PYTANIE CO DO SPECJALIZACJI PSYCHOLOGÓW

[Gość: kredka]

Czy mógłby mi ktoś wyjaśnić czym sie różni osoba która jest psychologiem
klinicznym, a zainteresowania zawodowe to pomoc i interwencja kryzysowa, a
osoba bedąca psychoterapeutą? Czy ta pierwsza też jest psychoterapeutą, czy
posiada takie umiejetności?Do kogo lepiej się wybrać ze swoimi problemami? Bo
psychiatra to mi chyba raczej nie potrzebny!

[Gość: kk]

psycholog kliniczny i psychoteraputa to raczej to samo

zainteresowania zawezaja w/w kategorie: niektorzy specjalizuja sie w
interwencji kryzysowej, inni w zaburzeniach odzywiania, inni w leczeniu
dlugoterminowym rozaitych zaburzen, inni w terapi dzieci, terapii malzenskiej
itp.

terapeuci roznia sie tez metodami pracy: hipnoza, psychoanaliza... i szkola
terapii ktora im najbardziej odpowiada - Gestalt, Ericksonowska, itp.

[Gość: ps]

psychoterapeuta posiada odpowienią licencję, szkolenia (Akceptowane przez PTP)
psycholog kliniczny nie musi być psychoterapeutą

[camerthon]

Gość portalu: kk napisał(a):

> psycholog kliniczny i psychoteraputa to raczej to samo

to cos zupelnie innego :-)

> zainteresowania zawezaja w/w kategorie: niektorzy specjalizuja sie w
> interwencji kryzysowej, inni w zaburzeniach odzywiania, inni w leczeniu
> dlugoterminowym rozaitych zaburzen, inni w terapi dzieci, terapii malzenskiej
> itp.

no w duzym uproszczeniu tak...w praktyce jednak kazdy psychoterapeuta jest z
zalozenia wszechstronny, sam jednak moze zawezic sobie specjalizacje
(najczesciej dzieje sie to w okolicach studiow doktoranckich), co w sumie jest
dobre.

> terapeuci roznia sie tez metodami pracy: hipnoza, psychoanaliza... i szkola
> terapii ktora im najbardziej odpowiada - Gestalt, Ericksonowska, itp.

Psychoanaliza równiez jest szkola :-) Hipnoze stosowac mozna w kazdej ze szkol -
to narzedzie pracy. Gestalt - podchodzi do problemow czlowieka holistycznie,
Behawiorysci - sprowadzaja ludzi do funkcji tresowanych psow....Psychoanaliza -
cofa sie wiele lat wstecz, szuka problemow w dziecinstwie itd itd :-)

[Gość: kredka]

Aha!Dzięki za odzew!Pozdr.

[camerthon]

Psychoterapeuta: 5 lat psychologii/medycyny + 4 lata podyplomowego kursu
psychoterapii sygnowanego przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne lub Polskie
Towarzystwo Psychiatryczne. Doktorat.

Psycholog kliniczny: 5 lat psychologii. Doktorat. Brak uprawnien do prowadzenia
psychoterapii. Przeprowadzaja badania testowe, dokonuja oceny psychologicznej
dla szpitali psychiatrycznych, przychodni, szkol, sądów etc.

Psychiatra: absolwent medycyny, specjalizacja: psychiatria. Działalność:leczenie
chorób psychicznych. Jako jedyni z w/w mają prawo do stosowania leczenia
farmakologicznego i leczenia metodami fizyko-biologicznym (elektrowstrzasy
oslawione i na szczescie juz rzadko stosowane, na przyklad).

A propos słowka 'doktorat': nie polecalabym korzystania z uslug kogos, kto swa
edukacje i poszerzanie wiedzy zakonczyl na mgr :-)

[Gość: bartek]

W polsce nie jest prawdą, że psychoterapeuta ma, musi lub powinien mieć
doktorat. zrobienie doktoratu w żaden sposób nie przekłada się na kompetencje
psychoteraputyczne a nawet wręcz przeciwnie. w praktyce jest tak, że aby być
dobrym psychoterapeuta trzeba swój czas poświęcić praktyce z pacjentami. jeśli
ten czas poświeca się pracy naukowej, nie pracuje sie z pacjentami. Tego zawodu
nie można wykonywać połowicznie. Co najmniej siedem lat intensywnego szkoloenia
i intensywnej praktyki wymaga dojście do podstawowego poziomu profesjonalizmu.
Jak popatrzy się na psychologów z tytułami naukowymi, to albo są dobrymi
psychoterapeutami i magistrami albo mają tytuły, publikacje, pozycję... i nie
posłałbym do niemal żadnego z nich swojego pacjenta wyjątki są trzy - prof.
Magdalena Marszał-Wiśniewska i dr Katarzyna Szymańska, z Lodzi, dr Leśniak, z
Krakowa. Obserwuję natomiast nierzadko wśród młodych psychoterapeutów
imitowanie rozwoju zawodowego poprzez doktorat. jest to w pewnym sensie
uzasadnione bo tzw.szeroka publiczność nie zdaje sobie sprawy że tyuł naukowy
nie wskazuje wyższych umiejętności lecz łapie naiwnie się na czar tytułu lub
ksiązki. Więc doktorat i publikacje jako strategia marketingowa są, przyznaję,
skuteczne, ale jako fachowiec siedzący w tej branży od 20 lat, powtarzam: tytuł
nic nie mówi o kompetencji. Rzecz się przedstawia inaczej wśród psychiatrów.
Ps.nieprawda jest jakoby psycholog kliniczny miał lub musiał mieć doktorat. lub
by wystarczyło do tego tytułu 5 lat studiów magisterskich. Musi on ukończyć
specjalizację kliniczną, co zwykle zajmuje 2-5 lat pierwszy stopień i tyleż
drugi. musi mieć staże kursy kolokwia i na koniec komisyjny egzamin państwowy.
Specjalizacja jest wstępnym wymogiem który psycholog musi spełnić by uzyskać
certyfikat w Polskim Towarzystwie Psychiatrycznym. Obecnie wdrażany jest nowy
system specjalizacji, gdzie psycholog kliniczny po ca 5 latach szkolenia
uzyskuje sporo umiejętności udzielania pomocy psychologicznej. Pani Camerthon
sugeruję bardziej wnikliwe zapoznanie się z realiami i faktami zanim zacznie
autorytatywnie wypowiadać oczywiste nieprawdy lub swoje domysły przedstawiać
jako obowiązujące w Polsce regulacje. łączę pozdrowienia. Bartek

[Gość: kredka]

Dzięki za wyczerpującą odpowiedź, ale co ja mam zrobić-wybrać się do
psychoterapeuty czy psychologa klinicznego o specjalizacji pomoc i interwencja
kryzysowa?Kto lepszy i kto mi bardziej pomoże?

[Gość: ps]

zgadzam się z Bartkiem, dobry psychoteraoeuta to doświadczony psychoterapeuta i
doktorat tutaj niczego nie załatwia!!za to ogromne znaczenie ma praktyka i
praca własna, wieloletnia!
co do doktoratu - również zgadzam się z przedmówcą, nie musi go posiadać ani
psychoterapeuta ani psych. kliniczny!!
co do doktoratu raz jeszcze - Camerthon, nie wiem skąd takie informacje??są
nieprawdziwe!skąd je czerpiesz??i dlaczego tak beztrosko puszczasz "w eter"??
doktorat musi posiadać samodzielny pracownik naukowy uniwersytetu :)
więcej inf. na ten temat na stronie lub w oddziale PTP
www.ptp.psychologia.pl/

Co wybrać?

[kvinna]

Założeniem interwencji kryzysowej jest zareagowanie na sygnał potrzebującego w
ciągu 24 godzin. Absolutnie nie każe się czekać np. 3 mc-e na wolne miejsce.
Terapia trwa 5 tyg. i nawet jeśli nie odniosła skutku - nie jest kontynuowana.
Pacjent nie jest jednak pozostawiony samemu sobie, ale terapię (i już nie
kryzysową) odbywa u kogo innego. Wyjątek: jeśli pacjent wykazuje skłonności
samobójcze. Wtedy spotkania trwają.
W terapii tej wykorzystuje się silną motywację pacjenta (stąd też szybka
reakcja na zgłoszenie) do zmiany. Jest to terapia dyrektywna. Terapeuta razem z
pacjentem ustalają kroki, które mają zażegnać kryzys. Co może być takim
kryzysem? Właściwie wszystko: rozstanie, problemy w szkole...

Cholera wie, co dla Ciebie będzie lepsze.
Zdecyduj sama.

(na podstawie przedmiotu "Pomoc psychologiczna" :) koniec kolokwium :) kvi jest
z siebie dumna, bo dużo jej w głowie zostało)

Powodzenia.

[Gość: kredka]

Dzięki za odpowiedź.Pozdrawiam również!

[Gość: bartek]

droga kredko.jako doświadczony piernik radzę ci: idż do psychoterapeuty. każdy
z nich jest przygotowany do interwencji kryzysowej. W Polsce nie ma czegos
takiego jak rzetelnie przygotowani interwenci kryzysowi. to są ludzie co to sie
jeszcze nie nauczyli być psychoterapeutami a próbują zrobić cnotę z impotencji
(np.dążac do przeforsowania w Polskim Towarzystwie psychologicznym certyfikatu
interwenta kryzysowego) (to tak jakby spośród lekarzy wyodrębnić specjalizację
lekarzy pogotowia, no czyba, że łódzkiego-brrr). Z definicji psychoterapeuta ma
wyzsze kwalifikacje. i doradzi ci jaki rodzaj psychoterapii w twoim przypadku
jest odpowiedni. z drugiej strony; skoro już tak długo się zastanawiasz to twój
kryzys nie jest zbyt dolegliwy, tym bardziej wskazuje na psychoterapię.
pamiętaj żeby na terapię umawiac się z p. do którego poczujesz zaufanie.
Psychoterapeutów jest wielu, można wybierać. trzymaj się.bartek

[Gość: kredka]

Thanks Bartek!No cóż-już umówiłam się do tego psychologa klinicznego i na razie
chyba nie będę odwoływać tego spotkania!Zobaczę co i jak i wtedy ewentualnie
zadecyduję tak jak mówisz.A jesli chodzi o moje problemy to jest mi ciężko tak
ogólnie na codzień, i oprócz tego niestety też bywają czarne momenty!Pozdrawiam!

[Gość: bartek]

daj znać jak poszło. jeśli było ci kiepsko od zawsze to wrózy dłuższą
psychoterapie, con.roczną jeśli u psychoterapeuty poznawczego albo
aricksonowskiego.trzymam kciuki.b

[Gość: kredka]

Ok.Dam znać w tym tygodniu.Mam nadzieje, że będzie dobrze!

[Gość: kredka]

Hej Bartek!Byłam,wygadałam się i już troszeczkę jest mi lepiej,ale nadal to nie
rewelacja!Na razie nic nie mozna powiedzieć bo dopiero pierwszy raz byłam,ale
nie żałuję.A co dalej to zobaczę!Mam nadzieję, że wszystko będzie ok, a jeśli
nie to chociaż trochę lepiej!Pozdrawiam!