z tymi napadami agresji - bo zdecydowanie tak
nie może być, jeszcze przy dziecku (które i tak to wyczuje, nawet
jak żona będzie to robić kiedy dziecka nie ma) -
chłopca "wykastruje", z dziewczynki zrobi babochłopa ...


A może jesteś zbyt miękki i to ją roznosi, że może na
Tobie "pojeździć"(ja np. lubię jak ostatnie słowo należy do mojego
męża!) i nie chodzi o to żebyś też jej ubliżał ;)


Rozmawiać zawsze trzeba.. a jak wszystko zawiedzie z czystym
sumieniem możesz zmienić lokal.

Tylko pomyśl co z dziećmi - zostawisz je na pastwę żoninej
niepohamowanej agresji???

[polibezkontroli]

acha, za hormonami przemawiałoby to, że stało się to po 3 ciąży -
zachwiana gospodarka hormonami i złe wzorce rodzinne - piekło
gotowe...

a tak zupełnie filozoficznie "kijem w mrowisko" to wiesz, że to nie
jest jej problem tylko Twój?

ech joj, powodzenia!

Jego problem dopóki mieszka z babąjagą

[zbrojarz.betoniarz]

W końcu nie wytrzyma i będzie to już tylko jej problem. A i dzieci da się jędzy
odebrać jeśli jest agresywna. Rozmawiać faktycznie trzeba ale nie w nieskończoność.

polibezkontroli napisała:

> acha, za hormonami przemawiałoby to, że stało się to po 3 ciąży -
> zachwiana gospodarka hormonami i złe wzorce rodzinne - piekło
> gotowe...
>
> a tak zupełnie filozoficznie "kijem w mrowisko" to wiesz, że to nie
> jest jej problem tylko Twój?
>
> ech joj, powodzenia!

[sewciu]

Hormony to nie okoliczność wyłączająca 'bezprawność' jej zachowania!

[sapalka1]

Rozmowa, terapia, badania hormonalne.

[niutka19]

Uważam, że tylko terapia lub psycholog dla Was dwojga pokaże Wam, że
można inaczej.Życzę powodzenia :)))

[joanka.5]

Co osoba, to opinia. Trudno się ustosunkować do podanych informacji, bo
jednostek chorobowych pewnie można by przypisać kilka a do tego nie wiemy,jak
wyglądało wcześniej Wasze pożycie. Jacy Wy jesteście - również. Każda agresja
skądś się bierze, więc trzeba poznać jej źródło. Pewne jest to, że dzieci widząc
Waszą agresję, widzą zło i czują strach. Powiem Ci, że umiem to sobie doskonale
wyobrazić, ponieważ jestem dzieckiem z podobnymi jak Wy rodzicami. Moja mama z
wiekiem stawała się coraz bardziej najeżona pretensjami do ojca. Ojciec z kolei
z czasem z bardzo spokojnego człowieka stał się kłębkiem nerwów i uciekał w
pracę. Chciał rozwodu ale ... Bał się nas zostawić w rękach matki, ponieważ ona
przy nim była agresywna wobec nas a kiedy wychodził przemieniała się w anioła.
To była jej gra wobec ojca, żeby nie odszedł, zresztą w ogóle nie chciała
rozmawiać z nim na ten temat. Uważała że ona jest ok.. Z czasem matka zaczęła
zajmować się sobą,pracą, hobby a jej żale do ojca rosły, chociaż to on robił
wszystko dla nas, z czasem nawet gotował i prał. Ale z każdym dniem rosła jego
nienawiść do matki. My rośliśmy w chorym świecie tzw. z boku dobrej rodziny.
Dzis mamy problemy emocjonalne. Wszyscy się męczyliśmy, a dziś....każdy i tak
jest sam.

[joanekjoanek]

ja jestem taką żoną.

Może i jestem chamką, we łbie mam nagrzmocone, należy się ze mną rozwieść, jestem nienormalna, nadużywam i w ogóle na pohybel ze mną.

Ale co wam powiem, to wam powiem - mi się to zrobiło po przekroczeniu pewnej masy krytycznej przez mojego męża. Wcześniej przez 30 lat życia nie denerwowało mnie NIC. Wcześniej chyba nigdy w życiu głosu nie podniosłam. Serio serio.

A teraz to wicie rozumicie, psychiatra, depresja, prochy, te sprawy. Walczę, no bo nie chcę tak wrzeszczeć. Na dzieci nie wrzeszczę, na męża jeszcze wciąż zdarza mi się. Nadchodzi moment, że mi krwią oczy zachodzą - nie umiem rozmawiać może, może ja, może on - i cześć, fala jest nie do powstrzymania.

Autorze - na coś takiego składa się multum czynników, to na pewno. U mnie jest tarczyca, permanentne niewyspanie, przeciążenie obowiązkami, straszne rzeczy, które kiedyś mój mąż wyprawiał, do tego jeszcze ileś tam przyczyn. Dla ciebie żadnych rad ani interpretacji nie mam, bo za głupia jestem. Tyle powiem, że warto o tym mówić i że warto się powstrzymać od szukania winnego, w tym czarnego luda (że feministki... no proszę cię, mrok).

To wszystko powyżej dotyczy wyzwisk i wrzasków, czyli granicy, której rzeczywiście nie wolno przekraczać. Ale co do "podważania autorytetu Pana Domu, Szlachetnego Ojca i Męża" i innych potworności - wybacz, autorze, brutalność, ale może ty po prostu głupi jesteś i/lub głupio postępujesz, i dlatego napotykasz na opór do granic histerii? Zastanów się nad tym też... a zreeesztą, jeśli ci to dotychczas przez myśl nie przeszło, to nie masz po co się zastanawiać.

[nalberczak]

szanuj się trochę i nie pozwalaj na takie sceny jakie wyprawia twoja
kobieta!

powoli ludzie! nie od razu z rozwodem!

[ms_brightside]

Po pierwsze, rozwód często okazuje się pochopną decyzją. Ludzie
rozstają się, a po jakimś czasie zaczynają cierpieć, ale duma nie
pozwala im na powrót.

Zastanów się co jest przyczyną takiego stanu rzeczy. Czy twoja
kobieta nie jest przeciążona obowiązkami? Czy nie ma na głowie
całego domu, sprzątania, gotowania, prania, mycia podłóg, zmywania
kurzy, mycia sedesu, wanny, prysznica, łazienki, wyrzucania śmieci,
prasowania, mycia okien itp. itd.???

Znam przypadki kobiet, które robiły się agresywne, bo ich faceci w
niczym im nie pomagali. Praca w domu to jest bardzo ciężki
obowiązek - a do tego dzieci - to zdecydowanie za dużo na jedną
osobę. Szczególnie że większośc kobiet ma do tego obowiązki zawodowe
itd.

[sewciu]

;D

A może g***o robi i odp***dala jej z lenistwa?

[arras_1333]

NIC nie może usparwiedliwiać agresywnego zachowania. Co byście powiedzieli jakby mężczyzna znęcał się psychicznie nad kobietą dlatego, że ona go "nie wspiera" i jest wiecznie zmęczona? Ale wiadomo jaka jest ludzka mentalność, zresztą nie było by tego postu pytona1978 gdyby wszystko dało się prosto rozwiązać.

Najpierw radziłbym szczerą rozmowę, jeżeli to nic nie da to jakąś terapię, a w ostateczności rozwód. Oczywiście wiadomo jakie są sądy, więc radziłbym wczesniej zebrać odpowiedni materiał dowodowy, aby zobaczyć na co stac naszą "żonkę".

[s.p.7]

mysle ze tu jst sporo racji
jak mozna mowic o tym ze agresja psychiczna jest 'uzasadniona"

Czy mozna by uznac ze agresja fizyczna męza tez jest uzasadniona?

Mąz bije zeone i dizeci ale mu wolno bo w umie ma problemy hormonalne (za duzo
testosteronu)
do tego zona go nie wspiera, gotuej mu przesolone zupy
a maz w pracy sobie nei radzi przychodzi do domu a tam zero milsoci

wiec w pysk i dzieciom tez?

to jest normalne?
co mzoe to usprawiedliwac?

Co moze usprawiedliwac agresje spcyhiczna czy fiozuczna w rodzinie?

wiec mozna by pwieidzec o kims ze byl zly, bil zoe i idzeci ale musial bo nei
mial wyjascia?
co to za brednie?

az w koncu znalazl sobei takązonęktorej nie musial bic...

[asfo]

Zawsze była agresywna, czy dopiero ostatnio?
Typowe przyczyny agresji u kobiet to problemy hormonalne, przeciążenie nadmiarem obowiązków lub problemy w związku.

Zanim więc zaczniesz się rozwodzić zastanów się czy:
- Nie masz czegoś wobec niej na sumieniu
- Czy żona nie jest przypadkiem przemęczona
- Czy żona przypadkiem za wiele od siebie nie wymaga
- Czy problemy nie są przypadkiem spowodowane brakiem pieniędzy
- Czy wy się w ogóle lubicie?

Bo wiesz, jak ktoś się nie wyspał od trzech miesięcy, ale mimo to musi wstać bladym świtem do wrzeszczących dzieci, wysłuchując przy tym tego i owego od marudzącego męża, potem zacząć dzień od spędzenia dwóch godzin nad zlewem i a potem jeszcze okazuje się, że trzeba dożyć do końca miesiąca za 50 zł... to cóż, może być trochę zdenerwowany.

Na pewne rzeczy, typu brak pieniędzy być może trudno znaleźć szybką radę, ale na inne są sposoby. Np. robi się prosty obiad zamiast dwudaniowego, olewa prasowanie, a zamiast stać nad zlewem wrzuca gary do zmywarki. A jeszcze mąż czasem zamiast marudzić zakupy przyniesie... I jak życie robi się łatwiejsze to i humor lepszy.

[giulianov]

żona ma zaburzenia psychiczne. polecam książkę dr Daniela Amena Zmień swój mózg,
zmień swoje życie. ta lektura otwiera oczy. możecie jeszcze być wszyscy razem
szczęśliwi - wy jako małżeństwo i wy jako rodzina z dziećmi.

Rozwiedź się natychmiast

[troll_bagienny]

Słyszałem ostatnio o przypadku znajomego znajomego, który przez lata znosił
humory swojej żony - wyjątkowej hetery i złośnicy. Pewnego wieczoru, kiedy po
raz kolejny robiła mu awanturę, wstał, ubrał się, oświadczył małżonce, że tym
razem przegięła i ostatni raz darła na niego mordę bez wyraźnego powodu i z
przyzwyczajenia, a następnie wyszedł z domu i już do niego nie wrócił. Spotkał
się z żoną w sądzie, na rozprawie rozwodowej. Teraz, parę lat po rozwodzie, żyje
z żoną w przyjaźni, a syn powiedział, że jest z niego dumny, że nie dał się
dłużej gnoić matce. Ciebie czeka albo kolejny etap agresji czyli rękoczyny, albo
życie w upokorzeniu i opinia taty-pierdoły, którego nikt nie szanuje, nawet
dzieci, pies, kot, sąsiedzi, znajomi, bo pozwoliłeś, żeby ci kobieta wlazła na
głowę. Pozostawanie w toksycznym związku dla dobra potomstwa to ułuda, lepiej
trzymać się z dala od agresywnej baby, której twoje odejście może dać wiele do
myślenia i zmusić do zmiany postawy, choćby przy pomocy terapii, ale już bez
twojego utrapienia. Pytanie brzmi: jak można spać w jednym łóżku z czarownicą,
która wzbudza strach i niechęć, zabija radość życia i zatruwa ciebie i otoczenie?